V SA/Wa 801/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA - Dorota Mydłowska, Sędzia WSA - Beata Blankiewicz-Wóltańska, Sędzia WSA - Piotr Kraczowski (spr.), Protokolant spec. - Mariusz Dzierzęcki, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 września 2012 r. sprawy ze skargi D. A. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] stycznia 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej; - uchyla zaskarżoną decyzję - Przedmiotem skargi wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przez D. A. (zwanego dalej: skarżącym) jest decyzja Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z [...] stycznia 2012 r. nr [...] utrzymująca w mocy decyzję Wojewody [...] z [...] października 2011 r. nr [...] o odmowie udzielenia cudzoziemcowi zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Zaskarżona decyzja została wydana w następującym stanie faktycznym; Skarżący [...] sierpnia 2011r. wystąpił do Wojewody [...] z wnioskiem o udzielenie zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony, z uwagi na kontynuowanie studiów stacjonarnych na Uniwersytecie [...] na Wydziale Nauk Ekonomicznych na kierunku ekonomia. Wojewoda [...] decyzją z [...] października 2011 r. odmówił udzielenia skarżącemu wnioskowanego zezwolenia stwierdzając, że ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego wynika, iż cudzoziemiec nie posiada wystarczających środków finansowych na pokrycie kosztów utrzymania i powrotu do kraju pochodzenia oraz nie udokumentował możliwości uzyskania takich środków, jak również powtarza II rok studiów. Od powyższej decyzji skarżący złożył odwołanie do Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców w którym wskazał, że posiada środki na pokrycie kosztów utrzymania, nauki i powrotu do kraju pochodzenia, a także iż zgodnie z przedstawionym zaświadczeniem z Uczelni planowanym terminem ukończenia studiów jest 30 września 2012 r. i do tego czasu wnosi o udzielenie mu zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony. Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców decyzją z [...] stycznia 2012 r. utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu decyzji organ II instancji wskazał, że zgodnie z art. 53 ust. 1 pkt 16 ustawy z 13 czerwca 2003 r. o cudzoziemcach (Dz. U. z 2006 r. nr 234, poz. 1694 ze zm.) – cudzoziemcowi udziela się zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony, który przybywa lub przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w celu podjęcia lub kontynuacji stacjonarnych studiów wyższych lub stacjonarnych studiów doktoranckich na tym terytorium, zwanych dalej "studiami", także w przypadku gdy podjął studia na terytorium innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej, które zamierza kontynuować lub uzupełnić na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, jeżeli okoliczność, która jest podstawą ubiegania się o to zezwolenie, uzasadnia jego zamieszkiwanie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez okres dłuższy niż 3 miesiące. Zgodnie zaś z art. 53b ust. 1 pkt 1 i 3 ustawy o cudzoziemcach – cudzoziemiec, o którym mowa w art. 53 ust. 1 pkt 16 oraz w art. 53a, jest obowiązany posiadać ubezpieczenie zdrowotne w rozumieniu przepisów o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych lub potwierdzenie pokrycia przez ubezpieczyciela kosztów leczenia na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz wystarczające środki finansowe na pokrycie kosztów utrzymania i powrotu w przypadkach, o których mowa w art. 53 ust. 1 pkt 16-18 oraz w art. 53a ust. 1 pkt 1 lit. a. W myśl art. 57 ust. 1a ustawy o cudzoziemcach – cudzoziemcowi odmawia się udzielenia kolejnego zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony na podstawie art. 53 ust. 1 pkt 16 także w przypadku, gdy nie zaliczył roku studiów i nie uzyskał warunkowego wpisu na następny rok lub semestr studiów. Mając na uwadze powyższe regulacje organ II instancji wskazał, że skarżący przebywał na terytorium RP na podstawie udzielonego mu przez Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców [...] maja 2011 r. zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony z terminem ważności do 30 września 2011 r. Organ wyjaśnił, że skarżący podjął studia stacjonarne II stopnia 1 października 2008 r. na Wydziale Nauk Ekonomicznych Uniwersytetu [...] na kierunku ekonomia. Zgodnie z pierwotnym zaświadczeniem Uczelni, wydanym 30 października 2008 r., przewidywanym terminem zakończenia studiów był 30 września 2010 r. Skarżący występując z wnioskiem o udzielenie zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony 12 sierpnia 2011 r. załączył zaświadczenie z Uczelni z 12 sierpnia 2011r., którego wynika, że podjął studia 1 października 2008 r., a planowanym terminem ich ukończenia jest 30 września 2012 r. Zdaniem Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców w decyzji I instancji słusznie wskazano, że skarżący powtarza rok studiów, które według planu miały się zakończyć 30 września 2010 r. Zgodnie z zaświadczeniem Uniwersytetu [...] z 3 listopada 2011 r., skarżący otrzymał wpis na II rok nauki w roku akademickim 2010/11, jednak nie otrzymał promocji na II rok, gdyż nie uzyskał zaliczenia 3 przedmiotów z I roku, a tym samym nie osiągnął koniecznego limitu 40 punktów ECTS na I roku studiów. Oznacza to, iż skarżący kolejny rok jest wpisany warunkowo na II roku studiów. Z uwagi na fakt, iż rok II jest ostatnim w cyklu studiów, nie istnieje możliwość uzyskania wpisu warunkowego ani promocji na wyższy rok, niż II. Decyzją Dziekana Wydziału Nauk Ekonomicznych Uniwersytetu [...], skarżący uzyskał zgodę na przedłużenie statusu studenta – a jedynym możliwym statusem jest II rok studiów, repeta – w celu zaliczenia przedmiotów brakujących do uzyskania absolutorium oraz do przystąpienia do obrony pracy magisterskiej. Mając na uwadze powyższe organu II instancji stwierdził, że wobec skarżącego zachodzi obligatoryjna przesłanka do odmowy wnioskowanego zezwolenia określona w art. 57 ust. 1a ustawy o cudzoziemcach. Organ dodał, że zgodnie z art. 12 ust. 2 lit. b Dyrektywy Rady Unii Europejskiej 2004/114/WE z dnia 13.12.2004r. (Dz. U. UE L z 2004r. Nr 375, poz. 12): bez uszczerbku dla przepisów art. 16, można odmówić odnowienia dokumentu pobytowego lub go cofnąć, w przypadku gdy posiadacz nie czyni zadowalających postępów w studiach zgodnie z ustawodawstwem krajowym lub praktyką administracyjną. Wydłużenie studiów 2-letnich o kolejne 2 lata w ocenie organu II instancji pozwala uznać, że postępy cudzoziemca w nauce są niezadowalające – przy uwzględnieniu konieczności uzyskania zaliczeń z I roku studiów oraz ilości podróży zagranicznych strony. Ponadto organ II instancji wyjaśnił, że skarżący nie posiada wystarczających środków finansowych na pokrycie kosztów utrzymania i powrotu do kraju pochodzenia oraz nie udokumentował możliwości uzyskania takich środków. Skarżący – pomimo wezwań o przedstawienie historii rachunku bankowego – zawsze, w toku każdej procedury, przedstawiał jedynie zaświadczenie o wysokości salda na rachunku bankowym. Zaświadczenie takie ma niską wartość dowodową, gdyż skarżący mógł jedynie czasowo dysponować tymi środkami w celu udokumentowania faktu ich "posiadania" przed urzędem. Ponadto organ podkreślił, iż składając wniosek o nadanie statusu uchodźcy w 2007 r. skarżący wskazał, że w kraju pochodzenia został z przyczyn religijno-politycznych zabity jego ojciec, rodzina musiała uciekać z miejsca zamieszkania i nie ma z nią żadnego kontaktu, a on sam obawia się powrotu do Republiki Ghany w obawie o życie i chciałby osiedlić się w Polsce. W świetle powyższego oświadczenia, biorąc pod uwagę, iż zaledwie rok później cudzoziemca studiującego w Polsce zaczęła utrzymywać rodzina z kraju pochodzenia, źródła dochodu skarżącego są niewiarygodne, podobnie jak jego zeznania z [...] października 2011 r., kiedy stwierdził, że rodzina przekazuje pieniądze w gotówce rodzinie w Niemczech i Holandii, a następnie dostarcza je do Polski. Organ odwoławczy przychylił się do oceny organu I instancji nie przyznając mocy dowodowej oświadczeniu cudzoziemca o przekazywanych przez rodzinę środkach finansowych, gdyż nie zostało ono poparte dokumentacją potwierdzającą wpływ środków. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Zaskarżonej decyzji zarzucił: 1. naruszenie prawa materialnego tj. art. 53 ust. 1 pkt 16, art. 53b ust. 1 pkt 3 i art. 53b ust. 3 ustawy o cudzoziemcach poprzez uznanie, iż nie spełnia przesłanek określonych w tym przepisie, oraz art. 57 ust. 1 pkt 1 i ust. la ustawy o cudzoziemcach poprzez uznanie, iż spełnia przesłanki określone w tym przepisie; 2. istotne naruszenie przepisów postępowania mające wpływ na wynik sprawy, tzn. art. 7 k.p.a., art. 77 k.p.a., art. 80 k.p.a. poprzez niewłaściwe i niewyczerpujące przeprowadzenie postępowania dowodowego oraz art. 107 § 3 k.p.a. poprzez wadliwość uzasadnienia decyzji. W odpowiedzi na skargę Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców wniósł o jej oddalenie, podtrzymując motywy i argumentację przedstawioną w zaskarżonej decyzji. W piśmie procesowym z 11 czerwca 2012 r. skarżący uzupełnił zarzuty skargi. W piśmie tym wskazał, że nie jest prawdą, iż nie posiada wystarczających środków finansowych na pokrycie kosztów utrzymania, powrotu i studiów w Polsce. Zaznaczył, że w październiku 2011 r. opłacił w całości studia na roku akademickim 2011/2012, a zatem spełnił warunek określony w art. 53b ust. 3 ustawy o cudzoziemcach. Skarżący wskazał także, że spełnił wymogi przepisów § 2 i § 3 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 16 grudnia 2009 r. w sprawie minimalnych kwot, jakie powinni posiadać cudzoziemcy podejmujący lub kontynuujący studia oraz prowadzący badania naukowe na pokrycie kosztów utrzymania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i powrotu oraz dokumentów, które mogą potwierdzić możliwość uzyskania takich środków (Dz. U. nr 222, poz. 1766; zwane dalej: rozporządzeniem MPiPS z 16 grudnia 2009 r.), ponieważ udokumentował zaświadczeniem bankowym z 7 listopada 2011 r., iż posiada środki 12.518,40 zł przy koniecznym udokumentowaniu kwoty 12.100 zł. Skarżący podkreślił, iż w świetle § 4 pkt 3 rozporządzenia MPiPS z 16 grudnia 2009 r. wystarczającym było przedstawienie zaświadczenia o posiadaniu środków płatniczych w banku i nie miał obowiązku przedstawienia historii rachunku bankowego. Skarżący nie zgodził się także z interpretacją art. 57 ust. 1a ustawy o cudzoziemcach przez organ i wskazał, że zaliczył II studiów tj. zdał wszystkie egzaminy, jakie były obowiązkowe na II roku studiów, a problem miał z trzema egzaminami obowiązkowymi dla I roku studiów. Dziekan wyraził jednak zgodę na przedłużenie studiów, dwa z tych egzaminów, trzeci planuje zdać w czerwcu 2012 r., a pracę magisterską w [...] 2012 r. Tak więc wciąż jest wpisany warunkowo na 2 rok studiów. W piśmie procesowym z 3 lipca 2012 r. pełnomocnik organu podtrzymała swoją argumentację i wniosła o oddalenie skargi. Pełnomocnik podkreśliła, że skarżący nie realizuje wymaganego programu studiów jaki obowiązuje na kierunku studiów skarżącego i dalszym ciągu nie zaliczył I roku studiów, które rozpoczął 2008 r., a jego wpis na II rok studiów od dwóch lat ma charakter warunkowy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: sądowa kontrola zaskarżonej decyzji prowadzona na podstawie art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270; zwana dalej: p.p.s.a.) wykazała, że skarga jest zasadna. Stosownie do art. 3 p.p.s.a., Sąd sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej. Oznacza to, że sądowa kontrola ostatecznej decyzji administracyjnej polega na badaniu, na dzień jej wydania, zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego. Bierze zatem pod uwagę stan faktyczny, który istniał w dacie wydawania decyzji. Sąd uznał, że zaskarżona decyzja w dniu jej wydania tj. [...] stycznia 2012 r. nie odpowiada prawu. W pierwszej kolejności wskazać należy, że powodem ubiegania się przez skarżącego o przedmiotowe zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony było kontynuowanie dwuletnich studiów stacjonarnych na Uniwersytecie [...] na Wydziale Nauk Ekonomicznych, o czy świadczyło przedłożone do wniosku zaświadczenie UW z 2 sierpnia 2012 r. Z zaświadczenia tego wynika, że skarżący został przyjęty na studia w roku akademickim 2008/2009, obecnie jest na drugim roku studiów, a przewidywany okres ich zakończenia to 30 września 2012 r. Sprawa była zatem rozpatrywana przez organy w oparciu o przesłankę art. 53 ust. 1 pkt 16 ustawy o cudzoziemcach, w myśl którego – zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony udziela się cudzoziemcowi, który przybywa lub przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w celu podjęcia lub kontynuacji stacjonarnych studiów wyższych lub stacjonarnych studiów doktoranckich na tym terytorium, zwanych dalej "studiami", także w przypadku gdy podjął studia na terytorium innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej, które zamierza kontynuować lub uzupełnić na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, jeżeli okoliczność, która jest podstawą ubiegania się o zezwolenie, uzasadnia jego zamieszkiwanie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez okres dłuższy niż 3 miesiące. Ponadto zgodnie z art. 53b ust. 1 pkt 1 i 3 ustawy o cudzoziemcach – cudzoziemiec, o którym mowa w art. 53 ust. 1 pkt 1, 2, 7, 9, 13, 14, 16-18 oraz w art. 53a ust. 1, jest obowiązany posiadać: ubezpieczenie zdrowotne w rozumieniu przepisów o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych lub potwierdzenie pokrycia przez ubezpieczyciela kosztów leczenia na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (pkt 1) oraz wystarczające środki finansowe na pokrycie kosztów utrzymania i powrotu, w przypadkach o których mowa w art. 53 ust. 1 pkt 16 – 18 (...) (pkt 3). Stosownie do § 2 ust. 1 rozporządzenia MPiPS z dnia 16 grudnia 2009 r. – cudzoziemiec powinien posiadać środki finansowe na pokrycie kosztów utrzymania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w wysokości co najmniej 800 złotych na każdy miesiąc pobytu: 1) przez okres 12 miesięcy lub 2) przez cały okres pobytu, jeżeli okres pobytu jest krótszy niż określony w pkt 1 – albo równowartość tej kwoty w walutach obcych. Ponadto zgodnie z § 3 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia MPiPS z dnia 16 grudnia 2009 r. – cudzoziemiec powinien posiadać bilet powrotny do kraju zamieszkania lub środki finansowe na pokrycie kosztów powrotu do kraju zamieszkania w wysokości stanowiącej równowartość biletu, na podstawie którego przybył na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, nie mniejsze jednak niż 2.500 zł, gdy przybył z państwa trzeciego nieeuropejskiego, albo równowartość tej kwoty w walutach obcych. Zgodnie z § 4 ust. 1 rozporządzenia MPiPS z dnia 16 grudnia 2009 r. – dokumentami, które mogą potwierdzić możliwość uzyskania przez cudzoziemca środków niezbędnych na pokrycie kosztów utrzymania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz powrotu w wysokości, o której mowa w § 2 i 3, są: 1) czek podróżny; 2) zaświadczenie o wysokości limitu na karcie kredytowej wydane przez bank, który wystawił kartę kredytową; 3) zaświadczenie o posiadaniu środków płatniczych w banku lub spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej mających siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej; 4) dokument potwierdzający przyznane stypendium strony polskiej lub przyznanie innego stypendium przez podmiot krajowy lub zagraniczny. Natomiast art. 57 ust. 1 pkt 1 ustawy o cudzoziemcach stanowi, że cudzoziemcowi odmawia się udzielenia zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony, jeżeli nie spełnia wymogów, o których mowa w art. 53-53b. Dodatkowo w myśl art. 57 ust. 1a ustawy o cudzoziemcach – cudzoziemcowi odmawia się udzielenia kolejnego zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony na podstawie art. 53 ust. 1 pkt 16 także w przypadku, gdy nie zaliczył roku studiów i nie uzyskał warunkowego wpisu na następny rok lub semestr studiów. W opinii organów skarżący nie wypełnił dwóch przesłanek do udzielenia wnioskowanego zezwolenia, po pierwsze skarżący nie czyni zadowalających postępów w nauce, przez co wypełnił przesłankę o jakiej mowa w art. 57 ust. 1a ustawy o cudzoziemcach, a po drugie nie udokumentował posiadania środków finansowych wymaganych przez ustawodawcę na podstawie art. 53b ust. 1 pkt 3 ustawy o cudzoziemcach. Sąd powyższe stanowisko organów uznał za niewłaściwe. Odnosząc się do kwestii interpretacji art. 57 ust. 1a ustawy o cudzoziemcach przez organ, sąd wskazuje, że aby odmówić cudzoziemcowi na tej podstawie kolejnego zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony muszą wystąpić łącznie dwie przesłanki: cudzoziemiec nie zaliczył roku studiów i nie uzyskał warunkowego wpisu na następny rok lub semestr studiów. W przedmiotowej sprawie bezsporne jest, iż skarżący nie zaliczył pierwszego roku studiów, jednakże został dopuszczony przez władze uczelni do studiowania na II roku studiów, co wynika m.in. z zaświadczenia z 3 listopada 2011 r. "cudzoziemiec regulaminowo uzyskał wpis na II rok studiów, pomimo braku zaliczenia 3 przedmiotów, uzyskana liczba zaliczeń pozostałych przedmiotów była wystarczająca, by uzyskać promocję na II rok studiów". Powyższe oznacza, że skarżący nadal jest studentem i kontynuuje studia. Zdaniem sądu organ przy stosowaniu art. 57 ust. 1a ustawy o cudzoziemcach, powinien oprzeć się na opinii placówek nauczenia – w tym przypadku Uniwersytetu [...] – bowiem to te podmioty są kompetentne do oceny czy student czyni postępy w nauce (zalicza kolejne egzaminy) i spełnia wymagania danego kierunku studiów. Wskazać także należy, że istnieją regulacje prawne, które stanowią o tym kiedy studenta skreśla się z listy studentów, i tak zgodnie z art. 190 ust. 2 ustawy z 27 lipca 2005 r. Prawo o szkolnictwie wyższym (Dz. U. z 2012 r., poz. 572) – kierownik podstawowej jednostki organizacyjnej może skreślić studenta z listy studentów, w przypadku: 1) stwierdzenia braku postępów w nauce; 2) nieuzyskania zaliczenia semestru lub roku w określonym terminie; 3) niewniesienia opłat związanych z odbywaniem studiów. Tożsame uregulowania znajdują się w Regulaminu Studiów na Uniwersytecie [...] (§ 30 ust. 9 uchwały nr 142 Senatu Uniwersytetu [...] z dnia 18 października 2006 r.). W związku z powyższym skoro dziekan Wydziału Nauk Ekonomicznych Uniwersytetu [...] nie znalazł podstaw do wykreśleniu skarżącego z listy studentów, a tym samym nie stwierdził braku postępów w nauce, ani też nieuzyskania zaliczenia semestru lub roku w określonym terminie, to tym bardziej organ samodzielnie nie powinien dochodzić do takich wniosków. Reasumując przedstawienie przez cudzoziemca wiarygodnego zaświadczenia wystawionego przez uprawnioną placówkę naukową dotyczącego kontynuacji przez niego studiów, powinno być wystarczające do uznania przez organ, że w takiej sytuacji nie zachodzi przypadek o jakim mowa w art. 57 ust. 1a ustawy o cudzoziemcach. W związku z powyższym sąd za zasadne uznał zarzuty dotyczące błędnego zastosowania przez organ art. 57 ust. 1a ustawy o cudzoziemcach i niezastosowania wobec niego art. 53 ust. 1 pkt 16 ustawy o cudzoziemcach. Sąd za zasadne uznał także zarzut skargi dotyczący błędnego uznania, że skarżący nie wypełnia przesłanek z art. 57 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 53b ust. 1 pkt 3 ustawy o cudzoziemcach. Jak wyżej wskazano, cudzoziemiec aby wykazać posiadanie wystarczających środków finansowych na pokrycie kosztów utrzymania siebie i członków rodziny może przedstawiać jeden z dokumentów określony w § 4 rozporządzeniu Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 16 grudnia 2009 r. w sprawie minimalnych kwot, jakie powinni posiadać cudzoziemcy podejmujący lub kontynuujący studia oraz prowadzący badania naukowe na pokrycie kosztów utrzymania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i powrotu oraz dokumentów, które mogą potwierdzić możliwość uzyskania takich środków (Dz. U. nr 222, poz. 1766). Skarżący jeden z wymienionych w rozporządzeniu dokumentów przedstawił, było to wystawione przez Banki [...] S.A. zaświadczenie o wysokości salda na rachunku skarżącego z 7 listopada 2011 r., które wynosiło 12.518,40 zł. Kwota ta przewyższała konieczną do posiadania kwotę 12.100 zł na którą składa się kwota 2500 zł na powrotny bilet lotniczy oraz 9600 zł kosztów utrzymania (12 miesięcy po 800 zł). Sąd zauważa, iż w przeciwieństwie do innych przesłanek udzielania zezwolenia na zamieszkania na czas oznaczony w przypadku "naukowym" (art. 53 ust. 1 pkt 16 – 18 ustawy o cudzoziemcach) nie ma konieczności badania stabilnego i regularnego źródła dochodu, dostatecznym jest jedynie przedstawienie przez cudzoziemca, że wystarczające środki posiada. Tym samym uznać należy, że w niniejszej sprawie skarżący posiadanie takich środków wykazał i zbędnym było badanie przez organ źródeł ich pochodzenia. Mając na uwadze powyższe sąd uznał, że zarzuty skargi w zakresie materialnym są zasadne, a wydana decyzja błędna. W związku z tym rozpoznając sprawę ponownie organ orzekający weźmie pod uwagę wyżej przedstawione stanowisko sądu. Z powyższych względów, stwierdzając, że w sprawie doszło do naruszenia prawa materialnego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a p.p.s.a. uchylił zaskarżoną decyzję. O kosztach sąd nie orzekł, ponieważ skarżący nie złożył wniosku o zwrot kosztów postępowania. Sąd nie wstrzymał wykonania zaskarżonej decyzji na podstawie art. 152 p.p.s.a., ponieważ zaskarżona decyzja nie ma cech wykonalności.