V SA/Wa 828/17
PostanowienieWSA w Warszawie2017-05-23
Skład orzekający: Sędzia WSA Jadwiga Smołucha
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji wymierzającej karę pieniężną za urządzanie gier hazardowych poza kasynem gry został wystarczająco uzasadniony przez stronę skarżącą, aby sąd administracyjny mógł go uwzględnić na podstawie art. 61 § 3 PPSA?Ratio decidendi
Sąd administracyjny odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, ponieważ strona skarżąca nie wykazała w sposób dostateczny, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Samo powołanie się na treść przepisu art. 61 § 3 PPSA oraz ogólne obawy dotyczące zadłużenia i wypłacalności nie są wystarczające; strona powinna przedstawić konkretne okoliczności poparte dokumentami źródłowymi, odzwierciedlającymi jej sytuację majątkową.Stan faktyczny
Strona skarżąca, K. M., wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] lutego 2017 r. nr [...] wymierzającą karę pieniężną w wysokości 24.000 zł za urządzanie gier na automatach poza kasynem gry. Wraz ze skargą złożono wniosek o wstrzymanie wykonania tej decyzji, argumentując, że strona zobowiązana jest do zapłaty wysokich kar pieniężnych w kilkudziesięciu postępowaniach, co stanowi poważne zagrożenie dla jej wypłacalności i może doprowadzić do upadłości. Skarżący podkreślił, że nawet późniejsze uwzględnienie skargi nie naprawi szkody wyrządzonej przez wykonanie decyzji.Rozstrzygnięcie
Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący – Sędzia WSA Jadwiga Smołucha po rozpoznaniu w dniu 23 maja 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi K. M. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia ... lutego 2017 r. nr ... w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za urządzanie gier na automatach poza kasynem gry postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
W dniu [...] marca 2017 r. (data nadania) K. M. (dalej jako: "Skarżący"), zastępowany przez profesjonalnego pełnomocnika, wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z [...] lutego 2017 r. nr [...], w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za urządzanie gier na automatach poza kasynem gry w wysokości 24.000 zł.
W treści skargi jej autor zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając wniosek podkreślił, iż strona zobowiązana została do zapłacenia wysokiej kary pieniężnej. Zauważył, iż wobec Skarżącego toczy się obecnie kilkadziesiąt postępowań w sprawach o wymierzenie kary pieniężnej, na chwilę obecną wniesiono już 100 skarg (zarówno przed tut. Sądem, jak i WSA w O.), a przed urzędami celnymi prowadzone są kolejne postępowania dotyczące kar pieniężnych.
Wskazał również, że wszczęto wobec Skarżącego postępowanie egzekucyjne w łącznej wysokości 264.000 zł, a powiększenie tej sumy stanowi poważne zagrożenie dla wypłacalności strony.
W ocenie autora wniosku, w obliczu nakładania kolejnych kar przez urzędy celne realizacja przedmiotowej nałożonej kary rażąco krzywdzi interes skarżącego, przy czym nawet późniejsze uwzględnienie skargi bez uprzedniego wstrzymania wykonania decyzji spowoduje, że nie będzie można naprawić zaistniałej szkody ani odwrócić jej skutków.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. zważył, co następuje :
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej jako: "p.p.s.a."), Sąd może wstrzymać wykonanie aktu administracyjnego, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest zamknięty, a wykazanie ich wystąpienia jest rzeczą wnioskodawcy, który powinien starannie uzasadnić swój wniosek i wskazać konkretne okoliczności świadczące, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest uzasadnione i konieczne.
Podkreślić należy, że do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków nie jest wystarczający sam wywód strony. Na wnioskodawcy, w tym wypadku pełnomocniku skarżącego spoczywa obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą Sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. A tak powołane okoliczności powinny być poparte odpowiednimi dokumentami odzwierciedlającymi sytuację majątkową Skarżącego (tj. wyciągi i wykazy z posiadanych rachunków bankowych, deklaracji PIT czy też informacji dotyczących obciążeń finansowych itp.)
Tymczasem Wnioskodawca uzasadniając złożony wniosek przytoczył treść art. 61 § 3 p.p.s.a. oraz przedstawił obawy, że czynności podejmowane przez organy celne spowodują powiększenie sumy zadłużenia prowadząc do zagrożenia wypłacalności Skarżącego, a w efekcie ogłoszenia upadłości prowadzonej przez niego działalności.
W ocenie Sądu, Wnioskodawca nie przedłożył wraz z wnioskiem żadnych dokumentów źródłowych, które mogłyby zobrazować możliwość zaistnienia okoliczności wskazanych wcześniej w uzasadnieniu wniosku, a tym samym nie uzasadnił w sposób dostateczny, że wykonanie zaskarżonej decyzji mogłoby wyrządzić Skarżącemu znaczną szkodę lub spowodować trudne do odwrócenia skutki.
Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. orzekł jak w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło