V SA/Wa 865/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący – sędzia WSA Michał Sowiński (spr.) po rozpoznaniu w dniu 12 września 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. F. na pismo Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia ... marca 2018 r. nr ... w przedmiocie informacji o stwierdzonych nieprawidłowościach postanawia odrzucić skargę. W.F. (dalej skarżący) zwrócił się do Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (dalej organ) z wnioskiem o dofinansowanie w ramach działania Modernizacja gospodarstw rolnych. W dniu 14 czerwca 2010 r. pomiędzy skarżącym, a organem zawarta została umowa przyznania pomocy w wysokości 300.000 zł. Przyznana pomoc finansowa w ww. wysokości została wypłacona skarżącemu w dniu 14 października 2011 r. Następnie, organ – w wyniku przeprowadzonej na podstawie § 12 ust. 1 pkt 7 ww. umowy oceny związania celem ze zrealizowaną operacją – w piśmie z dnia [...] marca 2018 r., nr [...] poinformował skarżącego o stwierdzonych nieprawidłowościach i zażądał zwrotu kwoty nienależnie pobranej pomocy. Skarżący złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na powyższe pismo. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Stosownie do art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2017, poz. 2188 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Poddanie wykonywania administracji publicznej kontroli sądu administracyjnego nie oznacza, że cała działalność administracji publicznej została taką kontrolą objęta. Ograniczenie jej zakresu wynika z treści art. 3 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., który enumeratywnie wylicza formy działania administracji publicznej podlegające kontroli sądu administracyjnego. Zgodnie z art. 3 § 2 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23, 868, 996, 1579 i 2138 oraz z 2017 r. poz. 935), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r. poz. 201, 648, 768 i 935), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. poz. 1947, z późn. zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach: - sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego. (art. 3 § 2a p.p.s.a.); - w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 p.p.s.a.). W niniejszej sprawie tą szczególną ustawą jest ustawa z 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz. U z 2017 poz. 1856). Zgodnie z art. 22 ust. 3 ww. ustawy w przypadku gdy nie są spełnione warunki przyznania pomocy podmiot wdrażający informuje wnioskodawcę, w formie pisemnej, o odmowie jej przyznania z podaniem przyczyn odmowy. Natomiast ust. 4 tegoż artykułu wskazuje, że w przypadku, o którym mowa w ust. 3, wnioskodawcy przysługuje prawo wniesienia do sądu administracyjnego skargi na zasadach i w trybie określonych dla aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. W niniejszej sprawie skarżący, w dniu 14 czerwca 2010 r. zawarł umowę z Agencją Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa o przyznanie pomocy w ramach działania Modernizacja gospodarstw rolnych. Na podstawie umowy i w oparciu o pozytywnie zweryfikowany wniosek, skarżącemu wypłacono wnioskowaną pomoc. Następnie, w ramach prowadzonego postępowania organ, zaskarżonym pismem z dnia [...] marca 2018 r., nr [...] poinformował skarżącego o stwierdzonych nieprawidłowościach w ramach ww. działania i wskazał podlegającą zwrotowi kwotę pomocy. Pismem z dnia 13 kwietnia 2018 r. skarżący złożył skargę na ww. pismo. Z powyższego wynika zatem, że skarżący wniósł skargę na akt niepodlegający zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Raz jeszcze należy wskazać, że zgodnie z art. 22 ust. 3 ww. ustawy skarga mogła dotyczyć tylko odmowy przyznania pomocy. Tymczasem w niniejszej sprawie pomoc została przyznana na podstawie umowy z 14 czerwca 2010 r. i wypłacona po pozytywnym rozpatrzeniu wniosku o płatność. Zaskarżone pismo jest natomiast informacją o stwierdzonych nieprawidłowościach, tj. niewypełnieniu warunków umowy, nie zaś odmową przyznania pomocy wydaną na podstawie art. 22 ust. 3 ww. ustawy W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.