V SA/Wa 764/08

PostanowienieWSA w Warszawie2008-07-15

Skład orzekający: Danuta Dopierała

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji administracyjnej, która nie nakłada na stronę żadnych obowiązków, może zostać uwzględniony?
Ratio decidendi
Wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji administracyjnej może zostać uwzględniony tylko wtedy, gdy decyzja posiada przymiot wykonalności, tj. nakłada na stronę obowiązki, które mogą być wykonane dobrowolnie lub przymusowo. Decyzja odmawiająca umorzenia należności z tytułu kary pieniężnej, która nie nakłada na stronę żadnych nowych obowiązków, nie posiada przymiotu wykonalności, a tym samym jej wykonanie nie może zostać wstrzymane.
Stan faktyczny
Pełnomocnik skarżącego złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego odmawiającą umorzenia należności z tytułu kary pieniężnej. W skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania tej decyzji. Sąd rozpoznał wniosek na posiedzeniu niejawnym.
Rozstrzygnięcie
Odmówiono wstrzymania wykonania decyzji Głównego Inspektora Transportu Drogowego.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący sędzia WSA - Danuta Dopierała po rozpoznaniu w dniu 15 lipca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi P. Ż. – "Z." na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia ... grudnia 2007 r. Nr ... w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu kary pieniężnej postanawia: odmówić wstrzymania wykonania decyzji; Pełnomocnik skarżącego w dniu 6 lutego 2008 r. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na opisaną w komparycji postanowienia decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego w trybie art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), dalej: p.p.s.a. W skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania powyższej decyzji. Zgodnie z art. 61 § 1 p.p.s.a. wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, w myśl § 3 ww. przepisu po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wystąpienia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Instytucja wstrzymania wykonania ma charakter wyjątkowy. Z reguły wiąże się z obawą wystąpienia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, zaś jej zastosowanie nie może być poprzedzone merytoryczną oceną zasadności skargi lub obawą wystąpienia jakiejkolwiek straty. Podstawową przesłanką wstrzymania jest wykazanie we wniosku niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W tym ostatnim wypadku chodzi o taką szkodę (majątkową, a także niemajątkową), kiedy nie będzie możliwe przywrócenie stanu pierwotnego. Z kolei nie każda strata materialna stanowi "znaczną szkodę" w rozumieniu art. 61 § 3 p.p.s.a. W postanowieniu z 18 maja 2004 r. sygn. akt FZ 65/04 Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że brak takiego uzasadnienia wniosku uniemożliwia jego merytoryczną ocenę. W pierwszej kolejności zaznaczyć należy, iż sformułowany w skardze wniosek nie został uzasadniony, a tym samym nie wykazano istnienia przesłanek przemawiających za wstrzymaniem wykonania decyzji Głównego Inspektora Transportu Drogowego. Skarżący nie zawarł żadnych twierdzeń odnoszących się wprost do wniosku i przemawiających za jego uwzględnieniem. W tym stanie rzeczy należy stwierdzić, iż skoro skarżący nie wykazał, że zachodzi niebezpieczeństwo wystąpienia znacznej szkody dla niego samego, to nie można przyjąć twierdzenia, że wykonanie decyzji Głównego Inspektora Transportu Drogowego spowodowałoby taką szkodę, a co więcej - "szkodę znaczną". Jednocześnie, skarżący nie podniósł argumentów przemawiających za tym, że wykonanie przedmiotowej decyzji mogłoby rodzić niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Niezależnie od powyższego Sąd zważył, iż przesłanką niezbędną wstrzymania wykonania jest możliwość wykonania aktu, którego dotyczy wniosek. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z treścią aktu (v. J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz wyd. LexisNexis, Warszawa 2004 r., s. 122), nie każdy więc akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania. Co do zasady z przymiotu wykonalności nie korzystają wszelkie akty administracyjne odmowne oraz te spośród konstytutywnych aktów uprawniających, które dla spowodowania stanu prawnego lub faktycznego w nich określonego nie wymagają żadnych działań ze strony podmiotów uprawnionych. Problem wykonania aktu administracyjnego dotyczy zatem aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone określone obowiązki oraz aktów, na podstawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony (v. T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz wyd. PWN, Warszawa 2005, s. 296). W przedmiotowej sprawie skarżący wniósł o wstrzymanie wykonania decyzji utrzymującej w mocy decyzję Zachodniopomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego odmawiającą umorzenia należności z tytułu kary pieniężnej. Zaskarżona decyzja nie nakłada na stronę skarżącą żadnych obowiązków, które mogłyby być wykonane dobrowolnie lub w sposób przymusowy. Przedmiotowej decyzji brak więc przymiotu wykonalności, a tym samym wstrzymanie jej wykonania nie jest możliwe. W tej sytuacji w ocenie Sądu wniosek skarżącego nie mógł zostać uwzględniony, a wobec tego na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowił jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło