V SA/Wa 93/10

Referendarz sądowy Anna Michałowska Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 12 sierpnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi K. S. na decyzję Dyrektora ... Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. z dnia ... września 2009 r. Nr ... w przedmiocie odmowy przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego p o s t a n a w i a: przyznać prawo pomocy w zakresie całkowitym tj. 1. zwolnić od kosztów sądowych; 2. ustanowić adwokata z urzędu, o którego wyznaczenie zwrócić się do Okręgowej Rady Adwokackiej w W.. W dniu ... lipca 2010 r. skarżący wystąpił na urzędowym formularzu PPF z wnioskiem o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. W uzasadnieniu wniosku oraz oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wskazał, iż w obecnym roku nie uzyskał żadnych dochodów z działalności rolniczej, będącej jedynym źródłem jego utrzymania. Posiada mieszkanie o pow. ... m² oraz nieruchomość rolną o pow. ... ha. Ponadto z przedmiotów wartościowych posiada wyłącznie samochód dostawczy furgon z ... r. Ponadto skarżący wskazał, iż nieruchomość rolna została nabyta w systemie ratalnym, w ... r. jest to kwota ... zł, a ziemia jest klasy ..., gdzie nieużytki rolne stanowią około ... ha. W dodatkowym oświadczeniu złożonym na wezwanie skarżący wskazał, iż jako rolnik inwestuje wiosną, a plony zbiera jesienią i wtedy ma dochody. Jego obecna ciężka sytuacja materialna wynikła z faktu, iż do dziś nie otrzymał należnych płatności obszarowych oraz uzupełniających do gruntów rolnych, które są istotne gdyż otrzymuje je w okresie braku dochodów z rolnictwa. Działalność gospodarczą skarżący zawiesił w grudniu 2004 r. ze względu na nieopłacalność. Skarżący jest kawalerem, prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. W okresie wegetacyjnym zamieszkuje na wsi, gdzie opłaca wyłącznie prąd i podatki od nieruchomości (okresowo). Nie ponosi żadnych innych kosztów utrzymania. W załączeniu skarżący nadesłał wyciąg z rachunku bankowego, potwierdzający brak zgromadzonych na nim środków pieniężnych. Rozpoznając wniosek zważyć należało, co następuje: Zasadą postępowania sądowoadministracyjnego jest - zgodnie z art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późniejszymi zmianami) - dalej ustawy p.p.s.a. - ponoszenie przez Strony kosztów postępowania związanych ze swym udziałem w sprawie. Przyznanie prawa pomocy ze środków publicznych jest instytucją wyjątkową i następuje tylko w przypadkach określonych w cytowanej ustawie, po spełnieniu przez stronę określonych przesłanek. Przesłanki te są każdorazowo odnoszone do stanu majątkowego osoby ubiegającej się o przyznanie rzeczonego prawa. Treść i warunki przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym określa art. 245 §2 i art. 246 §1 pkt 1 ustawy p.p.s.a. W myśl art. 245 §2 ustawy p.p.s.a. prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Prawo pomocy w zakresie całkowitym, zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy p.p.s.a, zostaje przyznane osobie fizycznej, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Biorąc pod uwagę znajdujące się w aktach sprawy oświadczenia o stanie majątkowym i porównując je z obciążeniem wynikającym z obowiązku uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej oraz zastępstwa profesjonalnego pełnomocnika oraz wobec faktu, iż skarga kasacyjna musi być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego (art. 175 § 1 ustawy p.p.s.a), należało uznać, iż w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki do udzielenia skarżącemu prawa pomocy w żądanym zakresie. Skarżący nie uzyskuje obecnie żadnych dochodów z prowadzonego gospodarstwa rolnego, nie posiada przedmiotów wartościowych ani oszczędności pieniężnych. We własnym zakresie zaspokaja swoje potrzeby życiowe (wyżywienie, leki). Z tych względów oraz kierując się zapewnieniem mu prawa do sądu należało uznać, iż zarówno udział adwokata w sprawie jak i zwolnienie od kosztów sądowych jest uzasadnione. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w sentencji postanowienia.