V SA/Wa 795/10

PostanowienieWSA w Warszawie2010-07-08

Skład orzekający: Beata Krajewska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy sąd administracyjny może wstrzymać wykonanie decyzji określającej kwotę zwrotu dotacji z tytułu jej niezgodnego wykorzystania ze względu na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków?
Ratio decidendi
Sąd administracyjny może wstrzymać wykonanie decyzji, jeśli na wniosek skarżącego zostanie wykazane niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wniosek musi być odpowiednio uzasadniony i oparty na konkretnych okolicznościach, a nie tylko na powtórzeniu przepisu. Wstrzymanie wykonania decyzji ma charakter fakultatywny i może być zmienione lub uchylone w razie zmiany okoliczności.
Stan faktyczny
I. w S. złożył skargę na decyzję Ministra Zdrowia z lutego 2010 r. dotyczącą określenia kwoty podlegającej zwrotowi do budżetu państwa z tytułu niezgodnego wykorzystania dotacji. Skarżący wniósł również wniosek o wstrzymanie wykonania tej decyzji, który początkowo został odmówiony. Po ponownym uzasadnieniu wniosku wskazującym na trudną sytuację finansową i ryzyko znacznej szkody, sąd rozpatrzył ponownie wniosek.
Rozstrzygnięcie
Wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji Ministra Zdrowia.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący – Sędzia WSA – Beata Krajewska po rozpoznaniu w dniu 8 lipca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi I. w S. na decyzję Ministra Zdrowia z dnia [...] lutego 2010 r. Nr [...] w przedmiocie określenia kwoty podlegającej zwrotowi do budżetu państwa z tytułu wykorzystania dotacji niezgodnie z przeznaczeniem, postanawia: - wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji; I. w S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Zdrowia z dnia [...] lutego 2010 r. w przedmiocie określenia kwoty podlegającej zwrotowi do budżetu państwa z tytułu wykorzystania dotacji niezgodnie z przeznaczeniem. W treści skargi skarżący zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Postanowieniem z dnia 19 maja 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, ponieważ wniosek skarżącego nie zawierał żadnych okoliczności przemawiających za jego uwzględnieniem. Pismem z dnia 2 czerwca 2010 r. (data nadania) skarżący ponowił wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W jego uzasadnieniu podniesiono w szczególności, że sytuacja finansowa I. w S. jest bardzo trudna. W 2009 r. I. poniósł bowiem stratę w wysokości [...] zł, w związku z tym zwrot kwoty określonej w zaskarżonej decyzji spowodowałby niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody i trudnych do odwrócenia skutków związanych z zaprzestaniem regulowania bieżących zobowiązań. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Wniosek skarżącego należało uwzględnić. W pierwszej kolejności wskazać należy, że postanowienie o wstrzymaniu wykonania decyzji ma charakter wpadkowy i nie kończy postępowania w sprawie. Może zatem podlegać uchyleniu lub zmianie w przypadku, gdy zmienią się okoliczności sprawy, a nadto skarżący są uprawnieni do złożenia ponownego wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sposób właściwy go uzasadniając. Postanowienie o odmowie wstrzymania wykonania aktu nie korzysta bowiem z powagi rzeczy osądzonej. Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Postanowienie w sprawie wstrzymania aktu lub czynności wydane na podstawie § 2 i 3, sąd może zmienić lub uchylić w każdym czasie w razie zmiany okoliczności (§ 4). Postanowienia, o których mowa w § 3 i 4, sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym (§ 5). Orzeczenie dotyczące wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji ma fakultatywny charakter, a więc sąd może, lecz nie musi wstrzymać wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, nawet w wypadku, gdy występują w sprawie przesłanki przewidziane w powołanym wyżej przepisie, od zaistnienia których ustawodawca uzależnia wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Rozstrzygając w oparciu o art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych. Ustawa wymienia w tym przepisie dwie przesłanki: niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Podstawową przesłanką wstrzymania wykonania decyzji zgodnie z art. 61 § 3 ww. ustawy jest wykazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, że chodzi o taką szkodę - majątkową, a także niemajątkową - która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Nie wystarczy, więc samo powtórzenie treści przepisu. Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń i okoliczności świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. W rozpoznawanej sprawie skarżący swój ponowny wniosek o wstrzymanie zaskarżonej decyzji tym razem uzasadnił i zdaniem Sądu, uprawdopodobnił możliwość zaistnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody. Niewątpliwie obciążenie skarżącego określoną w zaskarżonej decyzji kwotą [...] zł może w obecnej sytuacji finansowej skarżącego doprowadzić do utraty przez niego płynności finansowej. Niebezpieczeństwo zaprzestania regulowania bieżących zobowiązań oceniane z uwzględnieniem charakteru działalności skarżącego należy uznać za równoznaczne z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody. Biorąc pod uwagę spełnienie przez skarżącego przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. Sąd udzielił ochrony tymczasowej i orzekł jak w sentencji na podstawie powołanych przepisów.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło