V SA/Wa 918/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: przewodniczący – Sędzia WSA – Piotr Kraczowski po rozpoznaniu w dniu 30 maja 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.P. na postanowienie Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. z dnia [...] lutego 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania w sprawie przyznania płatności bezpośrednich do gruntów rolnych postanawia: 1. umorzyć postępowanie sądowe; 2. zasądzić od Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. na rzecz A.P. kwotę 357 zł (trzysta pięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego, w tym kwotę 100 zł (sto złotych) tytułem zwrotu uiszczonego wpisu sądowego oraz kwotę 257 zł (dwieście pięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego. A.P. pismem z dnia 27 marca 2014 r. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na postanowienie Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. z dnia [...] lutego 2014 r. nr [...]. Skarżąca reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika procesowego zwróciła się o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającego postanowienia organu I instancji jak również o zasądzenie kosztów postępowania w tym kosztów zastępstwa procesowego wg norm przepisanych. Postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2014 r. nr [...] Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego ARiMR uchylił ww. postanowienie oraz poprzedzające rozstrzygnięcie organu I instancji. W odpowiedzi na skargę Prezes ARiMR wniósł o umorzenie postępowania sądowego w związku z uwzględnieniem przez organ skargi w całości w trybie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012 poz. 270 t.j.) - dalej: p.p.s.a. Organ administracyjny wskazał, iż decyzją z dnia [...] kwietnia 2014 r. nr [...] uchylono zaskarżone rozstrzygnięcie wraz z postanowieniem organu I instancji uznając skargę za zasadną w całości. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 54 § 3 ustawy p.p.s.a. organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Jak wynika z treści odpowiedzi na skargę oraz załączonego postanowienia z dnia 2 kwietnia 2014 r. organ administracyjny uchylił w całości zaskarżone rozstrzygnięcie oraz decyzję organu I instancji uwzględniając tym samym żądanie strony skarżącej. Wobec wyeliminowania z obrotu prawnego zaskarżonego postanowienia, a tym samym uwzględnienia żądania skargi w całości, dalsze prowadzenie postępowania sądowoadministracyjnego w rozpatrywanej sprawie stało się bezprzedmiotowe. W myśl art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie (poza wypadkami wskazanymi w pkt 1 i 2 powołanego artykułu), z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Wobec powyższego, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w pkt 1 sentencji. Stosownie do art. 201 § 1 p.p.s.a. w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3 p.p.s.a., skarżącemu przysługuje od organu zwrot kosztów postępowania, przy czym przez koszty podlegające zwrotowi należy rozumieć koszty niezbędne do celowego dochodzenia praw (art. 200 p.p.s.a.). Do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego w świetle art. 205 § 2 p.p.s.a. zalicza się ich wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata lub radcy prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony. Skarżąca reprezentowana była przez adwokata, a zatem przez przepisy odrębne, o jakich mowa w cyt. przepisie należy rozumieć m.in. rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. 2013 poz. 461 j.t.), cytowane dalej jako rozporządzenie. W świetle § 2 ust. 1 tego rozporządzenia, zasadzając opłatę za czynności adwokata z tytułu zastępstwa procesowego, sąd bierze pod uwagę niezbędny nakład pracy pełnomocnika, a także charakter sprawy i wkład pracy pełnomocnika w przyczynieniu się do jej wyjaśnienia i rozstrzygnięcia. Zgodnie z ust. 2 powołanego paragrafu, podstawę zasądzenia opłaty, o której mowa w ust. 1, stanowią stawki minimalne określone w rozdziałach 3-5. W § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia stawka minimalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w innej sprawie, niż określonej w lit. a) i lit. b) powołanego przepisu, wynosi 240 złotych. Mając na uwadze przedmiot niniejszej sprawy przyjąć należy, że stawka w powyższej kwocie będzie stanowiła podstawę zasądzenia opłaty, o której mowa w § 2 ust. 2 rozporządzenia. W tym stanie rzeczy Sąd umorzył postępowanie na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Koszty postępowania Sąd zasądził na podstawie art. 200, art. 201 p.p.s.a. oraz § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia. Zasądzona kwota kosztów postępowania obejmuje zwrot wpisu od skargi, minimalną stawkę opłaty dla pełnomocnika skarżącego oraz zwrot opłaty skarbowej od pełnomocnictwa.