V SA/Wa 831/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący – sędzia WSA Beata Krajewska po rozpoznaniu w dniu 16 kwietnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi [...] Sp. z o.o. w [...] na decyzję Dyrektora Izby Celnej w [...] z dnia [...] grudnia 2014 r. Nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej z tytułu urządzenia gry na automacie poza kasynem gry postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji "[...]" Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w [...] zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie decyzję Dyrektora Izby Celnej w [...] z dnia [...]grudnia 2014 r., utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w [...] z dnia [...] czerwca 2012 r., w przedmiocie wymierzenia spółce kary pieniężnej w łącznej wysokości 12 000 zł, z tytułu urządzania gier na automacie poza kasynem gry. Wnioskiem z dnia 15 stycznia 2015 r. spółka wystąpiła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, podnosząc w uzasadnieniu, że jej wykonanie spowoduje daleko idące skutki. Skarżąca dopatruje się niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody w pozbawieniu jej możliwości dysponowania kwotą orzeczonej kary pieniężnej w czasie trwania ewentualnych postępowań w tym zakresie. Wskazała, że średni przychód z eksploatacji automatów na terenie województwa mazowieckiego za ostatni rok waha się w granicach 379 166,32 zł. Zdaniem skarżącej wysokość nałożonej kary jest zatem znaczna, wskazując, że na dzień 31 października 2014 r. kwota należnych zobowiązań wynosiła 16.340.371,71 zł. W załączonym oświadczeniu spółka wskazała, że po nowelizacji ustawy hazardowej znalazła się w trudnej sytuacji finansowej. Ograniczenie działalności poprzez brak uzyskiwania kolejnych zezwoleń i jednoczesne usztywnienie polityki banków w stosunku do podmiotów działających w tej branży spowodowało utratę płynności finansowej spółki. Kolejnym czynnikiem jest ponad dwukrotny wzrost obciążeń podatkowych. Obecnie wprowadzany jest program naprawczy. Każda zmiana powodująca zmniejszenie przychodów skutkuje brakiem możliwości terminowego regulowania zobowiązań, a większość udzielonych zezwoleń wygasa w latach 2013-2014. Uwzględnienie wniosku pozwoliłoby skarżącej dokonać spłaty całości zobowiązań, w tym również na rzecz Skarbu Państwa oraz utrzymać zatrudnienie na dotychczasowym poziomie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r. Poz. 270), zwanej dalej p.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1 przepisu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Z przepisu tego, wynika, że warunkiem wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest wykazanie we wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w wyniku jej wykonania. Sąd orzeka w kwestii wstrzymania wykonania decyzji na podstawie przytoczonych we wniosku okoliczności, uwzględniając indywidualny charakter każdej sprawy i możliwość wystąpienia dla skarżącego niebezpieczeństw, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Nie ulega wątpliwości, że w omawianym przepisie chodzi o skutki o charakterze potencjalnym. Nie jest wymagane, żeby one rzeczywiście wystąpiły. Przepis art. 61 § 3 zd. 1 in fine p.p.s.a. wymaga jedynie zagrożenia ich wystąpienia ("zachodzi niebezpieczeństwo"), czyli można się ich spodziewać na podstawie racjonalnej oceny zakresu, zasad i tytułu wykonania aktu lub czynności w czasie zawisłości sprawy w sądzie administracyjnym (por. postanowienie NSA z dnia 12 stycznia 2012 r. sygn. akt II GSK 2434/11 publ. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, orzeczenia.nsa.gov.pl) Rozpatrując wniosek skarżącej, Sąd nie badał skargi, co do jej istoty, natomiast oceniał jedynie ryzyko wystąpienia okoliczności uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, tj. niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W ocenie Sądu skarżąca przytoczyła szereg argumentów przemawiających za uwzględnieniem wniosku, między innymi: zła kondycja finansowa spółki, utrata płynności finansowej, liczne zobowiązania, czy zagrożenie utrzymania zatrudnienia na dotychczasowym poziomie. W tej sytuacji - w świetle okoliczności faktycznych niniejszej sprawy oraz przedstawionych przez skarżącą argumentów, Sąd uznał, że w przypadku wykonania zaskarżonej decyzji, sytuacja strony uległaby poważnej komplikacji wobec problemów z dalszym prowadzeniem działalności gospodarczej, w tym utrzymaniem zatrudnienia na dotychczasowym poziomie. Skoro spółka uprawdopodobniła wystąpienie przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a., to istniały podstawy do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, o czym orzeczono w sentencji.