V SA/Wa 933/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Krystyna Madalińska-Urbaniak, Sędzia WSA - Arkadiusz Tomczak (spr.), Sędzia WSA - Bożena Zwolenik, Protokolant referent - Maryla Wiśniewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 kwietnia 2017 r. sprawy ze skargi [...] Sp. z o.o. z siedzibą w [...] na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] lutego 2016 r. nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji w części i odmowy przyznania środków finansowych dla wstępnie uznanych grup producentów; oddala skargę. Zaskarżoną przez G. N. Sp. z o.o. w D. (dalej: "Skarżąca", "Grupa", "Spółka" lub "Strona") decyzją z [...] lutego 2016 r. Nr [...] Prezes Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (dalej: "Prezes ARiMR", "organ II instancji" lub "organ odwoławczy") uchylił decyzję Dyrektora K. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (dalej: "Dyrektor" lub "organ I instancji") z [...] września 2015 r. nr [...] w części dotyczącej odmowy przyznania pomocy na pokrycie części kwalifikowanych kosztów inwestycji ujętych w zatwierdzonym planie dochodzenia do uznania i nałożenia kary finansowej na pokrycie części kwalifikowanych kosztów inwestycji ujętych w zatwierdzonym planie dochodzenia do uznania, przyznał dodatkową pomoc finansową na pokrycie części kwalifikowanych kosztów inwestycji ujętych w zatwierdzonym planie dochodzenia do uznania w wysokości 1.564.921,50 zł za drugie półrocze piątego roku realizacji planu dochodzenia do uznania oraz odmówił przyznania wnioskowanej kwoty pomocy na pokrycie części kwalifikowanych kosztów inwestycji ujętych w zatwierdzonym planie dochodzenia do uznania w wysokości 1.564.921,50 zł. Zaskarżona decyzja została wydana w następującym stanie faktycznym: Na podstawie decyzji z [...] grudnia 2009 r. nr [...] Marszałek Województwa K. dokonał wstępnego uznania G. N. Sp. z o. o. W dniu [...] kwietnia 2015 r. Strona złożyła wniosek o przyznanie pomocy finansowej na pokrycie kosztów związanych z utworzeniem grupy producentów i prowadzeniem działalności administracyjnej oraz na pokrycie części kwalifikowanych kosztów inwestycji ujętych w zatwierdzonym planie dochodzenia do uznania (dalej również "PDU") za okres od 1 lipca 2014 r. do 31 grudnia 2014 r., tj. II półrocze piątego roku realizacji zatwierdzonego planu dochodzenia do uznania. W dniach od 18 do 28 sierpnia 2015 r. inspektorzy Biura Kontroli na Miejscu K. Oddziału Regionalnego ARiMR przeprowadzili kontrolę w siedzibie Grupy. Z przeprowadzonych czynności kontrolnych sporządzono protokół. Decyzją z [...] września 2015 r. organ I instancji przyznał pomoc finansową dla wstępnie uznanej grupy producentów owoców i warzyw w zmniejszonej wysokości, w tym: - pomoc finansową na pokrycie kosztów związanych z utworzeniem grupy producentów i prowadzeniem działalności administracyjnej w wysokości 342.874,92 zł, - pomoc finansową na pokrycie części kwalifikowanych kosztów inwestycji ujętych w zatwierdzonym planie dochodzenia do uznania w wysokości 35.260.678,50 zł, wynikającej z pomniejszenia płatności o kwotę 1.564.921,50 zł oraz nałożenia kary finansowej w wysokości 1.564.921,50 zł. Strona złożyła odwołanie od decyzji Dyrektora z [...] września 2015 r. w zakresie: - nałożenia kary finansowej w wysokości 1.564.921,50 zł, - nieuwzględnienia jej wniosku o przyznanie pomocy na pokrycie części kwalifikowanych kosztów inwestycji ujętych w zatwierdzonym planie dochodzenia do uznania w związku z uznaniem przez organ I instancji, że koszty związane z nabyciem gruntów w D. za kwotę 299.750 zł netto oraz w K. za kwotę 1.786.812 zł netto nie mogą stanowić podstawy do naliczenia kwoty pomocy finansowej. Organowi I instancji Grupa zarzuciła: I. błędną wykładnię przepisów rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 12 lipca 2013 r. w sprawie szczegółowych warunków przyznawania pomocy finansowej wstępnie uznanej grupie producentów owoców i warzyw oraz wykazu kwalifikowanych kosztów inwestycji ujętych w zatwierdzonym planie dochodzenia do uznania (Dz. U. z 2013 r. poz. 872) i w konsekwencji odmowę przyznania pomocy finansowej na pokrycie części kosztów inwestycji, II. naruszenie art. 8 k.p.a., poprzez akceptację niezgodności działania Strony w wyniku pozytywnego opiniowania zmian planu dochodzenia do uznania. Skarżąca wniosła o: - uchylenie decyzji organu I instancji i rozstrzygnięcie co do istoty sprawy, lub w przypadku nieuwzględnienia wniosku: - uchylenie decyzji organu I instancji w zaskarżonym zakresie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania temu organowi. Po rozpoznaniu wniesionego odwołania Prezes ARiMR: - uchylił zaskarżoną decyzję w części dotyczącej odmowy przyznania pomocy na pokrycie części kwalifikowanych kosztów inwestycji ujętych w zatwierdzonym planie dochodzenia do uznania i nałożenia kary finansowej na pokrycie części kwalifikowanych kosztów inwestycji ujętych w zatwierdzonym planie dochodzenia do uznania, oraz: - przyznał dodatkową pomoc finansową na pokrycie części kwalifikowanych kosztów inwestycji ujętych w zatwierdzonym planie dochodzenia do uznania w wysokości 1.564.921,50 zł za II półrocze piątego roku realizacji planu dochodzenia do uznania, - odmówił przyznania wnioskowanej kwoty pomocy na pokrycie części kwalifikowanych kosztów inwestycji ujętych w zatwierdzonym planie dochodzenia do uznania w wysokości 1.564.921,50 zł. Uzasadniając podjęte rozstrzygnięcie organ II instancji wskazał, że Grupa w dniu 29 czerwca 2010 r. zakupiła za cenę 299.750 zł nieruchomość: działkę nr [...] o powierzchni 2,8524 ha położoną w D., w tym grunty poza budynkami jako grunty wolne (akt notarialny Repertorium A numer [...] z dnia [...] czerwca 2010 r.). W dniu [...] czerwca 2010 r. zakupiła natomiast prawo użytkowania wieczystego nieruchomości gruntowej oznaczonej jako działki nr [...], [...] i [...] o łącznej powierzchni 1,8728 ha, położonej w K., w tym prawo wieczystego użytkowania gruntu niezabudowanego za kwotę 1.799.800 zł (akt notarialny Repertorium A numer [...] z dnia [...] czerwca 2010 r.). Prezes ARiMR podkreślił, że w pierwotnej wersji zatwierdzonego planu dochodzenia do uznania wskazane inwestycje zostały zaplanowane do realizacji w I połowie drugiego roku dochodzenia do uznania, tj. w okresie od 1 stycznia 2011 roku do 30 czerwca 2011 r. W dniu [...] maja 2011 r. Strona zwróciła się z wnioskiem o zmianę planu dochodzenia do uznania między innymi w zakresie przeniesienia realizacji inwestycji: "Zakup gruntów w D." oraz inwestycji: "Zakup gruntów w K." na I połowę trzeciego roku realizacji planu. Zaproponowana zmiana została zaakceptowana przez Dyrektora K. Oddziału Regionalnego ARiMR, o czym pismem z dnia [...] czerwca 2011 r. organ I instancji poinformował Grupę. W dniu [...] listopada 2011 r. na wniosek Strony z [...] października 2011 r. Dyrektor pozytywnie zaopiniował kolejną zmianę planu dochodzenia do uznania polegającą między innymi na przeniesieniu realizacji inwestycji zakupu gruntów w D. na II połowę piątego roku realizacji planu dochodzenia do uznania oraz zakupu gruntów w K. na II połowę trzeciego roku dochodzenia do uznania. Prezes ARiMR wskazał, że z przepisów rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiającego wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych (Dz.Urz.UE.L 299 z 16 listopada 2007 r., str. 1, z późn. zm.), które zostało zastąpione od 1 stycznia 2014 r. rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiającym wspólną organizację rynków produktów rolnych oraz uchyliło rozporządzenia Rady (EWG) nr 922/72. (EWG) nr 234/79, (WE) nr 1037/2001 i (WE) nr 1234/2007 (Dz.Urz.UE.L 347/671 z dnia 20 grudnia 2013 r. oraz aktu wykonawczego, tj. rozporządzenia Komisji (UE) nr 543/2011 z dnia 7 czerwca 2011 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do sektora owoców i warzyw oraz sektora przetworzonych owoców i warzyw (Dz.Urz.UE.L 157 z 15 czerwca 2011 r., str. 1, zwane dalej "rozporządzeniem nr 543/2011"), wynika, iż całe działanie Grupy musi być uregulowane w zapisach PDU. Zarówno ustawodawca unijny, jak i krajowy w sposób szczegółowy uregulowali kwestie elementów niezbędnych w PDU oraz procedurę ich zmian. Organ II instancji podkreślił, że nie można uznać za prawidłowe postępowania Grupy, które polegało na zmianie planu dochodzenia do uznania w zakresie przeniesienia okresu realizacji inwestycji, która faktycznie została już zrealizowana. W konsekwencji, organ odwoławczy po rozpatrzeniu i dokonanej analizie zgromadzonej w sprawie dokumentacji uznał, że organ I instancji słusznie odmówił przyznania Grupie pomocy finansowej w wysokości 1.564.921,50 zł na realizację inwestycji, w tym: 299.750 zł z tytułu zakupu gruntów w D. i 1.799.800 zł z tytułu zakupu gruntów w K., które zostały zrealizowane w I połowie pierwszego roku realizacji PDU, a w planie dochodzenia do uznania zostały ujęte do realizacji: - w przypadku zakupu gruntów w D.- w II półroczu piątego roku (w pierwotnej wersji planu w I połowie drugiego roku), - w przypadku zakupu gruntów w K. - w II półroczu trzeciego roku (w pierwotnej wersji planu w I połowie drugiego roku). Ponadto w ocenie organów administracji do kwalifikowanych kosztów inwestycji Strona nie mogła zaliczyć wydatków na nabycie prawa użytkowania wieczystego gruntu. Organ odwoławczy stwierdził, że w przepisach rozporządzenia wyraźnie rozróżniono własność od użytkowania wieczystego gruntu. W załączniku do rozporządzenia nie przewidziano, by kosztem kwalifikowanym były należności związane z użytkowaniem wieczystym. Skoro zatem tworząc wykaz kosztów kwalifikowanych, prawodawca nie uznał za koszt kwalifikowany kosztów związanym z prawem użytkowania wieczystego gruntu, a do kosztów kwalifikowanych zaliczył koszt zakupu gruntu (przez które należy rozumieć koszty nabycia własności gruntu) to według organu odwoławczego było to zamierzone działanie ustawodawcy. Uzasadniając własne rozstrzygnięcie w zakresie uchylenia decyzji organu I instancji w części nałożenia na Stronę kary finansowej Prezes ARiMR wskazał, że na podstawie art. 116 ust. 1 w związku z art. 117 ust. 2 i 3 rozporządzenia nr 543/2011 w przypadku, gdy wnioskowana kwota pomocy finansowej na pokrycie kosztów związanych z utworzeniem grupy producentów i prowadzeniem działalności administracyjnej oraz na pokrycie części kwalifikowanych kosztów inwestycji ujętych w zatwierdzonym PDU przekracza kwotę należną ustaloną w trakcie kontroli o więcej niż 3% kwoty należnej, nakłada się odpowiednią karę w formie zmniejszenia kwoty pomocy. Równocześnie organ II instancji przypomniał, że z treści zdania drugiego art. 117 ust. 3 akapit drugi rozporządzenia nr 543/2011 wynika możliwość odstąpienia od stosowania kary z uwagi na okoliczności faktyczne sprawy wykazane przez organizację lub grupę producentów. W ocenie organu odwoławczego Strona wykazała, że nie ponosi odpowiedzialności za włączenie niekwalifikowanych kosztów do wniosku o przyznanie pomocy. Prezes ARiMR wziął pod uwagę, że Grupa składając w dniu [...] września 2010 r. wniosek o przyznanie pomocy finansowej na pokrycie części kwalifikowanych kosztów inwestycji w zatwierdzonym PDU za okres od 1 stycznia 2010 r. do 30 czerwca 2010 r. złożyła również plik dokumentów potwierdzających realizację inwestycji w D. oraz w K., w tym termin, przedmiot, warunki zawartych umów zakupu gruntu oraz prawa wieczystego użytkowania gruntu. Pomimo posiadanej wiedzy organ I instancji pozytywnie opiniował zmianę planu dochodzenia do uznania w zakresie przeniesienia inwestycji na późniejszy okres realizacji PDU, ostatecznie na II połowę piątego roku ( w przypadku inwestycji w D.) oraz II połowę trzeciego roku ( w przypadku inwestycji w K.). W związku z powyższym w ocenie Prezesa ARiMR Grupa nie ponosi winy za włączenie niekwalifikowanych kosztów do wniosku o przyznanie pomocy finansowej za II połowę piątego roku dochodzenia do uznania. Tym samym organ II instancji, w zakresie nałożenia kary finansowej uwzględnił argumenty Strony zawarte w odwołaniu z [...] października 2015 r. Od powyższej decyzji Skarżąca złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. wnosząc o jej uchylenie w zakresie w jakim decyzja odmawia przyznania wnioskowanej kwoty pomocy na pokrycie części kwalifikowanych kosztów inwestycji ujętych w zatwierdzonym PDU w wysokości 1.564.921,50 zł oraz zasądzenie na jej rzecz kosztów postępowania według norm przepisanych. Skarżąca wskazała zarzuty: I. naruszenia przepisów prawa materialnego mającego wpływ na wynik sprawy w postaci błędnej wykładni: 1. art. 103a ust. 1 rozporządzenia Rady WE 1234/2007 w związku z art. 9 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 19 grudnia 2003 r. o organizacji rynków owoców i warzyw, rynku chmielu, rynku suszu paszowego oraz rynków lnu i konopi uprawianych na włókno (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 58), dalej "ustawa o.r.o.w." i § 1 ust. 1 pkt 1 oraz Załącznika do rozporządzenia wykonawczego rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 17 czerwca 2009 r. w sprawie szczegółowych warunków przyznawania pomocy finansowej wstępnie uznanej grupie producentów owoców i warzyw oraz wykazu kwalifikowanych kosztów inwestycji ujętych w zatwierdzonym planie dochodzenia do uznania (Dz.U. Nr 98, poz. 822), poprzez brak uznania za kwalifikowane kosztów nabycia użytkowania wieczystego gruntu, 2. § 4 ust. 4 pkt 1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 12 lipca 2013 roku w sprawie szczegółowych warunków przyznawania pomocy finansowej wstępnie uznanej grupie producentów owoców i warzyw oraz wykazu kwalifikowanych kosztów inwestycji ujętych w zatwierdzonym planie dochodzenia do uznania (Dz. U. z 2013 r., poz. 872), poprzez brak przyznania pomocy na nabycie gruntu w D., 3. § 1 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 12 lipca 2013 roku w sprawie szczegółowych warunków przyznawania pomocy finansowej wstępnie uznanej grupie producentów owoców i warzyw oraz wykazu kwalifikowanych kosztów inwestycji ujętych w zatwierdzonym planie dochodzenia do uznania (Dz. U. z 2013 r., poz. 872), poprzez przyjęcie braku wypełnienia przez Skarżącą przesłanek przyznania wnioskowanej pomocy; II. naruszenie przepisów postępowania mającego istotny wpływ na wynik sprawy, w postaci: 1. art. 107 § 3 k.p.a. w zw. z art. 11 k.p.a., poprzez niewystarczające uzasadnienie podstawy faktycznej i prawnej na jakiej organ administracji oparł rozstrzygnięcie odmowy przyznania pomocy finansowej na pokrycie części kwalifikowanych kosztów inwestycji ujętych w zatwierdzonym planie dochodzenia do uznania powołując się na lakoniczne twierdzenie, że "Nie można uznać za prawidłowe postępowanie Grupy polegające na zmianie planu dochodzenia do uznania w zakresie przeniesienia okresu realizacji inwestycji, która została już zrealizowana", 2. art. 7 k.p.a., art. 11 k.p.a., art. 77 § 1 oraz art. 107 § 3 k.p.a., poprzez niewyjaśnienie stanu faktycznego i wydanie skarżonej części decyzji w oparciu o błędnie ustalone okoliczności, 3. art. 8 i art. 9 k.p.a., poprzez działanie organów w sposób utwierdzający Skarżącą w przekonaniu, że jej działania są zgodne z prawem i że nie poniesie ona szkody, jak również poprzez nienależyte informowanie o okolicznościach faktycznych i prawnych sprawy. W odpowiedzi na skargę Prezes ARiMR wniósł o jej oddalenie podtrzymując motywy zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga nie jest zasadna. Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2016 r., poz. 1066) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę administracji publicznej. Kontrola, o której mowa w § 1 sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 § 2 ustawy). Stosownie do treści art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej "p.p.s.a.") sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Z wymienionych przepisów wynika, że sąd badając legalność zaskarżonego aktu ocenia, czy jest on zgodny z prawem materialnym określającym prawa i obowiązki stron oraz z prawem procesowym regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej. Uwzględniając wymienione zasady kontroli administracji publicznej i legalności zaskarżonego aktu Sąd nie stwierdził naruszenia przez organy administracji przepisów prawa materialnego, bądź procesowego uzasadniającego uchylenie zaskarżonej decyzji. Zgodnie z art. 103a ust. 1 rozporządzenia nr 1234/2007 (obowiązującym do 31 grudnia 2014 r.) oraz art. 9 ust. 1 pkt 3 ustawy o.r.o.w. pomoc finansowa jest udzielana wstępnie uznanym grupom producentów owoców i warzyw na pokrycie kosztów związanych z utworzeniem grupy producentów i prowadzeniem działalności administracyjnej oraz na pokrycie części kwalifikowanych kosztów inwestycji ujętych w zatwierdzonym planie dochodzenia do uznania. Grupa producentów ma możliwość dokonywania bieżących zmian w zatwierdzonym planie dochodzenia do uznania, w zakresie rzeczowo-rodzajowym jak również terminowym, pod warunkiem uzasadnienia takiej zmiany dla potrzeb spełnienia kryteriów uznania za organizację producentów owoców i warzyw. Tryb wprowadzania zmian do planu został określony w art. 5 ustawy o.r.o.w. Zgodnie z § 1 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 12 lipca 2013 r. w sprawie szczegółowych warunków przyznawania pomocy finansowej wstępnie uznanej grupie producentów owoców i warzyw oraz wykazu kwalifikowanych kosztów inwestycji ujętych w zatwierdzonym planie dochodzenia do uznania (Dz. U. z 2013 r. poz. 872), dalej "rozporządzenie wykonawcze", wstępnie uznanej grupie producentów owoców i warzyw jest przyznawana pomoc finansowa na pokrycie części kwalifikowanych kosztów inwestycji związanych ze zbiorem, przechowywaniem, magazynowaniem, przygotowaniem do sprzedaży owoców i warzyw, ujętych w grupie lub grupach produktów, dla których grupa została wstępnie uznana, jeżeli: 1. inwestycja lub jej etap: a) zostały ujęte w zatwierdzonym planie dochodzenia do uznania na dany okres rozliczeniowy, b) zostały zrealizowane w danym okresie rozliczeniowym, c) są dostosowane do wielkości produkcji owoców i warzyw sprzedawanych przez grupę i wyprodukowanych przez jej członków, nieprzekraczającej wielkości planowanej na ostatni rok realizacji zatwierdzonego planu dochodzenia do uznania, d) odpowiadają specyfice zbioru i działań wykonywanych w odniesieniu do owoców i warzyw po jego dokonaniu. Na podstawie § 8 rozporządzenia wykonawczego: "do przyznania pomocy finansowej grupom, które zostały wstępnie uznane przed 5 kwietnia 2012 r. stosuje się wykaz kwalifikowanych kosztów inwestycji ujętych w zatwierdzonym planie dochodzenia do uznania określony w przepisach dotychczasowych ". Oznacza to, że w rozpoznawanej sprawie ma zastosowanie wykaz kwalifikowanych kosztów inwestycji określony w rozporządzeniu Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 17 czerwca 2009 r. w sprawie szczegółowych warunków przyznawania pomocy finansowej wstępnie uznanej grupie producentów owoców i warzyw oraz wykazu kwalifikowanych kosztów inwestycji ujętych w zatwierdzonym planie dochodzenia do uznania (Dz. U. Nr 98, poz. 822). Zgodnie z pkt 8 załącznika kwalifikowanymi kosztami inwestycji są koszty zakupu gruntu przeznaczonego pod budowę lub rozbudowę budynków i budowli oraz zagospodarowanie terenu w zakresie, o którym mowa w pkt 7 w wysokości nieprzekraczającej 10% kwalifikowanych kosztów inwestycji wymienionych w pkt 1,3,6 i 7. Spór pomiędzy Stroną a organami administracji dotyczy możliwości udzielenia Skarżącej – działającej jako wstępnie uznana grupa producentów owoców i warzyw - pomocy finansowej na pokrycie części kwalifikowanych kosztów inwestycyjnych ujętych w zatwierdzonym planie dochodzenia do uznania w zakresie: zakupu działki nr [...] o powierzchni 2,8524 ha położonej w D. przeznaczonej pod rozbudowę oraz modernizację przechowalni "D." wraz z infrastrukturą techniczną i zagospodarowaniem terenu w zakresie niezbędnym do zapewnienia właściwego dojazdu, eksploatacji i zabezpieczenia inwestycji w części uzasadniającej ich wykorzystywanie bezpośrednio w procesie technologicznym służącym przechowywaniu, magazynowaniu, sortowaniu lub przygotowywaniu owoców i warzyw do sprzedaży za kwotę 299.750 zł (akt notarialny Repertorium A numer [...] z dnia [...] czerwca 2010 r.), zakupu prawa użytkowania wieczystego działek nr [...], [...], [...] o łącznej powierzchni 1,8728 ha położonych w K., przeznaczonych pod rozbudowę oraz modernizację przechowalni "K." wraz z infrastrukturą techniczną i zagospodarowaniem terenu w zakresie niezbędnym do zapewnienia właściwego dojazdu, eksploatacji i zabezpieczenia inwestycji w części uzasadniającej ich wykorzystywanie bezpośrednio w procesie technologicznym służącym przechowywaniu, magazynowaniu, sortowaniu lub przygotowywaniu owoców i warzyw do sprzedaży za kwotę 1.799.800 zł (akt notarialny Repertorium A numer [...] z dnia [...] czerwca 2010 r.). Organy administracji kwestionując możliwość zwrotu części środków zainwestowanych na zakup nieruchomości oraz zakup prawa użytkowania wieczystego nieruchomości stwierdziły, że Skarżąca wniosła o przyznanie pomocy finansowej dla inwestycji zrealizowanych w innym okresie wykonywania zatwierdzonego PDU, tj. w I półroczu pierwszego roku, niż okres, którego dotyczył wniosek złożony w dniu [...] kwietnia 2015 r. o zwrot części środków finansowych, tj. II półrocze piątego roku PDU. Grupa wskazała natomiast, że organy administracji odmówiły jej udzielenia pomocy finansowej we wnioskowanym okresie, pomimo że w poprzednich latach realizowania PDU, te same organy pozytywnie opiniowały proponowane przez Stronę zmiany w planie dochodzenia do uznania w zakresie przesunięcia terminu realizacji inwestycji w K. i w D. Skarżąca podkreśliła, że do wniosków o zmianę PDU załączyła dokumenty dotyczące realizowanych inwestycji (operaty szacunkowe, akty notarialne, faktury), a więc organ administracji właściwy do rozpoznania wniosku wiedział, co jest przedmiotem zmian. Ponadto, według Strony organy administracji w toku postępowania administracyjnego błędnie utożsamiły: "nieruchomości, które figurowały w PDU do nabycia pierwotnie w I półroczu II roku, których nabycie było przesuwane, z gruntami nabytymi w ramach inwestycji przewidzianych i zatwierdzonych na I półrocze I roku, które zostały zgodnie z PDU w tym okresie zakupione i które są objęte wnioskiem o płatność za II półrocze V roku, który to wniosek skarżoną decyzją nie został uwzględniony". Podkreśliła również, że w ramach realizacji inwestycji w I półroczu pierwszego roku zarówno w K., jak i w D. zostały kupione grunty wraz z zabudowaniami i tak właśnie zakładał PDU na ten okres. Rozdział wartości do rozliczenia w ramach kwalifikowanych kosztów wynikał jedynie z charakteru nieruchomości (cześć zabudowana i niezabudowana) i z interpretacji przepisów - z czym wiązało się przeniesienie w czasie rozliczenia tj. wnioskowania o pomoc, a nie zakupu. Mając powyższe na uwadze podkreślić należy, że Strony nie kwestionują faktu nabycia w dniu 29 czerwca 2010 r. grunty w D., a w dniu [...] czerwca 2010 r. prawa użytkowania wieczystego działek w K. W ocenie Sądu decydujące znaczenie dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy ma określenie daty nabycia gruntu w D. oraz prawa wieczystego użytkowania nieruchomości w K. Prawa te zostały nabyte w 2010 r. (aktami notarialnymi z [...] czerwca 2010 r. oraz [...] czerwca 2010 r.), co pozwala stwierdzić, że opisane inwestycje zostały wykonane w I połowie pierwszego roku zatwierdzonego planu dochodzenia do uznania, który był wykonywany przez Grupę w okresie pięciu lat, tj. od 1 stycznia 2010 r. do 31 grudnia 2014 r. Skoro nabycie gruntu i prawa wieczystego użytkowania gruntu nastąpiło już w 2010 r. dla oceny zasadności wniosku o pomoc finansową w II półroczu piątego roku wykonywania zatwierdzonego PDU w zakresie wskazanych inwestycji nie mają znaczenia wnioski o zmianę zatwierdzonego planu dochodzenia do uznania, składane po datach nabycia prawa własności nieruchomości oraz prawa wieczystego użytkowania nieruchomości. Tym samym wniosek o przyznanie pomocy finansowej na pokrycie części kwalifikowanych kosztów inwestycji za II półrocze piątego roku realizacji planu nie mógł zostać pozytywnie załatwiony, a organ administracji – w rozpoznawanym zakresie - nie naruszyły przepisów prawa materialnego i prawa procesowego w stopniu uzasadniającym uchylenie zaskarżonej decyzji z obrotu prawnego. W świetle powyższego, bez znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy pozostają podnoszone w skardze argumenty dotyczące "błędnego utożsamiania" przez organy administracji gruntów, które zgodnie z PDU miały zostać nabyte w I półroczu drugiego roku i których nabycie było opóźniane oraz gruntów nabytych w I półroczu pierwszego roku, które zgodnie z wyjaśnieniami Strony zostały w tym okresie zakupione i których dotyczył wniosek o płatność za II półrocze piątego roku. Nie mogą również wpłynąć na rozstrzygnięcie szerokie wyjaśnienia Strony dotyczące zasad rozliczania inwestycji, ich podziału na etapy oraz przenoszenie ich rozliczenia w czasie. Mając na uwadze powyższe w ocenie Sądu nie jest zasadny zarzut naruszenia przepisu § 1 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia wykonawczego określającego przesłanki przyznania pomocy finansowej na pokrycie części kwalifikowanych kosztów inwestycji związanych ze zbiorem, przechowywaniem, magazynowaniem, przygotowaniem do sprzedaży owoców i warzyw. Należy podkreślić, iż przesłanki wskazane w powołanym przepisie muszą wystąpić łącznie. Jeśli którakolwiek z nich nie zostanie spełniona w odniesieniu do danej inwestycji, wówczas pomoc finansowa na realizację tej inwestycji nie może zostać przyznana. Stosownie do z § 1 ust. 1 pkt 1 lit. a i lit. b rozporządzenia wykonawczego pomoc finansowa jest przyznawana na pokrycie części kwalifikowanych kosztów inwestycji, jeżeli inwestycja lub jej etap zostały ujęte w zatwierdzonym planie dochodzenia do uznania na dany okres rozliczeniowy i zostały zrealizowane w danym okresie rozliczeniowym. W rozpoznawanej sprawie Grupa zakupiła działkę i prawo użytkowania wieczystego działek w D. i K. w 2010 r., a wnioskowała o zwrot części kwalifikowanych kosztów na nabycie tych praw w piątym roku realizacji PDU. W związku z wskazanymi przyczynami nie można uznać, że zasadny jest zarzut naruszenia § 4 ust. 4 pkt 1 rozporządzenia wykonawczego zgodnie z którym pomoc finansowa na pokrycie części kwalifikowanych kosztów inwestycji polegających na zakupie gruntu (...) jest przyznawana wyłącznie do wysokości stanowiącej wartość rynkową takich inwestycji, poprzez nieudzielenie pomocy finansowej na nabycie gruntu w D., ponieważ w rozpoznawanej sprawie Strona nie spełniła przesłanek przyznania pomocy w ramach realizowanego PDU. Analizując zarzut naruszenia art. 8 i art. 9 k.p.a., poprzez postępowanie organów administracji w sposób utwierdzający Skarżącą w przekonaniu, że jej działania są zgodne z prawem i że nie poniesie ona szkody w związku z ich podjęciem, jak również poprzez nienależyte informowanie o okolicznościach faktycznych i prawnych uznać należy, że zarzut jest zasadny, ale jednocześnie podkreślić, że został uwzględniony przez organ II instancji. Zauważyć bowiem należy, że organ odwoławczy uchylił decyzję organu I instancji w części dotyczącej odmowy przyznania pomocy na pokrycie części kwalifikowanych kosztów inwestycji ujętych w zatwierdzonym planie dochodzenia do uznania i nałożenia kary finansowej na pokrycie części kwalifikowanych kosztów inwestycji ujętych w zatwierdzonym planie dochodzenia do uznania. Organ odwoławczy wskazał, że z treści zdania drugiego art. 117 ust. 3 akapit drugi rozporządzenia nr 543/2011 wynika możliwość odstąpienia od wymierzenia kary finansowej. Stwierdził - a Sąd ocenę tę podziela - że Strona wykazała, iż nie ponosi odpowiedzialności za włączenie niekwalifikowanych kosztów do wniosku o przyznanie pomocy. Organ I instancji, pomimo iż posiadał wiedzę, że Grupa dokonała zakupu gruntów w D. i nabyła prawo wieczystego użytkowania gruntów w K. w I połowie pierwszego roku dochodzenia do uznania, pozytywnie zaopiniował zmianę planu dochodzenia do uznania w zakresie przeniesienia wskazanych inwestycji na późniejszy okres realizacji PDU – w przypadku działki w D. ostatecznie na II połowę piątego roku, a w zakresie nabycia prawa użytkowania wieczystego – na II połowę trzeciego roku. Sąd podziela również pogląd Strony zgodnie z którym wydatki na nabycie prawa użytkowania wieczystego gruntu mogą stanowić koszty kwalifikowane inwestycji. Tym samym nie zgadza się z przeprowadzoną przez organ wykładnią pkt 2 i pkt 8 załącznika do rozporządzenia z dnia 19 września 2013 r. w związku z § 1 ust. 1 pkt 2 i § 2 ust. 1 pkt 3 lit. a rozporządzenia i przedstawionym przez organ wąskim rozumieniem pojęcia "koszt zakupu gruntu" jako "koszt nabycia własności gruntu". Podkreślić jednak należy, że w realiach rozpoznawanej sprawy zakwestionowanie przyjętej przez organ administracji wykładni przepisów nie może wpłynąć na wynik sprawy z uwagi na niespełnienie przez Stronę warunków przyznania pomocy finansowej w okresie rozliczeniowym obejmującym II połowę piątego roku realizacji zatwierdzonego PDU. W ocenie Sądu nie jest zasadny zarzut naruszenia przepisów prawa procesowego w postaci art. 107 § 3 k.p.a. w zw. z art. 11 k.p.a., poprzez niewystarczające uzasadnienie podstawy faktycznej i prawnej na jakiej organ oparł rozstrzygnięcie odmowy przyznania pomocy finansowej na pokrycie części kwalifikowanych kosztów inwestycji ujętych w zatwierdzonym planie dochodzenia do uznania. W ocenie Sądu zarzut niewyjaśnienia stanu faktycznego i wydania części decyzji w oparciu o błędnie ustalone okoliczności nie może doprowadzić do uznania, że organy administracji naruszyły przepisy prawa procesowego w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Przeprowadzona ocena zgromadzonych dowodów i dokonanych na ich podstawie ustaleń nie przekroczyły zasady swobodnej oceny dowodów. Sąd nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną, nie dopatrzył się też innych naruszeń prawa materialnego mających wpływ na wynik sprawy, ani też naruszeń przepisów postępowania mogących mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Nie stwierdził też naruszeń prawa dających podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, ani okoliczności powodujących stwierdzenie nieważności objętych kontrola decyzji. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. uznał, że zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem i na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji wyroku.