V SA/Wa 773/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Beata Blankiewicz-Wóltańska, Sędzia WSA - Marek Krawczak, Sędzia WSA - Michał Sowiński (spr.), Protokolant st. specjalista - Mariusz Dzierzęcki, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 września 2019 r. sprawy ze skargi E. J na rozstrzygnięcie Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia ... marca 2019 r. nr ... w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej ze środków unijnych oddala skargę. Przedmiotem skargi E. J. jest pismo Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z [...] marca 2019 r. znak: [...] dotyczące odmowy przyznania pomocy finansowej ze środków unijnych. Przedmiotowe rozstrzygnięcie zapadło w następującym stanie faktycznym. W dniu [...].03.2018 r. do Biura Wsparcia Inwestycyjnego [...] Oddziału Regionalnego wpłynął wniosek E. J. o przyznanie pomocy na operację typu "Modernizacja gospodarstw rolnych" w ramach poddziałania "Wsparcie inwestycji w gospodarstwach rolnych" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020. Zaskarżonym do Sądu pismem organ odmówił przyznania pomocy finansowej ze środków unijnych. Organ podniósł, że skarżąca we wniosku o przyznanie prawa pomocy finansowej wskazała, iż w skład gospodarstwa rolnego przedstawionego w biznesplanie wchodzi m. in. działka ewidencyjna nr [...] obręb [...] z tytułem prawnym - własność, część dzierżawa krótkoterminowa i elektronicznym numerem księgi wieczystej. Jednakże zauważył, iż z wydruku z Elektronicznych Ksiąg Wieczystych wynika, że wskazana działka o nr ewidencyjnym [...] znajduje się we współwłasności z K. J. (udział: 8000/28551) oraz B. J. (udział wynosi 1000/28551). Natomiast udział Wnioskodawczym ww. działce wynosi 10551/28551. Powierzchnia całkowita gospodarstwa wynosi 123,77 ha, gdzie powierzchnia całkowita działki 1/4 obręb [...] (uwzględniając 105,51 ha - własność i 17,68 ha - dzierżawa krótkoterminowa) stanowi 99,53 % gospodarstwa. Następnie organ podniósł, że w toku weryfikacji wniosku, w tym w wyniku przeprowadzonej kontroli krzyżowej ustalono, iż w dniu [...].03.2018 r. został złożony wniosek o przyznanie pomocy na operację typu "[...] (znak sprawy: [...]) a w dniu [...].02.2019 podpisała ona umowę na kwotę 200.000 zł. Organ dokonał porównania dane zawarte we wniosku skarżącej z danymi zawartymi w złożonym wniosku współposiadacza K. J. Ustalono, że w skład gospodarstwa rolnego skarżącej przedstawionego w biznesplanie została wyszczególniona m.in. działka ewidencyjna o numerze 1/4 stanowiąca większą część składową gospodarstwa - działka [...] położona w obrębie [...] o powierzchni całkowitej 80,00 ha stanowi - 77,14 % w stosunku do powierzchni całkowitej gospodarstwa tj. 103,70 ha. Organ zauważył również, iż we wniosku o przyznanie pomocy K. J. złożono wypełnioną cześć IIl wniosku - Charakterystyka prowadzonej działalności i podmiotu ubiegającego się o przyznanie pomocy gdzie w punkcie 1.2 - wskazano 2 współwłaścicieli lub współposiadaczy gospodarstwa wypełnioną cześć II.A. wniosku w zakresie danych współposiadacza dla E. J.. Dołączono także wypełnione oświadczenie współposiadacza gospodarstwa o wyrażeniu zgody na ubieganie się o przyznanie pomocy przez podmiot ubiegający się o przyznanie pomocy (Załącznik nr 1 do wniosku o przyznanie pomocy) dla E. J. Organ podkreślił, że wniosek złożony przez współposiadacza gospodarstwa K. J. (znak sprawy: [...]) został pozytywnie rozpatrzony, a w dniu [...].02.2019 r. została zawarta umowa nr [...] o przyznanie pomocy w wysokości 200 tys. zł. Zdaniem organu tak ustalony stan faktyczny prowadzi do stwierdzenia, że skarżąca nie spełniła warunku o którym mowa w § 8 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 21 sierpnia 2015 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz wypłaty pomocy finansowej na operacje typu "Modernizacja gospodarstw rolnych" w ramach poddziałania "Wsparcie inwestycji w gospodarstwach rolnych" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 (Dz. U. poz. 1371, z późn. zm.); dalej: "rozporządzenie wykonawcze". Wyjaśnił, że pomoc przyznaje się i wypłaca do wysokości limitu, który w okresie realizacji programu wynosi maksymalnie na jednego beneficjenta i na jedno gospodarstwo 200 tys. zł - w przypadku operacji obejmującej inwestycje niezwiązane bezpośrednio z budową, modernizacją budynków inwentarskich, w tym ich wyposażaniem, lub adaptacją innych istniejących w gospodarstwie budynków na budynki inwentarskie, w tym ich wyposażaniem, lub budową lub modernizacją magazynów paszowych w gospodarstwach, w których jest prowadzona produkcja zwierzęca, w tym ich wyposażaniem. Zaznaczył, że w przypadku operacji realizowanych w gospodarstwie stanowiącym przedmiot współposiadania dwóch lub więcej podmiotów, pomoc w okresie realizacji Programu w ramach typu operacji Modernizacja gospodarstw rolnych może być przyznana współposiadaczowi lub współposiadaczom gospodarstwa w łącznej wysokości nieprzekraczającej ww. wskazanego limitu. Wskazał również, iż zgodnie z § 11 ust. 1 ww. rozporządzenia wykonawczego w jednym roku można złożyć tylko jeden wniosek o przyznanie pomocy dotyczący danego gospodarstwa. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożyła E. J.. Zarzuciła naruszenie: § 2 ust. 1, § 6 ust. 6, § 8 ust. 1, § 15 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego; § 2 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego w zw. z art. 553 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (Dz. U. z 2018 r. poz. 1025, z późn. zm.); dalej: "k.c"; art. 4 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1307/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiającego przepisy dotyczące płatności bezpośrednich dla rolników na podstawie systemów wsparcia w ramach wspólnej polityki rolnej oraz uchylającego rozporządzenie Rady (WE) nr 637/2008 i rozporządzenie Rady (WE) nr 73/2009 (Dz. U. UE L 347 z 20.12.2013, str. 608); art. 3, 4 i 5 ustawy z dnia 18 grudnia 2003 r. o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności (Dz. U. z 2017 r. poz. 1853); art. 19 i art. 110 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096, z późn. zm.); dalej: "k.p.a.". W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał stanowisko zawarte w zaskarżonym piśmie i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2017, poz. 1369, z późn. zm.), dalej: "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Oznacza to, iż zadaniem wojewódzkiego sądu administracyjnego jest zbadanie legalności zaskarżonej decyzji (rozstrzygnięcia) pod względem jej zgodności z prawem, to znaczy ustalenie, czy organ prawidłowo zinterpretował i zastosował przepisy prawa w odniesieniu do właściwie ustalonego stanu faktycznego. Skarga analizowana pod tym kątem nie zasługuje na uwzględnienie. Sąd uznał bowiem, rozpoznając niniejszą sprawę, iż organ administracji publicznej nie naruszył przepisów prawa materialnego w stopniu, które miało wpływ na wynik sprawy oraz przepisów postępowania w stopniu, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W sprawie zastosowanie mają przepisy rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 21 sierpnia 2015 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz wypłaty pomocy finansowej na operacje typu "Modernizacja gospodarstw rolnych" w ramach poddziałania "Wsparcie inwestycji w gospodarstwach rolnych" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020, wydanego na podstawie art. 45 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 (Dz. U. z 2018 r. poz. 627); dalej: "ustawa", oraz przepisy tej ustawy. W ocenie Sądu, Agencja prawidłowo zastosowała cyt. przepisy prawa materialnego i zasadnie wydała rozstrzygnięcie, w którym odmówiła przyznania pomocy z uwagi na niebudzące wątpliwości przesłanki nieprzyznania pomocy. Zgodnie z art. 35 ust. 1 w przypadku, gdy nie są spełnione warunki przyznania pomocy w ramach działań i poddziałań, podmiot właściwy w sprawie o przyznanie pomocy informuje podmiot ubiegający się o przyznanie pomocy, w formie pisemnej, o odmowie jej przyznania z podaniem przyczyn odmowy. Wskazany art. 27 ust. 1 i 2 ustawy stanowi zaś, że strony oraz inne osoby uczestniczące w postępowaniu toczącym się w sprawie przyznania pomocy, są obowiązane przedstawiać dowody oraz dawać wyjaśnienia co do okoliczności sprawy zgodnie z prawdą i bez zatajania czegokolwiek. Przepis ponadto wyraźnie wskazuje, że ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z tego faktu wywodzi skutki prawne. Postępowanie o udzielenie pomocy na podstawie wskazanych powyżej uregulowań prawnych jest swoistym rodzajem postępowania konkursowego, którego zasady obowiązują wszystkich aplikujących do udzielenia tych świadczeń, zatem zastosowanie innych zasad lub wyłączeń co do niektórych wnioskodawców stanowiłoby ewidentne naruszenie zasad wynikających z tych przepisów oraz ogólnie rozumianych i stosowanych zasad równości wszystkich wobec prawa. W ocenie Sądu, niezasadne są zarzuty naruszenia § 2 ust. 1, § 6 ust. 6, § 8 ust. 1, § 15 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego. Zgodnie z § 8 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia wykonawczego "Pomoc przyznaje się i wypłaca do wysokości limitu, który w okresie realizacji programu wynosi maksymalnie: (...) 200 tys. zł - w przypadku operacji obejmującej inwestycje niezwiązane bezpośrednio z budową, modernizacją budynków inwentarskich, w tym ich wyposażaniem, lub adaptacją innych istniejących w gospodarstwie budynków na budynki inwentarskie, w tym ich wyposażaniem, lub budową lub modernizacją magazynów paszowych w gospodarstwach, w których jest prowadzona produkcja zwierzęca, w tym ich wyposażaniem, (...) - na jednego beneficjenta i na jedno gospodarstwo, " Natomiast, zgodnie z § 15 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego: "Jeżeli wniosek o przyznanie pomocy nie spełnia innych niż określone w § 14 ust. 1 i 3 wymagań lub został wypełniony nieprawidłowo. Agencja wzywa podmiot ubiegający się o przyznanie pomocy, w formie pisemnej, do usunięcia braków w terminie 14 dni od dnia doręczenia wezwania, chyba że zachodzą niebudzące wątpliwości przesłanki nieprzyznania pomocy. " Należy w powyższym kontekście zauważyć, iż w biznesplanie złożonym wraz z wnioskiem o przyznanie pomocy, skarżąca wykazała m.in. działkę ewidencyjną nr [...] położoną w obrębie [...], gmina [...] o całkowitej powierzchni wynoszącej 105,51 ha, objętej Kw nr [...]. W podanej przez skarżącą księdze wieczystej dla nieruchomości stanowiącej działkę ew. nr [...]o obszarze 285,51 ha, w Dziale II "Własność" widnieje zapis, iż nieruchomość jest własnością trzech osób, tj. B. J. posiadającego udział w prawie w wielkości 10000/28551, E. J. posiadającej udział w prawie w wielkości 10551/28551 oraz K. J. posiadającej udział w prawie w wielkości 8000/28551. Organ na skutek kontroli krzyżowej ustalił, że w dniu [...] marca 2018 r. został złożony wniosek o przyznanie pomocy na operację typu "Modernizacja gospodarstw rolnych" w ramach poddziałania "Wsparcie inwestycji w gospodarstwach rolnych" objętego PROW na lata 2014-2020 przez K. J.. Z danych organu wynika, iż K. J. uzyskała pomoc ARiMR w kwocie 200.000,00 zł na podstawie umowy o przyznaniu pomocy zawartej w dniu [...] lutego 2019 r. na zakup nowej maszyny. Organ ustalił, że we wniosku współposiadacza w biznesplanie, w oświadczeniu o posiadanych działkach ewidencyjnych wchodzących w skład gospodarstwa rolnego, również została wyszczególniona m.in. działka ewidencyjna o numerze [...], która stanowi większą część składową gospodarstwa K. J. Jednocześnie, z akt sprawy wynika, iż E. J. została wskazana we wniosku o przyznanie pomocy K. J. jako współposiadacz jej gospodarstwa oraz podpisała załącznik nr 1 do wniosku o przyznanie pomocy, oświadczając tym samym, że jest współposiadaczem gospodarstwa K. J. i wyrażając jej zgodę na ubieganie się o przyznanie pomocy. Ponadto, w aktach sprawy dotyczącej wniosku o przyznanie pomocy złożonego w dniu [...] marca 2018 r. przez B. J. znajdują się dwa oświadczenia współposiadacza gospodarstwa o wyrażeniu zgody na ubieganie się o przyznanie pomocy przez podmiot ubiegający się o przyznanie pomocy, w których E. J. oraz K. j. wyraziły zgodę na ubieganie się o przyznanie pomocy/realizację operacji przez B. J., w ramach poddziałania "Wsparcie inwestycji w gospodarstwach rolnych" PROW 2014-2020, typ operacji "Modernizacja gospodarstw rolnych", celem realizacji operacji polegającej na zakupie maszyn rolniczych. Należy również zauważyć, iż w ww. oświadczeniu zawarte zostało pouczenie: "Jednocześnie oświadczam, że jestem świadomy, iż pomoc udzielona współposiadaczowi gospodarstwa wpływa na zmniejszenie ogólnego limitu pomocy na jedno gospodarstwo i jednego beneficjenta, a pomoc udzielona współposiadaczowi nieruchomości wchodzącej w skład gospodarstwa może mieć wpływ na zmniejszenie tego limitu. Jednocześnie zobowiązuję się do umożliwienia wskazanemu wyżej podmiotowi ubiegającemu się o przyznanie pomocy realizacji wieloletnich zobowiązań związanych z operacją." ARiMR zasadnie przyjęła zatem, iż skarżąca podpisując ww. oświadczenie do wniosku o przyznanie pomocy K. J. miała świadomość, iż pomoc udzielona współposiadaczowi gospodarstwa wpływa na zmniejszenie ogólnego limitu pomocy na jedno gospodarstwo i jednego beneficjenta, natomiast wykorzystanie limitu przez jednego ze współposiadaczy będzie skutkować sankcją odmowy przyznania pomocy dla pozostałych współposiadaczy. Ponadto, zgodnie z § 11 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego w jednym roku można złożyć tylko jeden wniosek o przyznanie pomocy dotyczący danego gospodarstwa. Zaznaczyć należy, iż skarżąca złożyła m.in. oświadczenie, że znane są jej zasady ubiegania się i przyznawania pomocy określone w przepisach rozporządzenia wykonawczego oraz wymagania uszczegółowione w instrukcji wypełniania wniosku o przyznanie pomocy. Oznacza to, iż składając wniosek o przyznanie pomocy potwierdziła, iż posiada wiedzę dotyczącą przepisów prawnych mających zastosowanie do przyznawania pomocy, jak również wymagań opracowania dokumentacji wniosku. Odnosząc się do twierdzenia skarżącej, iż: "każdy producent wykorzystuje w swoim gospodarstwie przysługujący mu grunt z wyłączeniem innych osób na podstawie umowy zawartej z pozostałymi współwłaścicielami" należy zauważyć, iż zgromadzony w sprawie materiał dowodowy nie potwierdza powyższej okoliczności. Należy przy tym podkreślić, że współposiadanie nieruchomości przez współwłaścicieli ma swoją specyfikę wynikającą z istoty współwłasności oraz przyjętego sposobu wykonywania uprawnień współwłaścicieli. Przede wszystkim z charakteru współwłasności wynika uprawnienie do współposiadania w zakresie nie wyłączającym pozostałych współwłaścicieli (art. 206 k.c.). Jak wynika z tego przepisu, każdy ze współwłaścicieli ma prawo do bezpośredniego korzystania z rzeczy wspólnej. Może posiadać całą rzecz i korzystać z całej rzeczy. Równolegle jednak identyczne uprawnienia przysługują pozostałym współwłaścicielom. W tym układzie uprawnienie każdego ze współwłaścicieli splata się z jego obowiązkiem poszanowania analogicznych uprawnień pozostałych współwłaścicieli. Uprawnienie to wynika z prawa współwłasności, jako prawa własności przysługującego niepodzielnie kilku osobom (art. 195 k.c.). Prawo to cechuje jedność przedmiotu własności, wielość podmiotów i niepodzielność samego prawa. Niepodzielność prawa wyraża się w tym, że każdy ze współwłaścicieli ma prawo do całej rzeczy. Posiadanie rzeczy przez współwłaściciela jest zatem posiadaniem właścicielskim i samoistnym, stanowi bowiem realizację jego niepodzielnego prawa do rzeczy. Oznacza to, że z faktu posiadania rzeczy przez współwłaściciela wynika jedynie, iż korzysta on z tej rzeczy zgodnie z przysługującym mu prawem. Zatem przez współposiadanie nieruchomości w częściach ułamkowych nie można rozumieć odrębnego i niezależnego od siebie posiadania rzeczy przez więcej niż jedną osobę, gdyż takie władanie wzajemnie by się wyłączało. Z tego względu nie można mówić o posiadaniu części ułamkowej, lecz o posiadaniu rzeczy w części ułamkowej. Przez współposiadanie w częściach ułamkowych należy rozumieć faktyczne korzystanie z rzeczy w taki sposób, jak czynią to współwłaściciele. Oznacza to z jednej strony władanie rzeczą na wzór współwłaścicieli (corpus), z drugiej zaś wykonywanie takiego władztwa z wolą posiadania pod tytułem współwłasności (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 6 lutego 2014 r., I CSK 243/13, LEX nr 1532765). Odnosząc się zatem do niepopartego dowodami stwierdzenia skarżącej, że grunt obszaru 298 ha został podzielony do wyłącznego używania przez trzech współwłaścicieli prowadzących odrębne gospodarstwa wyjaśnić należy, iż umowa quoad usum może kształtować stosunki wzajemne między współwłaścicielami na tle korzystania z rzeczy wspólnej inaczej, niż wynika to z treści art. 206 k.c., i postanowienia takiej umowy są wiążące. Podział quoad usum z definicji nie wywiera jednakże żadnych skutków w sferze praw rzeczowych współwłaścicieli. Na jego mocy pomiędzy współwłaścicielami kształtuje się wyłącznie stosunek obligacyjny (zobowiązaniowy). Dokonanie podziału quoad usum nie jest zniesieniem współwłasności i nie zmienia stosunków własnościowych. Dokonanie podziału quoad usum nieruchomości polega wyłącznie na określeniu sposobu korzystania z wydzielonej części nieruchomości wspólnej. Podział quoad usum (do wyłącznego korzystania) oznacza jedynie określenie sposobu współposiadania i korzystania z rzeczy wspólnej, przysługującego każdemu ze współwłaścicieli z mocy art. 206 k.c. (por. wyrok NSA z 20 kwietnia 2016 r., sygn. akt II OSK 1975/14; wyrok WSA w Szczecinie z 30 listopada 2016 r., sygn. akt II SA/Sz 1009/16). W wyniku dokonanego podziału współwłaściciele, pozostając współposiadaczami samoistnymi rzeczy wspólnej, uzyskują posiadanie zależne części rzeczy. W żadnym jednak razie nie przysługuje im odrębne prawo rzeczowe do wydzielonej części rzeczy wspólnej. Każdy ze współwłaścicieli zachowuje prawo, o jakim mowa w art. 209 k.c., tj. może wykonywać wszelkie czynności i dochodzić wszelkich roszczeń, które zmierzają do zachowania wspólnego prawa i zachowuje prawo zarządu rzeczą wspólną w granicach określonych w art. 199 k.c. (czynności, które przekraczają zakres zwykłego zarządu) i art. 201 k.c. (czynności zwykłego zarządu rzeczą wspólną) - chyba, że współwłaściciele inaczej postanowili w umowie bądź sąd powszechny ustalił inaczej zasady wykonywania zarządu. Odnosząc się natomiast do zarzutu naruszenia art. 553 k.c. oraz art. 4 rozporządzenia nr 1307/2013 należy zauważyć, iż, wbrew twierdzeniom skarżącej, ARiMR dokonując w zaskarżonym rozstrzygnięciu wykładni przepisów rozporządzenia wykonawczego w zakresie odmowy przyznania pomocy nie odnosiła się do zagadnienia składników majątkowych stanowiących odrębną własność rolnika. Organ w prawidłowy sposób oparł się na analizie danych zawartych w rozpatrzonym pozytywnie wniosku współposiadacza gospodarstwa. Niezasadne są zarzuty naruszenia art. 3 - 5 ustawy o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności oraz art. 19 i art. 110 § k.p.a. Stosownie do § 13 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia wykonawczego numer identyfikacyjny producenta rolnego stanowi jeden z elementów wymaganych dla wszystkich wnioskodawców. Niezależnie od wskazanych w § 13 ust. 1 wymogów przedstawienia danych niezbędnych do przyznania pomocy, na wnioskodawców w ust. 3 pkt 14 lit. b nałożony został obowiązek dołączenia do wniosku oświadczenia współposiadacza gospodarstwa o wyrażeniu zgody na ubieganie się o przyznanie pomocy przez podmiot ubiegający się o przyznanie pomocy - w przypadku gdy operacja będzie realizowana w gospodarstwie stanowiącym przedmiot współposiadania. W instrukcji wypełniania wniosku o przyznanie pomocy wyjaśniono, że gospodarstwo rolne może składać się z nieruchomości stanowiących własność różnych podmiotów. W przypadku operacji realizowanych w gospodarstwie stanowiącym przedmiot współposiadania dwóch lub więcej podmiotów, pomoc w okresie realizacji PROW 2014-2020 w ramach typu operacji "Modernizacja gospodarstw rolnych" może być przyznana współposiadaczowi lub współposiadaczom gospodarstwa w łącznej wysokości nieprzekraczającej ww. wskazanych limitów. Mając zatem na względzie treść oświadczenia skarżącej, stanowiącego załącznik nr 1 do wniosku o przyznanie pomocy K. J. Agencja trafnie odmówiła przyznania pomocy na podstawie § 8 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia wykonawczego. Mając na względzie powyższe ustalenia, za nieuprawnione Sąd uznał zarzuty naruszenia art. 8 § 1 k.p.a. oraz art. 32 Konstytucji RP. Z tych wszystkich przyczyn należy stwierdzić, iż ocena wniosku skarżącej o przyznanie pomocy w ramach działania "Inwestycje w środki trwale", poddziałanie "Wsparcie inwestycji w gospodarstwach rolnych" typ "Modernizacja gospodarstw rolnych" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020, dokonana przez Agencję nie narusza prawa. Mając powyższe na względzie, należy stwierdzić, że zaskarżone rozstrzygnięcie odpowiada prawu i skarga podlega oddaleniu jako niezasadna. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji wyroku.