V SA/Wa 875/16

WyrokWSA w Warszawie2017-04-27

Skład orzekający: Bożena Zwolenik, Mirosława Pindelska, Arkadiusz Tomczak

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy postanowienie Ministra Finansów o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia odwołania od decyzji odmawiającej umorzenia grzywny jest zgodne z prawem, jeśli odwołanie zostało wniesione po upływie 14 dni od doręczenia decyzji organu I instancji?
Ratio decidendi
Minister Finansów prawidłowo stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania, ponieważ odwołanie zostało wniesione po upływie 14 dni od daty doręczenia decyzji organu I instancji. Sytuacja materialna strony skarżącej nie ma wpływu na ocenę terminowości wniesienia odwołania. Strona, która uchybiła terminowi z przyczyn od siebie niezawinionych, może ubiegać się o przywrócenie terminu.
Stan faktyczny
A. B. wniósł o umorzenie grzywny nałożonej mandatem karnym. Wojewoda P. decyzją odmówił umorzenia, a decyzję doręczono skarżącemu 1 grudnia 2015 r. Skarżący wniósł odwołanie 2 lutego 2016 r. Minister Finansów postanowieniem stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Skarżący wniósł skargę do WSA, domagając się uchylenia postanowienia, powołując się na swoją trudną sytuację materialną.
Rozstrzygnięcie
Oddala skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Bożena Zwolenik, Sędzia WSA - Mirosława Pindelska, Sędzia WSA - Arkadiusz Tomczak (spr.), , po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 27 kwietnia 2017 r. sprawy ze skargi A. B. na postanowienie Ministra Finansów z dnia [...] marca 2016 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania; oddala skargę. Zaskarżonym postanowieniem z (...) marca 2016 r., znak: (...), Minister Finansów stwierdził uchybienie terminu do wniesienia przez A. B. (dalej: "Zobowiązany" lub "Skarżący") odwołania od decyzji organu I instancji o odmowie umorzenia grzywny. Zaskarżone rozstrzygnięcie wydane zostało w następującym stanie faktycznym: Pismem z 20 października 2015 r. A. B. zwrócił się do Wojewody P. z wnioskiem o umorzenie należności z tytułu grzywny w wysokości 200 zł, nałożonej mandatem karnym kredytowanym seria (...) nr (...) z (...) lipca 2015 r. Wojewoda P. decyzją z (...) listopada 2015 r., znak: (...), odmówił umorzenia w całości przedmiotowej należności. Rozstrzygnięcie to wraz z pouczeniem o terminie i sposobie wniesienia odwołania doręczono Skarżącemu 1 grudnia 2015 r. Zobowiązany 2 lutego 2016 r. wniósł odwołanie od wskazanej decyzji. Wojewoda P. w trybie samokontroli wynikającym z art. 132 k.p.a, przeanalizował ponownie sprawę uznając, iż decyzja jest słuszna i nie ma podstaw do jej uchylenia lub zmiany, a następnie w na podstawie art. 133 k.p.a. przesłał odwołanie wraz z aktami sprawy Ministrowi Finansów. Minister Finansów zaskarżonym obecnie postanowieniem z (...) marca 2016 r., znak: (...), na podstawie art. 134 k.p.a. stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania. W uzasadnieniu wskazał, że decyzja Wojewody P. została doręczona Zobowiązanemu 1 grudnia 2015 r., natomiast odwołanie od niego zostało wniesione 2 lutego 2016 r. (data stempla pocztowego). Powołując się na art. 129 § 2 k.p.a., który stanowi, że odwołanie wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie, Minister Finansów uznał, że odwołanie zostało wniesione z uchybieniem ustawowo przewidzianego terminu do jego wniesienia. We wniosku skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości. Nie sformułował żadnych zarzutów świadczących o wadliwości kwestionowanego rozstrzygnięcia. Podtrzymał jedynie dotychczasowy wniosek o udzielenie ulgi w spłacie zobowiązania z tytułu grzywny nałożonej mandatem karnym z uwagi na ciężką sytuację materialną. Do skargi dołączony został uwzględniony w toku postępowania sądowego wniosek o przyznanie prawa pomocy oraz zaświadczenie Powiatowego Urzędu Pracy w K. z (...) marca 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. Na wstępie Sąd wyjaśnia, iż uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m.in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r., nr 153, poz. 1269) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.) sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem. W tym zakresie mieści się ocena, czy zaskarżone orzeczenie odpowiada prawu i czy postępowanie prowadzące do jego wydania nie jest obciążone wadami uzasadniającymi wyeliminowanie tego rozstrzygnięcia z obrotu prawnego (ewentualnie – stwierdzenie jego wydania z naruszeniem prawa - art. 145 § 1 p.p.s.a.). Dokonując kontroli legalności zaskarżonego postanowienia Ministra Finansów w granicach kompetencji przysługujących sądowi administracyjnemu na podstawie wskazanych przepisów, Sąd uznał, iż orzeczenie to jest prawidłowe, zaś wskazana w skardze argumentacja nie może doprowadzić do uchylenia kontrolowanego rozstrzygnięcia. Słusznie Minister Finansów - działając na podstawie art. 134 k.p.a. - stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Prawidłowo przy tym wyjaśnił, że zgodnie z art. 129 § 2 k.p.a. odwołanie wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie. Skoro rozstrzygnięcie organu I instancji zostało doręczone Skarżącemu 1 grudnia 2015 r., zaś odwołanie wniesiono 2 lutego 2016 r., Minister Finansów zasadnie uznał, że środek zaskarżenia zostało nadany z uchybieniem ustawowo przewidzianego terminu do jego skutecznego wniesienia. Argumentacja związana z sytuacją materialną Skarżącego nie może zmienić tej okoliczności. O ile Skarżący uchybił terminowi w sposób od siebie nie zawiniony, może starać się o zastosowanie instytucji przywrócenia terminu, o której mowa w art. 58 § 1 i § 2 k.p.a. Z tych przyczyn działając na podstawie art. 151 ustawy p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji wyroku.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło