V SA/Wa 841/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Piotr Kraczowski, Sędzia WSA - Krystyna Madalińska – Urbaniak (spr.), Sędzia WSA - Tomasz Zawiślak, Protokolant specjalista - Monika Włochińska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 kwietnia 2013 r. sprawy ze skargi Z. S.A. w T. na informację zawartą w piśmie Narodowego Centrum Badań i Rozwoju z dnia ... lutego 2013 r. nr ... w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu oddala skargę Przedmiotem skargi wniesionej 11 marca 2013 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przez Z. (dalej: wnioskodawca, spółka, strona, skarżąca) jest stanowisko Narodowego Centrum Badań i Rozwoju (dalej: Narodowe Centrum, Instytucja Pośrednicząca, organ) zawarte w piśmie z ... lutego 2013 r. nr ... informujące o nieuwzględnieniu protestu skarżącej na informację Narodowego Centrum, zawartą w piśmie z ... października 2012 r. informującym o umieszczeniu wniosku skarżącej na liście projektów nierekomendowanych. Zaskarżona informacja została wydana w następującym stanie faktycznym. Strona złożyła w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka, lata 2007-2013, Działanie 1.4 ,,Wsparcie produktów celowych", wniosek o dofinansowanie realizacji projektu: "....". Pismem z dnia ... października 2012 r. znak: ... wnioskodawca został poinformowany, iż projekt nie spełnił kryterium nr 10 "Wydatki są uzasadnione, racjonalne i adekwatne do zakresu i celów projektu". Strona złożyła protest od powyższego pisma. Pismem z dnia ... lutego 2013 r. o wskazanym wyżej numerze organ poinformował stronę, iż uznał protest za niezasadny z uwagi na kryterium merytoryczne nr 10. Organ uwzględnił natomiast zawarte w proteście zarzuty wnioskodawcy odnoszące się do kryterium merytorycznego fakultatywnego nr 1 oraz 4. Zastrzeżenia organu wzbudził zakup dokumentacji technicznej ... starszej generacji na nabój ... mm. We wniosku strona nie przedstawiła informacji, w jaki sposób pozyska dokumentację oraz nie podała źródła jej pochodzenia. Analiza dokumentów aplikacyjnych nie wykazała powodu tak wysokich kosztów przedmiotowej dokumentacji technicznej. Koszt zakupu dokumentacji technicznej (... zł - kwota całkowita) przy kwocie całkowitej projektu ... zł, stanowi niemal 50 %, przy czym wnioskodawca występuje o sfinansowanie tego wydatku w kwocie ... zł, co stanowi ponad 60 % kwoty dofinansowania projektu (... zł). Uzasadnienie tak wysokiego kosztu poniesionego na zakup wiedzy technicznej nie zostało wyczerpująco i szczegółowo opisane w dokumentacji aplikacyjnej. Można stwierdzić, iż pozyskana dokumentacja techniczna będzie służyła jedynie celom porównawczym, zatem nie jest jasne, czy opracowany nowy model ... mm będzie tylko rozszerzeniem i unowocześnieniem starszego modelu ... ... mm. Z dokumentacji aplikacyjnej nie wynika w ocenie organu, że nowa konstrukcja ... będzie zupełnie nowym produktem o innowacji w skali kraju. Strona złożyła skargę na powyższe pismo do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie i wniosła o stwierdzenie, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo oraz o przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez Narodowe Centrum. Zaskarżonemu rozstrzygnięciu zarzuciła: 1) naruszenie art. 26 ust. 1 pkt. 4 w związku z art. 31 ust 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach polityki rozwoju zwanej dalej u.z.p.p.r. (Dz. U. Nr 84 z 2009 r. poz. 712 ze zm.) poprzez ocenę projektu skarżącego przez Narodowe Centrum Badań i Rozwoju w sposób naruszający prawo tj. bez zapewnienia rzetelnej, bezstronnej i profesjonalnej oceny projektu na etapie oceny merytorycznej obligatoryjnej i bez autokontroli oceny merytorycznej w trakcie rozpatrywania protestu. 2) błąd w ustaleniach faktycznych poprzez przyjęcie, że zakup przez Skarżącego dokumentacji modelu ... ... mm nie spełni wymogu wytworzenia innowacyjnego produktu i służy jedynie przyspieszeniu prac badawczych w projekcie, podczas gdy Skarżący przedstawił i wyjaśnił we wniosku oraz w złożonym proteście, iż na podstawie zakupionej dokumentacji wytworzy zupełnie nowy innowacyjny produkt zwłaszcza, że sam organ w toku oceny projektu uznał, iż projekt spełnił warunki uznania go za projektu innowacyjny. 3) naruszenie art. 29 ust. 4 u.z.p.p.r. poprzez pogorszenie zasad postępowania dla Skarżącego, poprzez wprowadzenie dodatkowych obowiązków, ze szczególnym uwzględnieniem warunków niewymienionych w Regulaminie konkursu, Przewodniku po kryteriach wyboru finansowanych operacji w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka, 2007-2013 oraz Instrukcjach wypełniania wniosku i biznesplanu, które doprowadziły do podjęcia decyzji o nieprzyznaniu dofinansowania projektu poprzez uznanie, iż skarżący tych dodatkowych warunków nie spełnia. 4) naruszenie art. 26 ust 2 u.z.p.p.r poprzez uchybienie przepisom § 9 ust 2 i 10 pkt. 4 oraz § 14 Załącznika 4.4 "Procedura odwoławcza w ramach POIG w: "Szczegółowym opisie priorytetów Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka, 2007-2013" poprzez brak ustosunkowania się przez organ do wszystkich zarzutów i wyjaśnień podniesionych w proteście oraz brak należytego uzasadnienia przez organ swojego stanowiska, przez co doszło do naruszenia zasady zapewnienia przejrzystości reguł stosowanych przy ocenie projektu i naruszenia zasady równego traktowania wszystkich podmiotów ubiegających się o dofinansowanie. Zdaniem skarżącego, dokonana przez ekspertów ocena wniosku w zakresie spełnienia kryterium merytorycznego dostępu "Wydatki są uzasadnione, racjonalne i adekwatne do zakresu i celów projektu" przyjętego dla działania 1.4 i zawartego w Przewodniku po kryteriach wyboru finansowanych operacji w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka, była nierzetelna i subiektywna, a w przypadku niektórych zarzutów nieuprawniona. Na etapie oceny formalnej nie podważono kryterium formalnego specyficznego nr 3 - Kwalifikowalność wydatków zaplanowanych w projekcie w ramach działania, uznając ich zgodność z kategoriami kosztów kwalifikowanych określonych w "Katalogu kosztów kwalifikowanych dla ogłaszanego w 2012 r. konkursu w ramach działania 1.4 POIG" (załącznik do Regulaminu Przeprowadzania Konkursu) oraz zasadami określonymi w rozporządzeniu Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 28 października 2010 r. w sprawie warunków i trybu udzielania pomocy publicznej i pomocy de minimis za pośrednictwem Narodowego Centrum Badań i Rozwoju oraz Wytycznych w zakresie kwalifikowalności wydatków w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka, 2007-2013. Skarżący nie zgodził się z zarzutem ekspertów zawartym w rozstrzygnięciu protestu dotyczącym nabycia przez Skarżącego dokumentacji technicznej ... na naboje ...mm. Wskazał, że na stronach 15,31,32,46 biznesplanu uzasadnił celowość zakupu przedmiotowej dokumentacji technicznej. Koszt nabycia licencji byłby znacznie wyższy od przewidywanego kosztu nabycia dokumentacji technicznej, ponieważ w skład dokumentacji licencyjnej oprócz dokumentacji konstrukcyjnej wyrobu wchodzi dokumentacja technologiczno-produkcyjna, dokumentacja oprzyrządowania technologicznego oraz dokumentacja eksploatacyjno-naprawcza. Dodatkowo umowa licencyjna musiałaby dopuszczać możliwość modernizacji wyrobu, co nie występuje przy nabyciu dokumentacji. Ponadto, zdaniem skarżącego, wątpliwości w zakresie zadeklarowania większej części wydatków, jako związanych z badaniami przemysłowymi, podczas gdy opisane we wniosku działania odnoszą się w opinii recenzenta do prac rozwojowych ma wyłącznie jeden z trzech ekspertów oceniających wniosek. Z wytycznych do konkursu nie wynika natomiast, iż ew. błędna klasyfikacja badań na przemysłowe i rozwojowe, może stanowić podstawę odrzucenia wniosku w kryterium merytorycznym dostępu nr 10. Z kolei wątpliwości co do uzasadnienia nabycia dokumentacji technicznej miało dwóch z trzech ekspertów, a pozostałe zarzuty w ramach kryterium miały charakter jednostkowy. Odnosząc się do zarzutu, że skarżący nie przedstawił informacji, w jaki sposób pozyska dokumentację techniczną ... oraz nie podał źródła jej pochodzenia skarżący wyjaśnił, że Instrukcja i Regulamin nie obligują wnioskodawcy do złożenia zapytań ofertowych przed złożeniem wniosku, toteż brak wskazania dostawcy oraz sposobu kalkulacji wartości nie powinny być podstawą do nieuznania kryterium. Skarżący podkreślił także, iż stwierdzenie, że koszty te stanowią niemal 50% wartości kosztów kwalifikowanych oraz ponad 60% kwoty dofinansowania jest pozbawione jakiegokolwiek znaczenia, gdyż dokumenty programowe oraz przepisy prawa dopuszczają taką możliwość. Powołane przepisy nie wskazują także żadnego poziomu wartości kosztów dla poszczególnych wydatków ( w tym wypadku zakupu dokumentacji). W ocenie strony w żadnym punkcie organizator konkursu nie wprowadził gradacji opisu i uzasadnienia kosztu w zależności od jego wysokości. Oceniający odpowiadając na protest nie polemizował i nie podważył w żaden sposób zarzutów oraz argumentów opisanych w proteście, iż wydatki są uzasadnione, racjonalne oraz adekwatne. Zdaniem strony domniemywać należy, że zakupiona dokumentacja innej ... stanowić będzie tylko materiał porównawczy, którego wykorzystanie będzie prowadzone na zasadach ochrony prawno-właścicielskiej. Porównanie to powinno potwierdzić innowacyjny charakter produktu. Skarżący podkreślił, że eksperci nie zanegowali kosztu kupna amunicji, choć jest on uzasadniony bardziej syntetycznie, niż koszt kupna dokumentacji technicznej. Zauważył także, że oceniający nie podważyli ani nowości produktu, ani jego innowacyjności w toku postępowania, zatem należy przyjść, iż środki publiczne zostaną przeznaczone na wytworzenie nowego, innowacyjnego produktu. Wnioskodawca spełnił warunki zapisane w powyższych dokumentach i wytycznych, gdyż zakup wiedzy technicznej jest przez nie dopuszczany. Szanse nabycia licencji na najnowocześniejsze technologie zbrojeniowe z możliwością ich modyfikacji są znikome, a ewentualny ich koszt wielokrotnie przekracza proponowane kwoty. Efekt ekonomiczny wdrożenia produktu licencyjnego jest zawsze gorszy od wdrożenia produktu własnego. Zakup licencji jest powiązany z ograniczeniami eksportowymi. Realnym rozwiązaniem było to zaproponowane przez wnioskodawcę. Dokumentacja ... ... mm kupowana jest wyłącznie dla celów porównawczych poszczególnych wyników badań, aby dokonać opracowania innowacyjnego produktu w ciągu zaledwie 30 miesięcy, przy równoczesnym zmniejszeniu pomocy publicznej w formie dotacji do niezbędnego minimum. Jednocześnie w aplikacji zapisano, że osiągnięcie zamierzonego IX poziomu gotowości technologii (prototyp) dla tak odpowiedzialnego podsystemu uzbrojenia, posiadającego tak unikalne cechy jak podano w opisie innowacyjności, w planowanym trzydziestomiesięcznym okresie, nie jest możliwe w obszarze poszczególnych zespołów ... oraz ich niezawodnego współdziałania, bez uzupełnienia zasobów o przedmiotową dokumentację, co przyznano na str. 46. Kupno tej dokumentacji nie jest konieczne wyłącznie z punktu widzenia szybkiego ukończenia prac projektowych, ale ma także znaczenie dla pozyskania nowej wiedzy. Skrócenie czasu badań do 30 miesięcy ma duże znaczenie, z uwagi na fakt, iż szybsze wprowadzenie produkty na rynek pozwoli na zbudowanie przewagi konkurencyjnej nad innymi podmiotami. Konkludując, skarżący podkreślił, że zakup dokumentacji jest rozwiązaniem bardziej optymalnym pod kątem stworzenia innowacyjnego produktu, niż zakup licencji. W odpowiedzi na skargę Instytucja Pośrednicząca wniosła o jej oddalenie, podtrzymując argumentację skarżonego pisma. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Na wstępie wskazać należy, że zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269, ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu, kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Wobec tego, iż przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest ocena wniosku o dofinansowanie realizacji projektu dokonana w oparciu o przepisy u.z.p.p.r., wskazać również należy, iż prawo do jej złożenia zagwarantowane zostało w przepisie art. 30c ust. 1 i 2 u.z.p.p.r., zgodnie z którym po wyczerpaniu środków odwoławczych przewidzianych w systemie realizacji programu operacyjnego i po otrzymaniu informacji o negatywnym wyniku procedury odwoławczej przewidzianej w systemie realizacji programu operacyjnego, o której mowa w art. 30b ust. 4, wnioskodawca może w tym zakresie wnieść skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego, zgodnie z art. 3 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), dalej: p.p.s.a. Oceniając, co będzie stanowić wzorzec kontroli sądowej, uznać należy, że prawo, wedle którego oceniana jest legalność oceny projektu, to nie tylko przepisy u.z.p.p.r., ale także postanowienia systemu realizacji programu operacyjnego. Zatem, kontrolując zgodność z prawem dokonanej przez organ oceny projektu, sąd administracyjny ma na względzie zgodność z prawem powszechnie obowiązującym, a także z postanowieniami aktów wydanych na podstawie prawa powszechnie obowiązującego przez właściwe podmioty i w granicach ich kompetencji. Wzorzec kontroli stanowią postanowienia u.z.p.p.r., postanowienia systemu realizacji programu operacyjnego oraz postanowienia regulaminu konkretnego konkursu. Sąd nie jest jednak związany aktami prawa administracyjnego innymi niż wymienione w art. 178 Konstytucji, w tym znaczeniu, że zanim je zastosuje jako wzorzec kontroli, może i powinien badać ich zgodność z przepisami prawa powszechnie obowiązującego, a więc przede wszystkim z przepisami ustaw i Konstytucji. O ile nie stwierdzi niezgodności, powinien stosować je, jako wzorzec kontroli sądowo administracyjnej (vide: wyrok NSA z 20 stycznia 2011 r., sygn. akt II GSK 1493/10, dostępny na stronach internetowej www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Powyższe regulacje wyznaczają kompetencję i zakres uprawnień oraz ograniczeń sądu administracyjnego w toku kontroli legalności oceny projektu przeprowadzonej przez właściwą instytucję zarządzającą(pośredniczącą) w ramach ogłoszonego konkursu. Wśród tych uprawnień sąd posiada możliwość wzięcia pod uwagę faktów powszechnie znanych, nawet bez powołania się na nie przez strony, natomiast ograniczeniem dla sądu administracyjnego jest m.in. brak możliwości przeprowadzenia jakiegokolwiek dowodu poza dowodem uzupełniającym z dokumentu. Podkreślić również należy, iż sąd administracyjny nie może powołać biegłego celem uzyskania i przeprowadzenia dowodu z jego opinii w przypadku, gdy w sprawie wymagane są wiadomości specjalne. Oznacza także, że w sytuacji, gdy w toku oceny projektu dokonywanej w procesie wyboru projektów do dofinansowania uczestniczą eksperci posiadający specjalistyczną wiedzę lub umiejętności z poszczególnych dziedzin objętych programem operacyjnym, powołani zgodnie z przepisem art. 31 u.z.p.p.r., sąd nie może wejść w rolę kolejnego eksperta i ocenić jego usług oraz wyrażonej przez niego opinii, gdyż - jak wyżej wskazano - sąd nie dysponuje wiadomościami specjalnymi, takimi jak powołany ekspert, ani też nie ma możliwości powołania biegłego w celu uzyskania jego opinii, gdyż ww. przepisy regulujące sądową procedurę kontroli legalności oceny projektów nie dają sądowi podstawy prawnej do przeprowadzenia takiego dowodu. W tej sytuacji, sądowa kontrola legalności oceny projektu przeprowadzona przez właściwą instytucję pośredniczącą w ramach ogłoszonego konkursu sprowadza się do oceny prawidłowości stosowania prawa przez tę instytucję, określonego w przepisach u.z.p.p.r. oraz jej przepisów wykonawczych, jak też w programie operacyjnym (art. 19 u.z.p.p.r.), a nadto regulacji zawartych w systemie realizacji programu operacyjnego (art. 5 pkt 11 u.z.p.p.r.), określonym przez instytucję zarządzającą (art. 26 ust. 1 pkt 8 u.z.p.p.r.), jak również w regulacjach wspólnotowych dotyczących w szczególności Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego oraz Europejskiego Funduszu Spójności (vide: wyrok WSA w Szczecinie z 18.11.2009 r., sygn. akt I SA/Sz 781/09). Kontrolując zatem legalność oceny projektu dokonanej przez właściwe instytucje, jak również legalność działań tych instytucji podejmowanych w toku procedury odwoławczej, które znalazły ostateczny wynik w informacji Narodowego Centrum Badań i Rozwoju z ... lutego 2013 r. stwierdzić należy, iż odpowiadają one prawu, zaś zarzuty skargi nie zasługują na uwzględnienie. W wyniku rozpoznania protestu jedynym punktem spornym pomiędzy stronami została ocena czy projekt spełnia wymogi kryterium merytorycznego nr 10 : Wydatki są uzasadnione, racjonalne i adekwatne do zakresu i celów projektu. Przewodnik po kryteriach wyboru finansowanych operacji w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka 2007-2013 Działanie 1.4 Wsparcie projektów celowych wyjaśnia, że oznacza to , że wydatki planowane do poniesienia w ramach Projektu i przewidziane do objęcia wparciem muszą być : uzasadnione – potrzebne i bezpośrednio związane z realizacją działań uznanych za kwalifikowalne zaplanowanych w Projekcie; każda pozycja zawarta w Harmonogramie rzeczowo-finansowym musi być odpowiednio opisana i uzasadniona w odpowiednim punkcie Biznes planu, racjonalne – ich wysokość musi być dostosowana do zakresu zaplanowanych czynności / potrzeb inwestycyjnych; nie mogą być zawyżone ani zaniżone, adekwatne – muszą być odpowiednie ( rodzajowo i pod względem wysokości ) do zakresu poszczególnych działań w Projekcie oraz do rezultatów tych działań. Treść Przewodnika stanowi po pierwsze odpowiedź na zarzut strony , że niekwalifikowalność wydatków powinna być podniesiona na etapie badania spełnienia kryteriów formalnych. Zgodnie bowiem z tymi zapisami badana jest ona w wyżej wskazanym zakresie przez ekspertów na etapie oceny merytorycznej wniosku. To eksperci oceniają czy przedstawione w harmonogramie rzeczowo- finansowym wydatki są racjonalne, uzasadnione i adekwatne. W ocenie Sądu ocena wydatku na zakup dokumentacji technicznej ... ... mm została przez Instytucję Pośredniczącą przeprowadzona właściwie. Należy podzielić pogląd, że wnioskodawca nigdzie nie uzasadnił, że konieczne jest poniesienie wydatku w wysokości ... mln złotych. Wyrażony w skardze pogląd, że Z. S.A. są specjalistą, działającym w branży od wielu lat i dlatego znającym ceny tego typu produktu , nie może się ostać. Nie jest to żaden argument , a w szczególności dla tego typu wydatku, który jest bardzo indywidualny , specyficzny i nietypowy. Nie jest dokonywany w ramach rutynowych czynności związanych z prowadzeniem przedsiębiorstwa. Zdaniem Sądu wymaga zawsze indywidualnych ustaleń i negocjacji z podmiotem dysponującym prawem do takiej dokumentacji. W związku z tym, aby wpisać w sposób rzetelny do harmonogramu kwotę zaplanowaną na zakup dokumentacji strona musiała rozesłać zapytania ofertowe lub dokonać innego typu ustaleń o podobnym charakterze. W przypadku, gdy stara się o dofinansowanie ze środków publicznych na projekt powinny to być pisemne zapytania ofertowe i pisemne odpowiedzi, gdyż to w stopniu najbardziej dokładnym wykazywałoby, że zaplanowany wydatek spełnia kryteria wymienione powyżej. W takim znaczeniu zapytanie ofertowe nie jest obligatoryjną formą udokumentowania wydatku, ale zdaniem Sądu bardzo właściwą i skuteczną. Nie może też znaleźć uznania Sądu argument, że ocena wydatku została zakwestionowana niesłusznie, gdyż nie został zakwestionowany wydatek na amunicję potrzebną do celów badawczych, wskazany także w bardzo wysokiej kwocie, i także niczym nieudokumentowany. Po pierwsze ewentualny błąd ekspertów w tym zakresie nie może być argumentem za nakazaniem popełnienia błędu co do innego wydatku , w tym przypadku zakupu dokumentacji. Po drugie , zdaniem Sądu, wydatków tych nie można porównać. Strona wskazała we wniosku jakiej ilości i jakiego rodzaju amunicji potrzebuje do przeprowadzenia poszczególnych prac badawczych. Dla ekspertów weryfikacja tego wydatku jest więc zadaniem możliwym do wykonania. Co do wątpliwości ekspertów dot. celowości zakupu dokumentacji technicznej to należy wskazać, że kwestia kontroli oceny wniosku o dofinansowanie, dokonanej w toku konkursu przez K.K. złożoną z ekspertów, była już przedmiotem analizy sądownictwa administracyjnego. W wielu orzeczeniach zwracano uwagę na fakt, iż – o czym wspomniano wyżej - sąd nie ma instrumentów do weryfikacji opinii ekspertów. W spawie niniejszej eksperci wyjaśnili swoje stanowisko dot. wątpliwości czy zakup dokumentacji technicznej jest wydatkiem uzasadnionym. W ocenie Sądu brak jest podstaw do zakwestionowania ich stanowiska. Należy w tym miejscu tylko postawić pytanie czy gdyby nie konieczność zakończenia projektu w bardzo krótkim czasie, związanym z okresem unijnego finansowania tj. gdyby Z.prowadziły projekt w oparciu o własne zasoby finansowe również rozważałyby zakup dokumentacji technicznej , której zadaniem byłoby tylko przyspieszenie prac, w szczególności za tak wysoką kwotę ( 50% wydatków). Oceniając powyższą kwestię w wyżej opisanym zakresie należy także uznać, że eksperci rozpatrujący protest nie mogli zażądać od strony przedstawienia dodatkowych wyjaśnień w kwestii związanej z poniesieniem wydatku na zakup dokumentacji technicznej, gdyż byłoby to niedopuszczalnym uzupełnieniem wniosku i uprzywilejowaniem Zakładów względem innych aplikujących. Pozostałe zarzuty zawarte w skardze nie wymagają omówienia, gdyż w wyniku rozpoznania protestu pozostałe zarzuty strony zostały uwzględnione i , jak wspomniano wyżej, jedynym punktem spornym pozostałą ocena czy wydatek w wysokości 18 mln złotych na zakup dokumentacji technicznej ... ... mm jest racjonalny, uzasadniony i adekwatny. Nie są również zasadne zarzuty skargi w zakresie braku odniesienia się do zarzutów zawartych w proteście, rozpatrzenia protestu bez należytego uzasadnienia. Odpowiedź NCBiR na protest jest prawidłowa, zawiera podjęte rozstrzygnięcie oraz jego uzasadnienie. Stwierdzić należy, iż Sąd nie dopatrzył się by odpowiedź ta zawierała oczywiste błędy logiczne czy też sprzeczne wewnętrznie stwierdzenia. Z wyłożonych wyżej względów Sąd nie uwzględnił skargi i na podstawie art. 30c ust. 3 pkt 2 u.z.p.p.r. orzekł jak w sentencji wyroku.