V SA/Wa 877/12

Referendarz sądowy – Anna Nasiłowska Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 23 kwietnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi A. C. na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] stycznia 2010 r. nr [...] znak [...] w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności z tytułu wspierania działalności rolniczej na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania p o s t a n a w i a : zasądzić ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, na rzecz adwokat M. J., tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu kwotę 553,5 zł (pięćset pięćdziesiąt trzy złote, pięćdziesiąt groszy), w tym tytułem wynagrodzenia kwotę 450 zł (czterysta pięćdziesiąt złotych) i tytułem 23 % podatku od towarów i usług kwotę 103,5 zł (sto trzy złote i pięćdziesiąt groszy). Pismem z dnia 13 lutego 2012 r. ustanowiony z urzędu adwokat – M. J. wniosła o przyznanie wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną z urzędu tj. za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział na rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w sprawie A. C. przeciwko Prezesowi Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w przedmiocie decyzji ustalającej kwotę nienależnie pobranych płatności z tytułu wspierania działalności rolniczej na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania. Pełnomocnik oświadczyła, że koszty pomocy prawnej udzielonej z urzędu nie zostały opłacone w całości ani w części. Mając na względzie powyższe zważono, co następuje. Zgodnie art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a. wyznaczony w ramach przyznanego prawa pomocy pełnomocnik procesowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów i radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrot niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej adwokata określa Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.; dalej "rozporządzenie"). Na mocy § 18 ust. 1 pkt 1 lit. a) rozporządzenia, w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna, stawkę minimalną za czynności adwokata należy obliczyć na podstawie § 6. Stosownie do § 18 ust. 1 pkt 2 lit. a) rozporządzenia stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz za udział w rozprawie przez Naczelnym Sądem Administracyjnym – 75 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli w drugiej instancji nie prowadził sprawy ten sam adwokat– 100 % tej stawki, w obu przypadkach, nie mniej niż 120 zł. W niniejszej sprawie adwokat reprezentowała stronę skarżącą w postępowaniu w pierwszej instancji, a Sąd w wyroku z dnia 3 grudnia 2010 r., zasądził na rzecz adwokata koszty nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu. Po wydaniu wyroku adwokat sporządziła i wniosła skargę kasacyjną od orzeczenia wydanego w pierwszej instancji oraz reprezentowała skarżącego na rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Wobec tego zasądzić należało na jej rzecz wynagrodzenie w wysokości 75% stawki minimalnej wynoszącej w niniejszej sprawie 600 zł, a więc wynagrodzenie w wysokości 450 zł. Jednocześnie stosownie do treści § 2 ust. 3 rozporządzenia, w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, opłaty (...) sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. W związku z powyższym na podstawie art. 250 i art. 258 § 1 i § 2 pkt 8 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.