V SA/Wa 821/11

PostanowienieWSA w Warszawie2012-02-21

Skład orzekający: Tomasz Zawiślak

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy koszty nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu, w tym koszt sporządzenia opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, powinny zostać zasądzone od Skarbu Państwa?
Ratio decidendi
Sąd administracyjny, działając na podstawie przepisów Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności radców prawnych, zasądził od Skarbu Państwa koszty nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu. Koszty te obejmowały wynagrodzenie za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, ustalone w wysokości 50% stawki minimalnej, powiększone o podatek VAT, zgodnie z oświadczeniem pełnomocnika o nieuiszczeniu tych kosztów przez stronę.
Stan faktyczny
Skarżący K. T. złożył skargę na decyzję Rady do Spraw Uchodźców dotyczącą odmowy nadania statusu uchodźcy i ochrony uzupełniającej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 24 listopada 2011 r. oddalił skargę. Następnie pełnomocnik z urzędu, r.pr. J. N., sporządził opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej i złożył wniosek o zasądzenie kosztów tej pomocy prawnej z urzędu, oświadczając, że nie zostały one uiszczone przez stronę.
Rozstrzygnięcie
Przyznano ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz r.pr. J. N. kwotę 147,60 złotych tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu, w tym opłatę w wysokości 120 złotych i podatek VAT w wysokości 27,60 złotych.

Pełny tekst orzeczenia

Referendarz sądowy Tomasz Zawiślak Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 21 lutego 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o zasądzenie nieopłaconych kosztów pomocy prawnej świadczonej z urzędu w sprawie ze skargi K. T. na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] lutego 2011 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy nadania statusu uchodźcy, odmowy udzielenia ochrony uzupełniającej oraz wydalenia z terytorium R.P. wobec stwierdzenia, że nie zachodzą okoliczności uzasadniające udzielenie zgody na pobyt tolerowany p o s t a n a w i a: - przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz r.pr. J. N.: tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej kwotę 147,60 złotych (sto czterdzieści siedem złotych sześćdziesiąt groszy), w tym: tytułem opłaty kwotę 120 złotych (sto dwadzieścia złotych), tytułem 23% podatku od towarów i usług 27,60 zł (dwadzieścia siedem złotych sześćdziesiąt groszy). Postanowieniem z 26 lipca 2011r., referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przyznał stronie skarżącej prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata. Wyrokiem z 24 listopada 2011r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę K. T. na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z [...] lutego 2011r. oraz zasądził wynagrodzenie dla pełnomocnika z urzędu. Pismem procesowym z 17 lutego 2012r. (data złożenia), r.pr. J. N., pełnomocnik z urzędu, poinformował, iż sporządził opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 24 listopada 2011r. Oświadczył, że opinię tę przesłał skarżącemu oraz Dziekanowi Okręgowej Izby Radców Prawnych w W. Ponadto w ww. piśmie zawarł wniosek o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu z tytułu sporządzenia opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Jednocześnie pełnomocnik oświadczył, że koszty pomocy prawnej udzielonej z urzędu nie zostały uiszczone w całości lub w jakiejkolwiek części. Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późniejszymi zmianami), zwanej p.p.s.a. wyznaczony adwokat, radca prawny (...) otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych (...) w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej radcy prawnego określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 z późniejszymi zmianami). Przepis §15 cytowanego rozporządzenia stanowi, iż koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę w wysokości nie wyższej niż 150% stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3 i 4 oraz niezbędne, udokumentowane wydatki radcy prawnego. Zgodnie z § 16 wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub części. Stosownie do § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b cytowanego rozporządzenia stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej – 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli w drugiej instancji nie prowadził sprawy ten sam radca prawny – 75% tej stawki, w obu przypadkach, nie mniej niż 120 zł. Stawka minimalna zgodnie z § 14 ust. 2 pkt 1 lit. "c" ww. rozporządzenia wynosi 240 zł. Pełnomocnik z urzędu został ustanowiony w toku postępowania przed sądem pierwszej instancji otrzymując m.in. z tego tytułu należną opłatę, a następnie sporządził opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Zatem przyjąć trzeba, iż należne wynagrodzenie w przedmiotowej sprawie wynosi 120 zł, tj. 50% stawki minimalnej. Zgodnie natomiast z § 2 ust. 3 cytowanego rozporządzenia w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu, opłaty (...) sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. Biorąc powyższe pod uwagę oraz fakt, iż pełnomocnik skarżącego sporządził opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, która została przesłana skarżącemu, jak również wobec jego oświadczenia, że opłaty te nie zostały pokryte przez skarżącego w żadnej części, na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło