V SA/Wa 755/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący – sędzia WSA – Dorota Mydłowska po rozpoznaniu w dniu 12 maja 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi F. w P. w przedmiocie konkursu ogłoszonego przez Polską Agencję Rozwoju Przedsiębiorczości w celu wyłonienia projektów do dofinansowania ze środków unijnych postanawia odrzucić skargę Pismem z 4 marca 2010 r. F. w P., (dalej: F.) wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Warszawie, w której zwróciła się o "unieważnienie III rundy aplikacyjnej konkursu w ramach działania 8.1. Wspieranie działalności gospodarczej w dziedzinie gospodarki elektronicznej", dotyczącego Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka 2007-2013. W uzasadnieniu skargi F. podniosła, iż Polska Agencja Rozwoju Przedsiębiorczości (dalej: PARP) w ogłoszeniu o konkursie przeprowadzanym w celu wyłonienia projektów do dofinansowania, winna - zgodnie z treścią art. 29 ust. 2 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach polityki rozwoju - zamieścić informacje dotyczące terminu rozstrzygnięcia konkursu oraz kwotę środków przeznaczonych na dofinansowanie projektu. Skarżąca zarzuciła, iż w ogłoszeniu o konkursie PARP wskazała jedynie, że "podanie wyników nastąpi w ciągu około 4 miesięcy od dnia zamknięcia rundy aplikacyjnej". W odpowiedzi na skargę Polska Agencja Rozwoju Przedsiębiorczości wniosła o odrzucenie skargi, wskazując na jej niedopuszczalność. Uzasadniając swoje stanowisko PARP zaznaczyła, że "unieważnienie konkursu w ramach działania POIG 8.1", nie należy do właściwości sądu administracyjnego, a ponadto skarżący nie ma legitymacji do wniesienia skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Jak wynika z akt sprawy przedmiotem skargi wniesionej przez F. w P., jest "sposób postępowania Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości". W skardze zawarto również wniosek o "unieważnienie konkursu w ramach działania 8.1 Wspieranie działalności gospodarczej w dziedzinie gospodarki elektronicznej" dotyczącego Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka 2007-2013. Na wstępie należy wskazać, że sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada dopuszczalność skargi ustalając, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymienionych enumeratywnie w art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), dalej: p.p.s.a. Przesłankami tymi są: niewłaściwość sądu administracyjnego (pkt 1), wniesienie skargi po terminie (pkt 2), nieuzupełnienie braków formalnych skargi (pkt 3), zawisłość sprawy (pkt 4), brak zdolności sądowej lub procesowej (pkt 5) oraz niedopuszczalność z innych przyczyn (pkt 6). Niewłaściwość sądu administracyjnego ma miejsce w szczególności, gdy skarga dotyczy aktu lub czynności nieobjętych zakresem właściwości sądów administracyjnych. Taka właśnie sytuacja ma miejsce w niniejszej sprawie. Rozważając sprawę w tym zakresie przede wszystkim trzeba wskazać, iż zgodnie z art. 3 § 2 p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej powierzona sądom administracyjnym obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 p.p.s.a.). W ocenie Sądu, wnioskowane w rozpoznawanej skardze unieważnienie konkursu, wykracza poza kompetencje sądu administracyjnego. Zgodnie z treścią art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach polityki rozwoju (Dz. U. z 2009 r. nr 84, poz. 712), instytucja zarządzająca, instytucja pośrednicząca lub instytucja wdrażająca, w celu wyłonienia projektów do dofinansowania w trybie, o którym mowa w art. 28 ust. 1 pkt 3, ogłasza konkurs na swojej stronie internetowej. Podkreślenia jednakże wymaga, iż PARP, ogłaszając konkurs, nie wydaje w tym zakresie żadnych zaskarżalnych orzeczeń. Jednocześnie Sąd wyjaśnia, iż "sposób postępowania" PARP nie może być przedmiotem kontroli sądu administracyjnego. Również ustawa z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach polityki rozwoju, nie przewiduje możliwości unieważnienia konkursu. W cytowanej ustawie zawarto wprawdzie zapis umożliwiający wniesienie skargi do sądu administracyjnego, dotyczy on jednakże rozstrzygnięcia w przedmiocie negatywnej oceny projektu, nie zaś samego konkursu. Zgodnie z treścią art. 30a ust. 3 ustawy o zasadach polityki rozwoju, instytucja zarządzająca, pośrednicząca lub instytucja wdrażająca, pisemnie informuje wnioskodawcę o wynikach oceny jego projektu. W przypadku negatywnej oceny projektu właściwa instytucja winna pouczyć wnioskodawcę o możliwości wniesienia środka odwoławczego, wraz ze wskazaniem terminu przysługującego na jego wniesienie, sposobie wniesienia oraz właściwej instytucji, do której środek ten należy wnieść (art. 30b ust. 1). Następnie właściwa instytucja informuje wnioskodawcę na piśmie o wynikach procedury odwoławczej przewidzianej w systemie realizacji programu operacyjnego wraz z pouczeniem o możliwości wniesienia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego (art. 30b ust. 4). Dopiero po wyczerpaniu środków odwoławczych przewidzianych w systemie realizacji programu operacyjnego i po otrzymaniu informacji o negatywnym wyniku procedury odwoławczej przewidzianej w systemie realizacji programu operacyjnego, wnioskodawca może w tym zakresie wnieść skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego, zgodnie z art. 3 § 3 p.p.s.a. (art. 30c ust. 1). Z treści wniesionej w niniejszej sprawie skargi jasno wynika, iż celem skarżącej jest unieważnienie konkursu, a takie działanie, wobec treści art. 3 § 2 p.p.s.a., wykracza poza kompetencje Sądu. Zaskarżeniu do sądu administracyjnego mogłaby, jak już powyżej wskazano, na podstawie art. 3 § 3 p.p.s.a., podlegać informacja o negatywnym wyniku procedury odwoławczej przewidzianej w systemie realizacji programu operacyjnego. Zauważyć jednakże należy, iż w przedmiotowej sprawie informacja taka nie została wydana. Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę w oparciu o przepis art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a.