V SA/Wa 946/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Piotr Kraczowski, Sędzia WSA - Barbara Mleczko-Jabłońska, Sędzia WSA - Mirosława Pindelska (spr.), Protokolant starszy specjalista - Sylwia Wojtkowska-Just, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 maja 2011 r. sprawy ze skargi J.S. P. na rozstrzygnięcie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia ... kwietnia 2011 r. nr ... w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu; oddala skargę Zaskarżonym rozstrzygnięciem z dnia ... kwietnia 2011 r. Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji uznał niezasadność protestu wniesionego przez J. S. prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą "... (dawniej E. [...]) , w dniu ... stycznia 2011 r. na pismo Władzy Wdrążającej Programy Europejskie z dnia ... grudnia 2010 r. informujące o niezatwierdzeniu do realizacji projektu zgłoszonego do dofinansowania. Zaskarżone rozstrzygnięcie zostało wydane w następującym stanie faktycznym. J. S. złożył w dniu ... czerwca 2010 r. w I rundzie aplikacyjnej wniosek o dofinansowanie realizacji projektu w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka 8 Osi Priorytetowej: "Społeczeństwo informacyjne – zwiększenie innowacyjności gospodarki"; Działaniu 8.4: "Zapewnienie dostępu do Internetu na etapie ostatniej mili" pod tytułem "...". Wniosek wskazywał cel główny projektu jako budowę infrastruktury sieciowej w celu udostępnienia szerokopasmowego Internetu o przepustowości min ... Mb/s dla ...odbiorców końcowych z powiatu krasnostawskiego z woj. lubelskiego. Jako cele szczegółowe projektu na poziomie produktu określał m. in. zakup ... nieruchomości gruntowych w celu wybudowania na nich masztów – składników infrastruktury teleinformatycznej; wynajem ... powierzchni dachowych w celu umieszczenia na nich ... masztów; wybudowanie ... masztów; zakup i instalację urządzeń abonenckich i wymaganych materiałów instalacyjnych u ... odbiorców końcowych. Natomiast jako cele szczegółowe projektu na poziomie rezultatu określał uruchomienie ... obiektów teleinformatycznych (maszty) dystrybucyjnych umożliwiających dostęp do szerokopasmowego Internetu; umożliwienie ... odbiorcom końcowym z terenu województwa lubelskiego dostępu do szerokopasmowego Internetu. Pismem Władzy Wdrażającej Programy Europejskie z dnia ... grudnia 2010 r. został poinformowany, że jego projekt nie został zatwierdzony do realizacji w ramach Działania 8.4. Projekt uzyskał łącznie .... punktu. Nie zdobył minimum punktów ...% w ramach Grupy 1 – Wnioskodawca. Osiągnął w tej grupie tylko ...% punktów. Powyższe rozstrzygnięcie J. S. zaskarżył protestem złożonym ... stycznia 2011 r. do Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji. Zarzucił w nim brak uwzględnienia przez obu oceniających członków Komisji Oceniającej wszystkich treści zawartych we wniosku o dofinansowanie i jego załącznikach odnoszących się do potencjału technicznego, kadrowego, doświadczeń w zakresie realizacji i zarządzania projektami informatycznymi ocenionymi w Grupie 1: Wnioskodawca. Przywołał szczegółowe fragmenty wniosku na potwierdzenie podnoszonych przez siebie twierdzeń. Podniósł również zarzuty odnoszące się do ocen członków Komisji Oceniającej z Grupy 2: Projekt podpunktu 3 i podpunktu 7 tj. ppkt 3: czy proponowany harmonogram projektu jest przejrzysty, wykonalny (możliwy do przeprowadzenia, uwzględnienia czas niezbędny do przeprowadzenia procedur przetargowych i wpływ czynników; ppkt 7; czy zaproponowane rozwiązania techniczne są efektywne i uwzględniające specyfikę terenu, na którym prowadzony będzie projekt. Nie zgodził się z niska punktacją tych kryteriów. Podkreślił, że czasookres realizacji projektu został dobrze wskazany, oraz że konieczność zastosowania technologii radiowej z uwagi na specyfikę terenu (lesistości, niskiej gęstości zaludnienia, ukształtowanie terenu) powinno wpłynąć na przyznanie 10 pkt za to kryterium. Tymczasem oceniający nie tylko nie zastosowali podwyższonej punktacji to jeszcze pozostają w sprzeczności co do oceny specyfiku terenu. Pierwszy oceniający wskazał, iż "rozwiązania techniczne w pełni nie uwzględniają specyfiki terenu", drugi zaś wskazał że "specyfika terenu uzasadnia zastosowanie technologii radiowej". Rozstrzygnięciem z dnia ... kwietnia 2011 r. znak ... Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji stwierdził, że protest jest bezzasadny. Wskazał, że oceny projektu w Grupie 1 – Wnioskodawca dokonano w następujących kategoriach : 1.Czy Wnioskodawca posiadał odpowiedni potencjał techniczny i kadrowy (m.in. zespół ludzi, sprzęt) umożliwiający prawidłową realizację projektu? Potencjał kadrowy wnioskodawcy został uznany za niewystarczający. We wniosku i Biznes Planie został umieszczony jedynie życiorys właściciela oraz informacja o doświadczeniu zawodowym jednego pracownika, bez podania jego nazwiska oraz jego kwalifikacji. Brak jest natomiast informacji o zatrudnieniu pracowników ze specjalistycznym wykształceniem z dziedziny objętej konkursem. We wniosku zostało wskazane, iż zostanie powołane lokalne centrum zarządzania siecią. W celu jego obsługi dodatkowo zaangażowane zostaną osoby posiadające odpowiednią wiedzę i doświadczenie w tym zakresie. Wnioskodawca powoła dwa zespoły pracowników. Nie ma zaś nigdzie informacji o kwalifikacjach pracowników tych zespołów. Ponadto organ wskazał, że jego ocenie podlega wyłącznie potencjał kadrowy i techniczny, którym wnioskodawca dysponuje w chwili składania wniosku. Organ nie ocenia planowanych zmian w/w. potencjału. Dodatkowo organ wskazał, że przewidziana liczba pracowników i ich kwalifikacje są opisane w sposób niewystarczający do realizacji projektu teleinforrmatycznego w skali wskazywanej w tym projekcie. Brak jest kwalifikacji pracowniczych do budowy urządzeń telekomunikacyjnych. Z przedstawionego doświadczenia zawodowego pracowników nie wynika jednoznacznie, jaki był ich udział w realizacji innych projektów, czy którykolwiek z nich był zaangażowany w zarządzanie siecią telekomunikacyjną lub budową infrastruktury telekomunikacyjnej na większą skalę. Wnioskodawca zadeklarował, że będzie współpracował z firmami zewnętrznymi. Nie przedstawił zaś żadnych bliższych informacji na ten temat poza stwierdzeniem, iż zostanie wyłoniony w oparciu o najbardziej ekonomiczną ofertę wykonawca odpowiedzialny za prawidłowe usytuowanie i budowę masztów we wskazanych lokalizacjach oraz za podłączenie abonamentów do sieci dystrybucyjnej. Taki opis potencjału kadrowego oraz opis potencjału technicznego wnioskodawcy, którym to potencjałem są m.in. dwa samochody służące pracownikom do obsługi klientów i nowocześnie wyposażona siedziba w W., gdzie z dokumentów wynika prowadzenie działalności gospodarczej w L. – jest zdaniem organu niewystarczający dla projektu realizowanego w ponad ... miejscowościach, na rzecz ... gospodarstw domowych, w lokalizacjach oddalonych od siedziby firmy, bez własnej infrastruktury na miejscu. Ponadto oceny projektu w Grupie 1 – dokonano w kategorii 2 :czy wnioskodawca posiada doświadczenie w zakresie realizacji i zarządzania projektami z dziedzin objętych konkursem. W jej ramach uznano, że wnioskodawca niedostatecznie udokumentował swoją zdolność do wykonania w/w projektu. Brak jest jakiejkolwiek informacji o udziale wnioskodawcy w kompleksowo zrealizowanych projektach. Referencje o tym nie świadczą, nie wskazuje też na zakres zaangażowania w projektach. Uniemożliwia to potwierdzenie, że wnioskodawca istotnie posiada niezbędne doświadczenie w budowie infrastruktury telekomunikacyjnej. Organ nie uznał aby wskazany przez wnioskodawcę bez nazwy i obszaru projekt wykonany w C. uzasadniał przyjęcie istnienia wystarczających doświadczeń w budowie sieci na terenie trudnym i zalesionym. Zaś ogólne informacje o firmie mającej budować maszty nie pozwalają na ocenę czy jest ona w stanie je realizować w odległym województwie. W odniesieniu do zarzutów z Grupy 2: Projekt podnoszonych do punktu 3 organ uznał, iż wskazywane terminy podłączeń ... odbiorców rocznie podczas czteroletniego okresu realizacji projektu są dowodem braku wystarczającego potencjału kadrowego i technicznego. W odniesieniu zaś do zarzutu z pkt 7 tej Grupy uznał, że zastosowana punktacja przez członków Komisji Oceniającej jest zgodna z Przewodnikiem po kryteriach . Podwyższenie tej punktacji może nastąpić wyłącznie w sytuacji, kiedy jedynie wybrana przez wnioskodawcę technologia radiowa w paśmie niechronionym jest możliwa do zastosowania na danym terenie. Takiego stwierdzenia nie można dokonać, gdyż wbrew twierdzeniom wnioskodawcy w Biznes Planie brak jest opisu specyfiki terenu. Ponadto organ wskazał, że punktacja tych dwóch kryteriów nie wpływa na wynik oceny, gdyż zgodnie z Regulaminem konkursu warunkiem uzyskania dofinansowania jest uzyskanie minimum ...% punktów w ramach wszystkich kryteriów. Powyższe rozstrzygniecie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji działającego jako Instytucja Pośrednicząca I Stopnia zostało zaskarżone do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargą wniesioną przez J. S. prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą "J.". Skarżący zarzucił rozstrzygnięciu naruszenia: - § 7 ust.2 pkt 8 Regulaminu przeprowadzenia konkursu w ramach POIG Działanie 8.4; - Przewodnika po Kryteriach wyboru finansowych operacji w ramach POIG dla Działania 8.4: - art. 31 ust 1 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju z dnia 6 grudnia 2006 r. u.z.p.p.r. (Dz. U. Nr 84 z 2009 r. poz. 712) poprzez błędne zastosowanie. W motywach skargi wskazał, że naruszenie § 7 ust 2 pkt 8 Regulaminu polegało na tym, iż mimo rozbieżności ocen między dwoma członkami Komisji Oceniającej w zakresie dotyczącym uwzględnienia przez projekt specyfiki terenu nie została dokonana ocena przez jeszcze jednego członka Komisji Oceniającej, która to ocena byłaby decydująca. W odniesieniu do naruszenia Przewodnika po Kryteriach skarżący wskazał, iż w ramach Grupy 2, punktu 7 powinna być stosowana podwyższona punktacja, tj. 10 pkt z uwagi na fakt, iż jedyną możliwą do zastosowania technologią ze względu na ukształtowanie terenu i gęstość zaludnienia była technologia radiowa. Oceniający tej okoliczności nie uwzględnili przyznając niższą punktację. Ponadto jeden z członków Komisji Oceniającej był niekonsekwentny w ocenie i jej uzasadnieniu, gdyż przyznał, że rozwiązanie jest efektywne, a specyfiką terenu uzasadnia zastosowanie technologii radiowej ale nie przyznał podwyższonej punktacji. Zatem zastosowana przez niego punktacja nie wskazuje na przyznaną specyfikę terenu, na którym projekt miałby być realizowany. Skarżący zarzucił nieprawidłowości w sumowaniu punktacji przyznawanej przez oceniających. Uznał, że w pierwszej karcie oceny merytorycznej II Kryteria Merytoryczne Grupa 2: Projekt powinno być 30 pkt, a nie 29. W drugiej karcie zaś w Grupie 1: Wnioskodawca powinno być 6, a nie 5 pkt. Powyższe zarzuty odnoszące się do członków Komisji Oceniającej oraz fakt, iż nie uwzględnili oni treści zawartych we wniosku i załącznikach świadczą o naruszeniu rzetelności oceny projektu, a tym samym naruszenie art. 31 u.z.p.p.r. Skarżący wyraził też przypuszczenia, że eksperci oceniający występujący w niniejszej sprawie mogli uczestniczyć w ocenie innych jego projektów. Mogło się też zdarzyć, że te inne projekty ocenione zostały przez nich pozytywnie przy tym samym zaangażowaniu potencjału technicznego i kadrowego. Wskazał też ... numerów wniosków złożonych przez niego z projektami o dofinansowanie w ramach POIG Działanie 8.4 i 8.3. Wniósł o uwzględnienie skargi. W odpowiedzi na skargę organ wnosił o jej oddalenie podtrzymując argumentację jak w uzasadnieniu zaskarżonego rozstrzygnięcia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Skarga jest nieuzasadniona. Materialnoprawną podstawę rozpoznania skargi stanowią w niniejszej sprawie przepisy ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (tekst jednolity: Dz. U. z 2009 r. Nr 84, poz. 712), zwaną dalej u.z.p.p.r Zgodnie z art. 30c ust. 3 pkt 1 u.z.p.p.r., sąd może uwzględnić skargę, stwierdzając, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo. Jednocześnie w myśl art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a., w związku z art. 30e u.z.p.p.r., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Odnosząc się do zarzutów skargi przede wszystkim wskazać należy, że dopłaty, o które ubiegał się skarżący są formą wsparcia finansowego w ramach wspólnej polityki rozwoju, będącej jednym z celów Unii Europejskiej, określonych w art. 87 Traktu ustanawiającego Wspólnotę Europejską (TWE). Niniejsza sprawa została zainicjowana wnioskiem skarżącego o dofinansowanie w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka, na lata 2007-2013 (w skrócie: PO IG), Osi Priorytetowej 8 – Społeczeństwo informacyjne – zwiększenie innowacyjności gospodarki: Działanie 8.4: Zapewnienie dostępu do Internetu na etapie "ostatniej mili". Program ten został zatwierdzony przez Komisję Europejską decyzją z dnia 1 października 2007r. nr K (2007) 4562 w sprawie przyjęcia Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka w ramach pomocy wspólnotowej z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, a następnie przyjęty uchwałą Rady Ministrów w dniu 30 października 2007 r. Został on przygotowany na podstawie rozporządzenia Rady (WE) nr 1083/2006 z dnia 11 lipca 2006 r. ustanawiającego przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego oraz Funduszu Spójności i uchylającego rozporządzenie Rady (WE) nr 1260/1999 (Gz. Urz. UE L 201 z 31 lipca 2006 r. ze zm.). Główną instancją nadzorującą POIG i zarządzającą Programem jest Instytucja Zarządzająca (w skrócie: IZ), której rolę pełni Minister Rozwoju Regionalnego. Duża część zadań, w celu sprawnej realizacji Programu, została przekazana na zasadzie delegacji Instytucjom Pośredniczącym (w skrócie: IP). Dla Osi Priorytetowej 8 funkcję tę pełni Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji. Instytucjami podległymi dla IP są Instytucje Wdrażające (IW). W niniejszej sprawie taką instytucją jest Władza Wdrażająca Programy Europejskie. Powyższe instytucje działają w oparciu o powołane wyżej przepisy, a także w oparciu o przepisy wewnętrzne wydane na podstawie ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju m.in. art. 35 ust. 3 w tym: Szczegółowego opisu priorytetów POIG, 2007-2013 i załączników do niego w postaci Procedury odwoławczej w ramach POIG czy też Przewodnika po kryteriach wyboru finansowych operacji w ramach POIG, 2007-2013 oraz Regulaminu przeprowadzenia konkursu w ramach POIG. Powyższe dokumenty oparte na upoważnieniach ustawowych stanowią obowiązujące prawo dla skarżącego, który przystąpił do konkursu wyrażając tym samym zgodę na ich treść. W ramach zarzutów skargi J. S. podnosi naruszenie § 7 ust. 2 pkt 8 Regulaminu przeprowadzenia konkursu wobec braku powołania trzeciego członka Komisji Oceniającej do oceny jego projektu. Jest to zarzut nieuzasadniony. Zgodnie z treścią przywołanego przepisu każdy wniosek (projekt) oceniany jest niezależnie przez przynajmniej dwóch członków Komisji Oceniającej. Dopiero w przypadku znacznych rozbieżności w ocenie wniosku przeprowadzana jest dyskusja w celu wypracowania wspólnego stanowiska, a jeśli skutki nie zostaną usunięte, wniosek jest kierowany do oceny przez jeszcze jednego członka Komisji Oceniającej, którego ocena będzie decydująca. Zatem do uruchomienia tej procedury konieczne jest zaistnienie "znacznych rozbieżności" w ocenie wniosku dokonanej przez dwóch członków Komisji Oceniającej. W przedmiotowej sprawie nie zachodziła znaczna rozbieżność oceny wniosku w ramach Grupy 2: pkt 7. Z kart oceny merytorycznej wynika, że obaj oceniający przyznali wnioskowi po 4 punkty na 20 możliwych. Zatem punktacja jest jednorodna. Różnica miedzy oceniającymi jest jedynie w uzasadnieniu punktacji. Pierwszy oceniający stwierdził, że zaproponowane rozwiązania techniczne w pełni nie uwzględniają specyfiki terenu, a drugi napisał, że rozwiązanie należy uznać za efektywne, specyfika terenu uzasadnia zastosowanie technologii radiowej. Oba uzasadnienia nie wykluczają się, nie tworzą znaczących różnic miedzy sobą. Użyty zwrot " w pełni nie uwzględnią" oznacza uwzględnienie specyfiki ale nie w całości co dało podstawę do przyznania 4 pkt. Natomiast zwrot drugiego oceniającego "uzasadnia" przyjęte rozwiązanie i stanowi podstawę do przyznania 4 pkt na 20 możliwych nie oznacza, że jest to jedyne i wyłącznie możliwe rozwiązanie technologiczne na tym terenie. To subiektywne oczekiwanie skarżącego na takie przyznanie tej okoliczności powoduje, że podnoszony jest zarzut dotyczący znaczących rozbieżności w ocenie projektu. Sąd nie stwierdza takiej "znaczącej rozbieżności oceny" i uznaje działania organu za prawidłowe i zgodne z treścią przywołanego § 7 ust. 2 pkt 8 Regulaminu przeprowadzenia konkursu. Ocena obu członków Komisji Oceniającej jest jednakowo negatywna w tym kryterium. Odnośnie zarzutu naruszenia Przewodnika po kryteriach wyboru finansowych operacji w Grupie: 2 pkt 7 poprzez brak przyznania przez obu oceniających podwyższonej punktacji do 100 pkt każdy za okoliczność, iż na przewidywanym terenie prowadzenia projektu jedynym możliwym rozwiązaniem technicznym jest technologia radiowa należy podnieść, że jest on również niezasadny. Przede wszystkim żaden z oceniających nie stwierdził wyłączności tego rozwiązania o czym była mowa wyżej. Ponadto Regulamin przeprowadzenia konkursu w § 7 ust. 2 pkt 6 stanowi o sposobie przyznawania punktacji. Regulacja ta stanowi, że ocena merytoryczna projektu może być zarówno zero – jedynkowa, jak i punktowa. Niespełnienie przez wnioskodawcę kryterium oceniającego metodą 0-1 skutkuje odrzuceniem projektu. W przypadku pozostałych kryteriów oceniający przyznaje punkty od zera do maksymalnej wartości określonej do danego kryterium. Przyznawane są całkowite wartości punktów. W ramach działania 8.4 maksymalnie możliwa do uzyskania liczba punktów wynosi ... do dofinansowania mogą być rekomendowane wnioski, które uzyskały w trakcie oceny min. ...% maksymalnej liczby punktów, przy jednoczesnym uzyskaniu ...% punktów w ramach poszczególnych ocenianych kategorii. Zaś z § 7 ust 2 pkt 7 Regulaminu wynika, że szczegółowe informacje dotyczące formalnych i merytorycznych kryteriów oceny projektów są w Przewodniku po kryteriach wyboru finansowych operacji, przy czym Przewodnik ten jest dokumentem pomocniczym, może być zmieniony w trakcie realizacji działania. Sam zaś Przewodnik przewidywał możliwość przyznania 10 pkt nie we wszystkich przypadkach gdzie ze względu na ukształtowanie terenu lub gęstość zaludnienia jedyną możliwą do zastosowania technologią była technologia radiowa. Ograniczał je wyłącznie do "uzasadnionych przypadków". Zatem nie można stwierdzić naruszenia prawa wskazanego powyższym zarzutem. Zaskarżone rozstrzygnięcie wyraźnie stwierdza, iż załączony do wniosku Biznes Plan nie zawiera opisu specyfiki terenu, że w żadnym dokumencie skarżący nie wykazał uzasadnienia dla wyboru miejscowości, w których będą stawiane maszty, że brak jest analizy topograficznej terenu, brak analizy rozmieszczenia masztów i ich ilości, że uzasadniając zaproponowane rozwiązanie skarżący poprzestał na ogólnikowych stwierdzeniach. Analiza akt nie daje podstaw do stwierdzenia, iż ustalenia dokonane przez organ są nieprawidłowe. Odnośnie zarzutu dotyczącego sumowania punktacji przez oceniających w Grupie 1 drugi oceniający rzeczywiście popełnił błąd. Błąd polega na nieprawidłowym dodaniu punktów zamiast "6" wpisano "5". Wpłynęło to na procentowe wyliczenie punktów tej grupy – ...%, a powinno być ...%. Błąd ten nie wpływa jednak na wynik oceny. W dalszym ciągu skarżący nie uzyskał wymaganych minimum ...% punktów w ramach kryterium (§ 7 ust 2 pkt 6 Regulaminu). W odniesieniu do zarzutu drugiego błędu sumowania punktacji w Grupie 2 przez pierwszego oceniającego jest to zarzut również zasadny. Zamiast 30 pkt wpisano 29 pkt co wpływa na podniesienie poziomu sumy punktów tej grupy powyżej wyliczonych ...% punktów. Prawidłowe wyliczenie tej punktacji również nie wpływa na wynik ogólny oceny, gdyż w pierwszej Grupie skarżący nie uzyskał wymaganych minimum ...% punktów koniecznych do rekomendowania wniosku do dofinansowani (§ 7 ust 2 pkt 7 Regulaminu). Wymienione błędy są błędami rachunkowymi, widocznymi, dającymi się wprost skontrolować. Popełnienie ich nie stanowi podstawy do uznania, że ocena projektu została dokonana w sposób naruszający prawo, uzasadniający przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez Instytucję pośredniczącą w myśl art. 30c ust 3 pkt 1 ustaw o zasadach prowadzenia polityki rozwoju. Sąd nie stwierdził też innych naruszeń prawa dających podstawę do takiej oceny. Zarzut naruszenia art. 31 u.z.p.p.r. poprzez nierzetelną ocenę obu członków Komisji Oceniającej jest nieuzasadniony. Błędy rachunkowe nie dają podstaw do tak daleko idącego wniosku. Natomiast kontrola akt co do ocen członków Komisji Oceniającej objętych w/w zarzutami skarżącego dotyczącymi rozbieżności ocen i wysokości punktacji w Grupie 2 pkt 7 nie wykazała błędów. Nie może też być mowy o naruszeniach prawa przez oceniających w zakresach wskazywanych przez skarżącego jako "przypuszczenia" uczestniczenia w ocenie innych projektów i dokonywania innych ocen tych projektów. Sąd ocenia wyłącznie zaskarżone rozstrzygnięcie i postępowanie go poprzedzające. Nie ocenia natomiast innych postępowań objętych innymi rozstrzygnięciami pozostającymi poza związkiem z przedmiotową sprawą. Poza tym zarzuty powinny odnosić się do faktów i prawa a nie do przypuszczeń. Mając powyższe na uwadze należało oddalić skargę jako nieuzasadnioną w myśl art. 30c ust 3 pkt 2 u.z.p.p.r.