V SA/Wa 90/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący – Sędzia WSA Izabella Janson po rozpoznaniu w dniu 24 października 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi V. S.A. z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia (...) listopada 2014 r. nr (...) w przedmiocie obowiązku zapłaty opłaty paliwowej postanawia: sprostować oczywistą omyłkę pisarską w uzasadnieniu postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 września 2018 r. o sygn. akt V SA/Wa 90/18 w ten sposób, że na stronie drugiej uzasadnienia w dziewiątym wersie w miejsce błędnie oznaczonej daty awizacji zamiast: "125 lipca 2018 r." wpisać: "12 lipca 2018 r.". Postanowieniem z dnia 28 września 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę kasacyjną V. S.A. z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia (...) listopada 2014 r. nr (...). Na stronie drugiej uzasadnienia ww. postanowienia Sąd wskazał, iż "korespondencja była podwójnie awizowana (w dniu (...) i 125 lipca 2018 r.)". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm., dalej jako: "p.p.s.a."), sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. W niniejszej sprawie, na stronie drugiej uzasadnienia wyroku pojawił się błąd pisarski polegający na błędnym oznaczeniu daty powtórnej awizacji przesyłki sądowej. Jak wynika z postanowienia, akt sprawy oraz akt administracyjnych, awizacja miała miejsce w dniach 4 lipca 2018 r. oraz w dniu 12 lipca 2018 r. (awizacja powtórna), a nie jak wskazano (omyłkowo) w dniu 125 lipca 2018 r. Wskazuje na to także dalsza część uzasadnienia postanowienie, w którym to Sąd wskazał, iż termin do uzupełnienia braku formalnego upłynął w dniu 25 lipca 2018 r. (tj. 7 dni od daty 18 lipca 2018 r. – data uznania przesyłki za doręczoną). Powyższe stanowi oczywistą omyłkę pisarską. Z tych względów, na podstawie art. 156 § 1 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.