V SA/Wa 811/16

Starszy referendarz sądowy Konrad Łukaszewicz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 6 lipca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi R. K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] lipca 2015 r. Nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za urządzenie gier na automatach poza kasynem gry postanawia: przyznać prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. R. K. wystąpił z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Wnioskodawca wskazał, iż gospodarstwo domowe prowadzi z córką, nie posiada nieruchomości, zasobów pieniężnych ani przedmiotów wartościowych. W rubryce nr 10 wniosku oświadczył, iż nie osiąga dochodów. Skarżący nie uzasadnił wniosku. W dodatkowym oświadczeniu z dnia 23 maja 2016 r. wyjaśnił, iż jest kawalerem i wychowuje córkę samotnie. Zamieszkują w domu rodzinnym wraz z rodzicami. Wskazał, iż jest osobą bezrobotną, utrzymuje się wraz z córką ze świadczeń z funduszu alimentacyjnego, zasiłku rodzinnego i świadczenia z Programu 500+. Do pisma załączył kopie następujących dokumentów: zaświadczenia Urzędu Miasta J. z dnia [...] maja 2015 r. o wysokości pobieranego zasiłku rodzinnego i świadczenia alimentacyjnego, zaświadczenia o bezrobotności, decyzji z dnia [...] maja 2016 r. o przyznaniu świadczenia wychowawczego oraz zeznań podatkowych za lata 2014 i 2015. Rozpoznając wniosek zważyć należało, co następuje: Prawo pomocy stanowi wyjątek od zasady ponoszenia przez stronę kosztów związanych z jej udziałem w postępowaniu sądowym i może zostać przyznane osobie fizycznej w zakresie częściowym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718)). Wniosek zasługuje na uwzględnienie. Oceniając złożone oświadczenia, uznać należało, iż wnioskodawca nie posiada wystarczającego źródła dochodu, które pozwoliłoby mu ponieść koszty związane z udziałem w postępowaniu sądowym bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania. W tym zakresie wzięto pod uwagę, iż skarżący samotnie wychowuje dziecko, jest osobą bezrobotną, utrzymuje się z zasiłku rodzinnego i świadczenia alimentacyjnego oraz zasiłku wychowawczego, przyznawanego na jedno dziecko tylko osobom najuboższym. W tej sytuacji uznać należało, że spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Z wyłożonych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.