V SA/Wa 773/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący - sędzia WSA Krystyna Madalińska- Urbaniak po rozpoznaniu w dniu 26 sierpnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi w sprawie ze skargi M A S na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] grudnia 2008 r. Nr [..] w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony postanawia: oddalić wniosek. Pismem z [...] kwietnia 2009 r. ( data nadania pocztowego ) M A S złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] grudnia 2008 r. . Nr[...]. W skardze cudzoziemiec zawarł wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, który uzasadnił brakiem znajomości trybu zaskarżania decyzji administracyjnych oraz słaba znajomością języka polskiego. Zarządzeniem z dnia 5 czerwca 2009 r. skarżący został wezwany w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi poprzez wskazanie kiedy ustała przyczyna uchybienia terminu W odpowiedzi na wezwanie Sądu pismem z dnia 24 czerwca 2009 r. skarżący podał, iż przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi ustała w dniu 25 kwietnia 2009 r., kiedy został poinformowany przez osobę udzielająca mu porady prawnej, iż błędnie były kierowane pisma w jego sprawie przez osoby, które nie znały procedur administracyjnych oraz trybu zaskarżania decyzji administracyjnych. Cudzoziemiec zaznaczył, iż jest obywatelem [...] . Ponadto wskazał, iż włada bardzo słabo językiem polskim w mowie, natomiast nie zna języka polskiego w piśmie. Podkreślił, iż nie rozumiał pism które otrzymywał, zaś organy administracyjne nie zapewniły mu tłumacza. Zdaniem skarżącego do uchybienia terminu doszło bez jego winy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Stosownie do art. 86 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej powoływanej jako p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Jednocześnie zgodnie z art. 87 § 1, § 2 i § 4 p.p.s.a, pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. W niniejszej sprawie niespornym jest, że skarżący nie zachował terminu do wniesienia skargi na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [... ] grudnia 2008 r. Nr [...] . Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), skargę do sądu administracyjnego wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Należy wskazać, iż zaskarżoną decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] grudnia 2008 r. doręczono skarżącemu w dniu 15 grudnia 2008 r. zatem 30-dniowy termin wyznaczony na dokonanie tej czynności, o którym mowa w cytowanym przepisie, upływał z dniem 14 stycznia 2009 r. Natomiast dopiero w dniu 29 kwietnia 2009 r. skarżący złożył skargę, a więc po upływie zakreślonego terminu. Prawidłowo w tej sytuacji postąpił skarżący występując o przywrócenie uchybionego terminu. Następnie, Sąd zważył, iż skarżący wniosek o przywrócenie terminu złożył z zachowaniem terminu wymienionego w art. 87 § 1 p.p.s.a., jeśli przyjąć, iż o uchybieniu terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku dowiedział się w dniu 25 kwietnia 2007 r., kiedy to został poinformowany przez osobę udzielającą mu porady prawnej o faktycznym prawnym stanie jego sprawy. Jednocześnie skarżący dopełnił czynności, której nie dokonał w terminie, i tym samym spełnił kolejną przesłankę wynikającą z przywołanej regulacji prawnej. Jednakże w ocenie Sądu skarżący nie uprawdopodobnił okoliczności wskazujących na brak jego winy w uchybieniu terminu, a wobec tego nie spełnił równie ważnej przesłanki warunkującej zastosowanie instytucji przywrócenia terminu, regulowanej przepisami art. 86 i nast. p.p.s.a. Na wstępie Sąd wyjaśnia, iż kryterium braku winy jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu wiąże się -zgodnie z orzecznictwem i literaturą przedmiotu- z obowiązkiem strony do szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Przywrócenie nie jest więc dopuszczalne, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. O braku winy w niedopełnieniu obowiązku można mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody nie do przezwyciężenia, której strona nie mogła usunąć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Uchybienie terminu może być przykładowo poczytane jako zawinione przez nią, "jeśli strona nie chciała dopełnić czynności w terminie albo chciała czynności dopełnić, lecz nie dopełniła z powodu jakiejś przeszkody, którą mogła przezwyciężyć" (v. B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego, Komentarz wyd. 7, Wydawnictwo C.H. Beck. W-wa 2005, str. 334). Warunkiem dopuszczalności przywrócenia stronie terminu do dokonania czynności procesowej, jest zatem uprawdopodobnienie przez stronę, że mimo całej staranności nie mogła dokonać czynności w terminie, to znaczy, że zachodziły przeszkody od niej niezależne oraz istniejące przez cały czas biegu terminu przewidzianego dla dokonania czynności procesowej (v. wyrok NSA z 13 października 1999 r., sygn. akt IV SA 1656/97). Przywrócenie terminu ma zatem charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie w przypadku gdy strona w sposób przekonujący zaprezentowaną argumentacją uprawdopodobni brak swojej winy, a przy tym wskaże, iż niezależna od niej przyczyna istniała przez cały czas, aż do wniesienia prośby o przywrócenie terminu. Z uzasadnienia wniosku cudzoziemca, o przywrócenie terminu do złożenia skargi, nie wynika natomiast, aby taka sytuacja zaistniała w przedmiotowej sprawie. Nie stanowią bowiem przesłanki uzasadniającej przywrócenie terminu podnoszone przez skarżącego okoliczności, sprowadzające się do niezrozumienia treści pism które skarżący otrzymywał w postępowaniu administracyjnym z uwagi na brak swobody we władaniu językiem polskim oraz nieznajomość przepisów prawa, oraz fakt prowadzenia jego sprawy przez osoby, które nie znały trybu zaskarżania decyzji administracyjnych Należy wskazać, iż treść akt administracyjnych wskazuje, iż skarżący korzystał z pomocy innych osób przy sporządzaniu i składaniu w terminie pism w postępowaniu administracyjnym, dobrze władających językiem polskim. Treść pouczenia zawartego w zaskarżonej decyzji o przysługującej skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego nie wymaga dla jego zrozumienia wiedzy prawniczej. W związku z powyższym za niewiarygodne należy przyjąć wyjaśnienia skarżącego, iż błędnie przekazano mu treść pouczenia zawartego w zaskarżonej decyzji. W przypadku wątpliwości co do treści pouczenia zawartego w zaskarżonej decyzji oraz z uwagi na świadomość, iż skarżący słabo zna język polski oraz przepisy postępowania administracyjnego powinien był skorzystać z pomocy profesjonalnego pełnomocnika, co jak się wydaje uczynił w dniu 25 kwietnia 2009 r. Ponadto jako kryterium braku przy ocenie braku winy w uchybieniu terminu procesowego należy przyjąć obiektywny miernik staranności jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy. Przywrócenie terminu może nastąpić wtedy, gdy uchybienie nastąpiło wskutek przeszkody , której strona nie mogła usunąć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Fakt, iż skarżący zasięgnął porad prawnej po terminie do wniesienia skargi dowodzi, iż wcześniej mógł mieć taką możliwość tym bardziej nie przesądza o braku winy w uchybieniu terminu do dokonania czynności procesowej i nie może stanowić podstawy do jego przywrócenia. Wniosek skarżącego nie zawiera również żadnych innych danych uprawdopodabniających brak zawinienia. W szczególności nie wskazuje, iż istniała przeszkoda niezależna od skarżącego przez cały czas biegu terminu do złożenia skargi. W tej sytuacji, na podstawie art. 86 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji.