V SA/Wa 91/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący – Sędzia WSA Mirosława Pindelska po rozpoznaniu w dniu 21 lutego 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] na decyzję Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji z dnia [...] czerwca 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia opłaty abonamentowej postanawia: odrzucić skargę. M.W. (dalej: "Skarżąca") wystąpiła do Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji z wnioskiem o umorzenie obciążających ją zaległości w płatności opłaty abonamentowej. Po rozpatrzeniu wniosku KRRiT, decyzją z dnia [...] czerwca 2017 r. nr [...] odmówiła umorzenia tych zaległości. Pismem z dnia [...] grudnia 2017 r. Skarżąca złożyła na tę decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Stosownie do treści art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.; dalej: "p.p.s.a."), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Środkiem zaskarżenia przysługującym od decyzji KRRiT (wydanej jako decyzja I instancji) jest wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, jednak przepis art. 52 § 3 p.p.s.a (w brzmieniu obowiązującym od 1 czerwca 2017 r.) pozwala na wniesienie skargi z jego pominięciem. Stanowi bowiem, iż "jeżeli stronie przysługuje prawo do zwrócenia się do organu, który wydał decyzję z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, strona może wnieść skargę na tę decyzję bez skorzystania z tego prawa". Nowelizując art. 52 § 3 p.p.s.a. ustawodawca wprowadził możliwość wyboru przez stronę sposobu zaskarżenia aktu wydanego w I instancji przez organ nie mający nad sobą organu wyższego stopnia. Można to więc zrobić albo poprzez złożenie do organu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy albo poprzez wniesienie skargi do sądu administracyjnego. Treść tego przepisu nie pozostawia też wątpliwości, że chociaż do strony należy decyzja, jaką drogę zaskarżenia wybrać, to jednak skorzystanie z jednego trybu zaskarżenia danego aktu wyklucza możliwość skorzystania z drugiego trybu. Niedopuszczalna jest więc sytuacja, że to samo rozstrzygnięcie strona skarży zarówno w drodze postępowania przed organem administracji, jak i w drodze postępowania przed sądem administracyjnym. Strona musi bowiem dokonać wyboru między dwiema wykluczającymi się możliwościami. Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy wskazać należy, że pismem z dnia [...] października 2017 r. skarżąca zwróciła się do KRRiT z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją tego organu z dnia [...] czerwca 2017 r. Postanowieniem z dnia [...] listopada 2017 r. nr [...] KRRiT stwierdziła wniesienie tego środka zaskarżenia z uchybieniem terminu. Postanowienie zostało doręczone Skarżącej w dniu [...] listopada 2017 r. Dopiero wówczas, w piśmie z dnia [...] grudnia 2017 r., nadanym za pośrednictwem Poczty Polskiej w dniu [...] grudnia 2017 r., Skarżąca wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na ww. decyzję KRRiT z dnia [...] czerwca 2017 r. Wymaga zaznaczenia, iż treść pouczenia zawartego w zaskarżonej decyzji dowodzi, iż organ prawidłowo poinstruował Skarżącą o przysługujących jej alternatywnie środkach zaskarżenia. W ocenie Sądu opisane okoliczności powodują niedopuszczalność wszczęcia postępowania sądowoadministracyjnego. Skoro bowiem skarżąca skorzystała ze środka zaskarżenia, jakim jest wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją KRRiT z dnia [...] czerwca 2017 r., to niestety nie mogła następnie wnieść skargi do sądu administracyjnego w odniesieniu do tego aktu. W myśl art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Sąd odrzuci skargę jeżeli z przyczyn inne niż określone w pkt 1-5a jej wniesienie jest niedopuszczalne. Niedopuszczalność wniesienia skargi ma miejsce m.in. wówczas, gdy ustawodawca uczynił z niej jeden z wzajemnie wykluczających się środków zaskarżenia, a strona ze środka alternatywnego już skorzystała. Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 52 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.