V SA/Wa 804/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący – Sędzia WSA Andrzej Kania po rozpoznaniu w dniu 7 grudnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie pisemnego uzasadnienia wyroku w sprawie ze skargi M. C. na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. z dnia [...] lutego 2011 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania uzupełniającej płatności obszarowej do powierzchni roślin przeznaczonych na paszę; postanawia: odmówić przywrócenia terminu Wyrokiem z 4 października 2011r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę M. C. na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. z [...] lutego 2011 r. Pismem procesowym z 4 listopada 2011 r. (data nadanym w polskim urzędzie pocztowym) pełnomocnik skarżącego wniósł o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie pisemnego uzasadnienia wyroku. Uzasadniając wniosek pełnomocnik podniósł, iż po wydaniu wyroku próbował skontaktować się z mocodawcą w celu przekazania treści rozstrzygnięcia, możliwości jego zaskarżenia oraz rekomendacji co do dalszego postępowania. W tym celu pełnomocnik wysłał list do mocodawcy, który jego zdaniem dotarł do mocodawcy w dniu 3 listopada 2011r. i dopiero w tym dniu telefonicznie uzyskał zalecenia co do dalszego postępowania. Dodatkowo podkreślono, że skarżący mieszka w dość odległej od W. miejscowości, tj. Z., a pełnomocnik z urzędu wykonuje swój zawód w W. Do wniosku o przywrócenie terminu załączono wniosek o sporządzenie pisemnego uzasadnienia wyroku. Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył co następuje. wniosek o przywrócenie terminu nie jest zasadny. Zgodnie z treścią art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.: dalej: p.p.s.a.) czynność podjęta w postępowaniu sądowym przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Jednakże sąd, na wniosek strony, która nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, postanowi o przywróceniu terminu (art. 86 § 1 p.p.s.a.). Według art. 86 § 1 p.p.s.a. jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Jednocześnie ustawa wymaga, aby uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu, strona dokonała składając wniosek. Ocenie Sądu podlega zatem, czy strona postępowania dołożyła wszelkiej możliwej staranności, jakiej należało od niej oczekiwać. O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy nawet przy dochowaniu należytej staranności, nie można było usunąć przeszkody do dokonania czynności. Inaczej mówiąc, gdy wykazane zostanie, że dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody nie do przezwyciężenia, czyli gdy strona nie mogła przeszkody usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. W literaturze dominuje pogląd, że przywrócenie terminu nie jest dopuszczalne, jeżeli strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Nieuwagi lub zaniedbania nie można kwalifikować jako braku winy, będącego przesłanką przywrócenia uchybionego terminu (por. postanowienie NSA z 28 maja 2004 r., FZ 93/04 niepubl, postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 lutego 2006r., sygn. akt I SAB/Wa 78/05, Lex nr 192260) W ocenie Sądu okoliczności podnoszone przez pełnomocnika strony skarżącej we wniosku o przywrócenie terminu nie mogły stanowić podstawy do uwzględnienia wniosku. Pełnomocnik z urzędu strony skarżącej, nie tylko ma uprawnienie do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku, ale zdaniem Sądu, wręcz można mówić o swoistym obowiązku złożenia takiego wniosku. Tylko bowiem po uzyskaniu pisemnych motywów Sądu, które legły u podstaw wydanego wyroku, pełnomocnik z urzędu może podjąć dalsze czynności. I tak może złożyć skargę kasacyjną, jeżeli widzi podstawy do jej wniesienia, może również sporządzić opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Dlatego też zdaniem Sądu pełnomocnik, nie musiał uzyskiwać jakichkolwiek wskazań, co do dalszego postępowania i winien złożyć taki wniosek w wymaganym terminie. Tym bardziej, że złożenie wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku nie narażało skarżącego na dodatkowe koszty, gdyż skarżący jest w całości zwolniony z ponoszenia kosztów sądowych. Na marginesie należy również zauważyć, że wniosek również jest nie zasadny z tego powodu, iż to do obopólnych obowiązków pełnomocnika i jego mocodawcy należało ułożenie tak wzajemnych relacji, w tym również ustalenie sposobów szybkiej komunikacji, aby możliwe było podejmowanie decyzji w możliwie krótkim terminie, w szczególności bez szkody na tok postępowania. Te relacji nie zostały, jak widać w ten sposób ułożone, bowiem zgodnie z tym co pełnomocnik wskazał od wydania wyroku do momentu kontaktu z mocodawcą upłynęło 30 dni. Z akt sądowych ewidentnie wynika, że co najmniej mocodawca posiadał dane kontaktowe (numer telefonu - karta 45 akt sądowych) do swojego pełnomocnika z urzędu. Z wniosku o przywrócenie terminu nie wynikało, że w okresie od wydania wyroku (skarżący i jego pełnomocnik byli odrębnie powiadomieni o terminie rozprawy) do dnia kontaktu mocodawcy z pełnomocnikiem, sam mocodawca nie mógł skontaktować się z osobą prowadzącą jego sprawę. Zgodnie z powyższym zachowaniu mocodawcy można przypisać co najmniej niedbalstwo o swoje sprawy. W świetle powyższego, nie uznano przedstawionych przez pełnomocnika skarżącego okoliczności, jako nie dających się usunąć przeszkód uniemożliwiających złożenie wniosku o sporządzenie pisemnego uzasadnienia wyroku. Były one skutkiem zaniedbania działań skarżącego i jego pełnomocnika, którego obowiązkiem było złożenie stosownego wniosku w ustawowym terminie. Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności uznając, że strona skarżąca nie uprawdopodobniła braku winy w uchybieniu terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Sąd, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.