V SA/Wa 823/18

PostanowienieWSA w Warszawie2018-06-21

Skład orzekający: sędzia WSA Michał Sowiński

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy zalecenia pokontrolne wydane przez Mazowiecką Jednostkę Wdrażania Programów Unijnych, dotyczące stwierdzonych nieprawidłowości w realizacji projektu dofinansowanego ze środków unijnych, stanowią akt lub czynność z zakresu administracji publicznej podlegającą zaskarżeniu do sądu administracyjnego na podstawie art. 3 § 2 pkt 4 PPSA?
Ratio decidendi
Zalecenia pokontrolne, nawet jeśli zawierają wzmiankę o obowiązku zwrotu dotacji, nie stanowią aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 PPSA, ponieważ nie są aktem prawnym, który bezpośrednio rozstrzyga o uprawnieniach lub obowiązkach strony. Ich celem jest umożliwienie beneficjentowi usunięcia stwierdzonych uchybień, a dopiero ich nieusunięcie może doprowadzić do wszczęcia postępowania administracyjnego w przedmiocie zwrotu środków.
Stan faktyczny
Mazowiecka Jednostka Wdrażania Programów Unijnych (MJWPU) przeprowadziła kontrolę realizacji projektu dofinansowanego ze środków unijnych, realizowanego przez D. Sp. z o.o. W wyniku kontroli stwierdzono niezgodność realizacji projektu z umową o dofinansowanie, co zostało przekazane Skarżącej w informacji pokontrolnej. Następnie MJWPU wydała zalecenia pokontrolne. Skarżąca zaskarżyła te zalecenia do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, domagając się ich uchylenia.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący – sędzia WSA Michał Sowiński (spr.) po rozpoznaniu w dniu 21 czerwca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. Sp. z o.o. z siedzibą w M. na pismo Mazowieckiej Jednostki Wdrażania Programów Unijnych z dnia [...] września 2017 r. nr [...] w przedmiocie zaleceń pokontrolnych postanawia: odrzucić skargę D. Sp. z o.o., (dalej Skarżąca) realizowała projekt pt. [...]. Mazowiecka Jednostka Wdrażania Programów Unijnych (dalej – MJWPU) przeprowadziła kontrolę realizacji projektu, w wyniku której stwierdzono, że projekt zrealizowany został niezgodnie z zawartą umową o dofinansowanie, o czym poinformowano Skarżącą w informacji pokontrolnej. Następnie, MJWPU wydała zalecenia pokontrolne. Skarżąca zaskarżyła powyższe pismo do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wnosząc o jego uchylenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 41 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), dalej: "p.p.s.a.", kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Wbrew jednakże stanowisku Skarżącej zaskarżone pismo nie mieści się w kategorii ww. aktów lub czynności. Na wstępie należy zaznaczyć, że w kwestiach związanych z realizacją ww. projektu zastosowanie znajduje, m.in. ustawa z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (j.t. Dz.U. z 2017 r, poz. 1376 ze zm.) - dalej w skrócie u.z.p.p.r., umowa o dofinansowanie z dnia 20 marca 2014 r. oraz Wytyczne Instytucji Zarządzającej w zakresie zasad przeprowadzania kontroli w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Mazowieckiego 2007-2013. Zgodnie z art. 35e ust. 1 u.z.p.p.r., beneficjent obowiązany jest poddać się kontroli w zakresie prawidłowości realizacji projektu, zaś kontrole mogą być przeprowadzane w każdym czasie od dnia otrzymania Informacji o wyłonieniu projektu do dofinansowania do dnia upływu 3 lat od daty zamknięcia danego programu operacyjnego. Jednocześnie w myśl art. 35 ust. 3 pkt 9 u.z.p.p.r. minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego wydaje wytyczne dotyczące danego programu operacyjnego w zakresie kontroli tego programu w celu zapewnienia zgodności sposobu wdrażania programów operacyjnych z prawem Unii Europejskiej oraz spełniania wymagań określanych przez Komisję Europejska, a także w celu zapewnienia jednolitości zasad wdrażania programów operacyjnych. W odniesieniu do perspektywy finansowej 2007 - 2014 Minister Infrastruktury i Rozwoju w dokumencie pn. "Narodowe Strategiczne Ramy Odniesienia 2007-2013. Wytyczne w zakresie procesu kontroli w ramach obowiązków Instytucji Zarządzającej Programem Operacyjnym" z dnia 23 października 2014 r. znak MliR/H/10(6)10/2Q14 zawarł wytyczne, o których mowa w art. 35 ust. 3 pkt 9 u.z.p.p.r. Wynika z nich, że po przeprowadzeniu kontroli instytucja kontrolująca sporządza informację pokontrolną i przedstawia ją do podpisu instytucji kontrolowanej. Instytucja kontrolująca ma obowiązek sformułowania zaleceń pokontrolnych, jeżeli tylko zaistnieje taka potrzeba. Zalecenia pokontrolne zawierają uwagi i wnioski zmierzające do usunięcia stwierdzonych w trakcie kontroli uchybień i nieprawidłowości. Z wytycznych Ministra nie wynika dla beneficjenta obowiązek wykonania zaleceń pokontrolnych, a jedynie obowiązek poinformowania podmiotu kontrolującego o wykonaniu lub nie zaleceń i przyczynach niewykonania. W zaleceniach pokontrolnych jest wprawdzie mowa o obowiązku zwrotu dotacji, ale nie jest to obowiązek, który może w jakikolwiek sposób zostać wyegzekwowany przez organ na podstawie tychże zaleceń. Obowiązek zwrotu dotacji stwierdzany jest bowiem w formie decyzji administracyjnej, po przeprowadzeniu postępowania w przedmiocie zwrotu środków dotacji, o którym mowa w art. 207 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (tekst jednolity Dz.U. z 2013 roku, poz. 885 z późn. zm.), dalej – u.f.p. Tak więc informacja pokontrolna i zalecenia pokontrolne stanowią akty, których jedynym skutkiem dla beneficjenta może być ewentualne wszczęcie postępowania administracyjnego w przedmiocie zwrotu środków. W związku z powyższym nie można uznać, że zaskarżone zalecenia pokontrolne są aktem lub czynnością z zakresu administracji publicznej dotyczącą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Jest to nienadający się do wykonania, którego celem jest umożliwienie beneficjentowi usunięcia stwierdzonych uchybień. Dopiero ich nieusunięcie może doprowadzić do wszczęcia z urzędu postępowania administracyjnego, o którym mowa w art, 207 u.f.p. Reasumując w ocenie Sądu zaskarżone pismo z dnia 5 września 2017 r. nie stanowi aktu z zakresu administracji publicznej, o jakich mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Jest zatem wyjęte spod kognicji sądów administracyjnych. Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Orzeczenie może zapaść na powiedzeniu niejawnym zgodnie z art. 58 § 3 p.p.s.a. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 w zw. z § 3 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło