V SA/Wa 766/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Małgorzata Rysz, Sędzia WSA - Izabella Janson, Sędzia WSA - Michał Sowiński (spr.), Protokolant st. sekr. sąd. - Marcin Kwiatkowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 maja 2012 r. sprawy ze skargi R. T. S. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na rozstrzygnięcie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia [...] marca 2012 r. nr [...] w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu; oddala skargę. R.T.S.sp. z o.o. w W. (dalej "skarżąca", "spółka") złożyła wniosek o dofinansowanie realizacji projektu "[...]". Projekt został złożony w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka, lata 2007-2013; Priorytet 8 – Społeczeństwo informacyjne – zwiększenie innowacyjności gospodarki; Działanie 8.4 "Zapewnienie dostępu do Internetu na etapie "ostatniej mili". Pismem z [...] lipca 2011 r. Władza Wdrażająca Programy Europejskie (WWPE), działając jako instytucja przekazująca informację o negatywnym wyniku oceny wniosku o dofinansowanie, poinformowała skarżącą, że jej wniosek został oceniony negatywnie i nie został zatwierdzony do realizacji dofinansowania, ponieważ nie uzyskał minimum 50% punktów w ramach Grup: 1 – Wnioskodawca oraz 3 – Budżet. W uzasadnieniu wskazano, że w Grupie 2 - Projekt, wniosek otrzymał wymagane minimum punktów. Wniosek uzyskał 50,5 pkt na 100 możliwych. Wniosek został odrzucony, ponieważ warunkiem uzyskania dofinansowania było otrzymanie minimum 60% punktów, przy czym w każdej grupie należało otrzymać minimum 50% punktów. Powodem odrzucenia wniosku było niespełnienie następujących kryteriów merytorycznych: - "wnioskodawca posiada odpowiedni potencjał techniczny i kadrowy, pozwalający na realizację projektu", - "wnioskodawca posiada doświadczenie w zakresie realizacji i zarządzania projektami z dziedzin objętych konkursem", - "środki wykorzystane są w sposób efektywny (relacja nakład/rezultat)", - "planowane wydatki są uzasadnione, racjonalne i adekwatne do zakresu i celów projektu. Skarżąca w odpowiedzi na pismo WWPE złożyła protest od wyników oceny wniosku. Pismem z dnia [...] marca 2012 r. otrzymała rozstrzygnięcie w przedmiocie złożonego protestu, w którym stwierdzono, że protest nie może być uwzględniony. W związku z nieuwzględnieniem protestu skarżąca w dniu [...] marca 2012 r. złożyła w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie skargę na rozstrzygnięcie z [...] marca 2012 r. w przedmiocie protestu złożonego w ramach Działania 8.4. "Zapewnienie dostępu do Internetu na etapie 'ostatniej mili"', dotyczącego wniosku "[...]" wnosząc o uwzględnienie skargi i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Instytucji Pośredniczącej I Stopnia, a więc Ministrowi Administracji i Cyfryzacji, ze wskazaniem potrzeby weryfikacji oceny wniosku poprzez podniesienie punktacji i zakwalifikowanie wniosku do dofinansowania. Skarżąca zarzuciła rozstrzygnięciu z 6 marca 2012 r. naruszenie art. 26 ust. 1 pkt 4 w związku z art. 27 ust. 1 i 2, art. 26 ust. 2, art. 28 ust. 6 oraz art. 29 ust. 4 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju z dnia 6 grudnia 2006 r. tekst jednolity z dnia 15 maja 2009 r. (Dz.U. Nr 84, poz. 712) dalej "u.z.p.p.r." poprzez: - naruszenie zasad równego dostępu do pomocy poprzez gorsze traktowanie w stosunku do innych wnioskodawców; - dokonywanie oceny wniosku w oparciu o kryteria i wytyczne nie ujęte w dokumentach stanowiących system realizacji programu operacyjnego (POIG), w szczególności Przewodniku po kryteriach i Instrukcji wypełniania wniosku; - dokonywanie zmian kryteriów oceny wniosków w trakcie trwania konkursu i stawianie wymagań, które nie były sprecyzowane w dokumentach; - brak rzetelności i przejrzystości stosowanych reguł oceny, w szczególności oparcie oceny nie na rzeczywistej treści wniosku, ale na domysłach oraz pominięcie przy ocenie wniosku istotnych informacji w nim zamieszczonych, a więc błędne ustalenie stanu faktycznego oraz dowolność oceny; - nierozpatrzenie wszystkich zarzutów podniesionych w proteście, co stanowi jednocześnie naruszenie § 9 ust. 10 pkt 4 procedury odwoławczej w ramach PO IG. Ponadto skarżąca zarzuciła nieuwzględnienie przy rozstrzygnięciu protestu i ocenie wniosku treści § 1 ust. 3 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w sprawie udzielania przez Władzę Wdrażającą Programy Europejskie pomocy finansowej na dostarczenie usługi szerokopasmowego dostępu do Internetu na odcinku "ostatniej mili" w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka, 2007-2013 z dnia 16 września 2010 r. (Dz.U. Nr 170, poz. 1147), dalej "rozporządzenie" oraz naruszenie zasady zaufania obywateli do Państwa poprzez wskazane uchybienia oraz nieuwzględnienie, że wcześniej złożony wniosek o analogicznej treści został pozytywnie oceniony. W odpowiedzi na skargę Minister Administracji i Cyfryzacji wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z przepisem art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270); zwanej dalej: "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Akty poddane kontroli sądów administracyjnych zostały wymienione w § 2 tego przepisu, natomiast § 3 stanowi, że sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Przedmiotem niniejszej sprawy jest rozstrzygnięcie zawarte w piśmie Ministra Administracji i Cyfryzacji, na które skarga została wniesiona w trybie ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. z 2009 r., Nr 84, poz. 712). Dodać należy, iż art. 37 u.z.p.p.r. stanowi, że do postępowania w zakresie ubiegania się oraz udzielania dofinansowania ze środków pochodzących z budżetu państwa lub ze środków zagranicznych nie stosuje się przepisów kodeksu postępowania administracyjnego. Niemniej, w art. 30b u.z.p.p.r. ustawodawca nakłada na Instytucję Zarządzającą obowiązek ustanowienia, w systemie realizacji danego programu operacyjnego, procedury odwoławczej (terminu, trybu i warunków) i zakreśla ogólne ramy takiej procedury. Zgodnie z art. 30c ust. 3 pkt 1 u.z.p.p.r. Sąd może uwzględnić skargę, jeżeli stwierdzi, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo. Analizując sprawę w tym zakresie przede wszystkim przypomnieć trzeba, iż sprawa ta została zainicjowana wnioskiem skarżącej spółki o dofinansowanie w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka, lata 2007-2013; Priorytet 8 – Społeczeństwo informacyjne – zwiększenie innowacyjności gospodarki; Działanie 8.4 "Zapewnienie dostępu do Internetu na etapie "ostatniej mili". Tekst Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka, 2007—2013 został zaakceptowany decyzją Komisji Europejskiej nr K(2007) z dnia 1 października 2007 r. w sprawie przyjęcia Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka w ramach pomocy wspólnotowej z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego objętego celem "konwergencja" w Polsce oraz przyjęty uchwałą Rady Ministrów z dnia 30 października 2007 r. w sprawie przyjęcia Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka, 2007—2013. Został on przygotowany na podstawie rozporządzenia Rady (WE) nr 1083/2006 z dnia 11 lipca 2006 r. ustanawiającego przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego oraz Funduszu Spójności i uchylającego rozporządzenie Rady (WE) nr 1260/1999 (Dz. Urz. UE L 210 z 31 lipca 2006 ze zm.), Rozporządzenia Komisji (WE) nr 1828/2006 z dnia 8 grudnia 2006 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 1083/2006 ustanawiającego przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego oraz Funduszu Spójności. W zakresie regulacji krajowych dotyczących PO IG wymienić trzeba u.z.p.p.r., rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 16 września 2010 r. w sprawie udzielania przez Władzę Wdrażającą Programy Europejskie pomocy finansowej na dostarczenie usługi szerokopasmowego dostępu do Internetu na odcinku "ostatniej mili" w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka, 2007—2013 oraz Szczegółowy opis priorytetów Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka 2007-2013 - dokument opracowany na podstawie Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka, 2007-2013. W Załączniku 4.4 do wymienionego uszczegółowienia uregulowano procedurę odwoławczą w ramach POIG, w tym w ramach systemu instytucjonalnego (dotyczącego tzw. postępowania przedsądowego). Ponadto, sposób przeprowadzenia konkursu jest unormowany w Regulaminie przeprowadzania konkursu w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka (dla Priorytetu 8, Działania 8.4), stanowiącym opracowanie zasad dokonywania oceny wniosków o dofinansowanie, przygotowanym na podstawie obowiązujących przepisów prawa krajowego i wspólnotowego. We wniesionej skardze spółka zarzuciła rozstrzygnięciu Ministra naruszenie art. 26 ust. 1 pkt 4 w związku z art. 27 ust. 1 i 2, art. 26 ust. 2, art. 28 ust. 6 oraz art. 29 ust. 4 u.z.p.p.r. przez naruszenie zasad równego dostępu do pomocy przez gorsze traktowanie wnioskodawcy w stosunku do innych wnioskodawców, dokonywanie oceny wniosku w oparciu o kryteria i wytyczne nie ujęte w dokumentach stanowiących system realizacji programu operacyjnego, w szczególności w Przewodniku po kryteriach i Instrukcji wypełniania wniosku, dokonanie zmian kryteriów oceny wniosków w trakcie trwania konkursu, brak rzetelności i przejrzystości stosowanych reguł oceny oraz nierozpatrzenie wszystkich zarzutów podniesionych w proteście. W ocenie Sądu postawione zarzuty są nieuzasadnione i nic zasługują na uwzględnienie. Należy zauważyć, że skarżąca nie wskazywała, które postanowienia systemu realizacji programu operacyjnego miałyby naruszać zasadę równego traktowania wnioskodawców, a także naruszenie zasady przejrzystości. W tym zakresie podzielić należy pogląd organu, że powoływanie ustawowego wzorca kontroli, bez przedstawiania zarzutów uzasadniających niezgodność postanowień systemu realizacji z przepisami prawa powszechnie obowiązującego jest wadliwe. W ocenie Sądu w rozpoznawanej sprawie organy oceniające wniosek nie naruszyły art. 26 ust. 1 pkt 4 w związku z art. 27 ust. 1 i 2 u.z.p.p.r., ponieważ oceniły projekt zgodnie z opracowanymi kryteriami wyboru. Nie jest zasadny zarzut naruszenia art. 28 ust. 6 u.z.p.p.r. poprzez dokonanie zmian kryteriów oceny wniosków w trakcie trwania konkursu i stawianie wymagań, które nie były sprecyzowane w dokumentach. Ocena projektu została przeprowadzona w oparciu o dokumenty opublikowane dla II tury naboru wniosków w 2010 r., które to dokumenty dostępne były na stronie internetowej instytucji wdrażającej. Również w tym zakresie skarżąca nie wskazała jakie dokumenty, zostały zmienione w trakcie trwania konkursu. Nie uzasadnia powyższego zarzutu argument skarżącej, iż dokumenty te zostały zinterpretowane w sposób odmienny od przyjętego przez nią rozumienia. Ocena stanu faktycznego oraz akt sprawy nie doprowadziła Sądu do wniosku, że instytucje oceniające wniosek nałożyły na skarżącą dodatkowe obowiązki, nieprzewidziane w postanowieniach systemu realizacji, czy też pogorszyły zasady ogłoszonego konkursu. Z powyższych względów za nieuzasadniony uznać należy również zarzut naruszenia art. 29 ust. 4 u.z.p.p.r. Niezasadny jest zarzut naruszenia art. 26 ust. 2 u.z.p.p.r. Z przepisu tego wynika, że Instytucja zarządzająca realizując zadania określone w ust. 1 przepisu art. 26 u.z.p.p.r. powinna uwzględniać zasadę równego dostępu do pomocy wszystkich kategorii beneficjentów oraz zapewniać przejrzystość reguł stosowanych przy ocenie projektów. Podzielić należy ocenę organu, że zarzuty skarżącej nie dotyczą sformułowania kryteriów, w sposób powodujący niezasadne zróżnicowanie podmiotów aplikujących o dofinansowanie, ale ograniczają się do twierdzenia, że podobne projekty zostały ocenione odmiennie, co w istocie nie jest twierdzeniem weryfikowalnym. Skarżąca zarzuciła również nierozpatrzenie wszystkich zarzutów podniesionych w proteście, a w konsekwencji naruszenie § 9 ust. 10 pkt 4 procedury odwoławczej w ramach POIG. Odnosząc się do powyższego stwierdzić należy, że warunki oceny merytorycznej wniosku określał § 7 ust. 2 pkt 6 Regulaminu przeprowadzania konkursu POIG. Wskazane w tym przepisie warunki musiały zostać spełnione łącznie, aby projekt otrzymał dofinansowanie, przy czym w pierwszej kolejności organ badał spełnienie kryteriów obligatoryjnych. Nawet zatem w przypadku uwzględnienia zarzutów odnoszących się do oceny niektórych z kryteriów merytorycznych obligatoryjnych bądź kryteriów fakultatywnych, jeżeli ocena projektu w pozostałym zakresie była prawidłowa, wniosek nie zostałby zakwalifikowany do dofinansowania. W konsekwencji stwierdzić należy, że powyższy zarzut nie może uzasadniać twierdzenia, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo, co uzasadniłoby przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia. Spór w sprawie dotyczy również ustalenia, czy instytucja oceniająca wniosek prawidłowo stwierdziła, iż nie spełnia on następujących kryteriów merytorycznych obligatoryjnych: 1. grupa I: Wnioskodawca, kryterium nr 1 "wnioskodawca posiada odpowiedni potencjał techniczny i kadrowy pozwalający na realizację projektu", 2. grupa I: Wnioskodawca, kryterium 2 "wnioskodawca posiada doświadczenie w zakresie realizacji i zarządzania projektami z dziedzin objętych konkursem", 3. grupa III: Budżet, kryterium nr 1 "środki wykorzystane są w sposób efektywny (relacja nakład/rezultat); zachowano właściwe proporcje pomiędzy ponoszonymi kosztami, a oczekiwanymi rezultatami projektu", 4. grupa III: Budżet, kryterium nr 3 "planowane wydatki są uzasadnione, racjonalne i adekwatne do zakresu i celów projektu", 5. grupa II: Projekt, kryterium nr 2 "wykazane zostały potrzeby realizacji projektu na określonym obszarze", 6. grupa III: Budżet, kryterium nr 4 "wskaźniki produktu i rezultatu są obiektywnie weryfikowalne, odzwierciedlają założone cele projektu, adekwatne dla danego rodzaju projektu, realne do osiągnięcia". W pierwszej kolejności należy ustosunkować się do zarzutu niespełnienia kryterium nr 1 z grupy I: Wnioskodawca: "wnioskodawca posiada odpowiedni potencjał techniczny i kadrowy, pozwalający na realizację projektu". Z Instrukcji wypełniania wniosku o dofinansowanie realizacji projektu w zakresie pkt 17 wynika, że w punkcie tym należy przedstawić potencjał kadrowy i techniczny (m.in. zespół ludzi, sprzęt i inne zasoby techniczne), który będzie wykorzystany w trakcie realizacji projektu. Powyższe oznacza, że we wniosku należało wskazać, czy doświadczenie i potencjał techniczny i kadrowy wnioskodawcy pozwalają na realizację projektu oraz czy posiadane zasoby ludzkie są wystarczające do wdrożenia projektu oraz osiągnięcia celów w nim określonych, a jeżeli nie są, czy i w jakim zakresie wnioskodawca zamierza korzystać z usług zewnętrznych. Tak sformułowane wymogi wypełnienia wniosku wykluczały możliwość uznania za wystarczającą w świetle Instrukcji deklarację skarżącej o zatrudnieniu do realizacji projektu nieokreślonych firm zewnętrznych. Podkreślić należy, że brak jest przeciwwskazań w dokumentacji konkursowej, aby część zadań związanych z realizacją projektu powierzyć wykonawcy zewnętrznemu. Wnioskodawca powinien we wniosku określić, jakie to będą zadania i wskazać wykonawcę celem oceny jego potencjału. Zauważyć należy, że osoby lub firmy, które skarżąca planowała zatrudnić w ramach projektu, a które w chwili złożenia wniosku nie były przez nią zatrudnione, nie powinny być przedstawione we wniosku jako element potencjału wnioskodawcy. Na uwzględnienie nie zasługuje również argument, iż ocenie podlegał potencjał wnioskodawcy, nie zaś firm zewnętrznych. Należy zauważyć, że dokumentacja konkursowa, przewidując możliwość braku potencjału kadrowo-technicznego dla realizacji wszystkich zadań w projekcie, wskazywała, że część tych zadań może być powierzona podmiotom zewnętrznym, jednocześnie oczekując co najmniej wskazania tych podmiotów i określenia zakresu zadań powierzonych. Skarżąca nie dochowała powyższego wymogu, bowiem nie można uznać za jego wypełnienie ogólnego stwierdzenia, że"techniczną realizację" projektu powierzy firmom zewnętrznym. Tak ogólne określenie zadań powierzonych uniemożliwiło pozytywną ocenę przedmiotowego kryterium. Nawet bowiem gdyby przyjąć, że skarżąca określiła w sposób prawidłowy wykonawców zewnętrznych, to wobec braku wskazania prac im powierzonych, nie była możliwa ocena prawidłowego wykonania przez nich projektu w określonym zakresie. Nie jest również zasadny zarzut, iż dokumentacja konkursowa nie wymagała wykazania bezpośredniego związku pomiędzy wskazanymi zasobami, a budową i administracją sieci. Dokumentacja konkursowa przewidywała bowiem wymóg określenia, w jaki sposób posiadane zasoby osobowe i potencjał techniczny zostanie wykorzystany w projekcie. Bezpodstawny jest również zarzut skarżącej, iż w dokumentacji konkursowej określono wymóg przedstawienia potencjału nie tylko dla obsługi gotowej sieci, ale również dla jej wybudowania tj. zrealizowania inwestycji. Zauważyć należy, że wbrew twierdzeniom skarżącej, dokumentacja konkursowa formułowała pod adresem wnioskodawców w ramach powyższego kryterium wymóg posiadania personelu zdolnego do realizacji konkretnego projektu. Podzielić należy stanowisko organu zgodnie z którym, jeżeli zakłada się realizację projektu w technologii światłowodowej, to istotne przy ocenie powyższego kryterium będzie, czy wnioskodawca dysponuje personelem posiadającym kwalifikacje w powyższym zakresie, a także dysponuje odpowiednimi zasobami technicznymi, umożliwiającymi wykonanie takiego projektu. Ocena tej części potencjału skarżącej, która odnosiła się do realizacji inwestycji, nie zaś do obsługi już wybudowanej sieci była przyczyną przyznania mniejszej od maksymalnej liczby punktów w ramach przedmiotowego kryterium. Należy przy tym zauważyć, że pomimo zastrzeżeń podniesionych w ocenie, wniosek otrzymał mniejszą niż maksymalna liczby punktów w ramach powyższego kryterium, co oznacza, że skarżąca wykazała posiadanie potencjału (obejmującego m.in. realizację projektu w zakresie obsługi już wybudowanej sieci), jednakże na podstawie przedstawionego w dokumentacji opisu, wykazany potencjał był niewystarczający do realizacji wszystkich zadań przewidzianych w projekcie. Odnosząc się do zarzutu naruszenia zasad oceny, kryterium 2 "wnioskodawca posiada doświadczenie w zakresie realizacji i zarządzania projektami z dziedzin objętych konkursem" (grupa I: Wnioskodawca) stwierdzić należy, że bezzasadny jest zarzut, że w dokumentacji konkursowej nie określono wymagania posiadania doświadczenia również w zakresie realizacji projektów ze środków publicznych. Słusznie zauważył organ, że taki wymóg został wyraźnie określony w Instrukcji, w jej części wskazującej, jak należy wypełnić punkt 17 wniosku. Ponadto, jednym z wymogów wniosku było posiadanie doświadczenia w realizacji projektów związanych z działaniem 8.4, a nie posiadanie doświadczenia wyłącznie w realizacji projektów w ramach działania 8.4, co bezpodstawnie skarżąca zarzuca organowi. Doświadczenie mogło być dokumentowane poprzez realizację projektów polegających na instalacji sieci szerokopasmowych, również poza działaniem 8.4. Podzielić należy stanowisko organu zgodnie z którym załączone do wniosku referencje nie potwierdzały realizacji projektów związanych z działaniem 8.4, a w szczególności z budową sieci światłowodowych, czyli projektów analogicznych do projektu skarżącej. Należy uznać, że organ prawidłowo przyjął, iż ocenić należy nie doświadczenie w realizacji projektów z zakresu informatyzacji w ogóle, ale doświadczenie w realizacji projektów zbliżonych do projektu będącego przedmiotem wniosku. Ponadto z postanowień dokumentacji konkursowej wynika, że warunkiem uzyskania punktów w ramach oceny przedmiotowego kryterium jest posiadanie doświadczenia związanego z realizacją projektów z dziedzin objętych konkursem, przy czym doświadczenie z tytułu realizacji takich projektów można oceniać dopiero po ich zakończeniu. Informacja zawarta we wniosku, że skarżąca będzie realizowała projekt w ramach działania 8.4 nie może być podstawą do uznania, że takie doświadczenie posiada ona na dzień złożenia wniosku. Za nieuzasadnione należy również uznać zarzuty skarżącej, odnoszące się do niewłaściwej oceny kryteriów z grupy Budżet - nr 1 "Środki będą wykorzystane w sposób efektywny (relacja nakład/rezultat). Zachowano właściwe proporcje pomiędzy ponoszonymi kosztami, a oczekiwanymi rezultatami projektu" oraz nr 3 "Planowane wydatki są uzasadnione, racjonalne i adekwatne do zakresu i celów projektu". Sąd podziela przyjętą przez organ interpretację § 1 ust. 3 rozporządzenia, zgodnie z którą definicja "dostarczenia usługi szerokopasmowego dostępu do Internetu" składa się z dwóch elementów, z jednej strony określa, że projekt polega na realizacji inwestycji, natomiast druga część przepisu wskazuje, że inwestycja ta nie jest celem samym w sobie, celem tej usługi jest bowiem dostarczenie usługi użytkownikowi końcowemu, poprzez jego przyłączenie do sieci telekomunikacyjnej, w celu dostarczenia usługi szerokopasmowego dostępu do Internetu użytkownikowi końcowemu (nie tylko stworzenie przyłączenia). Dodatkowo w § 1 ust. 2 rozporządzenia wskazano, że pomoc finansowa, o której mowa w rozporządzeniu, jest udzielana przez Władzę Wdrażającą Programy Europejskie w formie bezzwrotnego wsparcia finansowego, zwanego dalej "wsparciem", przeznaczonego na pokrycie części wydatków kwalifikowalnych, na dostarczenie usługi szerokopasmowego dostępu do Internetu użytkownikowi końcowemu. Zgodnie z dokumentem "POIG na lata 2007-2013, Priorytet 8: Społeczeństwo informacyjne - zwiększenie innowacyjności gospodarki, Działanie 8.4: Zapewnienie dostępu do Internetu na etapie "ostatniej mili" zatwierdzonym przez Komisję Europejską decyzją z dnia 1 października 2007 r. nr K (2007) 4562, a następnie przyjętym uchwałą Rady Ministrów w dniu 30 października 2007 r., jednym z założonych wskaźników rezultatu działania 8.4 jest osiągnięcie określonej liczby abonentów usługi internetowej realizowanej za pomocą wybudowanej infrastruktury "ostatniej mili". Tym samym usługodawca nie może poprzestać na stworzeniu przyłączenia, ale powinien zarówno utrzymać łącze abonenckie w gotowości do świadczenia usługi, jak również umożliwić zapewnienie połączenia do sieci internet. Celem działania nie jest zatem wyłącznie budowa infrastruktury, ale świadczenie określonej usługi (tj. transmisji danych) przy pomocy tej infrastruktury użytkownikowi końcowemu. Ponadto, odnosząc się do komunikatu Władzy Wdrażającej, do którego odwołuje się skarżąca, zauważyć należy, że przyjęta w tym komunikacie interpretacja odnosi się do potencjalnych wnioskodawców, zmianie nie ulega natomiast interpretacja tego wskaźnika dla poprzednich naborów. Również w świetle powołanej w tym komunikacie interpretacji, należałoby uznać, że skarżąca sporządziła wniosek w sposób wadliwy. Niezależnie bowiem od sposobu weryfikacji wskaźnika, istotne dla oceniających wniosek było przedstawienie wartości liczbowej wskaźnika we wniosku. Skarżąca wskaźnik obligatoryjny w postaci "Liczby odbiorców końcowych usługi szerokopasmowego dostępu do Internetu dostarczonej w ramach projektu" określiła na poziomie 260, tym samym tylko i wyłącznie ten wskaźnik podlegał weryfikacji w okresie realizacji umowy i tylko z tego wskaźnika beneficjent był by rozliczany. Działania inwestycyjne powinny być dostosowane do przyjętego poziomu tego wskaźnika. Deklaracja skarżącej, że po zakończeniu okresu realizacji podłączy ona dodatkową liczbę abonentów (1390) nie może być zweryfikowana w ramach realizacji projektu, a co za tym idzie podłączenie tych abonentów, jako nieobjęte projektem może być sfinansowane wyłącznie ze środków własnych skarżącej, nie zaś z dofinansowania w postaci środków europejskich. Dlatego też prawidłowo przyjęto liczbę abonentów określoną we wskaźniku rezultatu, jako podstawę do weryfikacji założeń budżetu projektu. Tym samym wyliczenia oparte o liczbę 260 abonentów należało uznać za prawidłowe, a stwierdzenie o znacznym przeszacowaniu wydatków we wniosku, w stosunku do założonych celów, za trafne. Wydatki w projekcie powinny być zaplanowane w sposób adekwatny m.in. do celów projektu, zasadniczym celem projektu jest natomiast osiągnięcie wskaźnika liczby podłączonych użytkowników końcowych w określonej wysokości. Za prawidłowy należy również uznać zarzut dotyczący wadliwego uzasadnienia niektórych wydatków. Uzasadnienie dla wydatku na zakup routera brzegowego (w kwocie 504 300 zł), którego cena odbiega w sposób istotny od typowego urządzenia tego rodzaju, wbrew twierdzeniom skarżącej, pojawiło się dopiero w proteście i nie mogło zostać uwzględnione. Opis tego wydatku zamieszony zarówno we wniosku, jak i w Biznes Planie był ogólnikowy i nie pozwolił na określenie jego parametrów, co uniemożliwiło odniesienie się do cen rynkowych takiego urządzenia. Brak właściwego uzasadnienia danego wydatku nie pozwolił na uznanie, że został on zaplanowany w sposób racjonalny i adekwatny do zakresu i celów projektu. Bezzasadne są twierdzenia skarżącej, iż postanowienia dokumentacji konkursowej nie ustanawiają wymogu szczegółowego uzasadnienia wydatków i wykazania ich rynkowości. Należy zauważyć, że już w nazwie kryteriów odnoszących się do finansowej oceny wniosku Komitet Monitorujący dał wyraz zasadzie, zgodnie z którą do dofinansowania kwalifikować będą się te projekty, które zostały skonstruowane w sposób prawidłowy i nie budzący wątpliwości pod względem finansowym i budżetowym. Rozwinięcie i ustalenie przedmiotu badań w ramach poszczególnych kryteriów nastąpiło w Przewodniku. Natomiast nazwa kryterium "Planowane wydatki są uzasadnione, racjonalne i adekwatne do zakresu i celów projektu" wprost określa zakres badania treści złożonej dokumentacji aplikacyjnej. Należy przy tym zaznaczyć, że wnioskodawców wiąże całość dokumentacji konkursowej, w tym również treść Przewodnika. Tym samym wnioskodawcy składając wniosek, przy wypełnianiu dokumentacji aplikacyjnej powinni uwzględnić również jego treść, o ile zamierzają uzyskać dofinansowanie. Szczegółowy opis poszczególnych elementów infrastruktury, w tym podanie ich parametrów, powinien natomiast znaleźć się w Biznes Planie m.in. w pkt "Opis projektu wraz z koncepcją techniczną projektu". Już na podstawie powyższych postanowień dokumentacji konkursowej należy stwierdzić, że organizator konkursu szczególną wagę przywiązywał do prawidłowego opisu i uzasadnienia zaplanowanych w projekcie wydatków. Zwrócić przy tym należy uwagę, że zgodnie z § 6 ust. 4 Regulaminu przeprowadzania konkursu, wnioskodawca powinien w jasny i precyzyjny sposób przedstawić sposób realizacji projektu oraz osiągnięcia zakładanych celów i rezultatów, w kontekście działania 8.4 POIG. Ponadto, w myśl Instrukcji wypełnienia wniosku o dofinansowanie realizacji Projektu w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka. Działanie 8.4., rubryki opisowe wniosku o dofinansowanie muszą uwzględniać wszystkie wymagane w danym punkcie informacje wskazane w instrukcji. Co do zasady wszelkie niejasności lub nieprecyzyjne sformułowania wniosku będą przemawiały na niekorzyść wnioskodawcy przy podejmowaniu oceny. Odnosząc się do powołanych przez skarżącą twierdzeń, co do przyjętego sposobu wyceny poszczególnych elementów, zauważyć należy, że w przypadku niedokładnego opisu wydatków w projekcie, nic można zweryfikować prawidłowości przyjętego poziomu wydatków na poszczególne urządzenia. Dlatego też również z powyższych względów, ocenę przedmiotowych kryteriów należy uznać za zgodną z prawem. Odnosząc się do niewłaściwej, zdaniem skarżącej, oceny kryterium nr 2 "Wykazane zostały potrzeby realizacji projektu na określonym obszarze" z Grupy II "Projekt" Sąd nie podziela podniesionych zarzutów. Podstawą do przyznania mniejszej od maksymalnej ilości punktów w ramach przedmiotowego kryterium była niespójność poszczególnych treści wniosku w zakresie planowanej ilości abonentów w ramach projektu. Oceniający zwrócili uwagę, że założony odsetek abonentów, określony wskaźnikiem rezultatu był niewielki w stosunku do liczby mieszkańców miasta Kolbuszowa. Wnioskujący obowiązany był wykazać potrzeby realizacji projektu na określonym obszarze, a tym samym udowodnić, że istotnie jego realizacja spotka się z określonym zapotrzebowaniem. Powinien również wykazać zakres i rozmiar zapotrzebowania na usługi szerokopasmowego dostępu do internetu, przy uwzględnieniu założonego poziomu cenowego tych usług. Podane przez skarżącą dane nie pozwalały na uznanie, że w sposób prawidłowy zidentyfikowała i rozpoznała ona potrzeby grupy docelowej. Przyjęta wysokość szacowanego zapotrzebowania na internet nic znalazła oparcia w żadnych danych obiektywnych (badaniach, analizach). Wbrew twierdzeniom skarżącej takie dane były wymagane dokumentacją konkursową i nie można uznać za wystarczającą dla realizacji kryterium deklaracje o przeprowadzeniu rozeznania. Skarżąca odwołała się jedynie ogólnie do przeprowadzonego wywiadu rynkowego, bez podania bardziej szczegółowych informacji odnośnie tego wywiadu i jego rezultatów - nie określiła m.in. na jakiej próbie wywiad ten został przeprowadzony, jaka była jego treść, nie wskazała, czy w wywiadzie uwzględniono możliwości finansowe mieszkańców przy założonym poziomie kosztowym usług dostępu. Należy zauważyć, że projekt realizowany w ramach działania 8.4 powinien mieć charakter ekonomicznie opłacalny, tym samym przed jego realizacją należało przeprowadzić stosowne rozeznanie biznesowe, uwzględniające nie tylko brak internetu na danym obszarze, ale także rzeczywiste zapotrzebowanie na jego dostarczenie, przy uwzględnieniu określonego poziomu cenowego. Wymóg przeprowadzenia takiego rozeznania wynika z dokumentów konkursowych m.in. przytoczonych w treści zaskarżonego rozstrzygnięcia, które wyraźnie wskazywały na konieczność odwołania się do danych obiektywnych. Skarżąca wyników takiego rozeznania nie przywołała w treści wniosku. Tym samym, jej zarzuty odnoszące się do wadliwej oceny przedmiotowego kryterium należy uznać za nieuzasadnione, a jego ocenę za zgodną z prawem. Skarżąca zarzuciła również niewłaściwą ocenę kryterium nr 4 "Wskaźniki produktu i rezultatu są obiektywnie weryfikowalne, odzwierciedlają założone cele projektu, adekwatne dla danego rodzaju projektu, realne do osiągnięcia" z grupy II – "Wnioskodawca". Zauważyć należy, że zasadnicza rozbieżność pomiędzy celami projektu określonymi we wniosku w pkt 13 w postaci 260 abonentów usługi w okresie realizacji projektu i 1390 abonentów podłączonych po zakończeniu projektu, a określonym we wniosku wskaźnikiem rezultatu stwierdzona przez Oceniających uzasadnia ocenę ww. kryterium. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny podzielił stanowisko Ministra i na zasadzie przepisu art. 30c ust. 3 pkt 2 u.z.p.p.r. orzekł, jak w sentencji wyroku.