V SA/Wa 798/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Piotr Kraczowski, Sędzia WSA - Krystyna Madalińska-Urbaniak, Sędzia WSA - Dorota Mydłowska (spr.), Protokolant - Małgorzata Broniarek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 1 września 2010r. sprawy ze skargi R. S.A. w T. na decyzję Prezesa Agencji Rynku Rolnego z dnia [...] stycznia 2010r. nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej 1. uchyla zaskarżoną decyzję i ją poprzedzającą wydaną przez Dyrektora Oddziału Terenowego Agencji Rynku Rolnego w K. w dniu [...] października 2009 r. nr [...] 2. zasądza od Prezesa Agencji Rynku Rolnego w W. na rzecz R. S.A. w T. kwotę 1600 (tysiąc sześćset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego [...] Spółka Akcyjna w [...] wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Prezesa Agencji Rynku Rolnego nr [...] z dnia [...] stycznia 2010r. utrzymującą w mocy decyzję Dyrektora Oddziału Terenowego Agencji Rynku Rolnego w [...] z dnia [...] października 2009r. o wymierzeniu Spółce kary pieniężnej. Zaskarżona decyzja została wydana w następującym stanie faktycznym: [...] S.A. jest jednostką przetwórczą wykorzystującą surowce wyprodukowane z roślin energetycznych na cele paliwowe. Spółka prowadzi, między innymi, działalność polegającą na wytwarzaniu estrów metylowych z oleju rzepakowego. Zawiadomieniem z dnia 6 października 2009r. Spółka została powiadomiona o wszczęciu przez Dyrektora Oddziału Terenowego Agencji Rynku Rolnego w [...] postępowania administracyjnego w sprawie wymierzenia kary pieniężnej za naruszenie, o którym mowa w art. 45a ust. 1 pkt 5 lit. b ustawy z dnia 26 stycznia 2007r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz. U. Nr 170 , poz. 1051, z 2008r z późn. zm.), polegające na nie prowadzeniu rejestru drugiej lub trzeciej (ostatniej) jednostki przetwórczej lub prowadzenia go niezgodnie z przepisami. Wskazano, że przedmiotowe naruszenie zostało stwierdzone w trakcie kontroli, która miała miejsce w dniach 15-25. 06. 2009r. w siedzibie [...] S.A.. Badanie dotyczyło prowadzenia rejestru zużycia roślin energetycznych przez jednostkę przetwórczą Decyzją Dyrektora Oddziału Terenowego Agencji Rynku Rolnego z dnia 30 października 2009r. wy6mierzono Spółce karę pieniężną w wysokości 10.000zł za naruszenie polegające na prowadzeniu rejestru niezgodnie z przepisami. W podstawie prawnej wskazano art. 45a ust.1 pkt 5 lit. b oraz art. 46 ust. 1 i ust. 3 ustawy z dnia 26 stycznia 2007r o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz.U. z 2008r. Nr 170 poz. 1051). W uzasadnieniu wskazano, że w okresie, który został objęty kontrolą obowiązywało Rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 23 sierpnia 2007r nr 1167 i określało ono w sposób szczegółowy sposób prowadzenie rejestrów, natomiast art. 45a ust 1 pkt 5 lit .b wskazanej wyżej ustawy w sposób jednoznaczny określa wysokość kary za nie prowadzenie rejestru drugiej lub trzeciej (ostatniej) jednostki przetwórczej lub prowadzenia go niezgodnie z przepisami. W odwołaniu złożonym przez [...] S.A. podniesiono, że decyzja została wydana bez podstawy prawnej, ponieważ kontrola, w czasie której stwierdzono rzekome braki w rejestrze, dotyczyła roku 2007, to znaczy okresu przed wejściem w życie przepisu art. 45a ust. 1 pkt 5 lit. b wskazanej przez organ ustawy. Jednocześnie Rafineria podkreśliła, że Rozporz. MRiRW w sprawie rejestrów prowadzonych przez wnioskodawców, podmioty skupujące i jednostki przetwórcze weszło w życie 13 września 2007r, wobec czego, jej zdaniem, nie można stosować go do roku, którego dotyczyła kontrola, jako całości,. Ponadto Spółka wskazała także, iż Rozporz. MRiRW , wskazane w sentencji zaskarżonej decyzji nie obowiązywało w okresie, którego dotyczą zarzuty Dyrektora OT ARR w [...]. W związku z powyższym Rafineria wskazała, że wymierzenie jej kary pieniężnej na podstawie wskazanych przepisów – stanowi naruszenie zasady nie działania prawa wstecz. Ponadto Spółka postawiła zarzut zmiany w toku postępowania podstawy prawnej dotyczącej obowiązku prowadzenia rejestru - inna była w zawiadomieniu o wszczęciu postępowania, inną wskazano w decyzji - co uniemożliwiło Rafinerii przedstawienie swego stanowiska oraz zarzuciła naruszenie przepisu art. 107 k.p.a., ze względu na brak odniesienia się w uzasadnieniu decyzji do zastrzeżeń przedstawionych przez Spółkę w piśmie z dnia 13 października 2009r. Decyzją z dnia [...] stycznia 2010 r. Prezes ARR utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu Prezes wskazał iż na mocy ustawy z dnia 26 stycznia 2007r. o płatnościach do gruntów rolnych i płatności cukrowej (Dz. U .z 2007r. Nr 35, poz. 217, z późn. zm., która weszła w życie 27 lutego 2007r., Agencja Rynku Rolnego została uprawniona do prowadzenia kontroli wykorzystania roślin energetycznych zebranych z areałów objętych płatnościami do ich uprawy . Ta ustawa implementowała przepisy rozporządzenia Komisji (WE) nr 1973/2004. Przepis art. 16 w.w. ustawy przewidywał obowiązek prowadzenia rejestrów przez wszystkich przetwórców, zgodnie z wymogami określonymi w rozporz. Nr 1973/2004 oraz szczegółowymi wymaganiami określonymi przez MRiRW w rozporz. z dnia 23 sierpnia 2007r regulującym zasady prowadzenia rejestrów, zakres wymaganych danych oraz ich wzory (Dz.U. Nr 164, poz. 1167, z późn. zm), które weszło w życie 13 września 2007r. W dniu 15 marca 2008r weszła w życie ustawa z dnia 29 lutego 2008r. o zmianie ustawy o płatnościach do gruntów rolnych i płatności cukrowej oraz ustawy o opłacie skarbowej (Dz.U. Nr 44, poz. 262), dalej: ustawa o zmianie..., która m. inn . .zmieniła jej tytuł na ustawę o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego. Podkreślił, ze znowelizowane przepisy ustawy nadal przewidują obowiązek prowadzenia rejestru przez wszystkie jednostki przetwórcze i sankcję w postaci kary pieniężnej za jego nieprzestrzeganie. Organ wskazał, że na podst. art. 9 ustawy o zmianie rozporz. MRiRW z dnia 23 sierpnia 2007r. w sprawie rejestrów prowadzonych przez wnioskodawców , podmioty skupujące i jednostki przetwórcze obowiązywało do dnia wejścia w życie rozporz. MRiRW z dnia 28 maja 2008r. Prezes podkreślił, że od 13 września 2007r istniał prawny obowiązek prowadzenia przedmiotowego rejestru przez kolejne jednostki przetwórcze, pod rygorem nałożenia kary pieniężnej. Organ uznał, że naruszenie nie miało miejsca w 2007r, a kontrola dotyczyła przetwórstwa produktów pośrednich wytworzonych z roślin energetycznych zebranych w 2007. Kontrola przetwórstwa jest prowadzona w odniesieniu do roku zbiorów ze względu na obowiązek przetworzenia roślin energetycznych na końcowe produkty najpóźniej do 31 lipca drugiego roku po roku zbiorów (art. 32 ust. 2 rozporz. Komisji (WE) nr 1973/2004). Wskazał, że warunkiem odpowiedzialności kolejnej jednostki przetwórczej za naruszenie polegające na nieprowadzeniu rejestru lub prowadzeniu go niezgodnie z przepisami jest uzyskanie przez nią informacji o energetycznym charakterze zakupionego produktu pośredniego. Spółka uzyskała tę wiedzę w pierwszym, drugim kwartale 2008r. Wniosek taki organ wyciągnął z wyjaśnień Spółki z dnia 13 października 2009r, w których stwierdziła, że zatwierdzona pierwsza jednostka przetwórcza [...] Sp. z o.o. informowała o pochodzeniu roślin po zakończeniu kwartału , w którym były realizowane dostawy, to jest właśnie w I, II, II kwartale 2008r. Dodatkowo Prezes zwrócił uwagę na pisma Spółki skierowane do OT ARR w [...] z dnia 18 marca 2009r i 14 maja 2009r, z których, jego zdaniem, wynikała świadomość Rafinerii co do jej obowiązków odnośnie prowadzenia rejestrów . Prezes podkreślił także, że powołanie różnych rozporządzeń w zawiadomieniu i o wszczęciu postępowania i w uzasadnieniu rozstrzygnięcia I instancji wynikło z próby wykazania, że w okresie, który został objęty kontrolą, obowiązywał akt prawny normujący prowadzenie rejestrów. Prezes ARR przyznał, że organ I instancji nie ustalił momentu od którego na Spółce spoczywał obowiązek prowadzenia rejestru ostatniej jednostki przetwórczej oraz że powinien dążyć do precyzyjnego określenia zakresu i charakteru naruszenia. Stwierdził, że zaniechanie powyższych czynności przełożyło się na treść uzasadnienia decyzji, które nie spełnia wymagań przewidzianych w art. 107 § 3 k.p.a. Przyznał także, że Dyrektor wskazał tylko rozporz. MRiRW z dnia 23 sierpnia 2007r w sprawie rejestrów prowadzonych przez wnioskodawców, podmioty skupujące i jednostki przetwórcze (Dz.U. Nr 164, poz. 1167, z późn. zm.), podczas gdy kontrolowany okres obejmował również dostawy produktu pośredniego wytworzonego z roślin energetycznych pochodzących ze zbiorów w 2007r, dokonane po 4 lipca 2008r. tj. po wejściu w życie nowego rozporz. MRiRW z dnia 28 maja 2008r. Ponadto wskazał, iż błędnie w uzasadnieniu decyzji Dyrektor wskazał jako podstawę wysokości kary pieniężnej przepis art. 45a ust. 1 pkt 5 lit. b ustawy o płatnościach..., podczas gdy jej wysokość regulowana jest przez rozporz. MRiRW z dnia 5 czerwca 2008r. w sprawie wysokości kar pieniężnych za naruszenia określone we wskazanym wyżej przepisie ustawy. Podsumowując, Prezes uznał, iż Spółka prowadziła niezgodnie z przepisami rejestr ostatniej jednostki przetwórczej, który dotyczył produktów pośrednich nabytych od [...] Sp. z o.o. i dostarczonych Spółce w okresie od stycznia do września 2008r. Wskazał, że w rejestrze w sposób przybliżony określano datę skierowania produktu pośredniego do przetworzenia, podając tylko miesiąc i rok (część B rejestru). Nie były uzupełniane części C, D, E, F rejestru. Dlatego organ II instancji uznał, że rejestry były prowadzone niezgodnie z § 6 i § 8 ust. 2 i 3 rozporz. MRiRW z dnia 28 maja 2008r. w sprawie rejestrów prowadzonych przez wnioskodawców, przedmioty skupujące i jednostki przetwórcze (Dz.U. Nr 105, poz.672). Organ stwierdził, że decyzja została wydana z naruszeniem przepisu 7 k.p.a. oraz art. 107 k.p.a. w zakresie uzasadnienia. Wyżej wymienione wady, zdaniem organu odwoławczego, nie stanowią rażących naruszeń norm prawa procesowego i nie miały wpływu na rozstrzygniecie, które jest prawidłowe. W skardze na powyższą decyzję [...] S.A. w [...] zarzuciła: a) naruszenie przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik postępowania, a mianowicie: 1. art. 145a ust. 1 pkt 5 ustawy o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego poprzez uznanie, że przepis ten ma zastosowanie również do okresu poprzedzającego wejście w życie powyższego przepisu; 2. art. 32 ust. 2 rozporz. Komisji (WE) nr 1973/2004 z dnia 29 października 2004r ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporz. Rady (WE) nr 1782/2003 w odniesieniu do systemów wsparcia przewidzianych w tytułach IV i IVa tego rozporządzenia oraz wykorzystania odłogowanych gruntów do produkcji surowców (Dz.U.UE L z dnia 20 listopada 2004r.), poprzez uznanie, iż powołany przepis dotyczy również dalszych jednostek przetwórczych, gdy z jego brzmienia wynika wprost, iż dotyczy jedynie pierwszej jednostki przetwórczej; b) naruszenie przepisów postępowania administracyjnego, które mogło mieć wpływ na wynik postępowania, to jest: 1. art. 138 k.p.a. w związku z art. 3 ustawy o płatnościach poprzez oparcie decyzji organu II instancji na innej podstawie faktycznej i prawnej niż toczyło się postępowanie przed organem I instancji; 2. art. 61 k.p.a. poprzez wydanie decyzji co do innego przedmiotu niż dotyczyło postępowanie; 3. art. 138 k.p.a. w zw. z art. 107 k.p.a. w zw. z art. 3 ustawy o płatnościach poprzez utrzymanie decyzji Dyrektora OT ARR pomimo ustalenia, że została ona wydana ze wskazaniem błędnej podstawy prawnej; 4. art. 138 k.p.a w zw. z art. 3 ustawy o płatnościach poprzez uznanie, że tylko rażące błędy organu I instancji uzasadniają uchylenie decyzji; 5. art.138 k.p.a. w związku z art. 7 k.p.a. z art.3 ustawy o płatnościach wobec utrzymania w mocy decyzji organu I instancji pomimo ustalenia, że zaskarżona decyzja została wydana z uchybieniem zasadzie prawdy obiektywnej. Rozwijając w motywach skargi powyższe zarzuty, oprócz podniesionych w odwołaniu, Skarżąca wskazała, iż obowiązek prowadzenia rejestru jak i kontrola oraz kara pieniężna dotyczy określonego czasu, a zatem nie jest uprawnione nałożenie kary pieniężnej za zdarzenia, które miały miejsce w roku 2007 na podstawie przepisów obowiązujących w roku następnym. Podkreśliła, że uzupełnienie rejestru w terminie późniejszym od dostawy jest wysoce utrudnione biorąc pod uwagę dużą szczegółowość rejestru w brzmieniu ustalonym w rozporządzeniach MRiRW. Spółka wskazała na wewnętrzną sprzeczność uzasadnienia zaskarżonej do sądu decyzji w którym na str. 5 wskazano, że w roku 2007 istniał obowiązek prowadzenia rejestru przez kolejną jednostkę przetwórczą pod groźbą kary pieniężnej wyrażony w art. 45 ust.1 pkt. 4 lit.b, a ustawa do lutego 2008r nie zawierała w ogóle przepisu 45a. Natomiast maksymalna kara pieniężna wynosiła zgodnie z § 4 rozp. MRiRW z dnia 27 września 2007r kwotę 1000 (jeden tysiąc) złotych.. Rafineria wskazuje także, iż art. 32 ust. 2 Rozporz. Komisji (WE) nr 1973/2004 dotyczy wyłącznie pierwszej jednostki przetwórczej, a Spółka jest kolejną jednostką przetwórczą. Zdaniem Skarżącej decyzja Prezesa narusza także zasadę dwuinstancyjności postępowania administracyjnego gdyż dopiero w uzasadnieniu skarżonej decyzji organ przedstawił stanowisko, że obowiązek prowadzenia rejestru nie dotyczy okresu, który był badany a właściwie całego okresu dostaw. Ponadto zarzuciła, że dopiero w tej decyzji organ stwierdził, że Spółka powinna uzupełniać rejestr dopiero po otrzymaniu informacji od swych dostawców – pierwszych jednostek przetwórczych. Podniosła, że znaczna część materiału dowodowego została zgromadzona na etapie postępowania odwoławczego, stąd jej zarzut, ze postępowanie przed organem I instancji miało inny przedmiot niż przed organem II instancji. Ponadto Skarżąca nie zgodziła się z oceną organu II instancji, iż stwierdzone przez niego naruszenia przy wydawaniu decyzji przez organ I instancji nie miały rażącego charakteru. W związku z powyższymi zarzutami Skarżąca wnosiła o uchylenie zaskarżonej decyzji i umorzenie postępowania, względnie o uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. W odpowiedzi na skargę Prezes Agencji Rynku Rolnego wnosił o jej oddalenie podtrzymując argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Sądy administracyjne, w tym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej - art. 1 § 1 i 2 ustawy z 25 07 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153, poz. 1269). Uzupełnieniem tego zapisu jest treść art. 3 § 1 ustawy z 30 08 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), w którym wskazano, iż sądy stosują środki określone w ustawie. Powyższe regulacje określają podstawową funkcję sądownictwa administracyjnego i toczącego się przed nim postępowania prowadzącego do oceny, czy zaskarżone akty lub czynności z zakresu administracji publicznej odpowiadają prawu i czy postępowanie poprzedzające ich wydanie nie jest obciążone wadami uzasadniającymi uchylenie zaskarżonego rozstrzygnięcia organu administracji. Rozpatrując sprawę w oparciu o wskazane kryteria Sąd stwierdza, iż skarga [...] S.A. jest zasadna. Na wstępie Sąd wskazuje, że nie podziela zarzutu skargi co do braku podstaw prawnych wymierzenia kary pieniężnej. Nawet gdyby przyjąć, iż naruszenie co do prowadzenia rejestrów nastąpiło w roku 2007, to od dnia 27 lutego 2007r. obowiązywała ustawa z dnia 26 stycznia 2007r o płatnościach do gruntów rolnych i płatności cukrowej (Dz.U. z 2007r Nr 35 poz.217) , która w przepisie art. 45 ust. 1 pkt 4 lit. b stanowiła, że ,,kto będąc jednostką przetwórczą przetwarzającą rośliny energetyczne, produkty pośrednie lub uboczne dostarczone przez zatwierdzone pierwsze jednostki przetwórcze nie prowadzi rejestru, o którym mowa w art. 39 rozporządzenia 1973/2004, lub prowadzi ten rejestr niezgodnie z przepisami podlega karze pieniężnej’’ Następna ustawa - z dnia 26 stycznia 2007r o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (D.U. z 2008 Nr 170, poz. 1051) - od dnia 15 marca 2008r wprowadziła przepis art. 45a ust 1 pkt 5 b , który określa: ,,kto będąc jednostką przetwórczą przetwarzającą produkty pośrednie lub uboczne, dostarczone przez zatwierdzone pierwsze jednostki przetwórcze lub przez kolejną jednostkę przetwórczą nie prowadzi rejestru o którym mowa w art. 38 ust. 1 i 2 rozporządzenia 1973/2004 lub prowadzi ten rejestr niezgodnie z przepisami podlega karze pieniężnej’’. W świetle wyjaśnień Spółki z dnia 13 października 2009r dotyczących informowania jej przez pierwszą jednostkę przetwórczą [...] Sp. z o. o , zasadne jest przyjęcie, że Skarżąca wiedziała o energetycznym charakterze części produktu pośredniego ( dostarczonego przez [...] Sp. z o.o.) co najmniej od końca I kwartału roku 2008, więc od tego czasu była zobowiązana prowadzić w tym zakresie rejestr ostatniej jednostki przetwórczej. Fakt nie prowadzenia rejestrów przez [...] S.A. (ostatnią jednostkę przetwórczą) został stwierdzony w wyniku kontroli przeprowadzonej w okresie od 15 do 25 czerwca 2009r, której zakres obejmował przetwórstwo produktów pośrednich (oleju rzepakowego) wytworzonych z roślin energetycznych pochodzących ze zbiorów w 2007r. na końcowe produkty energetyczne (estry metylowe). Na podstawie art. 45 ust. 3 ustawy z dnia 26 stycznia 2007r. o płatnościach do gruntów rolnych i płatności cukrowej zostało wydane rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 27 września 2007r w sprawie wysokości kar pieniężnych za naruszenie wymagań w zakresie płatności do upraw roślin energetycznych, które za nie prowadzenie rejestru ustalało wysokość kary pieniężnej na kwotę 1000 zł. Rozporządzenie to obowiązywało do dnia 30 czerwca 2008r. Od dnia 1 lipca 2008r. zaczęło obowiązywać następne rozporz. MRiRW z dnia 5 czerwca 2008r. w sprawie wysokości kar pieniężnych za naruszenia określone w art.45a ust. 1 ustawy o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz. U. z 2008r. Nr 107 poz. 685), które ustalało wysokość kary pieniężnej na kwotę 10.000zł. Wspomniane rozporz. MRiRW z 23 sierpnia 2007r wskazywało na obowiązek prowadzenia przez jednostki przetwórcze rejestrów oraz określało szczegółowe wymagania co do ich zawartości. Także następne rozporz. MRiRW z 28 maja 2008r (Dz. U. z 2008r Nr 105 poz. 672) taki obowiązek kontynuowało. Skarżąca, mimo istnienia obowiązku , rejestrów nie prowadziła. Z uwagi na jej świadomość co do tego, że olej rzepakowy został wyprodukowany z nasion rzepaku zebranego z areałów objętych płatnościami do upraw roślin energetycznych, którą uzyskała w I kwartale 2008r., zasadne było, zdaniem WSA, ukaranie jej karą pieniężną, jednakże rozważyć należy karę w mniejszej, to jest 1000zł, wysokości. Zważyć przy tym należy, że w I i II kwartale 2008r za tego typu niedopełnienie obowiązku można było wymierzyć karę w wysokości 1000zl, dopiero później jej wysokość wzrosła, jednakże zasadą powinno być wymierzenie kary mniej dolegliwej w sytuacji występowania przewinienia o ,,charakterze ciągłym’’. Jednocześnie Sąd stwierdza, że decyzja organu I instancji zawiera wady, które powinny być uwzględnione przy rozpoznawaniu sprawy przez organ II instancji. W ramach prowadzonego postępowania organ I instancji powinien ustalić rok zbioru roślin energetycznych, od kiedy na Spółce spoczywał obowiązek prowadzenia rejestru ostatniej jednostki przetwórczej, powinien także wskazać konkretne dane, które winny znaleźć się w rejestrze, odnieść się w sposób merytoryczny do wyjaśnień Spółki z 13 października 2009r., zażądać od niej dodatkowych wyjaśnień. Wszystko to powoduje, ze decyzja Dyrektora OT ARR w Krakowie została wydana z naruszeniem zasady prawdy obiektywnej (art. 7 k..p.a.) i art.107 k.p.a. z powodu lakoniczności uzasadnienia. Sąd widzi tu konieczność przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w znacznej części, co zostało zrobione dopiero na etapie postępowania odwoławczego, a co nie jest prawidłowe, gdyż pozbawia Stronę uczestnictwa w postępowaniu i składania wyjaśnień. Uchybienia te stanowią naruszenie zasady dwuinstancyjności postępowania administracyjnego. Ponadto w uzasadnieniu organ I instancji powołuje jako podstawę prawną wydania rozporz. MRiRW z 23 sierpnia 2007r art. 45a ustawy z dnia 26 stycznia 2007r o płatnościach..., podczas gdy przepis ten obowiązywał dopiero od 15 marca 2008r. W świetle powyższych ustaleń nastąpiło w niniejszej sprawie naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy oraz takie naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a zatem zgodnie z art. 145 § 1 pkt1) a), c) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270 z późn. zm.) orzeczono jak w sentencji. O kosztach rozstrzygnięto na podstawie art. 200 cytowanej wyżej ustawy.