V SA/Wa 82/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący sędzia WSA Barbara Mleczko-Jabłońska po rozpoznaniu w dniu 15 grudnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 sierpnia 2010 r. sygn. akt V SA/Wa 82/10 w sprawie ze skargi M. M. na decyzję Prezesa Agencji Rynku Rolnego z dnia [...] października 2009 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy cofnięcia kwoty indywidualnej oraz odmowy przyznania rekompensaty postanawia: - odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej; Wyrokiem z dnia 18 października 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę M. M. na decyzję Prezesa Agencji Rynku Rolnego. Odpis wyroku z uzasadnieniem został doręczony ustanowionej z urzędu pełnomocnik skarżącego w dniu 18 października 2010 r. W dniu 23 listopada 2010 r. (data nadania pocztowego) pełnomocnik skarżącego wniósł skargę kasacyjną od powyższego wyroku wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Uzasadniając wniosek wskazał, że w dniu wydania wyroku skarżący kontaktował się z nim i został pouczony o prawie złożenia skargi kasacyjnej. Skarżący stwierdził jednak, że "jest człowiekiem schorowanym i nie ma już na to siły". Pełnomocnik wskazał następnie, że dzień po otrzymaniu odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem wysłał ten odpis skarżącemu wraz z informacją o dacie upływu terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Skarżący skontaktował się ze swoim pełnomocnikiem dopiero w dniu 17 listopada 2010 r. i oświadczył, że chce wnieść skargę kasacyjną od ww. wyroku z dnia 18 sierpnia 2010 r. W tej sytuacji pełnomocnik skarżącego nawet przy dołożeniu maksymalnej staranności nie był w stanie sporządzić skargi kasacyjnej w ciągu jednego dnia tym bardziej, że samodzielnie prowadzi swoją Kancelarię. Tym samym brak swojej winy w uchybieniu terminu pełnomocnik skarżącego uznał za uprawdopodobniony. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje. W świetle art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.; dalej jako: p.p.s.a.) jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 1 p.p.s.a.). Termin do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku wojewódzkiego sądu administracyjnego wynosi 30 dni, licząc od doręczenia wyroku wraz z uzasadnieniem (art. 177 § 1 p.p.s.a.). W badanej sprawie odpis wyroku wraz z uzasadnieniem został doręczony pełnomocnikowi skarżącego w dniu 18 października 2010 r. W tym dniu zaczął biec dla skarżącego termin do wniesienia skargi kasacyjnej. Ostatni dzień 30-dniowego terminu do dokonania tej czynności procesowej upłynął bezskutecznie w dniu 17 listopada 2010 r. Zauważyć należy, że podstawowym kryterium przy rozpoznawaniu wniosku o przywrócenie terminu są okoliczności uprawdopodabniające brak winy w uchybieniu terminu. Zarówno w nauce prawa, jak i orzecznictwie sądowym przyjęte jest, iż wskazane kryterium jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu, wiąże się z obowiązkiem strony do szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej oraz, że uchybiony termin nie może zostać przywrócony, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa (por. postanowienie NSA z dnia 24 marca 2004 r., sygn. akt FZ 13/04). Przywrócenie terminu ma zatem charakter wyjątkowy, dlatego w każdej sprawie należy brać pod uwagę indywidualne okoliczności i przy ocenie winy strony lub jej braku w uchybieniu terminu należy brać pod rozwagę nie tylko czynności, które uniemożliwiły stronie dokonanie tej czynności ale także okoliczności świadczące o podjęciu lub nie przez stronę działań mających na celu zabezpieczenie się w dotrzymaniu terminu. W niniejszej sprawie nie sposób uznać, że okoliczności podniesione przez pełnomocnika we wniosku mogą stanowić podstawę do przywrócenia terminu, a tym samym że strona skarżąca wykazała - uprawdopodobniła brak winy w uchybieniu terminu. Fakt, iż w dniu 17 listopada 2010 r., tj. w ostatnim dniu terminu na wniesienie skargi kasacyjnej skarżący zwrócił się do swojego pełnomocnika o sporządzenie tej skargi nie jest bowiem nadzwyczajną okolicznością, o której mowa w art. 86 § 1 p.p.s.a. W ocenie Sądu okoliczności uchybienia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej w niniejszej sprawie wskazują na to, że pełnomocnik nie dołożył należytej staranności wymaganej od niego w wykonaniu udzielonego mu pełnomocnictwa. Staranność ta wymagała, aby pełnomocnik poinformował swojego mocodawcę o wszelkich aspektach prowadzonej sprawy – także o czasie potrzebnym na sporządzenie skargi kasacyjnej. Wniesienie skargi kasacyjnej należy uznać za najpilniejszą czynność procesową, z czego skarżący reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika powinien zdawać sobie sprawę. Uchybienie temu terminowi obciąża zatem pełnomocnika. Zdaniem Sądu przywrócenia uchybionego terminu nie uzasadnia również podniesiona przez pełnomocnika okoliczność utrudnionego kontaktu ze skarżącym. Stosunki między stroną a jej reprezentantem nie mogą bowiem stanowić podstawy dla uwzględnienia wniosku w tym zakresie.