V SA/Wa 779/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Irena Jakubiec-Kudiura (spr.), Sędzia WSA - Beata Blankiewicz Wóltańska, Sędzia WSA - Piotr Kraczowski, Protokolant ref. staż. - Tomasz Godlewski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 maja 2011 r. sprawy ze skargi H.-C. Sp. z o.o. w Mi. na informację Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia [...] marca 2011 r. nr [...] w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu. Oddala skargę [...] Sp. z o.o. w M. (dalej "skarżąca") zwróciła się do Fundacji Małych i Średnich Przedsiębiorstw z wnioskiem o dofinansowanie realizacji projektu "Stworzenie nowych turbin wiatrowych dostosowanych do polskich warunków poprzez realizację badań w powiązaniu z polskimi uczelniami". Projekt został złożony w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka, lata 2007-2013; Priorytet I – Badanie i rozwój nowoczesnych technologii; Działanie 1.4 Wsparcie projektów celowych. Celem projektu miało być stworzenie generatorów wiatrowych dostosowanych w sposób optymalny do warunków wiatrowych w Polsce, oraz pozyskiwanie energii elektrycznej z prądu rzek bez ich spiętrzania. Projekt miał być wykonany przy współpracy ze wskazanymi we wniosku uczelniami polskimi. W ramach projektu miały być zbudowane prototypy generatorów, analiza ich działania, wdrożenie ich produkcji w odpowiednio skonstruowanej hali i produkcja obejmująca urządzenia i ich komponenty, stanowiące rzeczywiście innowacyjne produkty. Projekt miał być zrealizowany w II etapach, przy czym wnioskodawca w ramach etapu I prac ( badania przemysłowe), miał wykonać trzy zadania. W piśmie z dnia [...] grudnia 2010 r. organ wskazał, że skarżąca, w dniu [...] listopada 2010 r. została wezwana do usunięcia uchybień formalnych stwierdzonych we wniosku w nieprzekraczalnym terminie do dnia [...] listopada 2010 r. Skarżąca odpowiedziała na wezwanie, ale wskazane w wezwaniu uchybienia formalne usunęła w stopniu niewystarczającym. Organ w trakcie weryfikacji wniosku po jego uzupełnieniu stwierdził następujące uchybienia formalne: 1. wzrost kwoty dofinansowania podanej w pkt 27 i 35 wniosku, w związku ze zwiększeniem intensywności wsparcia dla wydatków stanowiących badania przemysłowe, 2. w tabeli C5 niepoprawnie określono wartość płatności końcowej, która nie przekroczyła 5% wartości dofinansowania, 3. brak spójności pomiędzy wersją papierową Tabeli E1-E4, a ich wersją elektroniczną. W związku z powyższym wniosek skarżącej o dofinansowanie realizacji projektu nie został zakwalifikowany do dalszej oceny. Skarżąca w odpowiedzi na pismo organu złożyła protest, w którym argumentowała, że organ dokonał nierzetelnej oceny formalnej wniosku. Według skarżącej wszystkie uchybienia formalne wniosku zostały usunięte, dlatego zarzuty dotyczące trzech uchybień wskazane w piśmie z [...] grudnia 2010 r. są bezpodstawne. Skarżąca wniosła o "przywrócenia (zakwalifikowania) wniosku do dalszej oceny". Pismem z dnia [...] marca 2011 r. Ministerstwo Nauki i Szkolnictwa Wyższego, jako Instytucja Pośrednicząca poinformowało skarżącą, że jej protest nie został uwzględniony. Ministerstwo po dokonaniu weryfikacji dokumentacji aplikacyjnej pod kątem zarzucanych skarżącej uchybień formalnych uznał za słuszne jej argumenty w zakresie uchybienia wskazanego w pkt 1 oraz w pkt 3. Nie uznał jednak za uzasadnione wyjaśnień skarżącej w zakresie pkt 2. W dniu [...] kwietnia 2011 r. skarżąca złożyła w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie skargę na pismo Ministerstwa z [...] marca 2011 r. nie uznające za uzasadnione wyjaśnień skarżącej w zakresie pkt 2 zarzutów: "w tabeli C5 niepoprawnie określono wartość płatności końcowej, która nie przekroczyła 5% wartości dofinansowania". Skarżąca wniosła o uwzględnienie skargi oraz przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez Fundację Małych i Średnich Przedsiębiorstw w Warszawie. W uzasadnieniu skargi strona wskazała, że zgodnie z Instrukcją wypełniania wniosków w 2010 r. możliwe było wybranie sposobu dofinansowania zgodnie z opcją 1 lub 2, w związku z czym dokonała ona wyboru opcji 2, która przewidywała płatność w formie zaliczek, płatności pośrednich i końcowej. W treści instrukcji nigdzie nie zapisano jednak obowiązku korzystania z płatności pośrednich, toteż Spółka wybrała możliwość polegającą na skorzystaniu z zaliczek w wysokości 30 % na każde zadanie oraz płatności końcowej w wysokości 70%. Okoliczność ta powoduje, że stanowisko organu jakoby płatność końcowa miałaby być niższa niż 5%, jest błędne i wynika z niewłaściwej interpretacji treści wniosku a konkretnie części C5 Biznes Planu. W odpowiedzi na skargę Minister Nauki i Szkolnictwa Wyższego wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. Przedmiotem sporu w sprawie jest kwestia spełnienia przez stronę wymogów formalnych sporządzenia wniosku a konkretnie części C5 Biznes Planu. W sprawie jest niesporne, że strona składając wniosek obowiązana była złożyć kompletny wniosek wraz ze stosownymi załącznikami, który powinien być wypełniony zgodnie z Instrukcją wypełniania wniosków obowiązującą w 2010 r. dla naboru wniosków obejmującego działanie 1.4. Jest również niesporne, że weryfikacja wniosku obejmuje sprawdzenie spełnienia przez aplikującego o dofinansowanie wypełnienia go pod względem formalnym, i że w ramach wspomnianej weryfikacji możliwe jest wezwanie strony do poprawienia określonych uchybień formalnych w wyznaczonym terminie. Do uzupełnienia takich uchybień formalnych strona została wezwana i braki te prawie w całości uzupełniła. Jest również niesporne, że strona ubiegając się o dofinansowanie wskazanej we wniosku inwestycji wybrała opcję 2 dofinansowania, która przewiduje udzielenie go w formie zaliczek, płatności pośrednich oraz płatności końcowej, w przeciwieństwie do opcji 1 przewidującej płatności pośrednie i końcową. Strona jak twierdzi wybrała opcję 2 ponieważ chciała skorzystać z zaliczek na przewidziane w projekcie zadania. Jak zapisano w Instrukcji Wypełniania Biznes Planu, przy wypełnianiu go należy mieć na uwadze, że jest on wypełniany w ścisłym związku z wnioskiem o dofinansowanie, w związku z czym informacje zawarte we wniosku i Biznes Planie, który jest załącznikiem wniosku, muszą być ze sobą zgodne. Fakt wyboru opcji 2 wynika z treści wniosku, w którym np. w rubryce źródła finansowania strona wskazuje na posiadanie środków własnych oraz na zaliczkę w kwocie 5897256 zł. Zgodnie z treścią wniosku strona ubiegała się o dofinansowanie w kwocie 19657520 zł, co jest zgodne z wysokością kwoty dofinansowania wskazanego również w Biznes Planie. Jak wynika z treści tabeli C5 Biznes Planu stanowiącego harmonogram rzeczowo – finansowy, w ramach etapu I projektu miały być wykonane 3 zadania. Pierwsze zadanie miało się rozpocząć [...] listopada 2010 r. i zakończyć się [...] kwietnia 2011 r. Zadania 2 i 3 miały być wykonywane równocześnie w okresie od [...] kwietnia 2011 r. do [...] października 2011 r. W ramach 1 zadania strona przewidziała zaliczkę w wysokości 5514648 zł i refundację w kwocie 12867512 zł, natomiast w ramach zadania 2 i 3 zaliczkę odpowiednio w kwotach 40320zł i 342288zł oraz refundację w kwotach 94080 zł i 798672zł. Skoro zadanie 1 etapu kończyło się [...] kwietnia 2011 r., a cały etap kończył się [...] października 2011 r. to ewidentne jest, że wypłata kwoty refundacji 1 zadania, określona na [...] kwietnia 2011 r., nie mogła być traktowana jako stanowiącą część płatności końcowej. W Instrukcji Wypełniania Biznes Planu wskazano, że dofinansowanie w formie zaliczki i płatności pośrednich nie może przekroczyć 95% maksymalnej kwoty dofinansowania, a podany we wniosku okres realizacji projektu zostanie wpisany do umowy o dofinansowanie projektu jako okres kwalifikowalności wydatków, przy czym wniosek o płatność końcową , składa się najpóźniej ostatniego dnia trwania projektu. Beneficjent zaś musi tak rozplanować realizację zadań i opłatę wydatków ażeby skompletować wszystkie niezbędne dokumenty do tego dnia. Jak z tego wynika płatność końcowa stanowi zwrot (refundację) (5%) wszystkich wydatków poniesionych w toku realizacji całego projektu. Z treści Instrukcji istotnie nie wynika wprost zapis, że beneficjent musi występować o płatność pośrednią ale zdaniem Sądu wynika to bezpośrednio z wyboru opcji, która przewiduje tego rodzaju płatności, z określenia wysokości płatności końcowej, którą się wylicza przy uwzględnieniu zaliczek i płatności pośrednich oraz ze sposobu wypełniania kolumny 11 i 13, która jest różna w zależności od wybranej opcji dofinansowania. W ocenie Sądu za tym, że możliwe jest w toku realizacji projektu występowanie wyłącznie o zaliczki na poszczególne zadania, a następnie o płatność końcową jak twierdzi strona, nie przemawia wcale zapis, że beneficjent występuje z wnioskiem o płatność pośrednią lub wnioskiem rozliczającym uprzednio uzyskaną płatność zaliczkową w terminach wynikających z Harmonogramu rzeczowo- finansowego, nie później niż w ciągu 30 dni od daty zakończenia danego zadania, ponieważ zapis ten wskazuje jedynie na termin składania wniosków. Należy zważyć przy tym, że zapis ten ma znaczenie jeśli się weźmie pod uwagę, że Instrukcja przewiduje możliwość występowania o transze zaliczki. W przedmiotowej sprawie jest niesporne, że niezależnie od intencji strony co do sposobu uzyskania dofinansowania - z części C5 Biznes Planu - jak trafnie zauważył organ wynika, że wskazując na datę zakończenia zadania 1 i zarazem datę refundacji za jego wykonanie beneficjent przewidział płatność pośrednią. Powoduje to, że jeśli jako płatność końcową potraktuje się płatności za zadanie 2 i 3, których termin wykonania przewidziano na [...] października 2011, który to termin był przewidziany zarazem jako termin ostatecznego rozliczenia i dofinansowania projektu, płatność końcowa stanowiąca sumę tych dwóch płatności jest niższa niż 5%, ponieważ kwota 892752 zł (798672 + 94080 ) w odniesieniu do kwoty 19667520 zł całego dofinansowania stanowi 4,54%. Bez znaczenia zatem dla rozstrzygnięcia pozostaje okoliczność pomyłki Ministra w piśmie z [...] marca 2011 r. w zakresie wyliczenia kwoty końcowej. Należy uznać zatem, że ocena wniosku polegająca na uznaniu, że nie kwalifikuje się on do dalszej oceny ze względów formalnych jest prawidłowa i zgodna z § 7 ust. 1 pkt 10 regulaminu przeprowadzenia Konkursu w ramach POIG Priorytet 1. W tym stanie rzeczy działając na podstawie art. 30 c ust.3 pkt 2 ustawy z 6 grudnia 2006 r. o prowadzeniu polityki rozwoju Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę.