V SA/Wa 834/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Tomasz Zawiślak, Sędzia WSA - Krystyna Madalińska – Urbaniak (spr.), Sędzia WSA - Michał Sowiński, Protokolant specjalista - Monika Włochińska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 lipca 2014 r. sprawy ze skargi D. I. na informację zawartą w piśmie Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] grudnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej ze środków unijnych oddala skargę Przedmiotem skargi D. I. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie jest odmowa przyznania przez Agencję Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa pomocy w ramach działania "Tworzenie i Rozwój mikroprzedsiębiorstw" objętego Programem Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 zawarta w piśmie z [...] grudnia 2013 r. Rozstrzygnięcie to zostało wydane w następującym stanie faktycznym : Skarżący w dniu [...] kwietnia 2013 r. złożył do Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa wniosek o przyznanie pomocy w ramach działania "Tworzenie i rozwój mikroprzedsiębiorstw". Projekt dotyczył produkcji pieczywa schłodzonego przeznaczonego do wypieku w sklepach. Wnioskodawca miał kupować jako półprodukt wyrobione ciasto uformowane w bułki, pakować i schładzać w komorze chłodniczej, gdzie następowałby proces dojrzewania pieczywa. Następnie bułki rozwożone byłyby do sklepów w samochodach z zabudową izotermiczną. W sklepach pieczywo byłoby wypiekane. W dniu [...]-08-2013 roku do Wnioskodawcy wystosowano pismo o uzupełnienie/złożenie poprawnych dokumentów/złożenia wyjaśnień do wniosku składanego w ramach działania "Tworzenie i rozwój mikroprzedsiębiorstw". Na pisemną prośbę Wnioskodawcy wydłużono pismem [...] z dnia [...]-19-2013r. termin złożenia uzupełnień do dnia 01-10-2013r. Uzupełnienia do wniosku wpłynęły w wymaganym terminie. Dnia [...]-10-2013r. wystosowano do Wnioskodawcy kolejne pismo [...] o uzupełnienie/złożenie brakujących dokumentów/wyjaśnień do wniosku. Wnioskodawca ponownie skorzystał z możliwości wydłużenia terminu na złożenie uzupełnień i pismem [...] z dnia [...].11.2013r. wyznaczono termin złożenia kompletnych i poprawnych dokumentów do dnia 05-12-2013r. Ostateczne uzupełnienia Wnioskodawcy wpłynęły do Agencji dnia 27.11.2013r. Wspomnianym wyżej pismem z [...].12..2013 r. Agencja na podstawie art. 22 ust.3 ustawy z dnia 7 marca 2007 roku o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich [Dz.U. z 2013 r. poz. 173], Agencja Restrukturyzacji i Modernizacji odmówiła przyznania pomocy z uwagi na zaistnienie okoliczności określonych § 4 pkt 1 lit. a), 10 ust. 1 pkt 1 oraz 18 ust 5 Rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 17 lipca 2008 roku w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz wypłaty pomocy finansowej w ramach działania "Tworzenie i rozwój mikroprzedsiębiorstw" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz. U. Nr 139, poz. 883, z późn. zm.). W uzasadnieniu rozstrzygnięcia wskazano, że zgodnie z § 4 pkt 1 lit. a) Rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 17 lipca 2008r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz wypłaty pomocy finansowej w ramach działania "Tworzenie i rozwój mikroprzedsiębiorstw" objętego PROW na lata 2007-2013 o pomoc może ubiegać się osoba fizyczna, która podejmuje albo wykonuje we własnym imieniu działalność gospodarczą jako mikroprzedsiębiorca, a zgodnie z § 10 ust. 1 pkt 1 pomoc jest przyznawana na operację spełniającą wymagania określone w Programie, w szczególności uzasadnioną ekonomicznie, w tym pod względem jej kosztów, oraz zapewniającą osiągnięcie i zachowanie celu działania Tworzenie i rozwój mikroprzedsiębiorstw. W piśmie wyjaśniono, że w trakcie weryfikacji wniosku o przyznanie pomocy złożonego przez D. I. stwierdzono zaistnienie okoliczności polegających na stworzeniu przez Wnioskodawcę sztucznych warunków w celu uzyskania pomocy, które dają podstawę odmowy przyznania pomocy. Do takiego wniosku skłoniły ARMiR następujące fakty : 1. Istnieje powiązanie rodzinne pomiędzy działalnością, którą podejmuje Wnioskodawca, a działalnością prowadzoną przez ojca Wnioskodawcy J. I.. Osoby pozostające w bliskich relacjach (np. rodzice-dzieci) tworzą wspólnie działającą grupę osób podejmującą wspólne działania gospodarcze w rozumieniu art. 3 ust. 3 Załącznika do Zalecenia Komisji z dnia 6 maja 2003r. 2. Istnieje powiązanie dotyczące lokalizacji podejmowanej przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej w jednym z pomieszczeń działającej firmy należącej do ojca Wnioskodawcy J. I. Wnioskodawca wydzierżawia lokal o powierzchni 40m2 należący do "P." pod adresem [...] na podstawie pisemnej umowy dzierżawy zawartej na okres 7 lat pomiędzy Wnioskodawcą D. I., a jego rodzicami A. I. i J. I. Istnieje powiązanie dotyczące branży, w ramach której Wnioskodawca zamierza podjąć działalność gospodarczą (kod PKD 10.71.Z - Produkcja pieczywa, produkcja świeżych wyrobów ciastkarskich i ciastek), a branżą w której działa ojciec Wnioskodawcy . Działalność podejmowana przez Wnioskodawcę polega na produkcji pieczywa chłodzonego przeznaczonego do wypieku w sklepie. Natomiast działalność firmy "P." polega między innymi na produkcji wyrobów piekarniczych, w tym chlebów i bułek. Nowy produkt w postaci schłodzonej bułki przeznaczonej do wypieku w sklepie wzbogaca gamę asortymentu P.. Wnioskodawca podejmujący działalność gospodarczą dokonał już rejestracji firmy pod zbliżoną nazwą do firmy należącej do jego ojca. Zgodnie z Centralną Ewidencją i Informacją o Działalności Gospodarczej firma D.I. zarejestrowana jest pod nazwą "D. I." natomiast firma ojca "P.". Zdaniem organu nazwa B. nie ma powiązania z rzeczywistym miejscem prowadzenia działalności przez Wnioskodawcę, a jedynie może służyć Wnioskodawcy w kontaktach handlowych poprzez wypracowaną już na rynku piekarniczym renomę. Wnioskodawca nie posiada osobnego zaplecza socjalnego dla nowo zatrudnionych pracowników. W umowie dzierżawy "P. " zobowiązuje się do udostępnienia infrastruktury socjalnej D. I.. Z załączonych rysunków i planów sytuacyjnych wynika, że dzierżawioną przestrzeń łączy z częścią socjalną pomieszczenie oznaczone jako "piekarnia", a zatem pomieszczenie produkcyjne firmy ojca Wnioskodawcy. Zdaniem Agencji powyższe argumenty dowodzą, iż w wyniku realizacji operacji nie powstanie niezależne przedsiębiorstwo, które będzie prowadziło samodzielną działalność gospodarczą na własny rachunek, lecz gospodarstwo bazujące na renomie i doświadczeniu firmy ojca Wnioskodawcy działającej już od wielu lat na rynku branży piekarniczej, a realizowana inwestycja powiększy gamę produktów pod marką "B.". Rodzaj planowanej działalności D.I. stanowi komplementarny, jak również integralny związek z prowadzoną działalnością przez firmę ojca Wnioskodawcy. Podkreślono, że firma "P." jako podmiot nie kwalifikuje się do przyznania pomocy, gdyż nie spełnia definicji mikroprzediębiorstwa oraz ze względu na miejsce siedziby w miejscowości powyżej 5 tysięcy mieszkańców w K. przy ul. [...]. W wyniku analizy dokumentów i informacji w nich zawartych stwierdzono, że w przedmiotowej sprawie Inwestor dokonał sztucznego wydzielenia podmiotu gospodarczego w celu uzyskania nienależnego wsparcia i obejścia kryteriów dostępu do pomocy w ramach Programu. Ponadto wyjaśniono, że zgodnie z § 18 ust. 5 Rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 17 lipca 2008r. jeżeli wnioskodawca pomimo wezwania do usunięcia pozostałych nieprawidłowości lub braków nie usunął ich w terminie, pomocy nie przyznaje się, o czym Agencja informuje wnioskodawcę, w formie pisemnej, podając przyczyny nieprzyznania pomocy". W trakcie weryfikacji wniosku o przyznanie pomocy złożonego przez Dawida Iwanowskiego stwierdzono błędne przeliczenie wartości z wybranych ofert na zakup komory do chłodzenia pieczywa oraz pieca, które dają podstawę odmowy przyznania pomocy. Zgodnie z instrukcją w przypadku uzyskania ofert w walutach innych niż złoty, do przeliczenia kursu należy przyjąć kurs sprzedaży NBP z dnia wystawienia oferty. Wnioskodawca dokonał błędnego przeliczenia cen powyższych urządzeń i błędne kwoty przeniósł do formularza wniosku o przyznanie pomocy oraz do Ekonomicznego Planu Operacji. W piśmie podkreślono, iż Agencja Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, jako dysponent środków publicznych pochodzących z budżetu krajowego i z budżetu Unii Europejskiej jest zobowiązana zapewnić, iż wydatki będą dokonywane w sposób celowy i oszczędny, z zachowaniem zasady uzyskiwania najlepszych efektów z danych nakładów, a przyznanie pomocy będzie adekwatne i zgodne z celami Programu Obszarów Wiejskich. Środki pomocowe pochodzące z Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich w większości są finansowane z budżetu Unii Europejskiej, w związku z powyższym podlegają one ochronie zgodnie z Rozporządzeniem Rady (WE, Euratom) nr 2988/95 z dnia 18 grudnia 1995r., w sprawie ochrony interesów finansowych Wspólnot Europejskich (Dz. U.L 312 z 23.12.1995). Stosownie do ww. rozporządzenia środki te muszą być wydatkowane zgodnie z zasadami rzetelnego zarządzania finansami, ogólną zasadą słuszności i proporcjonalności. Prawo Wspólnotowe nakłada na Komisję Europejską i Kraje Członkowskie obowiązek badania, czy środki z budżetu Wspólnoty są wykorzystywane zgodnie z ich przeznaczeniem. Ponadto, Agencja ma obowiązek wykluczyć ryzyka, że w celu osiągnięcia nienależnych korzyści wnioskodawcy mogliby tworzyć sztuczne warunki, o których mowa w art 8 ust 4 rozporządzenia Komisji (UE) Nr 65/2011 z dnia 27 stycznia 2011r. ustanawiające szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 1698/2005 w odniesieniu do wprowadzenia procedur kontroli oraz zasady wzajemnej zgodności w zakresie środków wsparcia rozwoju obszarów wiejskich (Dz. Urz. UE L 25 z 28.1.2011, str. 8): "Nie naruszając przepisów szczegółowych, nie dokonuje się żądnych płatności na rzecz beneficjentów, w odniesieniu do których ustalono, że sztucznie stworzyli warunki wymagane do otrzymania takich płatności, aby uzyskać korzyści sprzeczne z celami danego systemu wsparcia" . Od powyższego rozstrzygnięcia Skarżący wniósł wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Ponieważ odpowiedź na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa nie została udzielona w terminie 60 dni od dnia jej wniesienia Skarżący złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Domagał się w niej uchylenia zaskarżonego rozstrzygnięcia oraz zasądzenia na jego rzecz zwrotu kosztów postępowania sądowego. W uzasadnieniu skargi wskazał, że w momencie składnia wniosku był osobą fizyczną, która nie prowadziła działalności gospodarczej. W trakcie okresu rozpatrywania wniosku skarżący zarejestrował działalność, ale nadal był i jest mikroprzedsiębiorcą. Pomimo uruchomienia działalności w tym samym kodzie PKD co Piekarnia Białogon (nie ma oddzielnego kodu na produkcję pieczywa schłodzonego) to produkcja Skarżącego będzie specjalistyczna, ukierunkowana tylko na produkcję tak naprawdę jednego wyrobu - schłodzonych surowych bułek, które będą wypiekane w sklepach. Piekarnia B. prowadzi produkcję pieczywa i sprzedaje dla klientów gotowy produkt w postaci pieczywa oraz wyrobów cukierniczych. Nie ma w swojej ofercie produktu (a tak naprawdę pewnego systemu działania), który skarżący będzie oferował. Produktem skarżącego będą bułki schłodzone, które są poddawane procesowi dojrzewania pieczywa w komorze chłodniczej (około 12 godzin). Po opuszczeniu komory, bułki pakowane będą do samochodów z zabudową izotermiczną z agregatami chłodniczymi, którymi będą transportowane do sklepów, gdzie następnie będą wypiekane. Produkt gotowy będzie więc wytwarzany przez podmiot zajmujący się jednocześnie jego sprzedażą konsumentowi. Piekarnia B. nie oferuje takiego produktu jak również nie oferuje wypieku bułek na miejscu w sklepach. Dalej Wnioskodawca wyjaśnił, że miedzy działalnością skarżącego, a firmą Piekarnia B. nie ma obecnie jak również w przyszłości nie są planowane żadne powiązania osobowe ani finansowe (oczywiście poza tym, że właściciel jest ojcem skarżącego). Miejsce na prowadzenie działalności gospodarczej wraz z zapleczem socjalnym zostało wydzierżawione skarżącemu na zasadach komercyjnych. Wnioskodawca podkreślił, że jego firma działa i będzie działać samodzielnie, jest to niezależne przedsiębiorstwo działające na własny rachunek. Kontrahentami będą podmioty prowadzące sprzedaż pieczywa - między innymi Piekarnia B. W dniu [...] marca 2014 r. została udzielona przez Agencję odpowiedź na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa w której stwierdzono, że nie doszło do naruszenia prawa przez Agencję. W odpowiedzi na skargę Agencja Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa wniosła o jej oddalenie. Podtrzymała stanowisko zaprezentowane w piśmie z [...] marca 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), Sąd sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem (legalności). Kontrola sądów administracyjnych ogranicza się zatem do zbadania, czy organy administracji w toku rozpoznawanej sprawy nie naruszyły prawa w sposób przewidziany w art. 145 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. 2012 r., poz. 270 ; dalej: "p.p.s.a."). Sąd rozpoznając skargę w granicach sprawy zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a. nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą. Zobligowany jest do przeprowadzenia kontroli legalności objętych skargą decyzji i postępowań prowadzących do wydania tychże w celu sprawdzenia, czy nie doszło do naruszeń prawa powodujących potrzebę wyeliminowania decyzji z obrotu prawnego. Badając skargę wg powyższych kryteriów Sąd uznał, iż nie zasługuje ona na uwzględnienie. Materialnoprawną podstawę zaskarżonego rozstrzygnięcia, wydanego w trybie art. 22 ust. 3 ustawy z dn. 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na Rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (Dz. U. nr 64, poz. 427 ze zm.) stanowi fakt, iż Skarżący nie spełnia wymogu określonego w § 4 ust. 1 lit. a) rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dn. 17 lipca 2008 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Tworzenie i rozwój mikroprzedsiębiorstw" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013. Zgodnie z jego treścią o pomoc może ubiegać się osoba fizyczna która podejmuje albo wykonuje we własnym imieniu jako mikroprzedsiębiorca działalność w zakresie: – określonym w załączniku nr 1 do rozporządzenia, podlegającą przepisom o swobodzie działalności gospodarczej albo przepisom o systemie oświaty albo – wytwarzania produktów energetycznych z biomasy, z wyłączeniem wytwarzania produktów energetycznych wyłącznie z produktów objętych załącznikiem I do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej - zwaną dalej "działalnością gospodarczą". W konsekwencji Agencja stwierdziła, że wniosek nie spełnia też warunku określonego w § 10 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia zgodnie z którym pomoc jest przyznawana na operację spełniającą wymagania określone w Programie, w szczególności uzasadnioną ekonomicznie, w tym pod względem jej kosztów, oraz zapewniającą osiągnięcie i zachowanie celu działania "Tworzenie i rozwój mikroprzedsiębiorstw". Dodatkowo powodem odmowy był też § 18 ust. 5 rozporządzenia. W ocenie Sądu wszystkie wyżej wymienione podstawy prawne odmowy są prawidłowe, wynikają z prawidłowo ustalonego stanu faktycznego oraz właściwie zastosowanych przepisów prawa. Przede wszystkim w sposób prawidłowy została zinterpretowana sytuacja w której Skarżący podejmuje działalność , formalnie samodzielną, jednak w tej samej branży co ojciec , na terenie jego firmy i korzystając z jego półproduktu – ciasto już uformowane w bułki Skarżący, w ramach deklarowanego działania, jedynie by pakował w formy i schładzał. Agencja prawidłowo oceniła, że byłaby to działalność niesamodzielna, komplementarna wobec działalności Piekarni B., rozszerzająca jedynie jej ofertę. Prawidłowo zwrócono uwagę na : - powiązanie działalności gospodarczej z działalnością ojca Wnioskodawcy w zakresie kodu PKD 10.71.Z. ( ojciec, zgodnie z danymi pozyskanymi z CEIDG, prowadzi od 02.11.1991 r. działalność gospodarczą pod nazwą "P." J.I. sklasyfikowaną pod kodem PKD 10.71.Z - "Produkcja pieczywa; produkcja świeżych wyrobów ciastkarskich i ciastek"). Powyższe potwierdza, iż podejmowana przez Stronę działalność jest tożsama z działalnością ojca, poprzez m.in. profil produkcji oraz wspólny rynek odbiorców, - powiązania lokalizacyjne miejsca wykonywania działalności, tj. ul. [...], - fakt, iż zapleczem do prowadzenia działalności przez Wnioskodawcę są, zgodnie z umową dzierżawy, pomieszczenia produkcyjne wraz z infrastrukturą socjalną wydzielone z zakładu produkcyjnego ojca, W ocenie Sądu szczególnego podkreślenia wymaga fakt, iż zakres rzeczowy planowanej operacji, zgodnie ze złożonym wnioskiem o przyznanie pomocy, obejmuje zakup urządzeń, przy pomocy których produkt przygotowywany jest do schłodzenia, a następnie pakowania, dystrybucji i sprzedaży. Dodatkowo, w zestawieniu rzeczowo-finansowym uwzględnione zostały dwa piece dwukomorowe, które zgodnie z przyjętymi założeniami zawartymi w Ekonomicznym Planie Operacji, są zbędne dla planowanej przez Wnioskodawcę działalności, bowiem nie przewiduje on wypieku pieczywa. Jednocześnie, zarówno w zestawieniu rzeczowo-finansowym, jak również posiadanym zapleczu do prowadzenia działalności gospodarczej Wnioskodawca nie uwzględnił urządzeń przeznaczonych do produkcji pieczywa (bulek). Powyższe, jak również informacje zawarte w sekcji C.2.1 - Organizacja działalności produkcyjnej/usługowej/handlowej - zawarte w Ekonomicznym Planie Operacji wskazujące na fakt, iż proces technologiczny rozpoczyna się od zakupu półproduktu w postaci wyrobionego ciasta uformowanego w bułkę potwierdzają, że w wyniku realizacji operacji nie powstanie niezależne przedsiębiorstwo, które będzie prowadziło samodzielną działalność gospodarczą lecz takie, które powiększy gamę produktów firmy J. I. o nowy asortyment. Sąd podziela pogląd Agencji, iż ustalenia te wskazują, że wnioskowane środki finansowe w ramach ww. działania przysporzyłyby również korzyści działalności prowadzonej przez ojca Wnioskodawcy. Jednocześnie, uruchomienie kolejnej działalności o tym samym zakresie działania i pod tym samym adresem w rzeczywistości nie przełoży się na wzrost konkurencyjności, gdyż jest bardzo prawdopodobne, że nowouruchamiana działalność prowadzona będzie przez J. I. Gdyby o wsparcie finansowe ubiegał się ojciec Wnioskodawcy, w ramach prowadzonej działalności, pomoc nie mogłaby zostać przyznana, z uwagi na niespełnienie warunku określonego w przepisie § 4 pkt 1 lit. a) ww. rozporządzenia wykonawczego, gdyż zgodnie z zaleceniem Komisji 2003/361/WE z dnia 6 maja 2003 r. dotyczącego definicji małych i średnich przedsiębiorstw (Dz. U. UE L 124 z 20.05.2003, str. 36), za mikroprzedsiębiorcę uważa się przedsiębiorcę, który prowadzi przedsiębiorstwo zatrudniające mniej niż 10 osób, i którego obroty roczne i/lub roczna suma bilansowa nie przekracza 2 min EUR. ARiMR powołując się na informacje dostępne na stronie internetowej "P." ustaliła, że J. I. zatrudnia około 100 osób. Prawidłowo zatem [...] Oddział Regionalny uznał, iż powyższe działanie wyczerpało przesłanki przepisu § 10 ust. 1 pkt. 1 ww. rozporządzenia, w związku z art. 4 ust. 8 Rozporządzenia Komisji (UE) nr 65/2011 z dnia 27 stycznia 2011 r., zgodnie z którym: "Nie naruszając przepisów szczegółowych, nie dokonuje się żadnych płatności na rzecz beneficjentów w odniesieniu, do których ustalono, że sztucznie stworzyli warunki wymagane do otrzymania takich płatności, aby uzyskać korzyści sprzeczne z celami danego systemu wsparcia." Podstawę do odmowy przyznania pomocy stanowił również § 18 ust. 5 rozporządzenia, zgodnie z którym jeżeli wnioskodawca pomimo wezwania do usunięcia pozostałych nieprawidłowości lub braków nie usunął ich w terminie, pomocy nie przyznaje się, o czym Agencja informuje wnioskodawcę, w formie pisemnej, podając przyczyny nieprzyznania pomocy. Jak wynika z dokumentacji sprawy, w tym wybranej oferty W. Sp. z o.o., Wnioskodawca do przeliczania kursu euro przyjął kurs inny niż kurs sprzedaży NBP z dnia wystawienia oferty. Należy zgodzić się z ARiMR , że powyższe uniemożliwia potwierdzenie poprawności określenia kosztów kwalifikowalnych, planowanych do poniesienia w ramach realizowanej operacji. Mając powyższe na względzie należy uznać, że ARiMR miała podstawy do odmowy przyznania Skarżącemu pomocy w ramach wnioskowanego działania i na podstawie art. 151 p.p.s.a. skarga została oddalona.