V SA/Wa 804/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący – sędzia WSA - Michał Sowiński po rozpoznaniu w dniu 5 maja 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi C. N. na decyzję Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w S. z dnia [...] lutego 2009 r. Nr [...] w przedmiocie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego postanawia: - odrzucić skargę Pismem z 11 stycznia 2010 r., a następnie z 8 lutego 2010 r. (daty pocztowego nadania pism) C. N. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzje Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z lat 2007, 2008 i 2009 odmawiające przyznania mu pomocy finansowej dla gospodarstwa rolnego i nakładające wieloletnie sankcje. Zarządzeniem z 22 lutego 2010 r. w sprawie o sygn. akt V SA/Wa 386/10 skarżący został wezwany przez Sąd między innymi do: - wyjaśnienia, czy w związku z tym, że w złożonej do Sądu skardze wskazał, iż skarży decyzje ARiMR z lat 2007, 2008, 2009, czy skarży również inne decyzje, a jeśli tak zobowiązano go do podania w terminie 7 dni numerów, dat wydania oraz organów wydających kwestionowane przez niego decyzje pod rygorem skutków procesowych. W odpowiedzi na powyższe wezwanie skarżący nadesłał pismo z 16 marca 2010 r. (data pocztowego nadania), w którym wymienił skarżone przez siebie decyzje z lat 2007, 2008 i 2009 podając ich numery, daty wydania oraz wskazując organ je wydający. Skargi na wskazane w ww. piśmie decyzje zostały następnie rozdzielone przez Sąd i zarejestrowane pod nowymi sygnaturami akt. Tak więc przedmiotem skargi w przedmiotowej sprawie jest wskazana w piśmie z 16 marca 2010 r. decyzja Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w S. z [...] lutego 2009 r. nr [...]. W tym miejscu należy zauważyć, iż zgodnie z art. 52 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; zwanej dalej: p.p.s.a.) skargę do sądu można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy, przewidziany w ustawie. Jak już wskazano powyżej w niniejszej sprawie przedmiotem skargi C. N. jest nieostateczna decyzja Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w S. z [...] lutego 2009 r. nr [...]. Zaskarżona decyzja została doręczona skarżącemu w dniu 2 marca 2009 r. W decyzji tej skarżący został pouczony o przysługującym od tej decyzji odwołaniu, które należy wnieść do Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W., za pośrednictwem Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w S., w terminie 14 dni od dnia jej doręczenia. Jak wynika z akt administracyjnych skarżący nie złożył od powyższej decyzji odwołania, a zatem nie wyczerpał przysługujących mu środków zaskarżenia w administracyjnym toku instancji. W tej sytuacji Sąd uznał, iż skarga wniesiona na decyzję organu I instancji jest niedopuszczalna, gdyż została wniesiona do sądu administracyjnego, mimo, że przysługiwał na nią wymieniony w art. 52 § 2 p.p.s.a. środek zaskarżenia w postępowaniu przed organem administracji publicznej. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę jeżeli jej wniesienie jest niedopuszczalne. Z tego względu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.