V SA/Wa 951/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA - Tomasz Zawiślak, Sędzia WSA - Marek Krawczak, Sędzia WSA - Arkadiusz Tomczak (spr.), Protokolant specjalista - Izabela Wrembel, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 maja 2018 r. sprawy ze skargi [...] na rozstrzygnięcie zawarte w piśmie Prezesa Agencji Rynku Rolnego z dnia [...] marca 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej ze środków unijnych postanawia: odrzucić skargę. W dniu 14 kwietnia 2017 r. (data nadania urzędzie pocztowym) Grupa Producentów Rolnych, reprezentowana przez Lidera - [...], wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na rozstrzygnięcie zawarte w piśmie Prezesa Agencji Rynku Rolnego z [...] marca 2017 r. [...];[...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej ze środków unijnych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: W pierwszej kolejności wskazać należy, że z regulacji art. 35 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 (Dz. U. z 2015 r., poz. 349, ze zm.) wynika, że przypadku odmowy przyznania pomocy w ramach środków, co do których pomoc jest przyznawana na podstawie umowy, wnioskodawcy przysługuje prawo wniesienia do sądu administracyjnego skargi na zasadach i w trybie określonych dla aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016, poz. 718 ze zm.) – dalej: p.p.s.a. Tym samym warunkiem skutecznego wniesienia środka zaskarżenia, o którym mowa w przepisie art. 35 ust. 1 i 2 ustawy o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 jest zachowanie wymogów określających zasady i tryb skarżenia aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Zgodnie z art. 52 § 3 p.p.s.a. - w mającym zastosowanie w sprawie brzmieniu sprzed 1 czerwca 2017 r., co wynika z art. 17 ust. 2 ustawy z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2017 r., poz. 935) - skargę w tym przypadku można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa. Sąd, po wniesieniu skargi, może uznać, że uchybienie tego terminu nastąpiło bez winy skarżącego i rozpoznać skargę. Jednocześnie zgodnie z art. 53 § 2 p.p.s.a. (w mającym zastosowanie w sprawie brzmieniu) termin do złożenia skargi jest zachowany jeśli zostanie ona złożona do sądu w ciągu 30 dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa lub jeżeli organ nie udzielił takiej odpowiedzi, w ciągu 60 dni od dnia wniesienia wezwania. Tymczasem jak wynika z akt sprawy skarżąca Grupa Producentów Rolnych w ogóle nie wezwała organu do usunięcia naruszenia prawa. Oznacza to, że nie wyczerpała trybu do skutecznego wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Konsekwencją tego faktu jest spoczywająca na Sądzie powinność odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Jednocześnie Sąd stwierdza, że pouczenie o środkach zaskarżenia zawarte w zaskarżonym rozstrzygnięciu z [...] marca 2017 r. jest niepełne i sprowadza się jedynie do powtórzenia przepisu ustawy poprzez wskazanie, że "wnioskodawcy przysługuje prawo wniesienia do sądu administracyjnego skargi na zasadach i w trybie określonym dla aktów lub czynności, o których mowa art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016, poz. 718 ze zm.)". Tymczasem zarówno z przepisów prawa, jak i utrwalonego z orzecznictwa sądów administracyjnych wynika, że wadliwe (również niepełne) pouczenie co do trybu wnoszenia skargi do sądu nie powinno wywoływać negatywnych skutków dla strony, która zastosowała się do tego pouczenia. W tej sytuacji skarżąca Grupa Producentów Rolnych ma wciąż możliwość rozważenia złożenia do właściwego organu (obecnie do Dyrektora Generalnego Krajowego Ośrodka Wsparcia Rolnictwa, który w zakresie materii objętej niniejszą sprawą stał się następcą Prezesa Agencji Rynku Rolnego) pisemnego wniosku o usunięcie naruszenie prawa. Podstawę do rozpoznania takiego wniosku będzie stanowić m. in. art. 34 ust. 1 w zw. z art. 27 ust. 1 pkt 1 ustawy o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 nakazujący organowi w prowadzonym postępowaniu stać na straży praworządności. Wniosek taki powinien zostać złożony do organie w terminie czternastu dni od dnia doręczenia skarżącej Grupie odpisu niniejszego postanowienia. Dopiero po wyczerpaniu procedury, o której mowa w art. 53 § 2 p.p.s.a. (w mającym zastosowanie w sprawie brzmieniu) - zgodnie z którą termin do złożenia skargi jest zachowany jeśli zostanie ona złożona do sądu w ciągu 30 dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa lub jeżeli organ nie udzielił takiej odpowiedzi, w ciągu 60 dni od dnia wniesienia wezwania – możliwe będzie złożenie skargi do sądu. Sąd będzie mógł wtedy zbadać, czy uchybienie terminu do złożenia wezwania do usunięcia naruszenia prawa nastąpiło bez winy skarżącego i rozpoznać skargę. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. orzekł o odrzuceniu obecnie wniesionej skargi.