V SA/Wa 932/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący – sędzia WSA Michał Sowiński po rozpoznaniu w dniu 20 października 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu od postanowienia referendarza sądowego z 21 lipca 2010 r. w sprawie ze skargi I.R. na decyzję Ministra Finansów z dnia ... lutego 2010 r. Nr ... w przedmiocie umorzenia w części należności z tytułu opłaty legalizacyjnej; postanawia: - odmówić przywrócenia terminu. Postanowieniem z 21 lipca 2010 r. referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie rozpoznając wniosek I. R. (zwanej dalej: skarżącą) o przyznanie prawa pomocy przyznał skarżącej prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata oraz odmówił przyznania prawa pomocy w pozostałym zakresie. Zarządzeniem z ... sierpnia 2010 r. ustanowiony w sprawie pełnomocnik skarżącej został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie ... zł, który skarżąca uiściła w ustawowym terminie do jego uiszczenia. Pismem z ... sierpnia 2010 r. skarżąca wniosła cyt. "...". Powyższe pismo zarządzeniem sędziego sprawozdawcy z ... września 2010 r., zostało uznane jako sprzeciw od postanowienia referendarza sądowego z 21 lipca 2010 r., wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jego wniesienia. W związku z faktem uiszczenia przez skarżącą w sprawie żądanego wpisu sądowego od skargi w kwocie ... zł, zarządzeniem z ... września 2010 r. zwrócono się do pełnomocnika skarżącej, o udzielenie informacji czy nadal podtrzymuje wniosek o przywrócenie terminu do złożenia sprzeciwu wraz ze złożonym sprzeciwem od postanowienia referendarza sądowego z 21 lipca 2010 r., którym przyznano skarżącej prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata i odmowy przyznania prawa pomocy w pozostałym zakresie wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jego wniesienia – w terminie 7 dni pod rygorem skutków procesowych. W przypadku podtrzymania złożonego sprzeciwu wezwano pełnomocnika skarżącej o: - udzielenie informacji, od kiedy ustała, w przypadku skarżącej, przyczyna uchybienia terminu do wniesienia sprzeciwu – należy podać konkretną datę; - wskazanie okoliczności uprawdopodabniających brak winy skarżącej w uchybieniu terminu do wniesienia sprzeciwu poprzez nadesłanie stosownych dokumentów (np. dokumentacji medycznej, zaświadczeń lekarskich i innych) mogących uprawdopodobnić brak winy skarżącej w dochowaniu ustawowego terminu. Pismem z ... września 2010 r., pełnomocnik skarżącej udzielając odpowiedzi na powyższe wezwanie oświadczył, iż skarżąca podtrzymała wniosek o przywrócenie terminu do złożenia sprzeciwu wraz ze złożonym sprzeciwem. Wyjaśnił również, iż przyczyna uchybienia terminu do wniesienia sprzeciwu ustała w dniu jego nadania pocztą tj. ... sierpnia 2010 r., zaś okolicznością nie dochowania terminu był fakt uzasadniony koniecznością korzystania przez skarżącą w zakresie wysyłania poczty z pomocy osób trzecich a przeszkoda w postaci braku możności osobistego wysłania poczty ustała dopiero w dniu nadania. Do pisma z ... września 2010 r. pełnomocnik skarżącej załączył zaświadczenie lekarskie z ... września 2010 r., z którego m.in. wynika, iż skarżąca porusza się przy pomocy sprzętu ortopedycznego (kule). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: W pierwszej kolejności Sąd stwierdza, że złożenie w niniejszej sprawie sprzeciwu nastąpiło z naruszeniem ustawowego terminu. Jak wynika z akt sprawy odpis postanowienia referendarza sądowego z 21 lipca 2010 r. został doręczony skarżącej w dniu 30 lipca 2010 r., zaś sprzeciw od tego postanowienia został przez skarżącą wniesiony 25 sierpnia 2010 r. (data nadania) tj. po upływie siedmiodniowego terminu określonego w art. 259 § 1 ustawy z 30 08 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej: p.p.s.a. Stosownie do treści art. 86 § 1 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Jednocześnie zgodnie z treścią art. 87 § 1, §2 i § 4 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Zgodnie z ugruntowaną linią orzeczniczą Naczelnego Sądu Administracyjnego, brak winy w uchybieniu terminu można przyjąć tylko wtedy, gdy strona nie mogła przeszkody usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy i przy braniu pod uwagę także uchybień spowodowanych nawet niewielkim niedbalstwem. Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i może mieć miejsce tylko wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Nie stanowią bowiem przesłanki uzasadniającej przywrócenie terminu podnoszone przez pełnomocnika skarżącej okoliczności, sprowadzające się do niemożności nadania, przez skarżącą, drogą korespondencyjną w terminie sprzeciwu, z uwagi na konieczność korzystania z pomocy osób trzecich przy wysyłaniu korespondencji. W tym miejscu Sąd zauważa, iż w prowadzonym wcześniej postępowaniu w przedmiocie prawa pomocy skarżąca osobiście podejmowała kierowaną do niej korespondencję i terminowo wykonywała zarządzenia referendarza, czego przykładem jest wezwanie z ... czerwca 2010 r. o nadesłanie wyciągów i wykazów z posiadanych rachunków bankowych, w odpowiedzi na które skarżąca w zakreślonym terminie nadesłała posiadane przez siebie dokumenty. Również wezwanie o podanie wartości przedmiotu zaskarżenia z ... kwietnia 2010 r. skarżąca odebrała ... maja 2010 r. i w ustawowym, siedmiodniowym terminie udzieliła na nie odpowiedzi. Nie bez znaczenia jest również w tym zakresie uiszczenie przez skarżącą w zakreślonym terminie wpisu sądowego co świadczy o tym, iż skarżąca nie miała problemu z terminowym kierowaniem do Sądu korespondencji. Mając powyższe na uwadze, w ocenie Sądu, pełnomocnik skarżącej nie wykazał aby w terminie od ... lipca 2010 r. tj. od dnia doręczenia postanowienia referendarza sądowego z 21 lipca 2010 r. do ... sierpnia 2010 r. skarżąca nie była w stanie w ustawowym terminie wnieść sprzeciwu do Sądu. Nie zostało bowiem wykazane aby w tym okresie stan zdrowia skarżącej uniemożliwiał jej samodzielnych działań przy wysyłaniu korespondencji. We wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu nie wykazano, iż wykonując wcześniejszą korespondencję kierowaną do Sądu skarżąca korzystała z pomocy osób trzecich. Także dokumentacja medyczna załączona do sprawy przy piśmie z ... września 2010 r. nie wskazuje, iż w okresie tym nastąpiło pogorszenie stanu zdrowia skarżącej. Załączone zaświadczenie lekarskie świadczy tylko o ogólnym stanie zdrowia skarżącej i o konieczności korzystania przez nią z pomocy sprzętu ortopedycznego. Mając powyższe okoliczności sprawy na uwadze przyjąć należy, iż w sprawie nie zostały uzasadnione okoliczności przemawiające za przywróceniem terminu do wniesienia sprzeciwu. W tym miejscu należy również wyjaśnić, iż jako kryterium braku winy w uchybieniu terminu procesowego należy przyjąć obiektywny miernik staranności jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy. Przywrócenie terminu może nastąpić wtedy, gdy uchybienie nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Wniosek skarżącej przedłożony przez pełnomocnika skarżącej nie zawiera żadnych innych danych uprawdopodabniających brak zawinienia. W szczególności nie wskazuje, iż istniała przeszkoda niezależna od skarżącej przez cały czas biegu terminu do wniesienia sprzeciwu. W tej sytuacji, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji.