V SA/Wa 791/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Andrzej Kania, Sędzia WSA - Irena Jakubiec – Kudiura, Sędzia WSA - Małgorzata Rysz (spr.), Protokolant - Marcin Kwiatkowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 czerwca 2010 r. sprawy ze skargi H.P. na decyzję Ministra Finansów z dnia [...] października 2007 r. nr [...] w przedmiocie wiążącej informacji taryfowej 1. uchyla zaskarżoną decyzję 2. zasądza od Ministra Finansów na rzecz H.P. kwotę [...] zł ([...] złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego w pierwszej instancji 3. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku Przedmiotem skargi wniesionej przez H.P. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie jest decyzja Ministra Finansów z dnia [...] października 2007 r., nr [...] w przedmiocie wiążącej informacji taryfowej. Decyzja ta została wydana w następującym stanie faktycznym. W dniu [...] sierpnia 2006 r. H.P. wystąpił do Dyrektora Izby Celnej w W. z wnioskiem o udzielenie wiążącej informacji taryfowej dotyczącej klasyfikacji taryfowej [...]. Skarżący zwrócił się o zaklasyfikowanie ww. towaru do kodu TARIC 8531 90 80 90. Wnioskodawca wyjaśnił, iż [...] stanowi główny podzespół do produkcji m.in. [...]. Decyzją z dnia [...] lipca 2007 r. nr [...] Dyrektor Izby Celnej w W. wydał wiążącą informację taryfową, klasyfikując przedmiotowy towar do kodu 8521 90 00 90. W uzasadnieniu organ wskazał, że klasyfikacja ustalona została zgodnie z postanowieniami reguły 1, 2 a) i 6 Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej i zgodna jest z brzmieniem pozycji 8521, obejmującej aparaturę wideo do zapisu i odtwarzania obrazu i dźwięku, nawet wyposażoną w urządzenie do odbioru sygnałów wizyjnych i dźwiękowych (tunery wideo), a także zgodna jest z treścią podpozycji 8521 90 00 90, właściwej dla pozostałych - z pozostałych urządzeń tego rodzaju. Po rozpatrzeniu odwołania wnioskodawcy, Minister Finansów decyzją z dnia [...] października 2007 r. utrzymał w mocy decyzję Dyrektora Izby Celnej w W.. Minister Finansów stwierdził, że [...] spełnia warunki reguły 2 a) ORINS i jest traktowana zgodnie z brzmieniem nomenklatury CN jako wyrób niekompletny lub niegotowy, posiadający zasadniczy charakter wyrobu kompletnego lub gotowego, gdyż [...] sama w sobie jest urządzeniem, którego działanie nie ulega już zmianie w trakcie procesu technologicznego budowy urządzenia kompletnego. Zaznaczono, iż produkcja gotowego [...] sprowadza się do zamontowania przedmiotowej [...] oraz dysku twardego w obudowie. Pozostałe zabiegi dotyczą jedynie zainstalowania i wgrania pamięci [...] oraz instalacji firmowego oprogramowania. W skardze na powyższą decyzję, skarżący wniósł o jej uchylenie. Uzasadniając skargę zaznaczył, iż [...] nie jest kompletnym, gotowym urządzeniem, co oznacza, że nie może pracować samodzielnie, a jedynie stanowi podzespół, który może być wykorzystany do produkcji urządzenia lub do celów serwisowych. Tym samym urządzenie takie nie może być zakwalifikowane oraz stosowane jako pełnowartościowy [...], a jedynie jako część [...] sieciowego. Oddalając skargę Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. wskazał, że organy obu instancji dokonały prawidłowej wykładni reguł, którym podlegała klasyfikacja spornego towaru w Nomenklaturze Scalonej, uznając że ocena funkcji urządzenia pozwala na jego klasyfikowanie do pozycji 8521. W ocenie Sądu organy prawidłowo wywiodły, iż zasadniczą funkcją spornego urządzenia stanowi [...] sygnałów wejściowych przez [...] wejściowy, ich zamiana na sygnały cyfrowe i przekazywanie do [...] wyjściowego w celu zapisu na dysku twardym lub generacji sygnałów wyjściowych w celu zapisu na urządzeniu zewnętrznym. Z uwagi na to, że powyższa funkcja realizowana jest w [...], produkcja gotowego [...] sprowadza się w istocie jedynie do zamontowania przedmiotowej [...] oraz dysku twardego w obudowie, a zatem dotyczy prostych operacji montażu, w trakcie których działanie spornej [...] nie ulega zmianie. Odnosząc się do powoływanych przez skarżącego wyroków Trybunału Sprawiedliwości z dnia 27 września 2007 r. w sprawach C-208/06 oraz C-209/06 Sąd wskazał, iż dotyczyły one klasyfikacji taryfowej camcorderów cyfrowych, nie zaś [...], która niezależnie od procesu technologicznego budowy urządzenia kompletnego, posiada zasadniczy charakter produktu kompletnego lub gotowego. Następnie wyjaśniono, iż powoływane przez stronę Wiążące Informacje Taryfowe wydane przez administracje celne różnych krajów unijnych – dotyczące klasyfikacji płyt głównych do różnych urządzeń objętych pozycją 8521 – zobowiązują organy celne tylko wobec osoby, na którą wystawiono informację i jedynie w zakresie, klasyfikacji taryfowej lub określenia pochodzenia towaru. Dalej Sąd wskazał na wyrok Trybunału Sprawiedliwości z dnia 15 września 2005 r. (C-495/03 Intermodal Transports BV przeciwko Staatssecretaris van Financiën), w treści którego podniesiono, iż na podstawie art. 12 WKC, z wiążącej informacji taryfowej wynikają prawa jedynie dla osoby, do której skierowano tę informację, i jedynie w zakresie towarów, które są w niej wskazane. Wobec powyższego w niniejszej sprawie, strony sporu zawisłego przed sądem jednego z państw członkowskich, nie miały żadnego prawa przysługującego im osobiście do powoływania się na wiążącą informację taryfową odnoszącą się do towaru podobnego, wydaną przez władze innego państwa członkowskiego na rzecz osoby trzeciej. W skardze kasacyjnej H.P. wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku, gdyż w jego ocenie w wyniku oddalenia skargi utrzymana została błędna klasyfikacja [...], co stanowi naruszenie przepisów prawa materialnego, to jest art. 1 ust. 2 lit. c rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej poprzez niewłaściwe jego zastosowanie, oraz reguły 2a Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej zawartych w Załączniku Nr 1 do rozporządzenia Komisji (WE) nr 1549/2006 z dnia 17 października 2006 r. zmieniającego załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej poprzez jej niewłaściwe zastosowanie. Wyrokiem z dnia 4 lutego 2010 r., sygn. akt I GSK 1019/08 Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie. W uzasadnieniu wskazano, iż zaskarżony wyrok został wydany z naruszeniem prawa, przede wszystkim dlatego, że Sąd I instancji w sposób bezkrytyczny zaakceptował ustalenia dokonane przez orzekające w tej sprawie organy, mimo że nie wyjaśniły one dokładnie wszystkich istotnych dla rozstrzygnięcia okoliczności. W pierwszej kolejności Naczelny Sąd Administracyjny odniósł się do zawartego w zaskarżonym wyroku stwierdzenia, że "nie można obarczać organu celnego obowiązkiem nieograniczonego poszukiwania dowodów przemawiających za twierdzeniami strony, jeżeli ona sama takich dowodów nie wskazuje". Stwierdzono, iż z akt sprawy wynika w sposób jednoznaczny, że strona w pełni współpracowała z organem przy ustalaniu stanu faktycznego, a jej staranność w tym zakresie była jak najdalej posunięta, skoro nawet przedstawiła dokumentację fotograficzną obrazującą proces produkcji gotowego urządzenia. Następnie Naczelny Sąd Administracyjny nie podzielił wyrażonego przez Wojewódzki Sąd Administracyjny poglądu, iż powołane przez skarżącego Wiążące Informacje Taryfowe (dotyczące klasyfikacji taryfowej płyt głównych do różnych urządzeń) nie stanowią takich informacji w rozumieniu art. 12 ust. 2 WKC zaś powołanie ich dopiero na etapie postępowania sądowoadministracyjnego uznać należy, za spóźnione, gdyż sąd administracyjny nie dokonuje własnych ustaleń faktycznych. Naczelny Sąd Administracyjny wyjaśnił, iż przedłożone przez stronę WIT-y nie dotyczyły ustaleń faktycznych, ale miały za zadanie wskazanie, jak organy celne innych państw członkowskich klasyfikują [...] podobnie konstruowanych urządzeń elektronicznych, tj. opartych właśnie na [...]. Był to więc dowód na okoliczność panującej w innych państwach praktyki stosowania prawa w odniesieniu do tego rodzaju konstrukcji, a nie podnoszenie dopiero przed sądem administracyjnym nowych faktów, które miałyby zachodzić w ramach stanu faktycznego ustalonego w sprawie niniejszej. Ponadto podniesiono, iż przywołany przez sąd I instancji przepis (art. 106 § 3 p.p.s.a.) wprost dopuszcza możliwość przeprowadzenia dowodów z dokumentów. Dalej wskazano, iż Wojewódzki Sąd Administracyjny winien był zbadać zgodność sposobu zastosowania prawa unijnego w niniejszej sprawie ze sposobem jego stosowania przez inne kraje unijne, zaś źródłem takiej wiedzy mogą być m.in. przedłożone przez stronę Wiążące Informacje Taryfowe. Ponadto rezygnując z oceny przedstawionych przez stronę dokumentów – w związku z wyrokiem Trybunału Sprawiedliwości w sprawie C 495/03 – Sąd powołał jego treść w sposób wybiórczy. Jako nieprawidłowa oceniona została również dokonana przez Sąd I instancji interpretacja wyroku ETS w połączonych sprawach C 208/06 i C 209/06. Uchylając zaskarżony wyrok, Naczelny Sąd Administracyjny podkreślił, iż przy ponownym rozpatrzeniu sprawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie winien ustalić, czy [...], bez zamontowanych pamięci i bez zainstalowanego oprogramowania, ma zasadniczy charakter [...], a jeżeli nie, to czy czynności związane z nadaniem jej tego charakteru są zwykłymi działaniami związanymi z korzystaniem z wyrobu, możliwymi do wykonania przez użytkownika nieposiadającego specjalnych umiejętności. Ponadto jaki jest zasadniczy charakter [...] i jakie obiektywne cechy i właściwości [...], istniejące w momencie przedstawienia jej organom celnym, powodują, że należy zakwalifikować ją do pozycji 8521 90 00 90 Nomenklatury Scalonej. Dalej wyjaśnić należy jaka podstawa prawna, uzasadniała przyjęcie, że cechy gotowego (przyszłego) produktu należy przypisać jego częściom składowym także wtedy, gdy same takich cech nie mają i są w stanie nie zmontowanym. Koniecznym jest również wyjaśnienie podstawy prawnej, która legła u podstaw przyjęcia, że urządzenia transmitujące sygnał do urządzeń następnie ten sygnał nagrywających należy kwalifikować tak samo, jak samo urządzenie nagrywające. Ponadto Wojewódzki Sąd Administracyjny winien dokonać wykładni użytej w stosunku do pozycji 8521 definicji: "Aparaty do zapisu lub odtwarzania obrazu i dźwięku, nawet z wbudowanym urządzeniem do odbioru sygnałów wizyjnych i dźwiękowych (tunerem wideo)". Przy dokonywaniu tej wykładni Sąd winien uwzględnić, że zarówno niekompletna [...], jak i zbudowany z jej wykorzystywaniem gotowy [...], nie przekazuje dźwięku, natomiast normodawca unijny w stosunku do pojęć "zapis" i "odtwarzanie" zastosował alternatywę łączną (łącznik "lub"), a w stosunku do pojęć "obraz" i "dźwięk" oraz "sygnał wizyjny" i "sygnał dźwiękowy" postąpił odmiennie, konsekwentnie używając koniunkcji (łącznik "i"). Rozważając te kwestie Wojewódzki Sąd Administracyjny winien zwrócić uwagę na Rozporządzenie Komisji (WE) nr 295/2009 z dnia 18 marca 2009 r. dotyczące klasyfikacji niektórych towarów według Nomenklatury Scalonej (Dz.U.UE L z dnia 9 kwietnia 2009 r.). Stosując się do powyższych wytycznych Sąd winien zająć stanowisko co do tego, czy zasadnicza funkcja niekompletnej [...] to również zasadniczy charakter tego produktu, a jeżeli tak, to czy ta zasadnicza funkcja odpowiada ustalonej dla kodu 8521 Nomenklatury Scalonej definicji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje. Rozpoznając sprawę po wydaniu przez Naczelny Sąd Administracyjny wyroku, Sąd I instancji związany jest na mocy art. 190 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez NSA. W pierwszej kolejności sąd wyższej instancji zwrócił uwagę na znaczenie wyroku ETS w połączonych sprawach C 208/06 i C 209/06, dla oceny dokonanej przez organy celne taryfikacji, wobec zastosowania przez nie reguły 2a Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej do płyty głównej urządzenia ( a nie samego urządzenia) które może na jej bazie dopiero powstać. W przedmiotowym wyroku Trybunał rozstrzygnął niezmiernie istotną również w sprawie niniejszej kwestię, stwierdzając, że : "Decydującego kryterium dla klasyfikacji celnej towarów w Nomenklaturze Scalonej należy poszukiwać w obiektywnych cechach i właściwościach produktów w momencie ich przedstawienia organom celnym w celu ich odprawy. W odniesieniu do tych obiektywnych cech i właściwości produktów musi istnieć możliwość ich sprawdzenia w momencie odprawy celnej. Ponadto przeznaczenie towaru może stanowić obiektywne kryterium klasyfikacji, o ile jest ono właściwe temu produktowi, co daje się ocenić na podstawie jego obiektywnych cech i właściwości". Rozważając problem możliwości aktywacji w kamerach cyfrowych funkcji zapisu obrazu i dźwięku z zewnętrznych źródeł, Trybunał wskazał, że nieujawnione w momencie odprawy celnej cechy i właściwości produktów, a także wynikająca stąd ich funkcjonalność, muszą obiektywnie istnieć już w tym momencie, przy czym, jak stwierdził Trybunał, "może zostać aktywowana później poprzez zwykłą zmianę ustawień urządzenia przez użytkownika nieposiadającego specjalnych umiejętności, bez dokonywania materialnej modyfikacji" wyrobu. Dopiero przy spełnieniu takich przesłanek istnieje podstawa do ustalenia jaki zasadniczy charakter ma dany wyrób, nawet gdy nie jest on kompletny lub zmontowany. Zatem przytoczone orzeczenie ETS daje wskazówkę jak należy rozumieć i stosować regułę 2a Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej (i użyte w niej pojęcie "zasadniczego charakteru wyrobu"), która miała zastosowanie również w sprawie niniejszej. Stosując się do ww. wskazówki dotyczącej rozumienia reguły 2a ORiNS, zgodnie z którą organ zaklasyfikował część przedmiotowego urządzenia tak jak gotowy wyrób należy stwierdzić, że działanie to nie było prawidłowe. Już bowiem z samej zaskarżonej decyzji wynika, że aby uzyskać kompletne i gotowe urządzenie konieczne jest wykonanie szeregu operacji montażowych takich jak montaż [...] do dolnej części urządzenia, montaż płyty zasilającej, instalację pamięci [...], wgranie pamięci [...] oraz instalację oprogramowania firmowego, a następnie wykonanie procedury testowej gotowego urządzenia – cyfrowego [...] sieciowego. Wszystkie te procedury nie mają charakteru wskazanej przez Trybunał "zwykłej zmiany ustawień", której może dokonać zwykły użytkownik, nieposiadający specjalnych umiejętności, w oparciu o wiedzę uzyskaną, np. z instrukcji dołączonej do urządzenia. Dlatego, już z tych tylko przyczyn, zaproponowana klasyfikacja przedstawionego towaru do kodu CN 8521 90 00 90 obejmującego pozostałą aparaturę wideo do zapisu lub odtwarzania i dźwięku, inną niż do niektórych rodzajów statków powietrznych, w związku z regułą 2a ORiNS, nie może się ostać. Z zastosowaniem reguły 2a w niniejszej sprawie wiąże się również poruszona przez Naczelny Sąd Administracyjny sprawa błędnego rozumienia przez organ sformułowania "zasadniczy charakter wyrobu", który wbrew jego literalnemu brzmieniu uważa, że należy go rozumieć i stosować zamiennie z pojęciem "spełniania funkcji". Należy w tym miejscu podkreślić, że jeśli coś posiada określony charakteru, to ma określone cech, zaś jeśli coś (np. program komputerowy) ma jakąś funkcję, to ma taką możliwość działania. Zatem mając na uwadze, że dla zastosowania reguły 2a konieczne jest, aby wyrób niekompletny lub niegotowy posiadał zasadniczy charakter wyrobu kompletnego lub gotowego oraz uwzględniając wskazówki interpretacyjne zawarte w ww. wyroku Trybunału, nie można przyjąć, aby [...] elektroniki przedstawiona do odprawy celnej miała już w tym momencie zasadnicze cechy wyrobu gotowego – [...] sieciowego, zaś wcześniej wymienione szczegółowo działania (montaż płyty zasilającej, wgranie pamięci itd.) zmierzające do nadania jej tych cech oraz funkcjonalności wyrobu gotowego nie są zwykłymi działaniami związanymi z korzystaniem z wyrobu, możliwymi do wykonania przez użytkownika nieposiadającego specjalnych umiejętności. Reasumując: zastosowanie reguły 2a w tym przypadku przez organy celne i zataryfikowanie części składowej gotowego ( przyszłego) produktu, w sytuacji, gdy nie ma ona w momencie przedstawienia do odprawy celnej jego cech i jest w stanie niezmontowanym, do pozycji właściwej dla kompletnego urządzenia było nieprawidłowe. W tym miejscu, mając na uwadze wskazanie przez NSA na potrzebę zwrócenia uwagi na praktykę organów celnych innych państw unijnych odnośnie klasyfikowania [...] podobnie konstruowanych urządzeń elektronicznych, należy stwierdzić, iż przedłożone przez stronę skarżącą Wiążące Informacje Taryfowe ( str.49, 80-83) stanowią o klasyfikacji tych urządzeń do pozycji 8522, a więc jako części i akcesoria nadające się do stosowania wyłącznie lub głównie z aparaturą objętą pozycjami od 8519 do 8521. Jakkolwiek te WIT- y , co jest oczywiste, nie mają wiążącego znaczenia w odniesieniu do osób trzecich, to są istotnym źródłem wiedzy o sposobie stosowania wspólnotowego prawa celnego w innych państwach unijnych i stanowią dodatkowy argument przemawiający na korzyść stanowiska skarżącej. Rozważając w dalszym ciągu, zgodnie z wytycznymi Naczelnego Sądu Administracyjnego, jaki zasadniczy charakter posiada niekompletna [...] (bez pamięci i oprogramowania) odpowiedzieć należy, iż z dokumentów dołączonych do wniosku jednoznacznie wynika, iż nie jest to zapis lub odtwarzanie obrazów i dźwięków lecz [...] sygnałów cyfrowych, czyli ich zwielokrotnianie i rozsył. Dopiero po zmontowaniu na jej bazie gotowego [...], w jego różnych wersjach, możliwe jest odtwarzanie obrazu na monitorze, lub cyfrowy zapis obrazu (po zainstalowaniu twardego dysku). Zatem również i z tej przyczyny urządzenie to nie spełnia warunków, aby można było zataryfikować je do kodu CN 8521 90 00 90, który dotyczy pozostałych "Aparatów do zapisu lub odtwarzania obrazu i dźwięku, nawet z wbudowanym urządzeniem do odbioru sygnałów wizyjnych i dźwiękowych (tunerem wideo)". Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznając dalej sprawę i przechodząc już do właściwości gotowego urządzenia wykonanego z wykorzystaniem przedmiotowej płyty głównej ponownie, pod innym kątem zwrócił uwagę na treść brzmienia pozycji 8521, (w związku z regułą 1 Ogólnych reguł interpretacji Nomenklatury Scalonej, która stanowi, że do "do celów prawnych klasyfikację towarów należy ustalać zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji lub działów"), wskazując, iż normodawca unijny w stosunku do pojęć "zapis" i "odtwarzanie" zastosował alternatywę łączną (łącznik "lub"), a w stosunku do pojęć obraz i dźwięk oraz sygnał wizyjny i sygnał dźwiękowy" postąpił odmiennie, konsekwentnie używając koniunkcji (łącznik "i"). W związku z tym sąd orzekający ma na uwadze i winien to uwzględnić organ orzekając ponownie, iż z opisu towaru wynikającego z dołączonych do wniosku dokumentów i przyjętego za podstawę ustaleń organów celnych wynika, że zarówno przedstawiona do wydania WIT – u [...], jak i zbudowany z jej wykorzystaniem [...] nie przekazują dźwięku lecz ich funkcją jest [...] sygnałów cyfrowych obrazu. Zatem urządzenie to nie spełnia warunku zgodnie z brzmieniem pozycji, zapisu lub odtwarzania obrazu i dźwięku, a więc obu tych sygnałów, lecz możliwe jest ewentualne odtwarzanie i zapisywanie (o ile [...] ma zamontowany twardy dysk) tylko obrazów. Jednocześnie wskazać należy, aby organ rozpoznający sprawę ponownie miał na uwadze (na co zwrócił uwagę Naczelny Sąd Administracyjny), iż zgodnie z klasyfikacją przewidzianą we Wspólnym Słowniku Zamówień (CPV), stanowiącym Załącznik I do Rozporządzenia (WE) nr 2195/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 5 listopada 2002 r. w sprawie Wspólnego Słownika Zamówień (CPV) (Dz.U.UE L 340 z dnia 16 grudnia 2002 r., str. 1), [...] zostały zaliczone do kategorii "Aparatura centrali telefonicznych lub telegraficznych", a więc do sprzętu telekomunikacyjnego, a nie do urządzeń zapisujących lub odtwarzających obraz i dźwięk. Jak podkreślił NSA Słownik Zamówień nie jest co prawda aktem prawa wspólnotowego, który mógłby przesądzać o klasyfikacji taryfowej, jednak stworzył go ten sam normodawca, który uchwalił również Nomenklaturę Scaloną, należy zatem domniemywać, że działania normodawcy są racjonalne, konsekwentne i pozbawione wewnętrznej sprzeczności. Ostatecznie należy więc stwierdzić, że klasyfikacja wynikająca z decyzji WIT z 23.07.2007r. nie mogła się ostać, gdyż narusza prawo materialne – Załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej ( Dz.Urz. WE L 256 z 07.09.1987r. ze zm.) w zakresie kodu taryfowego 8521900090 poprzez niewłaściwe jego zastosowanie, oraz regułę 1 i 2a Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej zawartych w Załączniku Nr 1 do rozporządzenia Komisji (WE) nr 1549/2006 z dnia 17 października 2006 r. zmieniającego załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz.Urz. WE L 301 z 17.10.2006r). Z tych przyczyn zaskarżoną decyzję należało uchylić i sprawę przekazać do ponownego rozpoznania. Organ orzekający ponownie powinien dokonać klasyfikacji taryfowej przedstawionego urządzenia, z uwzględnieniem uwag wyżej przedstawionych. Sąd orzekł na podstawie art. 145 §1 pkt.1 a) i c) oraz 152 p.p.s.a., jak w pkt 1 i 3 wyroku, o zwrocie kosztów postanowiono na podst. art. 200 p.p.s.a.