V SA/Wa 867/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący - sędzia WSA Małgorzata Rysz po rozpoznaniu w dniu 11 września 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi T. K. na decyzję Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z dnia ... stycznia 2012 r. Nr ... w przedmiocie odroczenia terminu zapłaty nałożonej kary pieniężnej p o s t a n a w i a: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji; W skardze z ... lutego 2012 r. na decyzję Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z dnia ... stycznia 2012 r. w przedmiocie odroczenia terminu zapłaty nałożonej kary pieniężnej Skarżący zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, wskazując iż wykonanie nie ostatecznej decyzji prowadzące do nieodwracalnych skutków prawnych niweczy ochronę, którą strona uzyskuje wskutek wszczęcia postępowania dotyczącego ponownego rozpoznania sprawy i jego ewentualnie korzystnego dla niego wyniku. W szczególności, gdy dotyczy to przypadku decyzji rozpatrywanej w ponownym rozpoznaniu sprawy administracyjnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Wniosek Skarżącego nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (T.j. Dz. U. z 2012 r. Nr 0, poz. 270), dalej: ustawy p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl § 3 ww. przepisu, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Instytucja wstrzymania wykonania ma charakter wyjątkowy. Z reguły wiąże się z obawą wystąpienia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, zaś jej zastosowanie nie może być poprzedzone merytoryczną oceną zasadności skargi lub obawą wystąpienia jakiejkolwiek straty. Podstawową przesłanką wstrzymania, jest wykazanie we wniosku, niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W tym ostatnim wypadku, chodzi o taką szkodę (majątkową a także niemajątkową), kiedy nie będzie możliwe przywrócenie stanu pierwotnego, w szczególności jeśli szkoda nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia. Chodzi zatem o sytuację, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla strony skarżącej lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu lub zdrowiu (v. postanowienie NSA z 20.12.2004 r. Sygn. akt GZ 138/04). Stwierdzić należy, iż katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest zamknięty. Jak wynika z treści przepisu, Sąd może wstrzymać wykonanie decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W związku z tym po stronie skarżącego leży obowiązek wykazania przesłanek, które uzasadniają wstrzymanie wykonania decyzji. Wprawdzie Skarżący powołał się na nieodwracalne skutki prawne jednakże w żaden sposób ich nie przybliżył. Dla wykazania zasadności wniosku nie jest natomiast wystarczające ogólne powołanie się na przesłanki wstrzymania wskazane w art. 61 § 3 ustawy p.p.s.a. Ponadto zauważyć należy, iż w przedmiotowej sprawie wykonanie decyzji związane jest bezpośrednio ze świadczeniem pieniężnym, które ze swej istoty ma charakter odwracalny. W sytuacji ewentualnego wzruszenia decyzji administracyjnej przez Sąd istnieje oczywista możliwość zwrotu nadpłaconych kwot. W konsekwencji należy - zdaniem Sądu - przyjąć, iż strona skarżąca w uzasadnieniu swojego wniosku nie wskazała takich argumentów, które stanowiłyby uzasadnioną podstawę dla zastosowania tymczasowej ochrony w postępowaniu sądowoadministracyjnym, o której mowa w przepisie art. 61 § 3 ustawy p.p.s.a., a tym samym w ocenie sądu nie zachodzą w sprawie przesłanki określone w omawianym przepisie art. 61 § 3 ustawy p.p.s.a., w związku z czym, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny, orzekł jak w sentencji postanowienia.