V SA/Wa 779/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Joanna Zabłocka, Sędzia WSA - Małgorzata Rysz, Sędzia WSA - Michał Sowiński (spr.), Protokolant - Agnieszka Groszek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 października 2009 r. sprawy ze skargi O. L. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] kwietnia 2009 r. nr [...] obejmującą J. L. w przedmiocie odmowy wydania tymczasowego zaświadczenia tożsamości cudzoziemca; 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. zasądza od Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców na rzecz O. L. kwotę 557 zł (pięćset pięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Obywatelka M. O. L. wystąpiła w dniu [...] marca 2009 r. do Szefa Urzędu ds. Cudzoziemców z wnioskiem o wydanie tymczasowego zaświadczenia tożsamości cudzoziemca. Decyzją z [...] marca 2009 r. nr [...] Szef Urzędu ds. Cudzoziemców postanowił odmówić wydania tymczasowego zaświadczenia tożsamości cudzoziemca. Powyższą decyzją objęto także małoletnie dziecko wnioskującej J. L. W uzasadnieniu decyzji organ wyjaśnił, iż zgodnie z art. 55 ust. 2 ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r. o udzielaniu cudzoziemcom ochrony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. Nr 128, poz. 1176 ze zm.) kolejne zaświadczenia tożsamości mogą być wydawane cudzoziemcowi po upływie okresu ważności pierwszego zaświadczenia tożsamości, na okresy ważności nie dłuższe niż 6 miesięcy, do czasu zakończenia postępowania o nadanie statusu uchodźcy. Wskazano, iż decyzją z dnia [...] grudnia 2006 r. Szef Urzędu ds. Cudzoziemców odmówił cudzoziemce nadania statusu uchodźcy i nie udzielił jej zgody na pobyt tolerowany na terytorium RP. Rada ds. Uchodźców decyzją z [...] maja 2008 r. utrzymała w mocy zaskarżoną decyzję. Wobec powyższego, w ocenie organu, nie ma podstaw do wydania cudzoziemce tymczasowego zaświadczenia tożsamości. Rozpatrując sprawę w następstwie wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, Szef Urzędu ds. Cudzoziemców decyzją z [...] kwietnia 2009 r. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję własną z [...] marca 2009 r. W uzasadnieniu wskazano, iż z uwagi na fakt wydania przez Radę w dniu [...] maja 2008 r. decyzji utrzymującej w mocy decyzję Szef Urzędu ds. Cudzoziemców z [...] grudnia 2006 r. nie ma podstaw do wydania wnioskodawczyni tymczasowego zaświadczenia tożsamości. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców. Zaskarżonej decyzji zarzuciła naruszenie przepisów prawa materialnego mające istotny wpływ na wynik sprawy, a mianowicie art. 55 ust. 2 ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r. o udzielaniu cudzoziemcom ochrony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej poprzez błędne przyjęcie, iż nie zachodzą przesłanki do wydania kolejnego zaświadczenia tożsamości cudzoziemcowi oraz naruszenie przepisów postępowania administracyjnego mające istotny wpływ na wynik sprawy, a mianowicie art. 7, art. 77, art. 80 i art. 107 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.); dalej: "k.p.a." poprzez niewłaściwe przeprowadzenie postępowania dowodowego oraz niewłaściwe uzasadnienie faktyczne decyzji. Skarżąca wyjaśniła, iż całkowicie pominięta została podnoszona we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy okoliczność, iż nigdy nie otrzymała informacji o toczącym się ponownie przed Radą ds. Uchodźców postępowaniu o nadanie statusu uchodźcy, przez co została całkowicie pozbawiona możliwości uczestnictwa w ww. postępowaniu. W ocenie cudzoziemki, organ odwoławczy błędnie przyjął – nie przeprowadzając w tym zakresie postępowania dowodowego, że postępowanie w sprawie o nadanie statusu uchodźcy zostało zakończone. W odpowiedzi na skargę Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców wniósł o jej oddalenie. Podtrzymał stanowisko i argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Uzupełnieniem tego zapisu jest treść art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), w którym wskazano, iż sądy administracyjne stosują środki określone w ustawie. Powyższe regulacje określają podstawową funkcję sądownictwa i toczącego się przed nim postępowania. Jest nią – bez wątpienia – sprawowanie wymiaru sprawiedliwości poprzez działalność kontrolną polegającą na zbadaniu, czy organ administracji publicznej nie naruszył prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. W tym zakresie mieści się ocena, czy zaskarżone rozstrzygnięcie odpowiada prawu i czy postępowanie prowadzące do jego wydania nie jest obciążone wadami uzasadniającymi jego uchylenie. Dokonując oceny zaskarżonej decyzji w powyższym zakresie Sąd dopatrzył się naruszenia przepisów postępowania administracyjnego w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Skarżąca zasadnie wywodzi, iż w zaskarżonej decyzji brak jest odniesienia do podnoszonych na etapie wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zarzutów dotyczących pozbawienia cudzoziemki możliwości uczestnictwa w postępowaniu o nadanie statusu uchodźcy. Dokonanie analizy powyższej okoliczności, która może stanowić podstawę wznowienia postępowania w sprawie zakończonej ostateczną decyzją Rady do Spraw Uchodźców z [...] maja 2008 r., winno stać się obowiązkiem organu odwoławczego. Należy zatem stwierdzić, że zaskarżona decyzja nie odpowiada wymogom określonym w art. 107 § 3 k.p.a., w myśl którego uzasadnienie faktyczne decyzji powinno w szczególności zawierać wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, zaś uzasadnienie prawne – wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji, z przytoczeniem prawa. Organ odwoławczy w zaskarżonej decyzji nie odniósł się do przedstawionych przez wnioskodawczynię we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zarzutów dotyczących wadliwości postępowania w sprawie o nadanie statusu uchodźcy. Obowiązek organu odwoławczego orzekania na podstawie materiału zebranego w postępowaniu przed organami obu instancji oznacza konieczność rzeczowego ustosunkowania się do zgłoszonych we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zarzutów, a następnie zaprezentowania w uzasadnieniu tejże oceny poprzedzonej prezentacją toku własnego rozumowania. Za zasadne uznać zatem należy zarzuty skargi dotyczące naruszenia przez Szefa Urzędu, zawartej w art. 7 k.p.a., zasady ogólnej prawdy obiektywnej, poprzez orzeczenie co do istoty sprawy w oparciu o materiał dowodowy zawierający niekompletne ustalenia dotyczące stanu faktycznego i niepodjęcie kroków zmierzających do dokładnego wyjaśnienia wszystkich okoliczności sprawy. W ocenie Sądu, brak szczegółowej analizy podnoszonych przez skarżącą okoliczności, wskazujących, w jej ocenie, na to, iż została całkowicie pozbawiona możliwości uczestnictwa w postępowaniu o nadanie statusu uchodźcy, uzasadnia ocenę, iż organ nie dopełnił obowiązku wnikliwego i wszechstronnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, czym naruszył art. 7 i 77 k.p.a. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, uchylił zaskarżoną decyzję celem ponownego przeprowadzenia postępowania administracyjnego z zachowaniem wszelkich praw przysługujących stronie tego postępowania. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 p.p.s.a.