V SA/Wa 831/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Mleczko-Jabłońska po rozpoznaniu w dniu 9 września 2009r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi M. G. na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] kwietnia 2009r. nr [...] obejmującą poza skarżącym jego żonę G. S. oraz małoletnie dzieci: M. M. i M.M. w przedmiocie odmowy nadania statusu uchodźcy i odmowy udzielenia ochrony uzupełniającej oraz wydalenia z terytorium Rzeczpospolitej Polskiej wobec stwierdzenia, że nie zachodzą okoliczności uzasadniające udzielenie zgody na pobyt tolerowany postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji Cudzoziemiec M. G., obywatel A., narodowości [...] wniósł, za pośrednictwem organu skargę na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z [...] kwietnia 2009r. nr [...] (obejmującą poza skarżącym jego żonę G. S. oraz małoletnie dzieci: M. M. i M. M.) w przedmiocie odmowy nadania statusu uchodźcy i odmowy udzielenia ochrony uzupełniającej oraz wydalenia z terytorium Rzeczpospolitej Polskiej wobec stwierdzenia, że nie zachodzą okoliczności uzasadniające udzielenie zgody na pobyt tolerowany. Cudzoziemiec, jako załącznik do treści skargi zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wniosek swój oparł na treści art. 61 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), motywując go ustawową przesłanką, iż wykonanie decyzji spowoduje nieodwracalne skutki. Wskazał ponadto, iż obawia się powrotu do ojczyzny z uwagi na nieprzestrzeganie praw człowieka na terytorium A., gdzie przemocą został zmuszony do współpracy ze [...]. Wnioskodawca podał, iż zerwał tę współpracę co spowodowało, że był zmuszony uciekać ze swojego kraju. Podejrzewa też, że informacje o jego współpracy ze [...] przeniknęły na zewnątrz, wobec czego uzasadniona jest jego zdaniem obawa zemsty i prześladowania ze strony osób przez niego [...] oraz [...], pomimo ochrony władz [...], które jednak same dopuszczają się łamania praw człowieka oraz prześladowania osób o innych przekonaniach politycznych. Ponadto skarżący podniósł, powołując się na orzecznictwo sądów administracyjnych, iż wykonanie decyzji o wydaleniu z terytorium RP sprawi, ze postępowanie i orzeczenie wydane przez Sąd w jego sprawie będzie bezprzedmiotowe, ponieważ nie będzie on w stanie skorzystać z ewentualnych uprawnień. Ustanowiony dla cudzoziemca w sprawie pełnomocnik z urzędu, pismem z 20 sierpnia 2009r., podtrzymał wniosek skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Podkreślił, iż cudzoziemiec w swoim kraju był torturowany przez [...], zmuszany do składania fałszywych zeznań, a powrót do kraju grozi mu dalszymi represjami, które mogą także dotknąć jego rodzinę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Rozpoznając wniosek w przedmiotowej sprawie Sąd uznał, iż okoliczności przedstawione w załączniku do skargi oraz w piśmie pełnomocnika skarżącego są wystarczające i przemawiają za jego uwzględnieniem. Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - zwanej dalej ppsa., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl § 3 ww. przepisu, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wystąpienia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Cudzoziemiec w treści wniosku przytoczył okoliczności, które zmusiły go do wyjazdu z A., przedstawił również konsekwencje swego powrotu do kraju, w którym obawia się prześladowania oraz dalszych represji wobec niego, ale też jego rodziny, argumenty te podtrzymał pełnomocnik skarżącego. W ocenie Sądu przedstawione wyżej okoliczności uzasadniają obawy cudzoziemca, iż w przypadku wykonania zaskarżonej decyzji zachodziłoby niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody dla niego oraz jego rodziny. Przedmiotem ochrony tymczasowej mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w tym akcie. Przedmiotem wykonania aktu administracyjnego jest zatem każde zachowanie się podmiotu zobowiązanego do jego wykonania (adresata aktu), polegające m.in. na działaniu, zaniechaniu określonego działania. Zaskarżona decyzja Rady do Spraw Uchodźców [...] kwietnia 2009r. utrzymująca w mocy decyzję organu pierwszej instancji w zakresie wydalenia cudzoziemca wraz z rodziną z terytorium RP wobec stwierdzenia, że nie zachodzą w stosunku do niego okoliczności dla udzielenia zgody na pobyt tolerowany, jest tego typu decyzją, która nadaje się do wykonania. Jak trafnie podkreślił Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 14 grudnia 2005 r. sygn. akt II OZ 1330/05, wyjazd cudzoziemca z Polski przed rozpoznaniem sprawy przez Sąd pozbawia go nie tylko możliwości osobistego uczestnictwa w postępowaniu sądowym, ale także sprawia, że w razie ewentualnego uwzględnienia skargi, udzielona cudzoziemcowi ochrona sądowa może okazać się iluzoryczna. Zgodnie z orzecznictwem Naczelnego Sądu Administracyjnego udzielenie ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania decyzji nakazującej cudzoziemcowi opuszczenie terytorium Rzeczypospolitej Polskiej do czasu zakończenia postępowania sądowoadministracyjnego w sprawie decyzji w przedmiocie wydalenia z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jest związane ze standardami rzetelnej procedury i realizacją prawa do sądu. Sąd stwierdza, iż wyjazd cudzoziemca z Polski przed rozpoznaniem sprawy przez Wojewódzki Sąd Administracyjny, pozbawi go nie tylko możliwości osobistego uczestnictwa w postępowaniu sądowym, a tym samym skorzystania w pełnym zakresie z prawa do sądu, ale także sprawi, że w razie ewentualnego uwzględnienia skargi, udzielona cudzoziemcowi ochrona sądowa może okazać się iluzoryczna, albowiem nie zostanie mu udzielona ochrona międzynarodowa, zgodnie z Konwencją dotyczącą statusu uchodźców, sporządzoną w Genewie 28 lipca 1951 r. (Dz. U. z 1991 r., Nr 119, poz. 515) oraz Protokołem Nowojorskim dotyczącym statusu uchodźców, sporządzonym w Nowym Jorku 31 stycznia 1967 r. (Dz. U. z 1991 r., Nr 119, poz. 517). Dlatego też w ocenie Sądu zasadne jest pozostanie skarżącego w Polsce do czasu zakończenia niniejszego postępowania sądowoadministracyjnego. Biorąc zatem powyższe pod rozwagę oraz mając na uwadze skutki wykonania zaskarżonej decyzji, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny, orzekł jak w sentencji postanowienia.