V SA/Wa 813/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA - Jolanta Bożek (spr.), Sędzia WSA - Małgorzata Rysz, Sędzia WSA - Michał Sowiński, Protokolant - st. sekr. sąd. Agnieszka Groszek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 czerwca 2012 r. sprawy ze skargi B. G. na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia ... lutego 2012 r., nr ... w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji; oddala skargę. Przedmiotem skargi wniesionej przez B. G. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie jest decyzja Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi ... lutego 2012 r., nr ... utrzymująca w mocy rozstrzygnięcie Prezesa ARiMR z ... listopada 2011 r. nr ..., w którym to stwierdzono nieważność decyzji Dyrektora ... Oddziału Regionalnego ARiMR we W. z dnia ... czerwca 2011 r. oraz decyzji Kierownika Biura Powiatowego ARiMR we W. z dnia ... kwietnia 2011 r. Zaskarżona decyzja została wydana w następującym stanie faktycznym. W dniu ... kwietnia 2011 r. B. G. złożyła do Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w O. wniosek o wpis do ewidencji producentów w celu zmiany danych w ewidencji producentów. W dniu ... kwietnia 2011 r. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR we W., po rozpatrzeniu wniosku, wydał decyzję nr ... o nie wprowadzeniu zmiany danych do ewidencji producentów. Uzasadniając wydane rozstrzygnięcie organ wyjaśnił, iż decyzją z dnia ... czerwca 2010 r. Kierownik Biura Powiatowego w O. uchylił nadany B. G. numer identyfikacyjny i wykreślił wpis z ewidencji producentów. Skoro zatem zainteresowana nie jest wpisana do ewidencji i nie posiada numeru identyfikacyjnego, to organ nie ma możliwości dokonania zmiany w ewidencji. Od niniejszej decyzji strona złożyła odwołanie do Dyrektora ... Oddziału Regionalnego ARiMR we W.. Decyzją z dnia ... czerwca 2011 r. nr ... ww. organ utrzymał w mocy zaskarżone rozstrzygnięcie Kierownika Biura Powiatowego w O.. W piśmie z dnia ... lipca 2011 r. zainteresowana zwróciła się do Prezesa ARiMR o stwierdzenie nieważności zarówno decyzji Dyrektora ... Oddziału Regionalnego ARiMR we W. z dnia ... czerwca 2011 r. jak i decyzji Kierownika Biura Powiatowego ARiMR we W. z dnia ... kwietnia 2011 r., zarzucając orzekającym w sprawie organom nieudostępnienie jej elektronicznych akt sprawy oraz dowodów mających elektroniczną postać. Decyzją z ... listopada 2011 r. nr ... Prezes ARiMR stwierdził nieważność decyzji Dyrektora ... Oddziału Regionalnego ARiMR we W. z dnia ... czerwca 2011 r. oraz decyzji Kierownika Biura Powiatowego ARiMR we W. z dnia ... kwietnia 2011 r., wskazując na rażace naruszenie art. 64 § 2 k.p.a. przez ww. organy. Od decyzji z ... listopada 2011 r. nr ... B. G. złożyła odwołanie do Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi. Decyzją z ... lutego 2012 r., nr ... Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi utrzymał w mocy rozstrzygnięcie Prezes ARiMR z ... listopada 2011 r. Uzasadniając wydane rozstrzygnięcie Minister wskazł na treść art. 156 k.p.a., w którym wymieniono przesłanki stwierdzenia nieważności decyzji. Jednocześnie organ zwrócił uwagę na zawarty w art. 64 § 2 k.p.a. wymóg wezwania strony do usunięcia braków złożonego przez nią podania, pod rygorem pozostawienia podania bez rozpoznania. Mając powyższe na uwadze Minister zwrócił uwagę, iż złożony przez zainteresowaną wniosek zawierał braki, wnioskodawczyni zaś – wbrew treści art. 64 § 2 k.p.a. – nie została wezwana do usunięcia braków. Wobec pwyższego, wydanie w niniejszej sprawie decyzji zawierających merytoryczne rozstrzygnięcie pomimo braków wniosku przesądza o rażącym naruszeniem prawa, tj. art. 64 § 2 k.p.a., co wobec treści art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. uzasadnia stwierdzenie nieważności ww. decyzji. W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z ... lutego 2012 r., nr ... skarżąca polemizowała z zasadnością powołania przez organ w zaskarżonej decyzji orzeczeń Naczelnego Sądu Administracyjnego. Zarzuciła ponadto, iż nie była zobowiązana do wypełnienia rubryk formularza wniosku, które dotyczyły stanu cywilnego wnioskodawcy. Wskazała, iż nie miała obowiązku ujawniania powyższych danych, podobnie jak składająca wniosek osoba prawna, która rubryk tych nie wypełnia. Ponadto nie zgodziła się z twierdzeniem organu o wykreśleniu jej z ewidencji producentów gdyż w jej ocenie w przypadku "nieistnienia wpisu" organy orzekłyby bądź o bezprzedmiotowości, bądź o umorzeniu postępowania, a tego w niniejszej sprawie nie uczyniono. W odpowiedzi na skargę Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi wniósł o oddalenie skargi, wskazując jednocześnie, iż zarzuty skargi nie odnoszą się do przedmiotu niniejszego postępowania. W piśmie procesowym z dnia ... kwietnia 2012 r. skarżąca wyjaśniła, że kluczową kwestią w niniejszej sprawie jest istnienie wpisu do ewidencji producentów, który nie mógł być wykreślony, ponieważ nie pozwala na to treść art. 10 ustawy o ewidencji producentów. Następnie zaznaczyła, że dane osobowe wnioskodawcy, dotyczące stanu cywilnego, nie są niezbędne do rozpatrzenia wniosku składanego w celu zmiany wpisu w ewidencji producentów, zatem nie miała obowiązku ujawniania takich informacji w formularzu wniosku. Nadto zaznaczyła, że Sąd powinien zbadać czy przepis nakładający na wnioskodawcę obowiązek ujawnienia, czy pozostaje w związku małżeńskim jest zgodny z Konstytucją RP. W kolejnym piśmie procesowym (z ... maja 2012 r.) skarżąca poinformowała, iż w jej sprawie nadal toczy się postępowanie w przedmiocie wykreślenia wpisu z ewidencji producentów, a zatem w chwili obecnej wpis ten ciągle w ewidencji widnieje, natomiast brak w aktach administracyjnych niniejszej sprawy stosownego dokumentu potwierdzającego istnienie wpisu świadczy o niezgodnym z prawem działaniem organów. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, a ocena faktów dokonana przez organ nie budzi zastrzeżeń Sądu. Zgodnie z art. 1 § 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych [Dz.U. nr 153, poz. 1269] oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2012, poz. 270), Wojewódzki Sąd Administracyjny rozpoznając skargę sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Kontrola ta obejmuje stan faktyczny i prawny na dzień wydania decyzji. W związku z tym, aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie. Przedmiotowa sprawa - prowadzona w oparciu o tryb nadzwyczajny - sprowadzała się do ustalenia, czy istnieją podstawy do stwierdzenia nieważności decyzji Dyrektora ... Oddziału Regionalnego ARiMR we W. z dnia ... czerwca 2011 r. oraz decyzji Kierownika Biura Powiatowego ARiMR we W. z dnia ... kwietnia 2011 r. odmawiającej wprowadzenia zmiany danych w ewidencji producentów. Postępowanie to było więc ograniczone przesłankami wynikającymi z art. 156 § 1 ustawy z dnia 14.06.1960 roku - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000 r. nr 98, poz. 1071, z późn. zna.) uzasadniającymi stwierdzenie nieważności ww. aktów administracyjnych i jak wynika z zaskarżonego rozstrzygnięcia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi podstawą stwierdzenia nieważności było uznanie, że ww. akty zostały wydane z rażącym naruszeniem prawa (art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a.). Dla oceny czy decyzja rażąco narusza prawo konieczne jest dokonanie analizy stanu faktycznego i zastosowanych przepisów prawa, która to analiza wprost wskazuje, że doszło do naruszenia wspomnianych przepisów w sposób, który nie pozwala na pozostawienie takiej decyzji w mocy. Naruszenie zastosowanych przepisów prawa, których brzmienie nie budzi wątpliwości, musi zatem być oczywiste. Zdaniem Sądu w przedmiotowej sprawie taka sytuacja miała miejsce. Jak wynika z treści zaskarżonej decyzji Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi, podzielając stanowisko organu pierwszej instancji uznał, że decyzja Dyrektora ... Oddziału Regionalnego ARiMR we W. z ... czerwca 2011 r. oraz decyzja Kierownika Biura Powiatowego ARiMR we W. z ... kwietnia 2011 r. o nie wprowadzaniu zmiany danych w ewidencji producentów zostały wydane z rażącym naruszeniem art. 64 § 2 k.p.a. Zgodnie z dyspozycją ww. przepisu jeżeli podanie nie czyni zadość innym wymaganiom ustalonym w przepisach prawa, należy wezwać wnoszącego do usunięcia braków w terminie siedmiu dni z pouczeniem, że nieusunięcie tych braków spowoduje pozostawienie podania bez rozpoznania. W niniejszej sprawie formularz wniosku złożonego przez B. G. w celu dokonania zmiany we wpisie do ewidencji producentów nie został wypełniony we wszystkich wymaganych rubrykach (skarżąca nie wskazała, czy pozostaje w związku małżeńskim). Taki brak wniosku obligował organ do wezwania strony w trybie art. 64 § 2 k.p.a. do usunięcia ww. braku formalnego w terminie siedmiu dni i jednoczesnego pouczenia strony, że nieusunięcie braku spowoduje pozostawienie wniosku bez rozpoznania. W żadnym zaś razie organ nie powinien wydawać merytorycznego rozstrzygnięcia bez uprzedniego wezwania strony do usunięcia braków formalnych wniosku. Mając na względzie treść ww. przepisu organy orzekające uznały, iż takie działanie Kierownika Biura Powiatowego ARiMR we W. oraz Dyrektora ... Oddziału Regionalnego ARiMR, stanowi rażące naruszenie ww. przepisu, dające podstawę do stwierdzenia nieważności decyzji z ... kwietnia 2011 r. oraz z ... czerwca 2011 r. na podstawie art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. Stanowisko reprezentowane przez organy, zdaniem Sądu jest prawidłowe. Jednocześnie, mając na uwadze zawarte w skardze argumenty Sąd wskazuje, że przedmiotem niniejszej sprawy była ocena istnienia podstawy do stwierdzenia nieważności ww. decyzji Dyrektora ... Oddziału Regionalnego ARiMR we W. z ... czerwca 2011 r. oraz decyzji Kierownika Biura Powiatowego ARiMR we W. z ... kwietnia 2011 r. Wobec powyższego w niniejszym postępowaniu Sąd nie mógł badać kwestii związanych z wpisem skarżącej do ewidencji producentów. Skoro zatem argumentacja skargi, jak i analiza akt sprawy nie ujawniły wad tego rodzaju, które mogłyby mieć wpływ na podjęte rozstrzygniecie, Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji wyroku.