V SA/Wa 949/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący – Sędzia WSA Mirosława Pindelska po rozpoznaniu w dniu 5 września 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi B. w B. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] marca 2018 r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia kary pieniężnej postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Wnosząc skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na opisaną w komparycji decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego B. Sp. z o.o. z siedzibą w B. (dalej: "Skarżąca" lub "Spółka") złożyła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając wniosek Skarżąca podniosła, że nie dysponuje środkami finansowymi niezbędnymi do zapłaty kary w wysokości 15.000 zł. Brak wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji doprowadzi do utraty przez Spółkę płynności finansowej i niewypłacalności. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302), dalej: "p.p.s.a." wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Natomiast po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania (art. 61 § 3 p.p.s.a.). Podkreślić należy, że przesłanką niezbędną przyznania ochrony tymczasowej jest możliwość wykonania aktu, którego wniosek dotyczy. Wstrzymanie wykonania jest bowiem bezprzedmiotowe, gdy decyzja nie podlega w ogóle wykonaniu. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z treścią aktu (por. J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, komentarz, wyd. LexisNexis, Warszawa 2004 r., s. 122). Nie każdy więc akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania, a co za tym idzie nie każdy wymaga wykonania. Problem wykonania aktu administracyjnego dotyczy zatem aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone określone obowiązki oraz aktów, na podstawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony (zob. T. Woś, Postępowanie sądowo-administracyjne, wyd. PWN, Warszawa 1996, s. 147). Co do zasady z przymiotu wykonalności nie korzystają wszelkie akty administracyjne odmowne, a taki właśnie charakter ma zaskarżona decyzja. Decyzją tą Główny Inspektor Transportu Drogowego utrzymał w mocy decyzję M. Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia ... stycznia 2018 r. ... mocą której odmówiono zmniejszenia (umorzenia w części) należności z tytułu kary pieniężnej nałożonej na Skarżącą przez ten organ decyzją z dnia ... września 2017 r. nr ... w wysokości 15.000 zł. Poprzez odmowę umorzenia ww. kary pieniężnej został ukształtowany stan prawny, który nie wymaga żadnych działań z strony Skarżącej celem jego urzeczywistnienia. Do zapłaty kary Spółka została zobowiązana mocą decyzji innej, niż zaskarżona w niniejszym postępowaniu. Z tego względu wiosek nie podlegał uwzględnieniu, a okoliczności podnoszone przez Skarżącą w jego uzasadnieniu nie miały wpływu na sposób jego rozpatrzenia. Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji.