V SA/Wa 85/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Izabella Janson (spr.), Sędzia WSA - Barbara Mleczko-Jabłońska, Sędzia WSA - Małgorzata Rysz, Protokolant - Marcin Kwiatkowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 października 2010 r. sprawy ze skargi D. M. na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia ... września 2009 r. nr ... w przedmiocie odmowy nadania statusu uchodźcy i odmowa udzielenia ochrony uzupełniającej oraz wydalenie z terytorium RP wobec stwierdzenia, że nie zachodzą okoliczności udzielenia zgody na pobyt tolerowany; 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. stwierdza, że zaskarżona decyzje nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku. Decyzją z ... marca 2009 r. nr ... Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców postanowił odmówić uwzględnienia wniosku złożonego ... grudnia 2007 r. przez D. M. o nadanie statusu uchodźcy w rozumieniu Konwencji dotyczącej statusu uchodźców, sporządzonej w Genewie 28 lipca 1951 r. oraz Protokołu dotyczącego statusu uchodźców, sporządzonego w Nowym Jorku 31 stycznia 1967 r. [Dz.U. nr 119 z 1991 r., poz. 515 i 517], odmówić udzielenia ochrony uzupełniającej i jednocześnie wydalić stronę z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej wobec stwierdzenia, że nie zachodzą okoliczności uzasadniające udzielenie zgody na pobyt tolerowany. Orzekając w sprawie na skutek odwołania wnioskodawcy, Rada do Spraw Uchodźców decyzją z ... września 2009 r. nr ... utrzymała zaskarżoną decyzję w mocy. W uzasadnieniu decyzji Rada do Spraw Uchodźców podała, że dla uznania istnienia przesłanek do udzielenia zgody na pobyt tolerowany, zgodnie z kryteriami zawartymi w art. 97 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r. o udzielaniu cudzoziemcom ochrony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej [Dz. u. Nr 128, poz. 1176 z późn. zm.] niezbędne są poważne podstawy do stwierdzenia, że osoba, o którą chodzi znajdzie się w sytuacji rzeczywistego ryzyka wystąpienia wymienionych w powyższym artykule zagrożeń w kraju, do którego ma być wydana lub ma wrócić. Sama możliwość wystąpienia zagrożenia nie jest wystarczająca. Organ odwoławczy potwierdził opinię organu pierwszej instancji, że wnioskodawca istnienia takich realnych przesłanek nie wykazał. Ogólna sytuacja w Inguszetii, jakkolwiek trudna i napięta, nie zagraża bezpośrednio wnioskodawcy pozbawieniem praw wymienionych w art. 97 ust. 1 pkt wymienionej ustawy. Organ wskazał, że wydalenie strony z terytorium RP nie narusza jej prawa do życia rodzinnego w rozumieniu Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności. W skardze na powyższą decyzję skarżący wniósł o jej uchylenie i wskazał m.in., iż organ nie uwzględnił pozostawania w kraju przez żonę oraz dzieci skarżącego. Wskazał, że wydalenie jego z terytorium Polski zerwie jego kontakt z najbliższą rodziną, co jest niezgodne z prawem międzynarodowym. W odpowiedzi na skargę Rada do Spraw Uchodźców wniosła o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko i argumentację przedstawioną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z art. 1 § 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych [Dz.U. nr 153, poz. 1269] oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi [Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.], dalej – p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny rozpoznając skargę sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem i to na dzień wydania decyzji. W tym zakresie mieści się ocena, czy zaskarżona decyzja odpowiada prawu i czy postępowanie prowadzące do jej wydania nie jest obciążone wadami uzasadniającymi uchylenie rozstrzygnięcia. W pierwszej kolejności należy wskazać, że stosownie do art. 134 § 1 p.p.s.a. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Oznacza to, że dokonując oceny zgodności z prawem zaskarżonej decyzji, Sąd ma prawo i obowiązek uwzględnić również te okoliczności, które wprawdzie nie zostały wskazane w skardze jako zarzut, ale które miały wpływ na tę ocenę. Skarga zasługuje na uwzględnienie. Jak wynika z akt administracyjnych sprawy, w sprawie R. S. - żony skarżącego - toczyło się postępowanie z jej wniosku z ... listopada 2007 r. o nadanie statusu uchodźcy, zakończone decyzją Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z ... kwietnia 2009 r. Nr ... Wymienioną decyzją udzielono wnioskodawczyni - oraz jej małoletnim dzieciom, D. S. oraz Z. S., ochrony uzupełniającej zgodnie z art. 15 ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r. o udzielaniu cudzoziemcom ochrony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej [Dz. u. Nr 128, poz. 1176 z późn. zm.]. Żona i dzieci skarżącego nie zostaną zatem wydaleni z terytorium RP i pozostaną na terytorium Rzeczypospolitej, przez co powyżej omawiana decyzja ma istotny wpływ na sytuację prawną i faktyczną skarżącego. Ponadto, zgodnie z art. 89f ustawy o udzielaniu cudzoziemcom ochrony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej cudzoziemcowi, który korzysta z ochrony uzupełniającej, przysługują uprawnienia cudzoziemca, któremu udzielono zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony, o ile przepisy ustawy lub innych ustaw nie stanowią inaczej. W tym stanie rzeczy do D. M. – jako męża R. S., która uzyskała ochronę uzupełniającą, odpowiednie zastosowanie powinna znaleźć treść art. 53 ust. 1 pkt 7 w zw. z art. 53 ust. 2 pkt 7 w zw. z art. 54 pkt 3a ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r. o cudzoziemcach [tj. z 2006 r., Nr 234 poz. 1694 z późn. zm.] w brzmieniu z daty wydawania decyzji drugiej instancji. W tym stanie rzeczy zbędne stało się rozpoznawanie pozostałych zarzutów skargi, skoro zaskarżona decyzja musi zostać wyeliminowana z obrotu prawnego. Rozpoznając sprawę ponownie organ winien zbadać sprawę pod względem formalnym i merytorycznym oraz dokonać wnikliwej oceny materiału dowodowego (art. 80 k.p.a.) i wydać rozstrzygniecie zgodnie z obowiązującym prawem, biorąc pod uwagę treść decyzji Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z ... kwietnia 2009 r. W związku z powyższym i na podstawie art. 145 §1 pkt 1 lit. a i c Sąd orzekł jak w sentencji wyroku.