V SA/Wa 905/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Beata Blankiewicz-Wóltańska (spr.), Sędzia WSA - Krystyna Madalińska-Urbaniak, Sędzia NSA - Ewa Wrzesińska-Jóźków, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 15 grudnia 2016 r. sprawy ze skargi Z. D. na postanowienie Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji z dnia (...) lutego 2016 r. Nr (...) w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy oddala skargę Przedmiotem skargi, wniesionej przez Z.D. (dalej jako Skarżąca) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, jest postanowienie Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji nr [...] z dnia [...] lutego 2016 r., stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji nr [...] z dnia [...] września 2015 r. Zaskarżone postanowienie zostało wydane w następującym stanie faktycznym: W dniu [...] września 2015 r. Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji decyzją nr [...] odmówił Z.D. umorzenia należności z tytułu abonamentu radiowo-telewizyjnego, wskazując, że4 zebrany w sprawie materiał dowodowy nie uzasadnia spełnienia przesłanek, o których mowa w art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 21 kwietnia 2005 r. o opłatach abonamentowych (Dz., U. z 2013 r., poz. 267 z p. zm.). Decyzja powyższa przesłana została do Strony skarżącej za pomocą poczty w dniu [...] września 2015 r. i odebrana przez Stronę skarżącą w dniu [...] września 2015 r. W dniu [...] września 2015 r. Skarżąca skierowała do organu wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Organ ustalił tym samym - w myśl art. 129 § 2 w zw. z art. 127 § 3 k.p.a. - iż w dniu [...] września 2015 r. upłynął ustawowy termin do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy przez KRRiT. Organ zaskarżonym postanowieniem stwierdził zatem uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji nr [...] z dnia [...] września 2015 r., albowiem Skarżąca złożyła wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy w dniu [...] września 2015 r., a więc z uchybieniem przewidzianego prawem czternastodniowego terminu. Organ wskazał też, że Skarżąca nie wystąpiła z wnioskiem o przywrócenie terminu do wystąpienia z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy. Z.D. skierowała na powyższe postanowienie skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, zarzucając naruszenie przepisów postępowania, które miały istotny wpływ na rozstrzygnięcie sprawy, tj.: art. 134 k.p.a. poprzez jego błędne zastosowanie, art. 129 § 2 k.p.a. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie. W związku z powyższymi zarzutami Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości, jak również o przyznanie Skarżącej kosztów postępowania według norm przepisanych. Skarżąca w uzasadnieniu swojej skargi wskazała, że wniosek złożyła w terminie, a jeśli uchybiła terminowi, to nieznacznie i organ winien przyjąć wniosek do rozpoznania. Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o oddalenie skargi, podnosząc argumenty wyrażane wcześniej w swoim rozstrzygnięciu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z p. zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Natomiast, w myśl art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. Nr 270 z p. zm. – dalej: p.p.s.a.), sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie: 1) uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, jeżeli stwierdzi: a/ naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, b/ naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, c/ inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy; 2) stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach; 3) stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w Kodeksie postępowania administracyjnego lub innych przepisach. Z wymienionych przepisów wynika, iż sąd bada legalność zaskarżonego aktu administracyjnego pod kątem zgodności z prawem materialnym, określającym prawa i obowiązki stron oraz z prawem procesowym, regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej. Jednocześnie, zgodnie z przepisem art. 134 § 1 p.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Oznacza to między innymi, że sąd administracyjny nie musi w ocenie legalności zaskarżonego postanowienia ograniczać się tylko do zarzutów sformułowanych w skardze, ale może wadliwości kontrolowanego aktu podnosić z urzędu (patrz: T. Woś - Postępowanie sądowo-administracyjne, Warszawa 1996 r., str. 224). W tym celu Sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszeń prawa w stosunku do aktów i czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne do końcowego jej załatwienia (art. 135 p.p.s.a.). W rozpoznawanej sprawie Sąd uznał, iż organ administracji publicznej nie naruszył przepisów prawa materialnego w sposób, które miało wpływ na wynik sprawy, nie naruszył również przepisów postępowania w stopniu, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, zatem skarga jako bezzasadna podlega oddaleniu. Za podstawę wyroku Sąd przyjął prawidłowe ustalenia stanu faktycznego dokonane przez Krajową Radę Radiofonii i Telewizji w postanowieniu z dnia [...] lutego 2016 r., stwierdzającym uchybienie terminu do wniesienia odwołania oraz w odpowiedzi na skargę (por. uchwała NSA z 15 lutego 2010 r., sygn. akt II FPS 8/09, dostępna w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych - www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Jak to wynika z akt sprawy, decyzja z dnia [...] września 2015 r. została przesłana do Skarżącej na adres wskazany przez Z.D.. Decyzja została odebrana w dniu [...] września 2015 r., a tym samym dzień [...] września 2015 r. stał się dniem, w którym upływał Skarżącej termin do złożenia wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy. Skarżąca wniosek ten złożyła - za pośrednictwem Poczty - w dniu [...] września 2015 r., zatem postanowienie organu o stwierdzeniu niedopuszczalności odwołania (tu: wniosku o ponowne rozpatrzenie), wydane na mocy art. 134 k.p.a. zostało wydane w zgodzie z przepisami postępowania administracyjnego. Zgodnie z art. 129 § 2 k.p.a. odwołanie wnosi się w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji stronie, a gdy decyzja została ogłoszona ustnie - w dniu jej ogłoszenia stronie. Organ odwoławczy przed rozpoznaniem odwołania pod względem merytorycznym zobowiązany jest w postępowaniu wstępnym zbadać, czy odwołanie jest dopuszczalne oraz czy zostało wniesione w terminie przewidzianym we wskazanym wyżej przepisie. W sytuacji, gdy organ stwierdzi, że odwołanie wniesione zostało z uchybieniem terminu wskazanego w art. 129 § 2 k.p.a., na podstawie art. 134 k.p.a. stwierdza w drodze postanowienia uchybienie terminu do jego wniesienia. Wydanie postanowienia o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia odwołania jest obowiązkiem organu odwoławczego w każdym przypadku, gdy takie uchybienie ma miejsce. Uchybienie terminu jest okolicznością obiektywną i w razie jej wystąpienia organ odwoławczy nie może przystąpić do merytorycznego rozpoznania odwołania, lecz ma obowiązek stwierdzić uchybienie terminu do wniesienia środka zaskarżenia. Sąd stwierdza, że organy uwzględniły całokształt okoliczności sprawy, biorąc zaś pod uwagę powyższe za prawidłowe uznać należy stanowisko organu, że nastąpiło skuteczne doręczenie decyzji pod adresem w niej wskazanym, a skoro Skarżąca złożyła wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy dopiero w dniu [...] września 2015 r., to uchybiła terminowi do złożenia tego środka. Skarżąca ponadto nie złożyła wniosku o przywrócenie terminu, zresztą z treści jej skargi wynika, że uchybienie to było nieznaczne - 1 dzień, a zatem organ winien był je uwzględnić. W ocenie Sądu nie można uznać takiej argumentacji, albowiem nawet jednodniowe uchybienie terminu powoduje, że nie został on zachowany, a tym samym wywołuje skutek wskazany w cyt. przepisach prawa. Jak już wyżej wskazano, aby wyeliminować z obrotu prawnego akt organu administracji publicznej konieczne jest stwierdzenie, że został on wydany z naruszeniem przepisu prawa materialnego wpływającym na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (art. 145 § 1 pkt 1 litera a-c p.p.s.a.). Przez możliwość istotnego wpływania na wynik sprawy należy rozumieć prawdopodobieństwo oddziaływania naruszeń prawa materialnego czy procesowego na treść decyzji (postanowienia), a więc ukształtowanych w niej stosunków administracyjnoprawnych materialnych lub procesowych. Sąd, uchylając z tych powodów decyzję (postanowienie), musi zatem wykazać, że gdyby nie doszło do stwierdzonego w postępowaniu sądowym naruszenia przepisów postępowania, to rozstrzygnięcie sprawy najprawdopodobniej mogłoby być inne (patrz: wyrok NSA z 19 października 2011r., sygn. akt I OSK 915/11, dostępne tamże). Dlatego też zastosowanie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c p.p.s.a. i uchylenie aktu administracyjnego może nastąpić jedynie wówczas, gdy stwierdzone naruszenie przepisów miało lub mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a w takim wypadku rzeczą Sądu jest wykazanie, że uchybienie przepisom prawa przez organ orzekający było tak istotne, że przy poprawnym ich zastosowaniu brzmienie osnowy decyzji (postanowienia) byłoby lub mogłoby być inne. Sąd nie stwierdził również innych, wskazywanych w treści skargi, naruszeń przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego. Mając powyższe na względzie, należy stwierdzić, że zaskarżone postanowienie odpowiada prawu i skarga podlega oddaleniu jako niezasadna. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji wyroku.