V SA/Wa 855/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Irena Jakubiec-Kudiura (spr.), Sędzia WSA - Barbara Mleczko-Jabłońska, Sędzia WSA - Michał Sowiński, Protokolant starszy specjalista - Małgorzata Broniarek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 października 2012r. sprawy ze skargi W. K. na postanowienie Ministra Finansów z dnia [...] lutego 2012r. nr [...] w przedmiocie oddalenia skargi na czynność egzekucyjną Oddala skargę. Zaskarżonym postanowieniem nr [...] z [...] lutego 2012r. Minister Finansów, utrzymał w mocy postanowienie z [...] lutego 2011 r. Dyrektora Izby Skarbowej we W. nr [...] oddalające skargę W. K. na czynność egzekucyjną. Postanowienie zostało wydane w następującym stanie faktycznym: Dyrektor Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział we W. wszczął egzekucję do majątku W. K. na podstawie tytułów wykonawczych o nr od [...] do [...] wystawionych przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział we W. Tytuły wykonawcze obejmowały zaległości zobowiązanego z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne, zdrowotne, Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych za określone w nich miesiące z lat 2000-2003. Zawiadomieniami z [...] listopada 2010 r. organ egzekucyjny dokonał zajęcia należnego Zobowiązanemu wynagrodzenia za pracę. Wraz z zawiadomieniami o zajęciu otrzymał on odpisy tytułów wykonawczych. Pismem z [...] grudnia 2010 r. Zobowiązany zastąpiony przez pełnomocnika złożył skargę na czynność egzekucyjną. Pełnomocnik zarzucił, że czynność egzekucyjna została dokonana na podstawie wadliwie wystawionych tytułów wykonawczych, gdyż naruszają one art. 27 § 1 pkt 6 ustawy 17 czerwca 1996r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. z 2005r., Nr 229, poz.1954 ze zm.) zwanej dalej u.p.e.a ponieważ w tytułach wykonawczych stanowiące podstawę prowadzonej egzekucji. Pismem z [...] stycznia 2011 r. Dyrektor Izby Skarbowej wezwał pełnomocnika do jednoznacznego określenia charakteru złożonego środka. Pełnomocnik potwierdził, że pismo zostało złożone w trybie art. 54 § 1 u.p.e.a. Dyrektor Izby Skarbowej we W. postanowieniem z [...] lutego 2011 r., nr [...] oddalił skargę na czynność egzekucyjną. Minister Finansów, rozpoznając sprawę na skutek złożonego zażalenia, zaskarżonym postanowieniem z [...] lutego 2012r. utrzymał w mocy postanowienie organu I instancji. Organ odwoławczy uznał, że nie doszło do naruszenia przepisów regulujących procedurę zastosowanego środka egzekucyjnego. Pismem z 7 marca 2012 r. Skarżący złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na postanowienie Ministra Finansów, wnosząc o jego uchylenie oraz poprzedzającego go postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej we W. Zaskarżonemu postanowieniu Ministra Finansów zarzucił naruszenie art. 33 pkt 10 u.p.e.a. w z art. art. 27 § 1 pkt 3 u.p.e.a. poprzez błędne uznanie i przyjęcie, że w przedmiotowej sprawie brak wskazania prawidłowej (pełnej) podstawy prawnej dochodzonej należności na podstawie wystawionych przez Dyrektora Oddziału ZUS we W. tytułów egzekucyjnych od nr [...] do [...] z [...] listopada 2010 r. nie stanowi naruszenia prawa, wobec stwierdzenia, że wierzyciel zawarł wszystkie dane potrzebne do identyfikacji podstawy prawnej obowiązku, które miało wpływ na wynik postępowania. Skarżący stwierdził, że postępowanie egzekucyjne w sprawie Dyrektor Oddziału ZUS wszczął na podstawie decyzji z dnia [...] maja 2005 r. nr [...], mocą której stwierdzono, że Zobowiązany jako członek zarządu odpowiada osobiście za zaległości Z. S.A. z siedzibą we W. W uzasadnieniu skargi wskazał ponadto, że przed przystąpieniem do egzekucji obowiązkiem organu egzekucyjnego jest zbadanie dopuszczalności egzekwowanego obowiązku. Ustalenie (na mocy art. 29 § 1 u.p.e.a.), czy egzekucja jest dopuszczalna następuje w wyniku badania, czy tytuł wykonawczy odpowiada wymogom art. 27 u.p.e.a. Organ winien przesądzić czy są podstawy do wszczęcia postępowania egzekucyjnego a w pierwszej kolejności organ egzekucyjny obowiązany jest sprawdzić czy tytuł wykonawczy spełnia wymogi określone w art. 27 § 1 u.p.e.a. W ocenie Skarżącego na organie egzekucyjnym nie tylko ciąży obowiązek badania z urzędu dopuszczalności egzekucji, ale również obowiązek niepodejmowania egzekucji w sytuacji, gdy - jak w niniejszej sprawie - tytuły wykonawcze o nr od [...] do [...] jako podstawę prawną należności wskazują decyzję z [...] maja 2008 r. o nr [...], podczas, gdy podstawą prawną należności jest decyzja o nr [...]. Tym samym, zdaniem Skarżącego, wystawione przez wierzyciela tytuły wykonawcze nie spełniały wymogów określonych w art. 27 § 1 pkt 6 u.p.e.a., co w konsekwencji winno doprowadzić do ich zwrotu. W odpowiedzi na skargę Minister Finansów podtrzymał stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej zatem podstawowym celem sądownictwa administracyjnego i toczącego się przed nim postępowania jest eliminowanie z porządku prawnego aktów (zwłaszcza decyzji i postanowień) a także czynności organów administracji publicznej niezgodnych z prawem i dążenie do przywrócenia stanu, który nie będzie z nim pozostawał w sprzeczności. Dokonując oceny, czy zaskarżone postanowienie odpowiada prawu i czy postępowanie prowadzące do jego wydania nie jest obciążone wadami uzasadniającymi uchylenie rozstrzygnięcia Sąd uznał, że działanie organów administracji było prawidłowe. W konsekwencji Sąd oddalił skargę jako niezasadną. Przede wszystkim należy stwierdzić, że celem postępowania egzekucyjnego jest przymusowe wyegzekwowanie określonego obowiązku, przy jednoczesnym zastosowaniu wobec zobowiązanego jak najmniej uciążliwego środka egzekucyjnego. Podstawowym środkiem obrony zobowiązanego wobec wierzyciela i organu egzekucyjnego są zarzuty (art. 33 u.p.e.a.), w których można podnosić kwestie związane z czynnościami procesowymi, polegającymi na wydawaniu aktów administracyjnych, w ramach których organ egzekucyjny rozstrzyga o prawach i obowiązkach uczestników postępowania. Innym środkiem obrony jest skarga na czynność egzekucyjną (art. 54 u.p.e.a.) Zgodnie z art. 54 u.p.e.a. zobowiązanemu przysługuje skarga na czynności egzekucyjne organu egzekucyjnego lub egzekutora zmierzające do zastosowania lub zrealizowania środka egzekucyjnego. Organ nadzoru w ramach skargi na czynność egzekucyjną dokonuje oceny czynności egzekucyjnej badając, czy w ramach zastosowanego środka egzekucyjnego, organ egzekucyjny wypełnił dyspozycje wynikające z przepisów regulujących procedurę zastosowania tego środka. W związku z tym, skarga przysługuje jedynie na czynności typu wykonawczego. W skardze na czynności egzekucyjne można podnieść wyłącznie okoliczności, które nie są podstawą do wniesienia innego środka zaskarżenia (w szczególności zarzutów), gdyż tylko takie okoliczności mogą być przedmiotem oceny w postępowaniu prowadzonym w trybie art. 54 u.p.e.a. Tymczasem składając skargę na czynność egzekucyjną Skarżący podnosił wyłącznie kwestie mieszczące się w granicach zakreślonych w zarzutach (art. 33 u.p.e.a.), które należało wnieść w terminie 7 dni od dnia doręczenia tytułu wykonawczego. Skarżący wskazał, że wystawione tytuły wykonawcze nie spełniają wymogów określonych w art. 27 § 1 pkt 6 u.p.e.a., gdyż nie zawierają pełnego numeru orzeczenia będącego podstawą prowadzonego postępowania egzekucyjnego. Odnosząc się do powyższego należy podzielić pogląd zaprezentowany w zaskarżonym postanowieniu, że kwestia ta nie podlega rozpoznaniu w postępowaniu wszczętym skargą na czynności egzekucyjne. Podniesiona kwestia mogłaby stanowić zarzut do tytułu wykonawczego. W art. 33 § 1 pkt 10 u.p.e.a. wprost wskazano, że podstawą wniesienia zarzutów w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej może być niespełnienie wymogów określonych w art. 27 ustawy. Skarżący w żadnym elemencie swojej skargi nie podnosił zarzutów formalnoprawnych odnoszących się do prawidłowości działania organu egzekucyjnego przy dokonywaniu, zawiadomieniem z 15 listopada 2010r., zakwestionowanych czynności egzekucyjnych. Należy podkreślić, co wskazywano powyżej, że prawo do wniesienia skargi na czynności egzekucyjne powstaje wówczas, gdy strona wzrusza czynności natury wykonawczej, czynności faktyczne podejmowane w toku egzekucji, przede wszystkim przez egzekutora. W postępowaniu w sprawie ze skargi na czynności egzekucyjne organu egzekucyjnego, jak słusznie zauważył organ, kontrolą objęta jest jedynie prawidłowość zaskarżonej czynności, a nie działania będące podstawą egzekucji. W związku z powyższym Sąd uznał, że kwestia spełniania przez tytuł wykonawczy wymogów formalnych mogła być jedynie przedmiotem zarzutów, które należało złożyć w ustawowym terminie. Kwestia ta nie może być natomiast przedmiotem skargi na czynności egzekucyjne. Dokonując natomiast oceny prawidłowości zastosowanego środka egzekucyjnego Sąd nie dopatrzył się żadnych uchybień. Zawiadomieniami z [...] listopada 2010 r., organ egzekucyjny zajął na podstawie art. 72 u.p.e.a. wynagrodzenie za pracę należne Skarżącemu. Zajęć dokonano na podstawie wystawionych tytułów wykonawczych, które wraz z tytułami doręczono Skarżącemu 29 listopada 2010r. Sam dokument zajęcia również spełnia wszystkie wymogi formalne, został wystawiony na określonym druku , który odpowiada wzorowi ustalonemu dla tego rodzaju druków w rozporządzeniu Ministra Finansów z 22 listopada 2001 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U., Nr 137, poz. 1541 ze zm.) i podpisany przez pracownika organu egzekucyjnego. Mając powyższe na uwadze zasadnie Minister Finansów uznał, że czynność egzekucyjna została dokonana zgodnie z dyspozycją zawartą w art. 67 i 72 u.p.e.a. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę w oparciu o art. 151 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.