V SA/Wa 886/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący – Sędzia WSA - Mirosława Pindelska po rozpoznaniu w dniu 16 września 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi B. B. na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] stycznia 2009 r. Nr [...] w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności bezpośrednich do gruntów rolnych; postanawia: odrzucić skargę; Prezes Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa decyzją z [...] stycznia 2009r. utrzymał w mocy decyzję własną z [...] września 2008r. Ww. decyzja Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z [...] stycznia 2009r. została doręczona skarżącej na adres podany we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy (ul. [...]) w trybie art. 44 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.). Przesyłkę zawierającą decyzję dwukrotnie awizowano i doręczono w dniu 17 marca 2009r. Skarżąca, za pośrednictwem Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w dniu 20 maja 2009 r. (data nadania w Urzędzie Pocztowym – karta 10 akt sądowych) złożył skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Zgodnie z art. 53 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi [Dz.U. Nr 153, poz. 1270], dalej – p.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. W przypadku skarżącego termin do wniesienia skargi na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa upłynął w dniu 16 kwietnia 2009 r., natomiast skarga została złożona (nadana), o czym mowa wyżej, w dniu 20 maja 2009 r., czyli po upływie omówionego terminu. W tym miejscu należy zauważyć, iż późniejsze doręczenia decyzji z [...] stycznia 2009r. skarżącej, raz poprzez awizo (data doręczenia 20 kwietnia 2009r.), a następnie do rąk adresatki w dniu 4 maja 2009r. nie mogły wywołać żadnych skutków procesowych, gdyż były one zbędne, ponieważ doręczenie dokonane w dniu 17 marca 2009r. w trybie art. 44 k.p.a. było prawidłowe. Natomiast doręczenia te mogą być traktowane, co najwyżej jako informacja o stanie sprawy. W tej sytuacji, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 cyt. ustawy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji postanowienia.