V SA/Wa 767/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: przewodniczący – sędzia WSA – Krystyna Madalińska – Urbaniak po rozpoznaniu w dniu 11 maja 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi Y.Y. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] grudnia 2009r. nr [...] w przedmiocie wydalenia z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej p o s t a n a w i a: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. W skardze z dnia 17 lutego 2010 r. na decyzję z dnia [...] grudnia 2009 r. nr [...] skarżąca zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku wyjaśniła m.in., iż jako obywatelka [...] przebywając poza granicami Polski nie będzie mogła brać udziału w toczącym się postępowaniu i skutecznie bronić swoich praw. Wskazała, iż wykonanie zaskarżonej decyzji pociągnie za sobą nieodwracalne skutki i narazi skarżącą na szkody. Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl § 3 ww. przepisu, po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności. Zastosowanie instytucji ochrony tymczasowej może mieć miejsce wyłącznie w przypadku zaistnienia przesłanek wymienionych w art. 61 § 3 cytowanej ustawy tj. w sytuacji stwierdzenia, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdyby akt lub czynność zostały wykonane. Orzeczenie dotyczące wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji ma charakter fakultatywny, a zatem wydanie przedmiotowego postanowienia zależy od uznania Sądu. W ocenie Sądu, w świetle przytoczonych przez Skarżącą okoliczności oraz ewentualnych utrudnień w sprawowaniu pieczy na nad toczącym się postępowaniem w przypadku wykonania zaskarżonej decyzji i powrotu do kraju pochodzenia, skarżąca narażona zostałaby na znaczną szkodę i trudne do odwrócenia skutki. Dlatego też w ocenie Sądu zasadne jest pozostanie skarżącej w Polsce do czasu zakończenia niniejszego postępowania sądowoadministracyjnego. Biorąc zatem powyższe pod rozwagę oraz mając na uwadze skutki wykonania zaskarżonej decyzji, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, orzekł jak w sentencji postanowienia.