V SA/Wa 80/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krystyna Madalińska-Urbaniak po rozpoznaniu w dniu 7 czerwca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi Grupy Producentów [...] w K. na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] października 2017 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji p o s t a n a w i a: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji Grupa Producentów [...] w K. (dalej jako: "Skarżąca" lub "Spółka") złożyła skargę na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z [...] października 2017 r. nr [...], w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji Marszałka Województwa [...] z [...] czerwca 2012 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia spełnienia przez Grupę Producentów [...] w K. warunków określonych w art. 3 ustawy z 15 września 2000 r. oraz w przepisach wydanych na podstawie art. 6 tej ustawy i dokonania wpisu ww. podmiotu do rejestru grup producentów rolnych prowadzonego przez Marszałka Województwa [...] w grupie produktów: "liście tytoniu suszone". W piśmie z 25 maja 2018 r. Spółka zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, w którym wskazano, że przystąpienie do wykonania i wykonanie przedmiotowej decyzji przed jej rozstrzygnięciem przez Sąd rodzi szereg negatywnych skutków i konsekwencji dla Grupy, które powodują niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody i trudne do odwrócenia skutki. Wnioskodawca podkreślił, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje wykreślenie skarżącego z listy uznanych grup producentów rolnych prowadzonej przez Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, co z kolei implikuje kolejne skutki prawne, które praktycznie spowodują brak możliwości działalności grupy w zakresie zakupu i sprzedaży suszonych liści tytoniu. Najistotniejszym skutkiem związanym z wykreśleniem grupy z rejestru grup stanowi brak możliwości skorzystania ze zwolnienia opodatkowania akcyzą suszu tytoniowego na podstawie art. 9b ust. 2a ustawy z 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym. Zatem, co w ocenie Skarżącej wykonanie zaskarżonej decyzji będzie oznaczało, że transakcje handlowe dokonywane przez skarżącego w zakresie obrotu suszonymi liśćmi tytoniu będą podlegały podatkowi akcyzowemu, co z kolei wiązałoby się z koniecznością złożenia zabezpieczenia akcyzowego, którego minimalna zryczałtowana wysokość wynosi 1 000 000 zł. Spełnienie tego wymogu dla Grupy jest oczywiście nie możliwe, gdyż na dzień dzisiejszy nie dysponuje takim środkami i z pewnością w najbliższej perspektywie nie będzie takimi środkami dysponował. Taka sytuacja z kolei spowodowałaby konieczność zaprzestania działalności. Autor wniosku zwrócił uwagę na fakt, że Grupa działa w realiach gospodarki rynkowej i zaprzestanie działalności czy też jej zawieszenie chociażby na 1 rok spowoduje praktyczną eliminację z rynku i brak możliwości prowadzenia działalności w dotychczasowym zakresie. Jest to o tyle istotne, że Skarżąca podjęła działania w celu zachowania prowadzonej działalności i jej charakteru, które polegają na zawarciu ugód (sądowych i pozasądowych) z członkami grupy co do zapłaty za dostarczone na rzecz grupy suszone liście tytoniu. Dlatego też wykonanie decyzji oznaczałoby całkowite zniweczenia planów Spółki w tym zakresie. Nadto wnioskodawca podkreślił, iż sytuacja finansowa grupy jest na dzień dzisiejszy dramatyczna, gdyż została ogłoszona upadłość największego odbiorcy skarżącego F. Sp. z o.o. z siedzibą w K. Wierzytelności skarżącego z tytułu dostaw suszonych liści tytoniu na rzecz tego podmiotu wynoszą łącznie na dzień ogłoszenia upadłości 3 841 392,56 zł (w tym należność główna 3 239 868,41 zł) i zostały zgłoszone w postępowaniu upadłościowym toczącym się przed Sądem Rejonowym [...] w Lu. z siedzibą [...] Wydział Gospodarczy dla spraw upadłościowych i restrukturyzacyjnych pod sygn. akt: [...]. Także w związku z tą sytuacją po stronie Skarżącej brak jest realnych możliwości podjęcia działań alternatywnych umożliwiających mu zapobieżenie skutkom wykonania zaskarżonej decyzji prowadzącym de facto do unicestwienia działalności Grupy, w szczególności w sytuacji kiedy kwota zgłoszona do postępowania upadłościowego wynosi niemalże 50 % rocznych obrotów Skarżącej. Skarżąca jest przekonana, że wykonanie decyzji, a przez to pozbawienie Spółki przymiotu grupy producentów rolnych prowadzić będzie do ograniczenia możliwości zaspokojenia się skarżącej w toku postępowania upadłościowego F. Sp. z o.o. Związane jest to z faktem, że zostanie wyeliminowana możliwość uzyskania zaspokojenia przez skarżącej w ramach kategorii I zgłoszonych wierzytelności, co praktycznie mogłoby oznaczać brak możliwości zaspokojenia roszczeń Skarżącej w ramach I kategorii wierzytelności. Oczywistym jest, że takie rozwiązanie może grozić zakończeniem działalności Grupy najprawdopodobniej poprzez ogłoszenie upadłości, co na dzień dzisiejszy nie stanowi zamierzeń Skarżącej. Wnioskodawca zaznaczył, że Skarżąca była uznaną grupą producentów rolnych, która korzystała z corocznego wsparcia finansowego dla prowadzenie swojej działalności, która była przyznawana w wymiarze kilkuset tysięcy rocznie. Wykonanie decyzji skutkowałoby także tym, że instytucja udzielająca wsparcia finansowego wystąpi o zwrot udzielonego wsparcia finansowego najprawdopodobniej poprzez przeprowadzenie właściwego postępowania egzekucyjnego, co biorąc pod uwagę aktualną sytuacje finansową Skarżącej oznaczałoby zakończenie jej działalności i brak możliwości jakiejkolwiek adekwatnej reakcji czy też nawet przeprowadzenia prób organizacji działań mających na celu zapobieżenie skutkom takiej egzekucji, poprzez ewentualne uwzględnienie roszczeń instytucji finansującej przy jednoczesnym zachowaniu działalności Spółki. W ocenie autora wniosku w przedmiotowej sprawie zachodzą przesłanki ustawowe przewidziane w art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym tj. zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody i wystąpienia skutków trudnych do odwrócenia. Wykonanie zaskarżonej decyzji w obecnych okolicznościach dla skarżącego oznaczałoby unicestwienie prawne i ekonomiczne, a przez to faktyczną eliminację z rynku i konieczność zakończenia działalności. Do pisma załączono odpis zgłoszenia wierzytelności z 14 marca 2018 r. w postępowaniu upadłościowym F. Sp. z o.o. oraz informację syndyka z 1 lutego 2018 r. o postępowaniu upadłościowym. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: W myśl zasady wyrażonej w art. 61 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm. – dalej w skrócie: "p.p.s.a."), wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Stosownie zaś do postanowień art. 61 § 3 p.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Z ugruntowanego stanowiska doktryny, jak również orzecznictwa sądów administracyjnych - które w pełni podziela Sąd rozpatrujący wniosek złożony w niniejszej sprawie - wynika, że przedmiotem wstrzymania wykonania mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Zagadnienie wykonania aktu administracyjnego dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy właściwego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i na mocy których zostają na niego nałożone określone obowiązki, oraz aktów, na podstawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony. Jeżeli chodzi o akt o charakterze deklaratoryjnym jak np. decyzja o stwierdzeniu nieważności innej decyzji ostatecznej to podlega ona wykonaniu. Wykonanie to polega na zaprzestaniu realizacji uprawnień lub obowiązków wynikających z decyzji pozbawionej w tym trybie bytu prawnego (por. T. Woś w: T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. LexisNexis, Warszawa 2005, str. 295-296). Przechodząc do oceny merytorycznej wniosku zaznaczyć należy, że stwierdzenie nieważności decyzji mocą której dokonano wpisu do rejestru grup producentów rolnych wiąże się jak wskazał wnioskodawca z brakiem możliwości działalności grupy w zakresie zakupu i sprzedaży suszonych liści tytoniu. Rodzi również ograniczenia podatkowe, co wiąże się z podwyższonymi nakładami finansowymi, co z kolei rodzi obawy związane z koniecznością zaprzestania prowadzenia działalności. Przy czym nawet chwilowe zawieszenie działalności spowoduje rzeczywistą i praktyczną eliminację Spółki z rynku branżowego. W tej sytuacji uznać należało, że wykonanie zaskarżonej decyzji będzie wiązało się z niebezpieczeństwem wyrządzenia Skarżącej znacznej szkody i trudnych do odwrócenia skutków. Zaistniały zatem przesłanki warunkujące możliwość wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Kwestia pozostawania głównego odbiorcy Skarżącej – F. Sp. z o.o. w upadłości likwidacyjnej i zgłoszenie wierzytelności przez Grupę na rzecz tego podmiotu nie może być przedmiotem oceny Sądu w postępowaniu, w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji o stwierdzeniu nieważności innej decyzji. Mając na uwadze wskazane okoliczności, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowił jak w sentencji.