V SA/Wa 900/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący - sędzia WSA Tomasz Zawiślak po rozpoznaniu w dniu 1 czerwca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. K na postanowienie Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia ... marca 2017 r. nr ... w przedmiocie stanowiska wierzyciela w zakresie zgłoszonych zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym postanawia: odrzucić skargę M. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na wskazane w komparycji postanowienie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna. Stosownie do treści art. 3 § 2 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718, zwanej dalej p.p.s.a.), w brzmieniu obowiązującym przed 15 sierpnia 2015 r., sądy administracyjne były uprawnione do orzekania w tym czasie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie. Kognicja sądów w zakresie tych dwóch kategorii orzeczeń nie była ograniczona przedmiotowo. W dniu 15 sierpnia 2015 r. weszła w życie ustawa z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2015 r., poz. 658, zwana dalej ustawa nowelizującą), którą zmieniono między innymi treść art. 3 § 2 pkt 3 p.p.s.a. Zgodnie z aktualnym brzmieniem tego przepisu, sądy administracyjne orzekają w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu. Przepis art. 3 § 2 pkt 3 p.p.s.a., w brzmieniu nadanym ustawą nowelizującą ma zastosowanie jedynie do postępowań wszczętych po dniu wejścia w życie tej ustawy, tj. po 15 sierpnia 2015 r. (art. 2 ustawy nowelizującej). Postępowanie sądowoadministracyjne w niniejszej sprawie zostało wszczęte wraz z wniesieniem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w dniu ... maja 2017 r. Tym samym zastosowanie w niniejszej sprawie znajdzie art. 3 § 2 pkt 3 p.p.s.a. już w znowelizowanym brzmieniu. Zaskarżone postanowienie dotyczy rozpatrzenia zażalenia na postanowienie P. Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia ... grudnia 2015 r. znak: ..., będące stanowiskiem wierzyciela w sprawie zarzutów zobowiązanego w postępowaniu egzekucyjnym prowadzonym przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w B. na podstawie tytułu wykonawczego ... z dnia ... marca 2015 r., wystawionego przez P. Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska. Z tego względu skarga na postanowienie opisane w komparycji niniejszego postanowienia, nie mieści się w kognicji sądu administracyjnego i podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Przepis ten nakłada na Sąd obowiązek odrzucenia skargi jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 w zw. z art. 3 § 2 pkt 3 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji.