V SA/Wa 768/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący – sędzia WSA Krystyna Madalińska-Urbaniak po rozpoznaniu w dniu 28 września 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi J. T. na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia (...) stycznia 2016 r. nr (...) w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych środków postanawia: oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji W dniu 17 lutego 2016 r. (data nadania) J. T. (dalej jako: "skarżąca"), wniosła skargę na decyzje opisana w komparycji niniejszego postanowienia. W treści skargi skarżąca zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania skarżonej decyzji. Uzasadniając wniosek podkreśliła, iż strona zobowiązana została do zwrotu kwoty nienależnie pobranych środków w kwocie 582.708,09 zł. Podniosła, że nie dysponuje kwotą równą należności objętej zaskarżoną decyzją, a przewidywana szkoda polegać będzie na powstaniu trudnych do oszacowania dodatkowych kosztów, przekraczających znacznie wysokość samej ustalonej przez organ należności. Podniosła, że wykonanie decyzji spowoduje zakończeniu prowadzenia przez skarżącą działalności produkcyjnej (likwidacja gospodarstwa ogrodniczego) i związanych z tym konsekwencji zarówno dla niej (utrata możliwości zarobkowania), jak i dla innych osób, w tym 3 osób pozostających na jej utrzymaniu i 35 pracowników. Wskazała, że jej nieruchomości są obciążone hipoteką na łączna sumę ok. 26 mln zł jako zabezpieczenie kredytów inwestycyjnych. Podkreśliła, że ewentualna sprzedaż posiadanych nieruchomość przyniesie jej znaczna stratę, a ich późniejsze odzyskanie będzie poważnie utrudnione. W piśmie z dnia 26 września 2016 r. skarżąca podtrzymała swój wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jednocześnie informując, że dnia [...] września 2016 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego w [...], realizując tytuł wykonawczy nr [...] z dnia [...] sierpnia 2016 r., wystawiony przez Prezesa ARR, dokonał zajęcia wierzytelności z rachunku bankowego, prowadzonego na rzecz strony przez [...]. - ostatecznie na kwotę 716.263,72 zł. Jako że stan rachunku bankowego przekraczał kwotę zajęcia, środki te zostały przekazane przez Bank organowi egzekucyjnemu Podniosła, że zajęte środki nie stanowiły nadwyżki przeznaczonej do swobodnego rozdysponowania, ale były przeznaczone na regulowanie bieżących zobowiązań, w tym rat kredytów, opłat leasingowych, pokrycia kosztów środków produkcji na bieżący i kolejny sezon, ogrzewania szklarni, wynagrodzeń i innych kosztów związanych z produkcją. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje : Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej jako: "p.p.s.a."), po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Zaznaczyć na wstępie należy, iż przesłanki wstrzymania wykonania decyzji dotyczą zdarzeń przyszłych, będących spodziewanym skutkiem wykonania aktu lub czynności, czy to w drodze egzekucji administracyjnej, czy to w wyniku działań osób trzecich realizujących swoje uprawnienia lub obowiązki. Skutki te mają w ocenie wniosku znaczenie niejako potencjalne. Nie jest wymagane, żeby w jakimś zakresie, mniejszym lub większym rzeczywiście wystąpiły. Przepis art. 61 § 3 zd. 1 p.p.s.a. wymaga jedynie zagrożenia ich wystąpienia ("zachodzi niebezpieczeństwo"), czyli można się ich spodziewać na podstawie racjonalnej oceny zakresu, zasad i tytułu wykonania aktu lub czynności w czasie zawisłości sprawy w sądzie administracyjnym (por. J. Borkowski, Wstrzymanie wykonania decyzji w postępowaniu kasacyjnym, Monitor Prawniczy, 2006 r., nr 14, s. 677). W konsekwencji uznać należy, że zastosowanie ochrony przewidzianej w art. 61 § 3 p.p.s.a. ma zastosowanie tylko i wyłącznie w stosunku do decyzji, które nadają się do wykonania. Jak wynika z treść pisma skarżącej z dnia [...] września 2016 r. przedmiotowa decyzja została wykonana ponieważ Naczelnik Urzędu Skarbowego w [...], realizując tytuł wykonawczy nr [...] z dnia [...] sierpnia 2016 r., wystawiony przez Prezesa ARR, dokonał zajęcia wierzytelności (objętej zaskarżoną decyzją) z rachunku bankowego, prowadzonego na rzecz skarżącej przez [...]. Tym samy należy stwierdzić, że zaskarżona decyzja została wykonana. Sąd zauważa, iż skarżąca zasadnie wskazuje, że dokonano zajęcia środków pieniężnych z konta na którym znajdują się środki na prowadzenie jej działalności, a nie środki będące jej oszczędnościami. Jednakże skarżąca w żaden sposób nie wykazała, że dokonanie takiego zajęcia wpłynie negatywnie na prowadzoną działalność, czy też spowoduje powstanie szkody, którą nie da się naprawić. Mając zatem powyższe na uwadze, że, należało orzec jak w sentencji.