V SA/Wa 773/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący – sędzia WSA Joanna Zabłocka po rozpoznaniu w dniu 19 kwietnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. S. na działania Dyrektora Oddziału Regionalnego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w W. związane z wystawieniem tytułów wykonawczych z dnia ... lipca 2002 r., z dnia ... czerwca 2005 r. oraz z dnia ... marca 2007 r. postanawia odrzucić skargę Pismem z dnia ... stycznia 2013 r. D. S. złożyła do sądu administracyjnego skargę na działania egzekucyjne związane z wystawieniem tytułów wykonawczych przez Dyrektora Wojskowej Agencji Mieszkaniowej Oddział Rejonowy W. dotyczące zaległości czynszowych • z dnia ... lipca 2002 r. nr od ... do ..., opatrzonych w dniu ... września 2002 r. klauzulą wykonalności i skierowanych do egzekucji ze świadczenia emerytalnego; • z dnia ... czerwca 2005 r. ... i ..., opatrzonych w dniu ... lipca 2005 r. klauzulą wykonalności i skierowanych do egzekucji ze świadczenia emerytalnego; • z dnia ... marca 2007 r. ... i ..., opatrzonych w dniu ... kwietnia 2007 r. klauzulą wykonalności i skierowanych do egzekucji ze świadczenia emerytalnego; Skarżąca wskazała, iż w marcu 2012 r. niewyegzekwowane w egzekucji administracyjnej tytuły wykonawcze zostały skierowane do egzekucji komorniczej prowadzonej pod sygnaturą ... przez komornika sądowego. W dalszej części skargi Skarżąca podniosła, iż ww. tytuły wykonawcze zostały wystawione bez podstawy prawnej i zarzuciła naruszenie art. 19.7 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, gdyż nigdy nie była i nie jest żołnierzem zawodowym Wojska Polskiego oraz nie pobierała i nie pobiera świadczenia z tego tytułu. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Oddziału Regionalnego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w W. wniósł o odrzucenie skargi, jako spóźnionej lub jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Na wstępie należy wskazać, że sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada dopuszczalność skargi, ustalając, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymienionych enumeratywnie w art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), dalej: ustawy p.p.s.a. Przesłankami tymi są: niewłaściwość sądu administracyjnego (pkt 1), wniesienie skargi po terminie (pkt 2), nieuzupełnienie braków formalnych skargi (pkt 3), zawisłość sprawy (pkt 4), brak zdolności sądowej lub procesowej (pkt 5) oraz niedopuszczalność z innych przyczyn (pkt 6). Złożenie przedmiotowej skargi jest niedopuszczalne. Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej powierzona sądom administracyjnym obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 p.p.s.a.). Z treści przywołanych przepisów jednoznacznie wynika, iż orzekanie co do istoty w sprawach skarg jest dopuszczalne jedynie, na inne niż określone w pkt 1-3 art. 3 § 2 ustawy p.p.s.a, akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Skarżąca nie wskazała żadnej konkretnej czynności Dyrektora Oddziału Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w W., która podlegałaby zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Z treści złożonej skargi wynika, iż Skarżąca kwestionuje w istocie bliżej nieokreślone działania Dyrektora Oddziału Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w W., związane z prowadzonym wobec niej postępowaniem egzekucyjnym, które nie mieszczą się w katalogu działań administracji publicznej, podlegających zaskarżeniu do sądu administracyjnego na mocy art. 3 § 2 ustawy p.p.s.a. Skarżąca zarzuciła również niezgodność z prawem wystawionych w dniach ... lipca 2002 r., z dnia ... czerwca 2005 r. oraz z dnia ... marca 2007 r. tytułów wykonawczych. W tym miejscu wskazać należy, iż tytuł wykonawczy nie jest decyzją w rozumieniu przepisów ustawy – Kodeks postępowania administracyjnego, następuje w nim wyłącznie swoista konkretyzacja obowiązku, który pozostaje do spełnienia. Tytuł wykonawczy wszczyna postępowanie egzekucyjne. Ochrona praw uczestników tego postępowania jest możliwa w drodze zaskarżenia postanowień wydanych w postępowaniu egzekucyjnym. Stosownie do treści przepisów ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. z 2005 r. Nr 229, poz. 1954 ze zm.) zobowiązanemu przysługuje prawo wniesienia zarzutów na toczące się postępowanie egzekucyjne, określonych w art. 33 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Rozpoznanie zgłoszonych zarzutów następuje w formie postanowienia organu egzekucyjnego, na które przysługuje zażalenie do organu egzekucyjnego wyższego stopnia. Powyższe przepisy nie dopuszczają zatem możliwości zaskarżenia wystawionego tytułu wykonawczego. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał wniesioną skargę za niedopuszczalną i odrzucił na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy p.p.s.a.