V SA/Wa 797/25

PostanowienieWSA w Warszawie2026-02-17

Skład orzekający: sędzia WSA Konrad Łukaszewicz

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga wniesiona po upływie terminu, mimo wniosku o przywrócenie terminu, który został odrzucony przez sąd I instancji i zażalenie na to postanowienie oddalone przez NSA, powinna zostać odrzucona?
Ratio decidendi
Skarga wniesiona po upływie ustawowego terminu, którego przywrócenie zostało odmówione przez sąd I instancji, a zażalenie na to postanowienie oddalone przez Naczelny Sąd Administracyjny, podlega odrzuceniu jako spóźniona. Sąd administracyjny jest zobowiązany do odrzucenia takiej skargi na podstawie przepisów Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Stan faktyczny
Skarżąca spółka złożyła skargę na decyzję Rzecznika Praw Pacjenta, jednocześnie wnosząc o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Sąd I instancji odmówił przywrócenia terminu, a Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie na to postanowienie. W związku z tym skarga została uznana za spóźnioną i podlegała odrzuceniu.
Rozstrzygnięcie
1) odrzucono skargę; 2) zwrócono kwotę 200 zł tytułem wpisu od skargi.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący – sędzia WSA Konrad Łukaszewicz po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 17 lutego 2026 r. sprawy ze skargi [...] sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Rzecznika Praw Pacjenta z dnia 23 grudnia 2024 r. nr RzPP-DPR-WPZ.450.128.2024.MB w przedmiocie uznania praktyki za naruszającą zbiorowe prawo pacjentów postanawia: 1) odrzucić skargę; 2) zwrócić [...] sp. z o.o. z siedzibą w W. kwotę 200 zł (dwieście złotych) uiszczoną tytułem wpisu od skargi, wpisaną do rejestru opłat sądowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w dniu 24 stycznia 2025 r. pod poz. 2897. [...] sp. z o.o. z siedzibą w W. (dalej: "Skarżąca") złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Rzecznika Praw Pacjenta w przedmiocie uznania praktyki za naruszającą zbiorowe prawo pacjentów wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Postanowieniem z dnia 18 czerwca 2025 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił przywrócenia terminu do wniesienia skargi, a postanowieniem z dnia 13 listopada 2025 r. o sygn. akt II GZ 668/25, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie Skarżącej na postanowienie sądu I instancji. W tej sytuacji skargę należało uznać za spóźnioną i jako taką podlegającą odrzuceniu. Stosownie bowiem do art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143, dalej "p.p.s.a."), skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Jak natomiast wynika z akt administracyjnych sprawy, zaskarżona decyzja z dnia 23 grudnia 2024 r. została przesłana Skarżącej przesyłką listową poleconą i doręczona w dniu 3 stycznia 2025 r. (vide: potwierdzenie odbioru – k. 28 akt adm.). W tym stanie rzeczy, ostatnim dniem trzydziestodniowego terminu do wniesienia skargi był dzień 3 lutego 2025 r., co oznacza, że nadanie skargi w dniu 6 lutego 2025 r. (oraz przesłanie skargi za pośrednictwem ePUAP w dniu 5 lutego 2025 r.) nastąpiło już po upływie ustawowego terminu. Z tego względu, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie obowiązany był skargę odrzucić, o czym orzekł – na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a. – w punkcie 1 sentencji postanowienia. Stosownie zaś do treści przepisu art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a., Sąd zwrócił stronie skarżącej uiszczoną opłatę sądową, o czym orzekł w punkcie 2 sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 13.09.2026. · Źródło