V SA/Wa 833/09

Referendarz sądowy Tomasz Zawiślak Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 2 lipca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym w sprawie ze skargi S. B. na postanowienie Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] kwietnia 2009 r. Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania; postanawia: - przyznać prawo pomocy w zakresie częściowym, tj. zwolnienia od kosztów sądowych. S. B. wraz ze skargą na postanowienie Rady do Spraw Uchodźców z [...] kwietnia 2009 r., wystąpił z wnioskiem (uzupełnionym na urzędowym formularzu PPF z 23 czerwca 2009 r.) o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, tj. zwolnienia od kosztów sądowych. W uzasadnieniu wniosku, jak i w oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wskazał, iż nie posiada żadnego majątku w tym nieruchomości, zasobów pieniężnych, oszczędności, ani przedmiotów wartościowych. Obecnie przebywa w areszcie (Strzeżony Ośrodek dla Cudzoziemców w P. – dopisek referendarza) i nie ma możliwości zarobkowania. Rozpoznając wniosek zważyć należało, co następuje: Prawo pomocy stanowi wyjątek od zasady ponoszenia przez stronę kosztów związanych z jej udziałem w postępowaniu sądowym i może zostać przyznane osobie fizycznej w zakresie częściowym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.)). Sytuacja materialna skarżącego jest trudna i stanowi pozytywną przesłankę do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Dokonując takiej oceny, kierowano się przede wszystkim tym, iż cudzoziemiec nie posiada wystarczającego źródła dochodu, które pozwoliłoby mu ponieść koszty związane z postępowaniem sądowym. Ponadto przy rozstrzyganiu niniejszej sprawy wzięto pod uwagę, iż skarżący nie posiada nieruchomości, oszczędności pieniężnych ani przedmiotów wartościowych. Dlatego też uznać należy, iż wnioskodawca wykazał, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.