V SA/Wa 895/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA - Piotr Piszczek, Sędzia WSA - Beata Krajewska (spr.), Sędzia WSA - Jarosław Stopczyński, Protokolant ref.staż. - Magdalena Walkowiak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 grudnia 2015 r. sprawy ze skargi M. G. na postanowienie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] grudnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej. oddala skargę. Prezes Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w decyzji z dnia [...] lipca 2014 r., nr [...], odmawiającej M. G. umorzenia w całości należności przypadających agencjom płatniczym w ramach Wspólnej Polityki Rolnej w ostatnim wierszu akapitu drugiego na stronie pierwszej napisał, iż M. G. złożyła odwołanie za pośrednictwem Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w Z. Wobec oczywistości tej pomyłki, bowiem z akt sprawy jednoznacznie wynikało, iż odwołanie zostało złożone za pośrednictwem Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w O. z/s w P., Prezes Agencji postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2014 r., nr [...], sprostował tę oczywistą omyłkę pisarską. Postanowienie Prezes Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] sierpnia 2014 r. zostało utrzymane w mocy postanowieniem Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] grudnia 2014 r., nr [...], który wskazując na art. 113 § 1 kpa stwierdził, iż wpisanie innego Kierownika Biura Powiatowego ARiMR jako pośredniczącego w przekazaniu odwołania na gruncie rozpoznawanej sprawy było oczywistą omyłką pisarską podlegającą sprostowaniu w trybie tego przepisu. M. G. pismem z dnia [...] stycznia 2015 r. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na postanowienie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] grudnia 2014 r. W uzasadnieniu skargi przedstawiła swoją trudną sytuacje osobistą i finansową oraz wskazała, iż nie ma podstaw do żądania od niej zwrotu pieniędzy, które przeznaczyła na modernizację i rozwój gospodarstwa. Wyraziła rozgoryczenie faktem, iż organy administracji swoje błędy skrywają pod pojęciem omyłki i je bagatelizują a od niej wymagana jest bezbłędność w postępowaniu. W odpowiedzi na skargę Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi wniósł o jej oddalenie zajmując dotychczasowe stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m.in. art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269, z późn. zm.) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.) sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem. W tym zakresie mieści się ocena, czy zaskarżone postanowienie odpowiada prawu i czy postępowanie prowadzące do jego wydania nie jest obciążone wadami uzasadniającymi uchylenie tego rozstrzygnięcia. Mając powyższe na względzie Sąd stwierdził, iż skarga M. G. jest całkowicie niezasadna. W tym postępowaniu Sąd nie jest władny, by kontrolować merytoryczne decyzje dotyczące zobowiązania Skarżącej do zwrotu pobranych środków, a tego dotyczy w zasadzie skarga. Kontroli sądowej podlega wyłącznie zagadnienie prawidłowości zastosowania przez organy art. 113 § 1 kpa w sytuacji, gdy w decyzji Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] lipca 2014 r. wskazano jako organ pośredniczący w przekazaniu odwołania Skarżącej Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w Z. zamiast w O. Art. 113 § 1 kpa stanowi, iż organ administracji publicznej może z urzędu lub na żądanie Strony prostować w drodze postanowienia błędy pisarskie i rachunkowe oraz inne oczywiste omyłki w wydanych przez ten organ decyzjach. W rozpoznawanej sprawie doszło do wpisania w decyzji z dnia [...] lipca 2014 r. innej miejscowości jako siedziby Kierownika Biura Powiatowego ARiMR, niż to wynika ze stanu faktycznego mającego odzwierciedlenie w aktach sprawy. Doszło zatem do oczywistej omyłki w rozumieniu wyżej wymienionego przepisu - to jest do widocznego, niewłaściwego i niezgodnego z zamierzonym użycia wyrazuv- tu nazwy miejscowości. Sprostowanie tej oczywistej omyłki poprzez wpisanie w miejsce błędnej – prawidłowej miejscowości, pozostaje bez wpływu na wynik sprawy merytorcznej, ukształtowany w rozstrzygnięciu decyzji. Analiza sprostowanych treści pozwala na stwierdzenie, że ich zamieszczenie w decyzji było wynikiem niedokładności redakcyjnej organu administracji publicznej, mieszczącym się w pojęciu "innych oczywistych omyłek", o których mowa 113 § 1 kpa. Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, z mocy art. 151 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, oddalił skargę.