V SA/Wa 969/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Bożek po rozpoznaniu w dniu 6 czerwca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. Ś. na rozstrzygnięcie Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] marca 2011 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej ze środków budżetu UE postanawia: odrzucić skargę Z. Ś. wniósł za pośrednictwem organu skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na pismo Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] marca 2011 r. znak: [...]dotyczące odmowy przyznania pomocy finansowej ze środków unijnych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Aby możliwym było skuteczne wniesienie środka zaskarżenia, o którym mowa w przepisie art. 14 ust. 5 ustawy z dnia 3 kwietnia 2009 r. o wspieraniu zrównoważonego rozwoju sektora rybackiego z udziałem Europejskiego Funduszu Rybackiego (Dz. U. Nr 72 poz. 619 z zm. ), sięgnąć należy do odpowiednich regulacji ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - dalej: p.p.s.a. określających zasady i tryb skarżenia aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4. Udzielenie odpowiedzi przez organ na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa ma jedynie znaczenie formalne tj. dla oceny zachowania terminu skargi, warunkiem obligatoryjnym wniesienia skargi do sądu administracyjnego jest wystąpienie z takim wezwaniem do organu. Zauważyć bowiem należy, iż art. 53 § 2 przewiduje również wypadek nie udzielenia takiej odpowiedzi. Przenosząc omawiane regulacje na grunt niniejszej sprawy wskazać trzeba, iż zaskarżeniu do sądu administracyjnego podlegało pismo z [...] lutego 2011 r. o numerze [...], wydane przez Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa. To właśnie pismo stanowi bowiem akt z zakresu administracji publicznej, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Skarżący natomiast wyraźnie wskazał, że przedmiotem jego skargi jest pismo z dnia [...] marca 2011 r. znak: [...]., stanowiące w istocie rzeczy jedynie odpowiedź organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Na taką odpowiedź zaś - jak wyjaśniono powyżej - skarga do sądu administracyjnego nie przysługuje. Należy zauważyć, iż piśmie z dnia [...] lutego 2011 r. znajdowało się pouczenie, iż ,,od niniejszego pisma wnioskodawcy przysługuje skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (...), po uprzednim wezwaniu na piśmie Prezesa ARiMR do usunięcia naruszenia prawa, w terminie 14 dni od otrzymania tego pisma. Skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli odpowiedzi na wezwanie nie udzielono, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usuniecie naruszenia prawa". Natomiast w zaskarżonym piśmie z dnia [...] marca 2011 r. znak[...] znajdowało się także pouczenie, które wyraźnie wskazywało, iż na podstawie art. 53 § 2 oraz art. 54 p.p.s.a od rozstrzygnięcia przesłanego pismem z dnia [...] lutego 2011 r. dotyczącym odmowy przyznania pomocy przysługuje skarga do WSA w Warszawie, wnoszona za pośrednictwem organu. Skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli odpowiedzi na wezwanie nie udzielono, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usuniecie naruszenia prawa". Mimo powyżej wskazanych pouczeń, skarżący wniósł skargę na pismo Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z [...] marca 2011 r. znak: [...], na które to jak również wskazano powyżej skarga do sądu administracyjnego nie przysługuje. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.