V SA/Wa 919/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący - sędzia WSA Joanna Zabłocka po rozpoznaniu w dniu 25 kwietnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi E. Sp. z o.o. w W. na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia ... stycznia 2013 r. Nr ... w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie zwolnionego zabezpieczenia z tytułu zaliczkowej refundacji wywozowej postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji Decyzją z dnia ... stycznia 2013 r. nr ... Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi utrzymał w mocy decyzję organu I instancji ustalającą wobec E. Sp. z o.o. kwotę nienależnie zwolnionego zabezpieczenia z tytułu zaliczkowej refundacji wywozowej w wysokości ... zł wypłaconej przez Agencję Rynku Rolnego do wniosku WPR1 nr ... z dnia ... października 2004 r. oraz nakładającą na ww. Spółkę obowiązek zwrotu tej kwoty wraz z odsetkami od dnia zwolnienia zabezpieczenia do dnia poprzedzającego dzień zapłaty. Pismem z dnia ... lutego 2013 r. Skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania w całości zaskarżonej decyzji Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z ... stycznia 2013 r. W uzasadnieniu wniosku skarżąca Spółka wskazała, iż wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody Skarżącej, a co ważniejsze spowodowałoby trudne do odwrócenia skutki biorąc pod uwagę wysokość żądanej przez organ do zwrotu kwoty powiększonej o odsetki. Skarżąca powołała się na trudną sytuację finansową wskazując, iż wynik finansowy za rok obrachunkowy 2012 zamknął się stratą. Podkreśliła przy tym, iż zaskarżona decyzja jest jedną z kilku decyzji zobowiązujących Skarżącą do zwrotu podobnej wielkości kwot w analogicznych stanach faktycznych. Wyjaśniła również, iż w związku z toczącymi się postępowaniami z udziałem Skarżącej, zwróciła się ona za wiedzą i akceptacją organu do Ambasadora K. w Polsce o pomoc prawną, celem rozwiązania powstałych w sprawie wątpliwości prawnych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał, co następuje: Stosownie do treści art. 61 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (T.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej ustawy p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl § 3 ww. przepisu, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności. Rozstrzygając w oparciu o art. 61 § 3 ustawy p.p.s.a. sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych zawartym w wymienionym przepisie. Instytucja wstrzymania wykonania ma bowiem charakter wyjątkowy i jej zastosowanie może mieć miejsce wyłącznie w sytuacji stwierdzenia, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdyby akt lub czynność zostały wykonane. Zgodnie z poglądami doktryny i orzecznictwa przy rozpoznawaniu przesłanki niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody należy przyjąć, że chodzi o taką szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowania, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Oceniając wniosek strony, przy uwzględnieniu podniesionych w nim okoliczności, należało uznać, iż strona skarżąca uprawdopodobniła, że wykonanie zaskarżonej decyzji na obecnym etapie postępowania, może spowodować niebezpieczeństwo wyrządzenia jej znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Sąd miał tutaj przede wszystkim na uwadze znaczną kwotę stanowiącą przedmiot postępowania (... zł wraz z odsetkami) jak również okoliczność prowadzenia przed tutejszym Sądem kilku innych spraw o analogicznych stanach faktycznych. W ocenie Sądu ewentualne zablokowanie środków pieniężnych strony skarżącej w tak znacznej kwocie wskutek wdrożonej przez wierzyciela egzekucji należności może naruszyć jej dalsze funkcjonowanie i z całą pewnością znacząco zachwieje płynnością finansową Skarżącej, która jak wynika z uzasadnienia złożonego wniosku rok obrotowy 2012 zamknęła stratą finansową. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 61 § 3 i 5 ustawy p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.